END|[Fic Knb] Hey Girl!. ผมไม่เคะนะครับ!

ตอนที่ 10 : Hey Girl08:Yeah, 'cause we're best friend forever.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 300
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    20 ต.ค. 62









Hey Girl08: Yeah, 'cause we're best friend forever.

JahNation.Streetwear Daily Urbanwear Outfits Tag #JahNation.Streetwear #Hedonistk.Apparel to be featured  DM for promotional requests Tags: #highfashion#fashion #men #mensfashion #man#male #ootd #streetstyle #outfit#outfitoftheday #picoftheday #trend#clothes #clothing #fashionaddict #streetwear#fashionista #style #menswear#menstyle #streetfashion

You say you love me, I say you crazy  
we're nothing more than friend
You're not my lover, more like a brother
I've know you since we were like ten, yeah
;Friends-Marshmello & Anne-Marie

________________________________________________________________________________________________________________ 

        มือหนาลูบหน้าตัวเอง ดวงตาเหลือบมองนาฬิกาครู่หนึ่ง ก้มลงเช็คของในกระเป๋าก่อนจะจัดทรงผม ขายาวก้าวออกจากห้องตัวเองเพื่อไปคอยเจ้าหล่อน หรืออาจจะเป็นฮิเมะที่มาคอยเขา เพราะเห็นคนตัวเล็กยืนอยู่แล้ว วันนี้แต่งตัวปกติแฮะ นึกว่าจะแบบที่แต่งทุกวันเสียอีก แต่ดีแล้วล่ะ 


            "อะไรดลใจให้แต่งตัวแบบนี้เนี่ย"

            "ฉันจะแต่งแบบนี้แล้วมันแปลกตรงไหน"

            "ไม่แปลกครับ"


        ขานรับร่างบางและเดินลงไปข้างล่างพร้อมกัน นัยน์ตาสีแดงเข้มจดจ้องมือเบสสาวอย่างไม่ละสายตา ให้พูดกันตามความจริงเขาชอบเธอมาตั้งนานแล้ว น่าจะเป็นช่วงมัธยมต้นปีหนึ่งที่รู้สึกตัว แต่เขาก็ไม่เคยพูดออกไปเพราะกลัวเสียเพื่อน เพราะเธอคือคนที่เขาสนิทมากที่สุดสนิทกว่าใครในโลก 


             "นายเป็นอะไรรึเปล่า"

             "เปล่าหรอก"

             "แน่ใจนะ"


        ยำ้อีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ถอนหายใจยามเพื่อนสนิทพยักหน้าหงึกหงัก ทั้งสองเดินไปจนถึงสถานีรถไฟฟ้า ฮิเมะยืนคอยอีกฝ่ายซื้อตั๋วสักพักหนึ่ง และเดินตามคนตัวสูงเงียบๆ บางทีเธอก็ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่เหมือนกันนะ


           "นั่งให้มันดีๆสิ"

           "อือ"

           "อ้าว หลับแล้วหรอ"


        มองร่างบางที่เอาหัวพิงไหล่ตนก่อนจะจัดท่าทางให้อีกคนนอนดีๆ ถ้าตรงเป็นคุโรโกะไม่ใช่เขาสาวเจ้าจะทำแบบนี้หรือเปล่านะ ส่ายหน้าเพื่อไล่ความคิดในหัวและหันไปทางอื่น แต่ไม่วายยกมือขึ้นลูบหัวทุยอย่างเบามือ สงสัยเมื่อคืนคงนอนดึกละมั้งเลยมาสลบเอาตอนนี้น่ะ ให้ตายสิ


           ทำตัวแบบนี้แล้วจะให้เลิกชอบได้ยังไงล่ะ


            "อือ ถึงแล้วหรอ"

            "ก็ถึงแล้วน่ะสิ ไปกันเถอะ"

            "จ้ะพ่อ ไปแล้วจ้ะ"


        มือเล็กลูบหน้าตัวเองและรีบเดินตามร่างสูงใหญ่ ทั้งสองเดินเล่นกันอยู่นานพอสมควรจนเธอต้องลากเขาไปทำบุญด้วยกัน ไม่อย่างนั้นชาติก็ไม่ได้ทำหรอก เชื่อหล่อนเถอะ 


            "ไหนๆก็มาแล้ว อยากไปเที่ยวไหนอีกมั้ย"

            "แป๊บนะ หาก่อน"

            "เร็วๆเข้าล่ะ"


        พูดพลางหย่อนกายนั่งลงบนเก้าอี้ตรงต้นซากุระ เหลือบมองคนข้างกายที่กำลังนั่งสถานที่ท่องเที่ยวครู่หนึ่ง หลุดหัวเราะเนื่องจากดอกซากุระล่วงลงใส่หัวฮิเมะ มือหนาหยิบโทรศัพท์ขึ้นถ่ายลงสตอรี่ไอจีและค่อยๆหยิบออกจากเส้นผมสีบลอนด์ ทำไมถึงหานานขนาดนี้ล่ะเนี่ย มันหายากมากเลยหรืออย่างไร


           "ไปชินจูกุกัน"

           "งั้นไปกันเถอะ"

           "ว่าแต่ เมื่อกี้มีอะไรอยู่บนหัวฉันหรอ"


        พลันขมวดคิ้วมุ่นเมื่อคางามิบอกว่าให้ไปดูในสตอรี่ของเขาเอง ไหวไหล่ก่อนจะเปิดอินสตาแกรมเพื่อดูว่ามีอะไรติดหัวตน ริมฝีปากบางฉีกยิ้มกว้างทันทีเมื่อหาเจอ จริงๆเลยนะ ไอ้เพื่อนคนนี้เนี่ย


           "คนเยอะจังเลยนะ"

           "นั่นสิ"

           "อยากทำอะไรก็ทำเลย"


        มองคนตัวเล็กที่กำลังทำท่าเหมือนอยากจะไปตรงไหนสักแห่ง เอาเถอะ ถือว่าวันนี้เป็นหยุดเขาจะตามใจเธอก็แล้วกัน คิ้วเรียวกระตุกยิกยามเห็นว่ามีผู้ชายหล่อคนหนึ่งเดินเข้ามาทักทายเพื่อนสนิท บางทีมีเพื่อนสวยก็ทำเขาปวดหัวได้เหมือนกันนะ แขนแกร่งยกขึ้นโอบคอคนตัวเล็กและจิกตามองคนตรงหน้า


            "ก็ว่าอยู่ทำไมถึงขอโทษแล้วเดินหนี"

            "จะไปไหนก็อย่าห่างฉันก็แล้วกัน"

            "รับทราบค่ะ"


        ตะเบ๊ะใส่อีกฝ่าย นัยน์ตาสีซิทรินกวาดมองรอบตัวครู่หนึ่ง ดูท่าทางจะมีผู้ชายหลายคนอยากเดินมาคุยกับเธอมากเลยนะ แต่เสียใจด้วยพ่อหนุ่ม เขามาเจอเธอผิดวันแล้วแหละ ขาเรียวก้าวต่อไปเรื่อยๆจนหยุดเดินเพราะเห็นฮิมาวาริกับคิจิยืนอยู่ตรงร้านขายเสื้อผ้า เงยขึ้นมองหน้าเพื่อนสนิทก่อนจะรีบเดินไปหาสองสาว


           "What's up."(หวัดดี)

           "มาทำอะไรกันน่ะ"

           "มาซื้อของน่ะ"


        ฮิมาวาริกล่าวพร้อมกับเลือกเสื้อผ้าไปด้วย วันนี้เป็นวันหยุดของพวกเธอ ซึ่งแน่นอนว่าชมรมบาสเกตบอลไม่ได้หยุดกันหรอก เว้นเสียแต่เพื่อนรักที่ยืนหัวโด่อยู่ตรงหน้า


           "แล้วทำไมมาอยู่นี่ล่ะ คางามิ"

           "ขายังไม่หายดีน่ะ โค้ชเลยสักพัก"

           "งั้นเองสินะ น่าสงสารจัง"


        พยักหน้าเชิงเข้าใจในสิ่งที่คนตัวสูงพูด มือเล็กหยิบเสื้อผ้าที่เลือกแล้วเดินไปจ่ายเงินกับนักร้องสาว ก้าวเท้าเดินออกมากับเจ้าหล่อนก่อนจะยืนคุยกับฮิเมะและคางามิต่อสักพักหนึ่ง พลันกลอกตามองบนเมื่อได้ยินเสียงเรียกของมิโดริมะกับทาคาโอะดังมากจากข้างหลังเธอ มาถูกเวลาจังเลยนะ


            "ไว้เจอใหม่นะ"

            "จ้า ไว้เจอกันนะ"

            "เราเองก็ไปกันเถอะ"
 

        ไม่พูดเปล่าพลางลากแขนคนตัวสูงให้เดินตามเธอ แอบเหลือบดูเพื่อนสนิทสาวทั้งสองที่เดินไปได้ไม่ไกลนัก แล้วหันกลับมามองทางเดินเหมือนเดิม สองคนนั้นนี่โชคดีจังนะ


           "แล้วทำไมมาคีบตุ๊กตาล่ะเนี่ย"

           "เงียบน่า เฮ้ยๆ"

            "เอ้า ได้เฉย"


        อุทานขึ้นยามฮิเมะคีบตุ๊กตาได้ภายในครั้งเดียว อันนี้เขาไม่รู้ว่าเก่งหรือฟลุกได้กันแน่ แต่ช่างเถอะ ได้มาแล้วนี่นา แถมเจ้าตัวดูท่าทางจะดีใจมากด้วย อวดใหญ่เลย นัยน์ตาสีแดงเข้มจดจ้องตุ๊กตาเสือที่คนตัวเล็กยื่นให้ครู่หนึ่ง อะไรของมันวะ ยื่นมาให้เขาทำไม สงสัยผีเข้อีกแล้วมั้งเนี่ย


            "เอ๋ออะไรล่ะ ฉันให้"

            "ผีเข้าหรอ"

            "หรือจะไม่เอา"


        ฉีกยิ้มกว้างเมื่อคางามิบอกว่า'เอาครับ' ก้าวเดินออกจากเกมเซ็นเตอร์เพื่อไปหาอะไรกิน เพราะตอนนี้เกือบบ่ายโมงแล้ว ดูท่าเจ้างั่งนั่นจะชอบตุ๊กตาตัวนั้นจังเลยนะ


           "กินเก่งกว่าฉันอีกนะเนี่ย"

           "ก็ไม่ได้กินข้างเช้านี่นา"

           "นั่นสินะ"


        เท้าคางมองร่างบางที่กำลังนั่งกินราเม็งข้างตน มือหนาหยิบกระดาษชำระขึ้นมาเช็ดตรงแก้มเจ้าหล่อนเบาๆ ชอบหาว่าเขากินเลอะหล่อนก็เหมือนกันนั่นแหละ ทำเป็นหูทวนลมยามได้ยินเสียงใสบ่นว่าเช็ดเองได้ แล้วหรืออย่างไรว่ามันเลอะตรงไหนน่ะ ใบหน้าคมส่ายไปมาแล้วหันกลับมากินของตัวเองต่อ


          "กลับเลยมั้ย"

          "กลับเลยดีกว่า"

          "งั้นไปกันเถอะ"


        พูดขณะเดินออกจากโรบอท เรสเตอรองท์ โชว์ที่นี่สุดยอดมาก เมื่อกี้เขาแอบเห็นฮิเมะนั่งโยกหัวด้วยล่ะ ก็เป็นนักดนตรีแล้วมาเจอดนตรีมันส์ๆนี่นะ ไม่มีอะไรน่าแปลกหรอก 


            "เหนื่อยชะมัดเลย"

            "เหนื่อยหรือง่วงเอาให้แน่"

            "ทั้งสองอย่างนั่นแหละ"


        บ่นอิดออดก่อนจะเอนหลังพิงกับที่นั่งบนรถไฟฟ้า หล่อนไม่ได้เดินเที่ยวอย่างนี้มานานมากแล้วนะเนี่ย แต่ก็สนุกดี บางทีถ้ามากันครบแก๊งแบบเมื่อก่อนอาจจะสนุกมากกว่านี้แน่นอน เล่นเอาเธอคิดถึงสมัยอยู่อเมริกาเลยจริงๆนะ เพราะตอนนี้ถ้าให้กลับมารวมตัวกันคงยากน่าดู เนื่องจากเรียนกันคนละที่


            "คิดถึงสมัยก่อนเลยเนาะ"

            "นั่นสิ นายคืนดีกับทัตสึรึยัง"

            "..."
 

        ชะงักค้างไปชั่วขณะ เขานึกว่าเจ้าหล่อนจะลืมเรื่องนี้ไปแล้วเสียอีก ถอยหายใจเล็กน้อยพร้อมกับส่ายหน้าไปมาเชิงบอกว่า'ยังไม่ได้คืนดีกันเลย' 


            "งั้นเองหรอ"

            "อืม ฉันยังไม่พร้อม"

            "แล้วเมื่อไหร่นายจะพร้อมล่ะ"


        เอ่ยถามเพื่อนสนิทด้วยความสงสัย เมื่อกี้หล่อนเกือบหลุดปากบอกอีกฝ่ายว่าเจอฮิมุโร่ที่การแข่งรอบที่แล้วด้วย ช่างเถอะ ให้ไปเจอกับเองแบบงงๆดีกว่า คงจะได้ปรับความเข้าใจกันได้มากกว่านี้ เธอว่าอีกเดี๋ยวทั้งสองคนน่าจะได้เจอกันในวินเทอร์คัพนั่นแหละ เพราะมีชื่อเข้าแข่งทั้งหกโรงเรียนเลย


          "ฮัลโหล"

          [ฮิเมะ ตอนนี้อยู่ไหนหรอ]

          "บนรถไฟฟ้ากำลังบ้าน มีอะไรรึเปล่าฮิมะ"


        ถามปลายสาย เหมือนเธอได้ยินของตกดังลอดออกมาด้วย หรือว่าจะไปมีเรื่องกับชาวบ้านเขาอีกแล้วนะ 


           [งั้นหรอ ไดกิอย่าทำถุงตกสิ นึกว่ายังอยู่น่ะ]

           "อ๋อ ใช้เวลาสวีทกับแฟนไปเถอะแม่คุณ"

           [จ้า กลับบ้านดีๆนะ]


        เสียงทุ้มนุ่มขานรับก่อนจะวางสาย ให้ตายสิ ไอ้พวกคนมีคู่เอ้ย พลันเหลือบมองคางามิครู่หนึ่งและบอกเขาว่า'ไม่มีอะไรหรอก' ทีแรกคนผมสีเพลิงทำท่าไม่เชื่อแต่พอเธอเล่าตอนที่คุยกับฮิมาวาริให้ฟัง คนตัวสูงก็ไม่ได้ติดใจอะไร


          "อ้าว หลับอีกแล้วหรอ"

          "..."

          "ขี้เซาเอ๊ย"


________________________________________________________________________________________________________________
Talk with Writer.
น่าสงสารจริงๆพ่อหนุ่ม
20/10/62
________________________________________________________________________________________________________________


T
B
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

86 ความคิดเห็น

  1. #42 stanggy2007 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 20:09

    Friend zone มันเศ้าาาาา
    #42
    1
    • #42-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 10)
      20 ตุลาคม 2562 / 20:20
      ไทกะเป็นเส้าแล้วค่ะ
      #42-1
  2. #41 Ghost World (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 15:48

    //ก่อกำแพงเฟรนด์โซนให้บากะงามิ

    #41
    1
    • #41-1 Kim_Praew(จากตอนที่ 10)
      20 ตุลาคม 2562 / 15:50
      เฟรนด์โซนจุกๆค่ะ
      #41-1