END|[Fic Knb] Hey Girl!. ผมไม่เคะนะครับ!

ตอนที่ 19 : Hey Girl17:I won't say I'm in love.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 227
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    29 ต.ค. 62









Hey Girl17: I won't say I'm in love.

✧ pinterest: eccentric ✧   • {yep, that's my username hoho} •

You swoon, you sigh
Why deny it, uh-oh
It's too cliche 
I won't say I'm in love
;I Won't Say(I'm in Love).|Hercules(1997)

________________________________________________________________________________________________________________

        หลังจากเหตุการณ์นั้นก็ผ่านมาหลายวันแล้ว ร่างบางเอนกายพิงกับพนัก ค่อยๆปิดเปลือกตาลง ตอนนี้ในหัวเธอรู้สึกสับสนขึ้นมามากกว่าเดิมร้อยเท่าจากเมื่อก่อน คงเป็นเพราะคำพูดของเขาในตอนนั้นด้วยละมั้ง ถอนหายใจออกมาอย่างแผ่วเบา วันนี้ทีมบาสเซย์รินมีแข่งกับไคโจวน่าจะดุเดือดไม่แพ้กับตอนที่แข่งกับโยเซ็นแน่นอน


             "ฮิเมะเพื่อนรัก"

             "ว่า"

            "รุ่นพี่เร็นเรียกไปคุยเรื่องผลการแข่งน่ะ"

       
        ยูมิพูดขณะกอดคอเพื่อนสนิทสาว ดวงตาคู่สวยเหลือบสองหนุ่มนักกีฬาครู่หนึ่งก่อนจะส่งยิ้มให้ พลันรีบก้าวเท้าตามหลังฮิเมะไปที่ชมรมทันที รู้ว่าตัวเองขายาวก็หัดคอยเพื่อนบ้างสิ


          "ผลการแข่งเปลี่ยนแปลงหรอคะ"

          "อย่างที่พวกเรารู้กันว่าการแข่งขันระดับประเทศเราได้รางวัลขวัญใจมหาชน กรรมการเพิ่งโทรมาบอกฉันเมื่อกี้ว่าวงของเราได้อีกรางวัลนึง แต่ฉันไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่หรอกนะ ช่างเถอะ ทำได้ดีที่สุดแล้วนี่ เฮ้อ พวกเราได้ที่ 1 คู่กับโทโอว!!"

          "เย้!"


        ชะงักเล็กน้อยเมื่อไม่มีใครดีใจกับเธอเลยสักคน เพราะตอนนี้กำลังยืนงงกันอยู่ จนฮิเมะต้องหันไปสะกิดเพื่อนของเธอว่า'เราได้ที่ 1 นะ ไม่ดีใจหน่อยหรอ' พอเธอพูดจบเท่านั้นแหละ สามสาวที่เหลือต่างกรี๊ดลั่นและกระโดดกอดกันด้วยความดีใจ สงสัยความรู้สึกช้าละมั้งเนี่ย แต่ก็ตลกดีเหมือนกัน


           "ต้องขอบใจแม่นักร้องคนนี้เลยนะเนี่ย"

           "ไม่มีอะไรต้องขอบใจหรอกน่า"

           "แต่เก่งขนาดนั้น ก็ไม่เห็นต้องถ่อมตัวเลยนี่นา"


        กอดอกมองคนตัวสูงกว่าครู่หนึ่ง พอรู้ว่าตัวเองเวลาถูกชมก็ต้องยืดอกรับสิ จะมาถ่อมตัวทำไมกัน ถอนหายใจก่อนจะส่ายหน้าไปมา ช่างเถอะ เพื่อนเธอก็เป็นแบบนี้เอง


           "ฮ่าๆ นั่นสินะ ขอบใจมากนะยูมิ"

           "แล้วยังไงกับคุโรโกะล่ะ ไปถึงไหนกันแล้ว"

           "ก็เหมือนเดิม"


        ตอบอย่างไม่คิดอะไรมาก ร่างบางหย่อนตัวนั่งลงตรงมุมห้องซ้อม เอนหลังพิงกับผนัง สรุปหลังจากที่ดีใจกันได้สักพักผู้จัดการบอกว่าตอนเย็นเขามีงานเลยอยากให้พวกเธอไปเล่นดนตรี ก็เลยต้องอยู่ซ้อมกันต่อจนถึงตอนงานเริ่ม เลยเป็นสาเหตุให้เธอต้องมานั่งเอ๋อข้างมือคีย์บอร์ดสาว


           "แล้วถ้าเขามาขอคบขึ้นมาจะทำยังไงล่ะเนี่ย"

           "ไม่รู้สิ"

           "แกนี่นะ"


        ส่ายหน้าไปมาและกระดกนำ้เปล่าเข้าปาก ร่างบางนี่มันจริงๆเลย อุตส่าห์มีผู้ชายดีๆมาชอบก็ดันสับสนความรู้สึกที่ตัวเองมีต่อเขาอีก จะสงสารหรือสมนำ้หน้าแทนดีละเนี่ย


           "ก็ฉันไม่รู้จริงๆนี่นา"

           "มองจากดาวอังคารก็รู้แล้วว่าแกชอบเขาเหมือนกัน เพราะฉะนั้นไม่เห็นต้องคิดอะไรเยอะเลยนี่ ชอบเขาก็ตอบตกลงแค่นั้นเอง เลิกสับสนซักทีเถอะน่า"

           "พูดอะไรของแกเนี่ย"


        ถลึงตาใส่ยูมิทันที หยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูงและรีบเดินไปซ้อมต่อ มือเล็กหยิบโทรศัพท์เพื่อดูข้อความที่คุโรโกะส่งมาหาเธอเมื่อกี้ ริมฝีปากบางฉีกยิ้มกว้างพลางพิมพ์ตอบกลับอีกฝ่าย เก็บมือถือใส่ในกระเป๋ากระโปรง ขานรับผู้จัดการหนุ่มพร้อมกับเดินไปจับไมโครโฟนเตรียมร้องเพลง


           "อ้าว คุโรโกะกับคางามิเดินมานู่นแล้วน่ะ"

           "ไหน"

           "นี่ไง ตาถั่วอีกแล้วนะ"


        จับหน้านักร้องสาวให้หันมาตรงข้างหน้า ถอนหายใจเฮือกใหญ่ยามเจ้าหล่อนร้องอ๋อ รู้หรอกว่าไม่ค่อยสังเกตชาวบ้านชาวช่อง แต่แบบนี้มันเกินไปหรือเปล่านะ


           "โทษที กินข้าวเสร็จแล้วหรอ"

           "ครับ ฮิเมะจังเพิ่งพักหรอ"

           "อืม เพิ่งเดินออกมาเมื่อกี้น่ะ"


        ขานรับคนตัวสูง หันกลับมาแยกเขี้ยวใส่คนข้างกายเมื่อได้ยินเสียงบ่นอิดออดจากอีกคน ก้มลงมองโทรศัพท์ครู่หนึ่ง พวกเธอมีเวลาพักแค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น ตอนนี้เหลือเวลาแค่ยี่สิบนาทีซึ่งนั่งกินข้าวไม่ทันแน่นอนคงต้องไปหาอย่างอื่นกินแทน ให้ตายสิ ซ้อมเต็มวันทีไรเป็นอย่างนี้ทุกที


           "งั้นผมขึ้นห้องแล้วนะครับ"

           "แข่งบาสวันนี้ก็สู้ๆนะ นายด้วยนะไทกะ"

          "ขอบคุณครับ ฮิเมะจังเองก็ด้วยนะ"


        พยักหน้ารับก่อนจะชูสองนิ้วให้สาวเจ้า ริมฝีปากหนาฉีกยิ้มกว้างและเดินขึ้นห้องพร้อมกับคางามิ เมื่อกี้เหมือนเขาเห็นคนตัวเล็กหน้าแดงด้วยล่ะ น่ารักมากเลย 


           "ดูท่าฉันจะตามความสัมพันธ์ของพวกนายไม่ทันแล้วนะเนี่ย"

           "งั้นหรอครับ"

           "ปล่อยเอาไว้น่ะดีแล้วหรอ"


        เอ่ยถามพ่อคนจืดจางด้วยความสงสัย หย่อนกายนั่งลงตรงโต๊ะของตัวเอง มือหนาหยิบสมุดขึ้นมาดูงานครู่หนึ่ง พลันชำเลืองมองคู่หูเพื่อนซี้ต่างขั้วที่กำลังนั่งยิ้มหน้าบานคล้ายจานดาวเทียมสักพักใหญ่ ถ้าคนไม่รู้ว่าพวกเขาคุยเรื่องอะไรกันอยู่คงคิดว่าคุโรโกะเป็นบ้านั่งยิ้มอยู่คนเดียวแน่นอน


          "ดีแล้วล่ะครับ"

          "แน่เรอะ"

          "แต่ผมก็ว่าจะขอเร็วๆนี้แหละครับ"


        ตอบขณะยิ้มอยู่ เขาน่ะไม่ว่าอย่างไรถ้าไม่ขอเร็วๆนี้อีกสักพักก็ต้องขอนั่นแหละ เพราะเขาเริ่มแน่ใจแล้วว่าร่างบางมีใจให้ตนบ้างแล้วไม่มากก็น้อย และเขาก็คิดว่าเธอต้องตอบตกลงแน่


           "เหนื่อยแล้วอะ"

           "อีกสองชั่วโมง อดทนหน่อย"

           "เจ้าค่ะ ท่านเร็น"


        หลุดหัวเราะเล็กน้อยเนื่องจากคนตัวสูงถลึงตาใส่เธอ มุ่ยหน้าทันทีที่มือหนาขยี้เส้นผมหล่อนจนยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง บ้าจริง เธอขี้เกียจจัดหน้าม้าแล้วนะ ส่ายหน้าไปมาอย่างละเหี่ยใจ ขมวดคิ้วเข้าหากันจนเหมือนปมเชือกยามเห็นผู้จัดการวงยืนหัวเราะอยู่ข้างกาย อย่าบอกนะว่าเขาทำหน้าม้าฮิเมะแตกน่ะ


           "หน้าม้าแตกน่ะฮ่าๆ"

           "แล้วใครเป็นคนทำล่ะคะ"

           "โอ๋ๆ เดี๋ยวจัดให้"


        เสียงทุ้มตำ่กล่าวพลางใช้มือจัดผมหน้าม้าให้นักร้องสาว หลุดหัวเราะพรืดอีกหนเมื่อสาวเจ้านั่งจ้องตนตาไม่กะพริบ เหมือนกระต่ายเลยให้ตายเถอะ น่าหยิกแก้มชะมัด


           "ขำอะไรน่ะคะ"

           "เปล่าหรอก ไปซ้อมได้แล้ว"

           "ก็ได้ค่ะ"


        หยัดกายลุกขึ้นยืน พลันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูการแจ้งเตือน คนผมฟ้าส่งข้อความมาหาเธออีกแล้ว วันนี้มีคาบว่างเยอะหรืออย่างไรนะ ถึงส่งได้ส่งดีเหลือเกิน สะดุ้งเล็กน้อยยามมือคีย์บอร์ดร้องบอกว่า'โอ๊ย เหม็นความรักว่ะ' ถลึงตาใส่เพื่อนสนิทสาวก่อนจะพิมพ์ตอบกลับอีกฝ่ายแล้วเดินไปซ้อมต่อ


           "ขอกราบสวัสดีท่านแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน พบกับพวกเรา Young blood in your area อีกครั้งนะคะ มาฟังเพลงกันดีกว่าค่ะ"

           "In a perfect storybook, the world is brave and good"

           "A hero takes your hands, a sweet love will follow"

           "But life's a different game, the sorrow and the pain"

           "Only you can change your world tomorrow"


        ร่างบางเริ่มเปล่งเสียงร้องเพลง ขาเรียวก้าวไปทั่วบริเวณเวที นัยน์ตาสีซิทรินเหลือบมองเหล่านักเรียนที่มายืนพวกเธอร้องครู่หนึ่ง เมื่อกี้หล่อนแอบเห็นพวกชมรมบาสเกตบอลด้วย สงสัยคงมาดูกันหมดเลย


          "Let your smile light up the sky"

          "Keep your spirit soaring high"

          "Trust in your heart and your sun shines forever and ever"

          "Hold fast to kindness, your light shines forever and ever"

          "I believe in you and me"

          "We are strong"


        โบกมือกลางอากาศ โยกตัวตามจังหวะดนตรี ริมฝีปากบางฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นริโกะถือป้ายไฟอยู่เกือบตรงกลาง แถมยังตะโกนกรี๊ดเสียงดังอีกต่างหาก หล่อนแอบสงสารเหล่ารุ่นพี่ที่ยืนอยู่ตรงนั้นด้วยกันเสียจริง กลับบ้านไปเธอว่าพวกเขาหูคงโล่งโจ้งแน่เลย เพราะริโกะกรีดร้องเสียงดังมาก


          "A bird all alone on the wind"

          "Can still be strong and sing"

          "Sing.."
 

        เสียงร้องตามจากเหล่าแฟนคลับและแขกบางท่านยังคงดังดีไม่มีตก ดูก็รู้เลยว่าโตมากับอะไร


           "Trust in your heart and your sun shines forever and ever"

           "Hold fast to kindness, your light shines forever and ever"

           "I believe in you and me"

           "We are strong"


        ค้อมหัวลงยามร้องเพลงจบ ขาเรียวก้าวลงจากเวทีท่ามกลางหอประชุม เสียงปรบมือและเสียงกรี๊ดดังสนั่นทันทีเมื่อพวกเธอลงไปข้างล่าง ทำเอาทุกคนในวงดนตรีหายเหนื่อยไปเลย


           "วันนี้สุดยอดมากเลยนะครับ"

           "ขอบใจนะ มีอะไรรึเปล่า"

           "ขอกำลังใจก่อนไปแข่งได้มั้ยครับ"


        เอียงคอมองสาวเจ้าครู่หนึ่ง กางแขนออกเพื่อให้คนตัวเล็กเดินเข้ามากอดตน ก้มลงจูบกลุ่มผมนุ่มเบาๆและหอมแก้มเนียนฟอดใหญ่ ร่างสูงโปร่งหัวเราะร่าเมื่อเจ้าหล่อนบ่นเสียงอู้อี้อยู่ตรงหัวไหล่เขา ให้ตายสิ เขาว่าบนโลกใบนี้คงไม่มีอะไรน่ารักมากไปกว่าคนที่เขาชอบอีกแล้วละนะ 


________________________________________________________________________________________________________________
Talk with Writer.
มีหอมกงหอมแก้วลูกสาวฉันด้วยว้อยย
29/10/62
________________________________________________________________________________________________________________

T
B
  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

86 ความคิดเห็น

  1. #85 Nimh03 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2563 / 14:27

    มีคนคลั่งรักด้วยล่ะว้อยยยย!!
    ปล.ยังไม่ได้คบยังคลั่งขนาดนี้ถ้าคบแล้วจะขนาดไหนล่ะเนี่ยยย~
    #85
    1
    • #85-1 I'm a Queen./เจ้าแก้ม(จากตอนที่ 19)
      19 ธันวาคม 2563 / 23:08
      คงคลั่งมากแน่ๆเลยค่ะเตง
      #85-1
  2. #64 Nimayu (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 23:33
    มองจากดาวอังคารก็รู้ว่าแกชอบเขา---
    #64
    1
    • #64-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 19)
      30 ตุลาคม 2562 / 17:27
      ดูท่าจะชอบมากด้วยล่ะค่ะ
      #64-1
  3. #63 Ghost World (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 18:52

    หวงเนื้อหวงตัวบ้างก็ได้รู้กกกกก

    #63
    1
    • #63-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 19)
      29 ตุลาคม 2562 / 19:06
      นั่นสินะคะหวงตัวบ้างก็ได้ถถถถ
      #63-1