END|[Fic Knb] Hey Girl!. ผมไม่เคะนะครับ!

ตอนที่ 14 : Hey Girl12:Every time our eyes meet.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 238
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    24 ต.ค. 62









Hey Girl12: Every time our eyes meet.

Click on the pic to go to our CostumeCity homepage! :)

I can open your eyes 
Take you wonder by wonder
Over, sideways and under
On a magic carpet ride 
;A Whole New World-ZANY, Zhavia.|Aladdin(2019).

________________________________________________________________________________________________________________

        มือหนาลูบหัวนิโกวอย่างเบามือ ดวงตาคู่สวยจดจ้องตัวเองในกระจกเพื่อเช็คว่าตัวเองดูดีหรือยัง พลันเหลือบมองนาฬิกาแขวนผนังครู่หนึ่งก่อนจะเดินออกจากห้องนอน อีกสามสิบนาทีจะถึงเวลานัดแล้ว ถ้าเขาไปสายคงโดนเจ้าหล่อนบ่นแน่ เพราะว่าปกติเขาจะไปถึงก่อนตลอด


            "ไปก่อนนะครับ"

            "เดี๋ยวก่อนสิลูก"

            "มีอะไรหรอครับ?"


        หันกลับมามองผู้เป็นแม่ด้วยความสงสัย ริมฝีปากหนาฉีกยิ้มกว้างยามอีกฝ่ายยื่นถุงขนมาให้และบอกว่า'เอาไปให้ว่าที่ลูกสะใภ้ลองชิมดูนะ' แม่ของเขานี่น่ารักจริงๆเลย 


            "วันนี้มาช้านะ"

            "ฮิเมะจังมาเร็วต่างหากล่ะครับ"

            "คงงั้นแหละ"


        พยักหน้ารับ ฮิเมะนิ่งสักพักเมื่อสบตากับคนตัวสูง วันนี้เขาหล่อมากเลย หล่อกว่ารอบที่แล้วอีก ให้ตายสิ เจ้าหล่อนหลบสายตาอีกคนก่อนจะเดินเข้าไปเล่นกับเท็ตสึยะเบอร์สอง ตอนนี้อากาศเริ่มเย็นขึ้นคงเพราะใกล้เข้าสู่ช่วงฤดูหนาวด้วยนั่นแหละ หัวเราะร่ายามเจ้าขนปุยส่งเสียงร้องและเลียหน้าเธอเบาๆ


           "บางทีผมก็อิจฉาเจ้าเบอร์ 2 นะครับ"

           "ห๊ะ นายอิจฉาหมาตัวเองหรอ"

           "ครับ แต่ช่างเถอะ หมามันทำแบบนี้ไม่ได้นี่ครับ"


        พูดพร้อมกับกุมมือสาวเจ้า หลุดหัวเราะเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงใสบ่นงุ้งงิ้ง แต่เธอก็ไม่ได้สะบัดมือออกแถมยังกระชับมือแน่นกว่าเดิมอีกด้วยซำ้ ปากไม่ตรงกับใจเลยนะแม่คุณ


           "แล้วไปกันได้รึยัง"

           "รีบหรอครับ"

           "หรือว่านายจะไม่ไป"


        ระบายยิ้มยามคุโรโกะตอบมาว่า'ไปครับ' ทั้งสองเดินมาจนถึงสถานีรถไฟฟ้า ร่างบางเหลือบมองคนข้างกายครู่หนึ่ง สะดุ้งโหยงเมื่อพ่อคนจืดจางรู้สึกตัวก่อนจะส่งยิ้มให้ตน คนบ้าอะไรทำไมอบอุ่นขนาดนี้เนี่ย เป็นไมโครเวฟเหรอ มุ่ยหน้าเพราะเขายกมือขึ้นลูบหัวเธอเบาๆ ใครสั่งใครสอนให้มาลูบหัวผู้หญิงเล่นมั่วซั่วกัน


           "ไม่ชอบหรอครับ"

           "เปล่าหรอก ถ้าไม่ได้รักหรือชอบใครอย่าทำแบบนี้ดีกว่านะ"

           "แต่ผมชอบฮิเมะจังครับ"


        ถอนหายใจออกมาเล็กน้อย เขารู้หรอกว่าไม่ควรทำแบบนี้กับคนที่ไม่ได้รู้สึกรักใคร่ หลุดหัวเราะเนื่องจากมือเบสสาวคนเก่งชะงักค้างกลางอากาศไปชั่วขณะ เชื่อเขาเถอะว่าฮิเมะต้องเริ่มชอบเขาบางแล้วแหละ ไม่งั้นคงไม่มีท่าทางอย่างนี้หรอก ร้องเสียงออกมาเบาๆยามอีกคนตีแขนตนแก้เขิน


            "พูดแบบนี้อีกแล้วนะ"

            "ก็ผมชอบฮิเมะจังจริงๆนี่ครับ"

            "ไม่รู้ด้วยแล้ว"


        เบือนหน้าไปทางอื่น เอนตัวพิงกับพนัก ชำเลืองมองร่างสูงโปร่งที่กำลังนั่งยิ้มอยู่ครู่หนึ่ง เขาแหย่เธอไม่เข้าเรื่องอีกแล้ว เมื่อไหร่จะถึงสวนสนุกสักทีนะ เธอไม่อยากอยู่กับในสภาพอย่างนี้แล้ว


          "เล่นอะไรกันก่อนดีครับ"

          "นายอยากเล่นอะไรล่ะ"

          "รถไฟเหาะครับ"


        ตอบแบบไม่คิดอะไรทั้งสิ้น เลิกคิ้วด้วยความสงสัยเมื่อสาวเจ้าทำหน้าเหมือนกับเห็นอะไรบางสิ่งที่คาดไม่ถึง ทำไมเหรอ มีอะไรแปลกหรืออย่างไร ขมวดคิ้วมุ่นจนคล้ายปมเชือกเพราะฮิเมะไหวไหล่พร้อมกับส่ายหน้า ไม่ค่อยอยากจะเชื่อคนตัวเล็กเสียเท่าไหร่เลยแฮะ เขาว่าต้องมีอะไรแน่ๆ 


          "แล้วจะเล่นแบบไหน"

          "เล่นแบบที่ผู้ใหญ่เขาเล่นกันสิครับ"

          "จ้าๆ"


        ขานรับนักกีฬาหนุ่มพลางเดินตามหลังคนตัวสูงไปยังเครื่องเล่นชนิดแรก เมื่อกี้หล่อนตาฝาดไปเองหรือเปล่านะ ว่าเหมือนดวงตาทั้งสองข้างของเขามีประกายวิบวับน่ะ คงตาฝาดไปเองแหละ


           "ดูไม่กลัวเลยนะครับ"

           "ตอนอยู่เมกาโดนลากมาเล่นบ่อยน่ะ"

           "งั้นหรอครับ"


        พยักหน้าเชิงเข้าใจ ตอนนี้พวกเขาเล่นมาได้สักพักแล้ว ชำเลืองมองคนตัวเล็กที่หันมาส่งยิ้มกว้างให้ตน ภาพอีกฝั่งของสวนสนุกกับท้องฟ้าสดใสและทะเลเป็นแบ็คกราวน์ที่สวยมากเลย เสียดายที่ยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายไม่ได้ แต่ไม่เป็นไรหรอก เพราะภาพตรงหน้าจะตราตรึงใจเขาตลอดไป


            "ไปเล่นบ้านผีสิงกันต่อมั้ย"

            "เอาสิครับ"

            "งั้นไปกันเถอะ"


        ไม่พูดเปล่าพลันจูงมือคุโรโกะไปยังบ้านผีสิง ขาเรียวก้าวไปในสถานที่ได้สักพักหนึ่ง บางทีเธออาจจะไม่ควรชวนพ่อหนุ่มน้อยบอบบางมาเล่นอะไรแบบนี้ เธอคิดว่านะ


           "สนุกมั้ยครับ อ้าว ไม่ได้ออกมาด้วยกันหรอกหรอ"

           "นายมาทำอะไรที่นี่น่ะคุโรโกะ-นาโนะดาโยะ"

           "มาเที่ยวกับฮิเมะจังน่ะครับ"


        ตอบอีกฝ่ายด้วยนำ้เสียงเรียบนิ่งตามฉบับตน นัยน์ตาสีฟ้าเข้มชำเลืองมองคนที่เกาะแขนเพื่อนหัวเขียวสักพักใหญ่ ขมวดคิ้วเข้าหากันทันทียามพบว่าไม่ใช่คิจิ แถมยังดูเหมือนคู่รักข้าวใหม่ปลามันอีกต่างหาก แล้วนี่เอาเพื่อนสนิท(ว่าที่)แฟนเขาไปไว้ตรงไหนกันล่ะเนี่ย ให้ตายเถอะ


            "เอ้าแล้วฉันอยู่ตรงไหนล่ะเนี่ย เหี้ย!!"

            "อ้าว ฮิเมะเองหรอ"

            "ก็ใช่น่ะสิ นายก็มาด้วยหรอทาคาโอะ"


        ถามคนตัวสูงก่อนจะพากันออกไปจากบ้านผีสิง เมื่อกี้ดันคลาดกับคุโรโกะเสียได้ แถมยังเจ็บตัวอีก ทำบุญล้างซวยกับเจ้าคางามินี่ไม่ได้ช่วยอะไรเธอเลยหรือเปล่าเนี่ย


           "ผมเกือบจะเข้าไปข้างในอีกรอบแล้วนะครับเนี่ย"

           "งั้นหรอ พอดีเจอพวกคิจิพอดีน่ะเลยพากันออกมา"

           "ครับ ผมเพิ่งเจอมิโดริมะคุงไปเมื่อกี้นี้เอง"


        โบกมือทักทายทาคาโอะครู่หนึ่งและหันกลับมาสนใจคนตรงหน้าที่กำลังยืนคุยกับนักกีฬาคาราเต้สาว เพื่อนเยอะจังเลยนะ สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อคู่หูของมิโดริมะสะกิดตนก่อนจะถามว่า'ชอบฮิเมะหรอ' ซึ่งแน่นอนเขาตอบอีกฝ่ายว่าใช่เขาชอบเธอ สิ่งที่ได้กลับมาคือรอยยิ้มสดใสพร้อมกับผมที่เสียทรงเพราะโดนคนตัวสูงขยี้


          "นายเห็นชินทาโร่เดินไปทางไหนหรอ"

          "ทางนั้นน่ะครับ"

          "ขอบใจมากนะ ไปเร็วคาสึนาริ"


        ค้อมหัวขอบคุณคนตรงหน้าและลากเพื่อนสุดที่รักไปตามหาพ่อหนุ่มแว่นสี่ตา เธอไม่ได้รู้สึกอะไรหรอกที่เขามาเดทกับคนอื่นแถมยังต้องให้พวกเขามาช่วยดู แค่เจ็บใจที่คนนั้นไม่ใช่เธอเท่านั้นเอง


           "คู่นั้นน่าเป็นห่วงนะครับ"

           "น่าเป็นห่วงทุกคู่นั่นแหละ"

           "คู่พวกเราด้วยรึเปล่าครับ"


       หัวเราะร่ายามร่างบางถลึงตาใส่ตน พวกเขาเล่นเครื่องอื่นต่อเรื่อยๆจนกระทั่งตกเย็น คุโรโกะหย่อนกายนั่งลงตรงเก้าอี้ไม้ วันนี้เป็นวันที่เหนื่อยแต่ก็สนุกมาก คงเพราะว่ามากับคนที่ชอบด้วยแหละมั้ง ทุกอย่างเลยดูสนุกไปหมด เหลือบมองฮิเมะที่กำลังยืนกดนำ้อยู่ครู่หนึ่ง หล่อนตกหลุมตนบางหรือยังนะ


          "ยิ้มอะไรของนายน่ะ"

          "เปล่าครับ ไปขึ้นชิงช้าสวรรค์ก่อนกลับกันมั้ย"

          "เอาสิ"


        ยื่นนำ้เปล่าให้อีกฝ่าย ก่อนจะยอมปล่อยให้คุโรโกะจับมือตนและนำไปยังชิงช้าสวรรค์ ดูท่าทางวันนี้เขาจะดูมีความสุขมากเลยนะ มองมาจากสามร้อยเมตรก็รู้


           "ฮิเมะจัง มุมนี้สวยดีนะครับ"

           "งั้นหรอ นี่นายถ่ายรูปฉันหรอคุโรโกะ"

           "ออกจะสวยนะครับ เดี๋ยวผมส่งให้"


        ยื่นโทรศัพท์ให้เจ้าหล่อนดูรูปที่ตนถ่ายเมื่อสักครู่ ยักคิ้วใส่คนตรงหน้าหนึ่งหนเพราะเธอตอบกลับมาว่า'ก็สวยดี' สวยทั้งคนสวยทั้งวิวเลยล่ะ ดวงตาคู่สวยหันกลับไปจดจ้องบรรยากาศต่อ รอบนี้มากับฮิเมะแล้วอะไรหลายอย่างดูเปลี่ยนไปมากเลย หรือว่าเขาไม่ได้มานานเองกันนะ


            "หล่อใช้ได้เลยนี่นา"

            "อะไรครับ"

             "นายไง"


        กล่าวพลางชูรูปที่เพิ่งถ่ายนักกีฬาหนุ่มเมื่อกี้ให้อีกคนดู หัวเราะร่าเมื่อคนผมฟ้าส่ายหน้าไปมาอย่างปลงตกก่อนจะบอกว่า'ส่งรูปมาให้ผมด้วยนะครับ' มีหรือหล่อนจะขัด


            "ชอบนะครับ"

            "รูปหรอ"

            "ฮิเมะจังสิครับ"


        ตอบเจ้าหล่อนแทบจะทันที ว่าแต่เมื่อกี้เธอรับมุขเขางั้นเหรอ หัวไวใช้ได้นี่นา พลันเงยขึ้นมองหน้าคนตัวเล็ก ตอนนี้หน้าของพวกเขาใกล้กันมากเลยแต่ทว่าการกระทำมักไปไวกว่าใจคิด ร่างสูงขยับเข้าใกล้สาวเจ้าจนห่างกันไม่กี่มิลลิเมตร ริมฝีปากหนาค่อยๆประกบจูบอย่างเนิบนาบและอ่อนโยนก่อนจะผละออก


           เขาชอบเธอมากจริงๆนะ    


_______________________________________________________________________________________________________________
Talk with Writer.
หวานมากเลยค่ะ
24/10/62
________________________________________________________________________________________________________________
T
B
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

86 ความคิดเห็น

  1. #54 stanggy2007 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 08:47

    แม่~~~~~~~ มดขึ้น ขอยาฆ่าแมลงหน่อยยยย
    #54
    1
    • #54-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 14)
      25 ตุลาคม 2562 / 12:54
      หวานมากค่ะจะเป็นเบาหวานตายแล้ว
      #54-1
  2. #53 Nimayu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 23:36
    รุกหนักจัง55555
    #53
    1
    • #53-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 14)
      25 ตุลาคม 2562 / 12:53
      นั่นสิคะ รุกแรงจริงๆ
      #53-1
  3. #52 Ghost World (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 19:03
    จ้า ชอบฮิเมะจ้า ชอบจ้า รีดทุกคนรู้หมดแล้วจ้า
    #52
    1
    • #52-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 14)
      24 ตุลาคม 2562 / 19:19
      คาดว่านางน่าจะพูดไม่ตำ่กว่าวันละ 10 รอบค่ะ
      #52-1