[One piece] เมื่อฉันกลายเป็นลูกคนแรกของบิ๊กมัม!

ตอนที่ 3 : ปิกนิกของเหล่าเด็กแสบ[ep. : 1](100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,457
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 380 ครั้ง
    7 พ.ย. 62

"คาตาคุริ! นายแน่ใจนะว่าจะเข้าไปจริงๆน่ะ!?"


เสียงกระซิบกระซาบของเด็กชายสามคนดังขึ้นเบาๆที่หน้าประตูของห้อง ห้องหนึ่งที่ปิดสนิท พวกเขาคือคาตาคุริ ไดฟุกุและโอเว่น


"แน่ใจสิ! พวกนายเองก็อยากรู้เหมือนกันไม่ใช่หรือไง ว่าพี่เพิร์สทำได้ยังไงน่ะ!"


คาตาคุริเอ่ยตอบน้องชายฝาแฝดของตน ในมือของเขามีใบค่าหัวของผู้เป็นพี่สาว แม้จะไม่มีรูปภาพโฉมหน้าเจ้าของค่าหัวหนึ่งล้านเบรี แต่สกุลชาร์ล็อต ชื่อเพอร์กัสมีแค่คนเดียว! พวกเขาต้องรู้ให้ได้ว่าเธอไปทำอะไรมา!


"แต่.....พี่เพิร์สอาจจะนอนอยู่ก็ได้นะ!"


ไดฟุกุ แฝดคนรองเอ่ยต่อโดยมีโอเว่นแฝดคนเล็กยืนพยักหน้าเสริมอยู่ข้างๆ ถ้าพวกเขาเข้าไปโดยไม่ได้รับอนุญาตก่อน พวกเขาต้องโดนดุแน่ๆ!


"ลองเคาะเรียกดูเดี๋ยวก็รู้น่า!"


"คาตาคุริ! เดี๋ยว!"


'ก๊อก ก๊อก ก๊อก'


ไม่ทันแล้ว! ไดฟุกุและโอเว่นกรีดร้องในใจ พวกเขาต้องโดนดุแน่เลย! ตื่นมายังไม่ได้อาบน้ำแบบนี้ พี่เพิร์สกับมะม๊าต้องดุแน่ๆ!


"พี่เพิร์ส! ผมเองคาตาคุริ ขอเข้าไปนะ!"


'แอ๊ด......'


พี่เขายังไม่ได้ตอบเลยนะคาตาคุริ! ไดฟุกุและโอเว่นกรีดร้องในใจอีกครั้งเมื่อพี่ชายของพวกเขาเปิดประตูเดินเข้าไปโดยไม่รอคำอนุญาต


"คะ คาตาคุริ! รอด้วย!"


แต่ในเมื่อมาถึงขนาดนี้แล้ว จะให้ไปลากตัวอีกฝ่ายกลับห้องก็คงไม่ทัน พวกเขาจึงต้องรีบเดินเข้าห้องตามไปแล้วปิดประตูลงให้เบาที่สุดเท่านั้น

ภายในห้องนอนของพี่สาวนั้นมืดสนิทเมื่อไร้แสงสว่างจากข้างนอกส่องเข้ามา พวกเขาเห็นแค่เตียงหลังใหญ่ หลังหนึ่งที่มีร่างของพี่สาวของพวกเขานอนแผ่สบายใจเท่านั้น


"โอเว่น หาสวิตซ์ไฟให้ทีสิ"


"อะ เอ๋!? ทำไมถึงเป็นฉันล่ะคาตาคุริ!"


"ก็นายอยู่ใกล้ประตูที่สุดนี่นา มันน่าจะมีสวิตซ์ไฟอยู่สิ"


"อึ๋ย.......แต่มันมืดมากเลยนะ! ฉันจะไปมองเห็นได้ยังไงกันเล่า"


"งั้นก็คงต้องไปที่หัวเตียง ไดฟุกุช่วยฉันมองหาทีว่าฝั่งไหน"


"อะ โอ้!"


พวกเขาแยกกันเดินหาสวิตซ์ไฟอย่างเงียบเชียบ โอเว่นเดินวนไปวนมาแถวหน้าประตูเพื่อหาสวิตซ์ไฟดวงใหญ่บนเพดาน คาตาคุริและไดฟุกุช่วยกันมองหาโคมไฟที่หัวเตียง แต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้สำรวจอะไรมากไปกว่านี้นั้น


'กริ๊ก!'


'วูบ!'


ไฟดวงใหญ่บนเพดานก็สว่างจ้าขึ้นมากระทันหัน คาตาคุริและไดฟุกุหันไปหาโอเว่นในทันที


"ฉะ.....ฉันเปล่านะ!"


"หาว........"


"!!!"


ตัวแข็งทื่อขึ้นมาในทันที กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากก่อนจะค่อยๆเงยหน้าขึ้นไปมองบนเตียงอย่างช้าๆ


"มาทำอะไรที่ห้องพี่กันแต่เช้าเนี่ย หืม?"


สิ่งที่พวกเขาเห็นนั่นก็คือ........สิงโต!


"ว๊ากกกก!!! สิงโต!"


50%


(CR. : ไม่ทราบ)



อัพ


"กรี๊ดดดดด! ไหนๆๆ!?"


คนเพิ่งตื่นนอนแทบสิ้นสติ อะไรนะ!? สิงโต!? เธอไม่รอสมองประมวลผล หยิบกระป๋องสเปรย์พิษออกมาฉีดมั่วซั่วไปทั่วทุกทิศ เด็กแฝดเห็นท่าไม่ดีรีบวิ่งหนีออกมาก่อนจะโดนลูกหลงพร้อมกับร้องลั่นไปตามโถงทางเดินอย่างขวัญเสีย


"ว๊ากกกก! สิโตพ่นพิษษษษษ!!"


ทั้งสามวิ่งมาเรื่อยๆ จนมาถึงห้องนอนของเปรอสเปโร คาตาคุริรัวมือเคาะห้องไม่หยุด โดยที่มีไดฟุกุกับโอเว่นยืนกอดกันร้องไห้จ้าอยู่ข้างหลัง ทหารขนมหวานที่ได้ยินเสียงร้องของทั้งสามต่างพากันยกขโยงมารุมล้อมถามกันยกใหญ่


"อะ! อะไรนะครับ!? สิงโตหรือครับ!?" [ทหารขนมหวาน]


"อื้อ! สิงโตตัวเบ้อเริ่มเลย! แถมพ่นพิษได้ด้วย! ฮึก!" [ไดฟุกุ]


"อึก! ฮืออออ พี่เพิร์สต้องโดนสิงโตกินไปแล้วแน่เลย! แงงงง!" [โอเว่น]


"พี่เปรอสเปโรช่วยด้วย! พี่เปรอสเปโร!!" [คาตาคุริ]


'ปัง! ปัง! ปัง!'


พอเคาะแล้วไม่มีเสียงตอบรับ คาตาคุริจึงทำการเพิ่มแรงลงไปเป็นการทุบประตูรัวๆแทน สามแฝดต่างขวัญเสียจนน้ำหูน้ำตาไหลพรากไม่หยุด เหล่าทหารขนมหวานก็อับจนหนทาง พวกเขาปลอบเด็กไม่เป็นนะ!


แต่แล้วสวรรค์ก็เป็นใจ เปรอสเปโรเปิดประตูออกมาจากห้องอีกฝั่งหนึ่งที่มีป้ายชื่อหน้าห้องว่า 'Cracky' ในอ้อมแขนของเขามีเด็กชายตัวน้อยนอนงัวเงียเหมือนเพิ่งตื่นนอนอยู่ด้วย


"เสียงดังอะไรกันแต่เช้าเนี่ย!? แคร็กเกอร์ตื่นเลยเห็นมั้ย! เรโรริน!"


เขาเอ่ยดุน้องชายทั้งสาม แต่พอสังเกตุเห็นน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุดกับเสียงสะอึกสะอื้นของน้องชาย เขาก็รีบเดินตรงไปหาในทันที


"เกิดอะไรขึ้น!? ใครทำอะไรพวกนาย!?"


เขาเอ่ยถามอย่างร้อนรน มือก็ลูบหัวน้องชายคนเล็กที่เพิ่งตื่นนอนไปด้วย


"ฮึก! ฮึก! พี่......พี่เปรอสเปโร" [ไดฟุกุกับโอเว่น]


"พี่! อึก พี่เพิร์สเขา.....พี่เพิร์สเขา!"


"พี่เพิร์ส? ทำไม? พี่เพิร์สเป็นอะไรคาตาคุริ!?"


"ฮึก! พี่เพิร์สเขา.....โดนกินไปแล้ว! ฮึก ฮือออออ!"


"หะ.....ห๊าาาาาาา!?"


"พี่เพิร์สโดนสิงโตกินเข้าไปแล้ว! แงงงงง" [โอเว่น]


"ฮึก! พี่เปรอสเปโรต้องไปจัดการมันนะ! มันทำพี่เพิร์ส!" [ไดฟุกุ]


"เอ่อ........พวกนายบอกว่าสิงโตกินพี่เพิร์สงั้นเหรอ?"


"อื้อ! พวกเราเห็นเต็มสองตาเลย!" [ไดฟุกุ]


"มันอยู่บนเตียงพี่เพิร์สด้วย!" [โอเว่น]


"แถมมันยังส่งเสียงคำราม(?)แล้วก็พูดได้ด้วย!" [คาตาคุริ]


"........."


.


.


.


.


'ปัง!'


"พี่! เพิร์ส!"


"กรี๊ดดดดด! อะ อ้าว! ปุรินจังเองหรอกเหรอ!? พี่นึกว่าเป็นสิงโตซะอีก!"


"นี่พี่ก็เป็นไปด้วยเหรอเนี่ย!? สิงโตน่ะไม่มีหรอกนะ! เรโรริน!"


"เอ๊!? ก็.......ก็คัตจัง ไดจังกับโอวี่ร้องลั่นว่ามีสิงโตนี่นา!"


"......เฮ้อ ที่พวกนั้นหมายถึงน่ะคือผมฟูๆของพี่ตอนนี้ต่างหากล่ะ!"


"ห๊ะ? ผมของพี่?"


"ใช่! เอ้า! พวกนายเข้ามาดูดีๆสิว่าใช่สิงโตจริงรึเปล่า!"


เปรอสเปโรหันไปเรียกแฝดทั้งสามให้เข้ามาในห้อง คาตาคุริมีท่าทีลังเล เขาหลับตาปี๋แล้วค่อยๆก้าวขาออกมาจากหลังบานประตู เดินแต่ละย่างก้าวเชื่องช้าเพื่อยืดเวลาทำใจให้ห้าวหาญ 


ไดฟุกุกับโอเว่นยืนหลับตาแน่น ในอ้อมแขนของทั้งคู่กอดแคร็กเกอร์อยู่หลังบานประตู ไม่กล้าเดินตามเข้าไป แคร็กเกอร์น้อยที่เริ่มตื่นเต็มตามองรอบกายอย่างงุนงง


คาตาคุริหยุดยืนอยู่ข้างเตียงสูง เขายืนก้มหน้าไม่ยอมเงยขึ้นมอง เม้มปากแน่นอย่างกดดัน ถ้าเกิดว่าเป็นวิญญาณสิงโตร้ายมาสิงพี่เพิร์สล่ะ! เขาหลับตาแน่นอีกครั้งก่อนจะรวบรวมความกล้าทั้งหมดเงยหน้าขึ้นแล้วหยีตามองอย่างกล้าๆ กลัวๆ


"อรุณสวัสดิ์จ้า คัตจัง!"


สิ่งที่เขาเห็นคือ......พี่เพิร์สที่ผมฟูเหมือนเม่นจนน่าขำกำลังนั่งยิ้มแป้นแก้มปริอยู่บนเตียง!


"พี่.....พี่เพิร์ส!"


เขากระโดดเข้ากอดผู้เป็นพี่สาวทันที ที่เขาเห็นไม่ใช่สิงโต! แต่คือเม่น! พี่เขากลายเป็นเม่น! โครตเท่เลย!!


ไดฟุกุกับโอเว่นที่ได้ยินเสียงคาตาคุริก็เกร็งตัวขึ้นในทันที เมื่อกี้คาตาคุริพูดว่าพี่เพิร์ส? พี่เพิร์สไม่ได้ถูกกิน! พวกเขามองหน้ากันแล้วยิ้มกว้างก่อนจะอุ้มแคร็กเกอร์ตัวน้อยวิ่งเข้าห้องตามคาตาคุริไป


"คาตาคุริ! พี่เพิร์ส!" [ไดฟุกุ]


"พี่เพิร์ส!" [โอเว่น]


เปรอสเปโรหลบทางให้ทั้งสองปีนขึ้นเตียงไปโดยง่าย ฝ่ามือของเขาขยับไปกุมมือน้องชายคนเล็กเอาไว้กันเดินหายไปไหน


เมื่อไดฟุกุกับโอเว่นปีนขึ้นเตียงมาได้แล้ว พวกเขาก็พบเข้ากับ เม่นมันม่วง.....ไม่สิ! พี่เพิร์สที่ทรงผมเหมือนเม่นกำลังเล่นแก้มพี่ชายของพวกเขาอยู่


"มะ.....เม่น?" [ไดฟุกุ]


"......คะ.....คะ!" [โอเว่น]


"โครตเท่!!" [ไดฟุกุกับโอเว่น]


"เอ๊ะ?......" [เพอร์กัส]


100%


(CR. : ไม่ทราบ)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 380 ครั้ง

180 ความคิดเห็น

  1. #178 คุมะมง8844 (@sirinda8844) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 12:28

    ฉันอยากรู้คุณไปหารูปความน่ารักพวกนี้มาจากไหนเนี่ย
    #178
    0
  2. #154 oojoezza7895 (@oojoezza7895) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 10:17
    ไรต์ ทำไมผมไม่เห็นตัวหนังสือเลยอะครับ?
    #154
    1
    • #154-1 KillerFlowers2 (@KillerFlowers2) (จากตอนที่ 3)
      7 กันยายน 2562 / 12:35
      ขออนุญาตนะคะ ทางนั้นได้ลองออกหน้านิยายแล้วเข้าใหม่ดูหรือยังคะ? หรือถ้าลองแล้วแต่ยังไม่ได้ ไรท์แนะนำให้ลองค้นหานิยายในอินเทอร์เน็ตดูแทนไปก่อนค่ะ อาจจะมีปัญหาทางนั้นเซิร์ฟเวอร์ของแอพค่ะ
      #154-1
  3. #125 SandraDeathicpar (@SandraDeathicpar) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 22:23
    ฮึๆมันส์สิครับฮึ ฮ่าๆ
    #125
    0
  4. #60 Jitlada Jakthong (@fha333777) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 22:56

    กลายเป็นเม่นเฉย555

    #60
    0
  5. #22 S2O3 (@sornsawanean) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 16:23
    คัตจังน่ารักจัง
    #22
    0
  6. #21 kamitanso (@0878882144) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 07:33
    ...............
    #21
    0
  7. #20 malefactor (@malefactor9029) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 21:55
    ใช้คำว่าคัตจังแล้วคิดถึง บาคุโกวคัตสึกิเลย555
    #20
    1
    • #20-1 PwachS (@pimyadapim) (จากตอนที่ 3)
      23 มิถุนายน 2562 / 06:28
      นึกว่าเราคิดอยู่คนเดียว555
      #20-1
  8. #19 pim254688 (@pim254688) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 21:51
    คาตาคุริน่ารักอ่าาา
    #19
    0
  9. #18 Pinkk88 (@Pinkk88) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 21:33
    เอ่อ...ยังงี้ก็ได้หรอ!!!555
    #18
    0
  10. #17 TT ♡♤ (@0914965913) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 21:29
    โอ็ยเห็นแล้วอยากไปเกิดแทนหล่อนเลย
    #17
    0
  11. #16 pimmadakiddee (@pimmadakiddee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 21:29
    สรุปชอบเม่นกลัวสิงโต???
    #16
    0
  12. #15 Pinkk88 (@Pinkk88) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 10:50
    หวังว่าน้องทั้งสามจะไม่โดนเตะออกจากห้องนะ5555
    #15
    0
  13. #14 kamitanso (@0878882144) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 07:46
    เห็นภาพเลย
    #14
    0
  14. #13 THARA I.N.K. (@Ink260248) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 07:33
    -เจ้าแฝดสามนี้มาว่าชะนีน้อยของเราได้ยังไง(เดี๋ยวๆๆๆๆ). ต่ออีกนะอยากอ่านต่อ
    #13
    0