END|[Fic Knb] Hey Girl!. ผมไม่เคะนะครับ!

ตอนที่ 12 : Hey Girl10:Young blood in your area!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 265
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    22 ต.ค. 62









Hey Girl10: Young blood in your area!!

ᴹᴱ-ᴱᴬᴿᴬ ♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡ @me_eara ♡ bts army album map of the soul: persona kpop pink merchandise collection collector merch bt21

'Cause baby, now we got bad blood
You know it used to be mad love 
So take a look what you've done
'Cause baby, now we got bad blood, hey!
;Bad blood-Taylor Swift ft. Keandrick Lamar.

________________________________________________________________________________________________________________

        หลังจากวันนั้นเธอก็ทำเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น คุโรโกะก็ยังคงทำตัวเหมือนเดิมไม่ได้เปลี่ยนไป ฮิเมะสะดุ้งเล็กน้อยเพราะเพื่อนสนิทอย่างยูมิตะโกนเรียกหล่อนเสียงดังลั่น แถมไม่วายกระโดดกอดคอเธอจนแทบเสียหลักล้มอีก ตื่นเต้นอะไรขนาดนั้นกันละเนี่ย ถ้าล้มขึ้นมาจะทำอย่างไร


           "วันนี้มีเซย์โฮด้วย ไม่ตื่นเต้นหน่อยหรอ"

           "อยากเจอมือคีย์บอร์ดสุดหล่อคนนั้นก็บอกเถอะ"

           "ก็รู้นี่หว่าฮ่าๆ"


        ขยี้เส้นผมนุ่มอย่างมันเขี้ยว ชำเลืองมองพวกรุ่นพี่ที่เดินตามหลังพวกเธออยู่ครู่หนึ่ง ดูท่าไอมิจะไม่สบายนะ ไอใหญ่เลย แล้วแบบนี้จะร้องเพลงได้เหรอเนี่ย


           "ร้องเพลงไหวมั้ยคะรุ่นพี่"

           "ไม่น่าจะไหวน่ะ แค่ก แค่ก"

           "เอายังไงดีล่ะค่ะรุ่นพี่เร็น"


        ร่างบางพูดก่อนจะหันมาขอความช่วยเหลือจากผู้จัดการวง ใบหน้าเรียวสวยมองทั้งสองสลับกันครู่หนึ่ง พลันเบิกตากว้างด้วยความตกใจยามรุ่นพี่สุดหล่อแสนใจดีบอกกลับมาว่า'งั้นเธอก็ร้องแทนซะสิ' มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นเสียหน่อย อีกอย่างเธอเป็นมือเบสนะจะให้สลับมาร้องเพลงมันก็กะไรอยู่


          "นะ ฮิเมะจัง เดี๋ยวพี่ไปเล่นเบสแทนเราเอง"

          "แต่ว่า..."

          "นะจ๊ะ"


        ไม่ว่าเปล่าพลางกุมมือคนตรงหน้าไว้หลวมๆ สบตากับเจ้าหล่อนด้วยสายตาออดอ้อน 


          "ก็ได้ค่ะ"

          "ขอบใจมากเลยนะ"

          "ไม่เป็นไรค่ะ ฉันได้ทุกอย่างเพื่อทีมอยู่แล้ว"


        กอดตอบคนตัวเล็กและพากันเข้าไปข้างในสถานที่แข่งขัน รอบนี้เวทีใหญ่กว่ารอบที่แล้วเยอะเลย สงสัยจังนะว่าจะได้เจอวงไฮโฮปของเซย์โฮหรือเปล่า แต่คงได้เจอแหละเพราะแข่งบล็อกเดียวกัน


           "วงเราแข่งเป็นวงแรก อย่าให้มีข้อปิดพลาดเด็ดขาด"

           "รับทราบค่ะ"

           "ทำให้กรรมการและผู้ฟังสนุกกับการแสดงมากที่สุด Young blood, fight!!"


        เสียงทุ้มคำรามลั่นและตามมาด้วยเสียงของสี่สาวจากวงยังบลัด ขายาวก้าวไปยังที่นั่งประจำของพวกเขา หย่อนกายนั่งลงและชำเลืองมองทั่วสารทิศ นอกจากเซย์โฮแล้วยังมีไคโจวที่น่ากลัว แต่เขาเชื่อพวกเธอต้องทำได้แน่นอน เขาเชื่อว่ามันต้องเป็นอย่างนั้น เพราะมีฮิเมะเป็นนักร้องจำเป็น


          "Young blood in area!!"

          "Feeling use"

          "But I'm"

          "Still missing you"


        เสียงในเริ่มร้องเพลง ร่างบางขยับตัวเล็กน้อยเพื่อไม่ให้ดูแข็งทื่อคล้ายท่อนซุง สาวเจ้ายังคงร้องต่อไปเรื่อยๆโดยที่ไม่รู้ว่าขณะนี้ แฮชแท็กยังบลัดอินยัวร์แอเรียติดเทรนอันดับหนึ่งไปเสียแล้ว


          "I miss you when I can't sleep"

          "Or right after coffee"

          "Or right when I can't eat"

          "I miss you in my front seat"


        เสียงกรีดร้องจากแฟนคลับดังสนั่นหลังจากที่ฮิเมะเริ่มแร็ป ริโกะที่ยืนอยู่ข้างพวกคางามิเองก็ไม่ต่างกัน เธอกรี๊ดเสียจนชายฉกรรจ์ทั้งหลายแทบแทบอยากจะหาอะไรมาอุดหูให้รู้แล้วรู้รอด แต่ก็นั่นแหละ น้องเล็กของพวกเขาที่อยู่บนเวทีตอนนี้เท่มากจริงๆ ไม่แปลกหรอกที่จะหวีดกันแรงขนาดนั้น


         "Everything's been so messed up here lately"

         "Pretty sure he don't wanna be my baby"

         "Oh, he don't love me, he don't love me"

         "He don't love me, he don't love me, but that's OK"

         " 'Cause I love me, yeah, I love me"

         "Yeah, I love me, yeah, I love myself anyway, hey"


        เพลงที่สองยังคงดำเนินต่อเนื่อง เมื่อกี้สาวเจ้าแอบเห็นว่ามีคนร้องไห้อยู่เยอะพอสมควรเลย ริโกะเองก็เป็นหนึ่งในนั้น หล่อนดีใจนะที่มีคนอินกับเพลงที่ร้อง แต่ไม่คิดว่ากรรมการจะร้องไห้ด้วยเหมือนกัน ถึงจะเหนือความคาดหมายไปหน่อยก็เถอะ


          "I'm a mess, I'm a loser"

          "I'm a hater, I'm a user"

          "I'm a mess for your love, it ain't new"

          "I'm obsessed, I'm embarrassed"

          "I don't trust no one around us"

          "I'm a mess for your love, it ain't new"


        ฮิเมะยกมือขึ้นโบกไปมากลางอากาศ เบิกตากว้างด้วยความตกใจยามเห็นคุโรโกะยืนมองตนอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันไปคุยกับคางามิ อย่ามาปลุกความเป็นสาววายตอนแข่งนะเว้ย เจ้าหล่อนเดินไปรอบเวทีประหนึ่งเป็นเวทีของตัวเอง หย่อนกายนั่งลงตรงขอบเวทีและยื่นมือไปจับเหล่าแฟนคลับทั้งหลาย


           "If you want it, take it"

           "I should have said it before"

           "Tried to hide it, fake it"

           "I can't pretend anymore"


        ตอนนี้ดำเนินมาถึงเพลงสุดท้ายแล้ว วันนี้จะแพ้หรือชนะเธอไม่รู้หรอก ขอร้องเพลงให้สนุกถึงที่สุดดีกว่า เพราะเป็นวงแรกเลยอาจจะเกร็งไปบ้าง แต่หล่อนมันต้องออกมาดีแน่นอน เพราะเธอเห็นผู้จัดการหน้ายักษ์นั่งยิ้มแก้มปริอยู่


           "I only want to die alive"

           "Never by the hands of broken heart"

           "I don't wanna hear you lie tonight"

           "Now that I've become who I really am"


        หยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มือเล็กยกขึ้นแนบกับใบหูเพื่อขอเสียงกรี๊ดจากบรรดาแฟนคลับผู้น่ารักทั้งหลาย แต่เธอไม่คิดว่าพวกคุโรโกะจะเอากับเขาด้วย นั่นเลยทำให้เธออึ้งไปครู่หนึ่ง แถมโค้ชสาวยังไปเอาป้ายไฟวงยังบลัดมาจากก็ไม่รู้อีก ให้ตายเถอะ เชื่อเขาเลย สงสัยอยากหวีดเธอมานานแล้วแต่ไม่ได้หวีดสักทีสินะ


          "This is the part when I say I don't want it"

          "I'm stronger than I've been before"

          "This is the part when I break free"

          "Cause I can't resist it no more"


        ร่างบางขยับร่างกายตามจังหวะของบทเพลง พลันขยิบตาหนึ่งทีใส่กล้องที่แพนเข้ามาหา นั่นยิ่งทำให้แฟนคลับในทวิตเตอร์หวีดหนักกว่าเดิมหลายเท่า 


           "ฮิเมะจังนี่สุดยอดจังเลยนะครับ"

           "อืม นั่นสิ"

           "โค้ชหวีดแรงจังเลยนะครับ"


        ชำเลืองมองโค้ชทีมบาสเกตบอลของตัวเองสักพักใหญ่และลอบถอนหายใจ บางทีพวกเขาน่าจะต้องวิ่งไปซื้อนำ้มาให้อีกคนดื่มสักหน่อย เพราะหวีดรุนแรงเหลือเกิน คอพังหมดแล้วละมั้งนั่น พลันหันกลับมามองนักร้องสาวจำเป็นที่ยืนร้องเพลงอย่างสนุกสนาน จนทำเอาเขาอยากเต้นตามต่อ
 

           "No more, baby, oooh"

           "Thought of your body, I came alive"

           "It was lethal, it was fatal"

           "In my dreams it felt so right"

           "But I woke up every time"

           "Oh baby"


        เสียงกรีดร้องดั่งกระหึ่มอีกหนเพราะไฮโน้ตของฮิเมะ อย่าว่าแต่ผู้ฟังอึ้งเลยคนที่เล่นดนตรีอยู่ข้างบนเวทีก็อึ้งไม่ต่างกัน คนบ้าอะไรขึ้นเสียงได้เหมือนต้นฉบับขนาดนี้ โคตรเทพ


          "This is the part when I say I don't want it"

          "I'm stronger than I've been before"

          "This is the part when I break free"

          "Cause I can't resist it no more"


        ฮิเมะลดไมโครโฟนลง ค้อมหัวขอบคุณก่อนจะส่งจูบและเดินลงเวที ขาเรียวเดินมานั่งที่เดิม สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อมือกลองสาวสวยสะกิดเธอเบาๆ นัยน์ตาสีซิทรินมองตามนิ้วของสาวเจ้า ริมฝีปากบางฉีกยิ้มกว้างจนตาหยียามเห็นมือคีย์บอร์ดหนุ่มหล่อจากวงไฮโฮปส่งยิ้มให้ มีเรื่องไปอวดเพื่อนแล้วเว้ย


          "วันนี้สุดยอดมากเลยนะครับ"

          "งั้นหรอ ขอบใจนะ"

          "ฮิเมะจัง ระวังครับ!"


        คำรามลั่นเพราะมีรถมอเตอร์ไซค์ขี่มาทางนี้ มือหนารีบคว้าคนตัวเล็กเข้ามาในอ้อมกอดทันที บ้านไหนสอนให้ขี่รถชิดฟุตบาทแบบนี้ละเนี่ย เขาจะไปเผาบ้านนั้นเดี๋ยวนี้เลย


           "คุโรโกะ แขนนายมัน..."
 
           "อ๋อ ไม่เป็นไรหรอกครับ"

           "ไม่เป็นไรได้ไงล่ะ เลือดไหลเลยนะ"


        แหวใส่อีกฝ่ายทันควัน มือเล็กจับแขนแกร่งขึ้นมาดูด้วยความเป็นห่วง รีบเปิดกระเป๋าเพื่อหาผ้ามากดแผลเอาไว้ไม่ให้เลือดไหลหนักกว่าเดิม ดวงตาคู่สวยจดจ้องแผลซิกแมนเงาลวงตาครู่หนึ่ง ฮิเมะไม่อยากให้เขามาเจ็บตัวเพราะความไม่ระวังของเธอหรอกนะ ถ้าเกิดเป็นหนักแล้วลงแข่งไม่ได้ขึ้นมาจะทำอย่างไร


           "เป็นห่วงผมหรอครับ"

           "ก็เป็นห่วงน่ะสิ อ้า อย่ามาแหย่ไม่เข้าเรื่องได้มั้ย"

           "ขนาดดุยังน่ารักเลยนะครับ"


        ไม่วายเอ่ยแซวมือเบสสาวต่อจนเจ้าตัวตีแขนเขาเพื่อกลบความเขิน แต่ครั้งนี้ตีเบากว่าเมื่อก่อนเยอะคงเพราะเห็นว่าแขนตนเป็นแผลด้วยละมั้งเลยเบามือหน่อย 


         "เดี๋ยวฉันพาไปหาหมอ"

         "ครับ ฮิเมะจังครับ"

         "มีอะไร"


        เหลือบมองคนข้างกายอย่างติดรำคาญครู่หนึ่ง เขาหยอดเล่นไม่ได้ดูเวลาเลย พลันนิ่งค้างชั่วขณะเนื่องจากพ่อคนจืดจางยื่นมือมาจับมือเธอเอาไว้หลวมๆ ขมวดคิ้วมุ่นเมื่อคนตัวสูงหลุดหัวเราะ มันมีอะไรน่าขำกันนะ หรือว่าเขาเป็นพวกเส้นตื้น แทบอยากจะกระโดดเตะอีกฝ่ายยามได้ยินคุโรโกะพูด ไอ้บ้าเอ้ย


          "ชอบนะครับ"

          "ฉันรู้แล้วน่า"


________________________________________________________________________________________________________________
Talk with Writer.
หวานจังโว้ยยยยยยย
22/10/62
________________________________________________________________________________________________________________


T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

86 ความคิดเห็น

  1. #83 Nimh03 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2563 / 13:40
    เรานี่รุกถี่มากเลยนะน้องครก
    #83
    1
  2. #49 stanggy2007 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 10:39

    เดี๋ยวจะไปเปิดร้านนำ้อ้อยให้น้องครก
    #49
    1
    • #49-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 12)
      23 ตุลาคม 2562 / 11:15
      เอาซักสิบร้านเลยค่ะซิส
      #49-1
  3. #48 Nimayu (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 18:39
    ไรท์ต้องเป็นคนยังไงเนี้ย
    แต่งสนุกทุกเรื่องเลย
    จะติดตามนะค่าาา
    #48
    1
    • #48-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 12)
      22 ตุลาคม 2562 / 18:41
      งุ้ยเขินเลย ขอบคุณมากนะคะะ
      #48-1
  4. #47 Riw say (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 17:56

    เปิดเพลงไปอ่านไป ฟินมากอ้ะ
    #47
    1
    • #47-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 12)
      22 ตุลาคม 2562 / 18:06
      ฟินกลิ้งเลยค่ะ
      #47-1
  5. #46 Ghost World (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 17:52
    ก็ชอบให้รู้ว่าชอบ
    //อ่านชื่อตอนแบบไม่ใส่ทำนองไม่ได้จริงๆ
    #46
    1
    • #46-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 12)
      22 ตุลาคม 2562 / 17:55
      ดูก็รู้ว่าติ่งอะไรเลยคะ5555
      #46-1