[fic my hero academia]โคโจ ชิโนบุ

ตอนที่ 5 : จบการแข่งกีฬาสี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 857
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 122 ครั้ง
    20 ต.ค. 63

[และการแข่งรอบที่สองก็คือนี่!!!]
กรรมการพูดพรีเซ้นอย่างลุ้นละทึก
[ศึกขี่ม้าส่งเมือง!!]
"?"คนดู
"?"นักเรียน



และนี่คือชิโนบุ ขี่ม้าส่งเมือง?

และกรรมการก็อธิบายว่ามันคือการกำหนดคะแนนและไปแย่งชิงผ้ามา(ก็รู้ๆกันอยู่)

แต่สิ่งที่ทำให้ชิโนบุโฟกัสที่สุดก็คือการจับกลุ่ม เธอได้ที่หนึ่งนะเฮ้ย?

แล้วจะมีใครจับกลุ่มกับเธอวะคะ

จิ้มๆ ชิโนบุจิ้งหลังเอ็นจิที่มีคนรุมล้อมแต่ที่เข้าไปได้เพราะทุกคนนั้นหลีกหนีจากเธอราวกับเธอเป็นเชื้อโรค

ชิโนบุล่ะ เศร้า

"อะไร!!"เอ็นจิตะหวาดกลับและพบกับดวงตาหมานิอยของชิโนบุ

"ขออยู่กลุ่มด้วยได้มั้ยคะเอ็นจิซัง"ชิโนบุพูด

จ้อง~

จากนั้นทั้งสองก็ราวกับสื่อสารกับด้วยแววตาได้

'นะคะ นะคะ'

'ไม่!!'

'นะคะ'

สุดท้ายผู้ที่แพ้ไปก็คือเอ็นจิ ผู้ทนสายตาลูกหมาของชิโนบุไม่ได้

"เออ"เท่านั้นแหละ ตนที่อยู่รอบตัวเอ็นจิซังก็สลายหายไปอย่างรวดเร็ว

น่าแปลกใจจริงๆนะคะ(ก็เธอแหละ)

เอ็นจิมองสำรวจรอบๆและคิดว่า ตูซวยแล้ว

"เอ่อ ขอโทษนะขออยู่กลุ่มด้วยได้มั้ย!"คนคนนั้นพูดพร้อมรอยยิ้มสดใส

จะเป็นใครไม่ได้นอก โทชิโนริคุง

"ไ-"ยังไม่ทันที่เอ็นจิจะบอกปัดคู่แข่งตลอดกาลของตนชิโนบุก็พูดขัดว่า

"ได้ค่ะ"พร้อมหยิกเอ็นจิอย่างแรงจนเนื้อช้ำ

แต่เอ็นจิก็หันไปถลึงตาใส่ทั้งสองจ้องตากันอย่างรุนแรงอีกหนึ่งคือน่ากลัวแต่อีกหนึ่งคือรอยยิ้ม(?)ที่น่ากลัว

"เอ่อ..."เหงื่อตกเขาเผลอไปปลุกอะไรเข้ารึเปล่า

พร้อมคิดว่าชิโนบุสนิทกับเอ็นจิดีนะ

เพราะถ้าเป็นคนอื่นคงได้กินระเบิดไฟอัดหน้าไปแล้ว

ทั้งสองจ้องตากันจนชิโนบุใช้อัตลักษณ์ทำเอาเอ็นจิชาไปทั้งตัวเลยทีเดียว

การโต้เถียงทางสายตาของทั้งสองจึงได้จบลงและจบที่ชิโนบุเป็นฝ่ายชนะเพราะเอ็นจิชาไปทั้งตัวแล้วนั่นเอง

"แล้วใครจะเป็นคนขี้หรอคะ?"ชิโนบุถามยิ้มๆ

ทั้งสองคนจึงมองหน้าชิโนบุประมาณว่านี่ไม่รู้หรอ ใครที่ไหนเขาจะให้ผู้หญิงแบกกันอีกทั้งทั้งสองก็มีขนาดตัวไม่ใช่น้อยๆและคนที่ตัวเล็กสุดก็ไม่ใช่ใคร

"ทำไมเป็นฉันล่ะคะ"ชิโนบุถามเพราะเห็นทุกคนมองเธอ

"เพราะเธอตัวเล็-"ยังไม่ทันที่เอ็นจิจะพูดจบตัวเขาก็ชาอีกรอบ

"....."ส่วนโทชิโนริก็ได้แต่ยิ้มและเหงื่อตก

 งั้นเอางั้นก็ได้ค่ะ"ชิโนบุยิ้มแต่รอยยิ้มช่างไม่ถึงดวงตาเพราะมันค่อนข้างจะโกรธ

(สาระตัวละคร: ชิโนบุไม่ชอบการพูดเกี่ยวกับเรื่องที่เกี่ยวกับขนาดตัวหรือความสูงของเธอ)

จากนั้นทั้งสามก็ได้วางแผนกันแต่ก็ไม่ใช่แผนซับซ้อนอะไรมากยังไงพวกเขาก็แข็งแกร่งเป็นทุนเดิมอยู่แล้วเท่าที่เห็นปีเดียวกันน่าจะสู้ไม่ได้ด้วยซ้ำ

[หมดเวลา ทุกคนเตรียมเข้าประจำที่]

หลังจากวางแผนเสร็จพวกเขาห็ได้แข่งทันที การแข่งนี้ก็ไม่มีอะไรมากก็แค่รักษาคะแนนได้พวกเขาก็สามารถที่จะผ่านเข้ารอบสุดท้ายได้แบบสบายๆ

แต่วงใสเนื่องจากเอ็นจิสะสมความเครียดที่ต้องจับกลุ่มกับโทชิโนริคุงไว้มากเกินไปเขาเลย

ใช้ปากอันวอนตีนของเขาไล่ด่าคนอื่นไปทั่วชิโนบุที่อยู่บนหลังถึงกับต้องถ่ายรูปเอาไว้เนื่องจากเขาดูหัวร้อนสุดๆจริงๆ

การแข่งขันนี้จึงดูร้อนระอุขนานหนักแต่พวกเขาก็ผ่านมาได้จนถึงเวลาหมด

[หมดเวลา!]

[ทีมที่ผ่านเข้ารอบอันดับหนึ่ง ทีมชิโนบุ!!]

ก็นั่นแหละ ก็น่าจะผ่นนมาได้ด้วยดีละมั้งนะ ฮ่าๆๆ(หัวเรอะฝืดๆ)

รอบสุดท้ายก็ไม่ใช่อะไรนอกตากการต่อสู้ตัวต่อตัวหาอันดับหนึ่ง

(ข้ามเหอะไรท์ขี้เกียจ)

ชิโนบุก็ชนะผ่านมาตลอดจนเจอกับเอ็นจิซังถ้ชนะก็ผ่านเข้ารอบแต่ถ้าแพ้ก็ได้ที่สามกลับบ้านไป

ผลแพ้ชนะก็ยืดเยื้อเนื่องจากถ้าสัมผัสตัวหรือถูกพิษของชิโนบุเมื่อไหร่คงได้แพ้ทันทีทันใด

เอ็นจิจึงเว้นระยะห่างไว้และระวังเสมอเนื่องจากข้อดีถัดจากพิษของชิโนบุคือความเร็วที่มากกว่าเขาอย่างท่วมท้นเพราะงั้นเอ็นจิจึงระวังสุดๆ

แต่แม้จะระวังแล้วเขาก็โดนพิษเข้าไปดีที่ไม่โดนแตะตัวจึงโดนแค่พิษของงูที่อันตรายสุดๆไปแทน

แต่เขาก็ชนะมาได้แบบคาบเส้นเพราะชิโนบุหมดแรงก่อนข้อเสียของเธอคือเธอแรงน้อย

การต่อสู้ที่กินเวลาครึ่งชัวโมงจึงจบลงโดยที่เอ็นจิก็เกือบตายเพราะพิษกระจายทั่วร่างเหมือนกัน

ดีที่ชิโนบุมาถอนพิษทันไม่งั้นเขาคงไม่ได้แข่งรอบต่อไปแต่ได้ไปนอนโรงพยาบาลไปแล้ว

การแข่งรอบสุดท้ายชิโนบุได้มาดูผลปรากฎว่า

เอ็นจิแพ้ ชิโนบุที่เห็นอย่างนั้นจึงเดินไป

.

"อาระ อาระ เอ็นจิซังแพ้อย่างงั้นหรอคะเนี่ยน่าแปลกใจจังเลยนะคะ ไม่สิต้องบอกว่าคาดไว้อยู่แล้วละนะคะ"เสียงที่พูดกับเอ็นจิก็ไม่ใช่นอกจากชิโนบบุ

กึก 

เอ็นจิที่บาดเจ็บและพยุงตัวเองข้างกำแพงหยุดเดินและกัดฟันแน่น

"จะมาแค่เยาะเย้ยรึไงวะ"เอ็นจิพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเพราะเขาก็บาดเจ็บอยู่แรงต่อยของไอ้บ้านั่นแม่งแรงชิบ โดยเขาก็ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังพูดอะไรอยู่

รู้แค่ว่าไม่อยากให้มีคนมาเห็นสภาพอนาถของเขา

"ไม่แน่นอนค่ะ ฉันแค่จะมาช่วยพยุงเท่านั้นเองค่ะ'ชิโนบุพูดแต่มันไม่มีรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอเลย

"ใสหัวไป"เอ็นจิพูดไล่

"ทำไมล่ะคะ"ชิโนบุพูด โดยเรื่องที่เธอจะพูดไม่เดี่ยวกับการไล่ของเอ็นจิ

"อะไร"เอ็นจิถาม

"ทำไมถึงไม่ขอยอมแพ้ล่ะคะ ถ้าแกล้งทำเป็นแพ้และออกจากสนามไปตอนคิดว่าไม่ไหวไม่น่าจะ-"ชิโนบุพูดไม่ทันจบเอ็นจิก็พูดขึ้นมาว่า

"ฉันไม่มีทางยอมแพ้หรอกน่า!! ยังไงก็ไม่เด็กขาด"

"อึก ครั้งหน้า"

"ครั้งหน้าฉันจะต้องชนะเจ้านั่น!!"เอ็นจิพูดด้วยความมุ่งมั่นและดวงตาของเขาที่มันเด่นชัดที่สุด

ชั้วขณะนั้น ชิโนบุคิดว่า ตัวขอเอ็นจิ

เท่มาก

ตึกตักๆ เสียงหัวใจของชิโนบุเต้นตึกตักมีชั่วขณะหนี่งที่เอ็นจิไม่รู้ชิโนบุอยู่ๆก็หน้าแดงขึ้นมา

//// 

"ง.งั้นฉันช่วยพยุงนะคะเอ็นจิซัง"เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย 

"การต่อสู้ก่อนหน้านี้เท่มากเลยค่ะ"ชิโนบุพูดยิ้มๆและอาการที่กลับเป็นเหมือนเดิม

เอ็นจิซังเนี่ยซ่อนรูปสีนะคะ เพ่าะว่าไฟมันเผาเสื้อเลยพึ่งรู้หุ่นดีเอาเรื่องเลยนะเนี่ย

จากนั้นชิโนบุก็แบกเอ็นจิไปห้องพยาบาลได้อย่างสวัสดิภาพ

_____________________________




ทั้งสองรุ่นเนี่ยมีความเหมือนกันแปลกๆนะเนี่ย

เอ็นจิซังตอนหนุ่มเนี่ยจริงๆก็ตรงสเป็คไรท์เลยนะทเงนิสัยและหน้าตา

ว่าไปนั่น55

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 122 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

115 ความคิดเห็น

  1. #37 pitchypai (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 18:18

    โชโตะ ไหว้เเม่สิลูกก--

    #37
    0
  2. #34 Chmpoo30 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 16:44
    มาแล้วเรื่องเดียวที่พี่เขาแต่งแล้วไม่ดาร์ก
    #34
    2
    • #34-1 Kill181(จากตอนที่ 5)
      20 ตุลาคม 2563 / 16:57
      พูดแล้วเราเศร้าเลย
      #34-1