ประมุขพรรคมาร...ท่านจะงามเกินไปแล้ว!!

ตอนที่ 9 : วางแผนเปิดกิจการใหม่ของพรรคมาร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,115
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,233 ครั้ง
    29 ม.ค. 63

นิยายจีนวายเรื่องนี้เป็นแนวฟีลกูดนะคะ ความสัมพันธ์ของพระ-นายก็จะค่อยๆพัฒนาความสัมพันธ์ไปเรื่อยๆไม่เร่งรีบค่อยๆชอบค่อยๆรักกัน เนื้อเรื่องการเมืองในวังก็ไม่ดุเดือดเข้มข้นมาก ดราม่าก็อาจจะมีแค่พอให้หน่วงไม่ถึงขั้นน้ำตาแตกไรท์ไม่ค่อยอินกับความดราม่าเท่าไหร่ เนื้อเรื่องก็ไปเรื่อยๆสบายๆเบาสมองอ่านคลายเครียด ปมพอมีกรุบกริบในเรื่องไม่ซับซ้อนจนงงงวย เน้นนะคะ ไม่ฮาเร็มฮ่าๆๆๆ

 

 

 

 

บทที่ 9 วางแผนเปิดกิจการใหม่ของพรรคมาร

 

 

เหวินเหอนั่งมองใบหน้าเยว่เทียนที่สวมหน้ากากนิ่งเงียบ ทั้งสองนั่งอยู่ที่โต๊ะรับอาหารแล้ว

 

“ท่านจ้องหน้าข้าทำไม?” เยว่เทียนขมวดคิ้วน้ำเสียงไม่สบอารมณ์เล็กน้อย

 

“ข้าสงสัย...” สงสัยอีกแล้ว รอบนี้อะไรอีก?!

 

“อะไรอีกละ!” เยว่เทียนกระแทกเสียงใส่เล็กน้อย

 

“เสี่ยวเยว่สวมหน้ากากทำไมหรือ” ดวงตาเรียวหงส์ภายใต้หน้ากากกรอกไปมาคิดหาคำตอบที่ดูมีเหตุมีผลเพราะคำตอบที่แท้จริงคือใส่เพื่อเอาไว้เต๊ะท่าเก๊กหล่อมาดเข้ม! คนจะได้กลัวไม่กล้าพุ่งมาฆ่าสร้างบาปให้เขาต้องลงมือสังหาร...

 

“ขี้สงสัยจริงนะ! ใส่หรือไม่ใส่ก็ใบหน้าข้า...ชวนมากินข้าวไม่ใช่หรือกินได้หรือยังกินเสร็จแล้วข้าจะได้กลับ” เมื่อหาคำตอบไม่ได้ก็เปลี่ยนเรื่องโมโหกลบเกลื่อนมันไปซะ!

 

“จะรีบไปไหนเล่าพรรคมารไม่หนีเจ้าไปไหนหรอก” เหวินเหอแย้มยิ้มบาง

 

รีบไปไกลๆท่านนี่แหละรู้ตัวซะบ้างสิ!

 

“...” เยว่เทียนเงียบไม่เถียงอะไรอีก ก้มหน้าก้มตากินข้าวให้หมดโดยไวจะได้กลับพรรคมารเสียที

 

“เห้อ...เปิ่นหวางทำเสี่ยวเยว่อึดอัดน่าดู เช่นนั้นเปิ่นหวางจะไปส่งเจ้าที่พรรคมาร” เยว่เทียนเงยหน้าขึ้นมาทันทีจะปฏิเสธแต่พอเงยหน้าสบกับดวงตาคมแววตาเป็นประกายออดอ้อนเหมือนลูกหมา เยว่เทียนลมหายใจกระตุกกะพริบตาปริบๆ

 

“ตามใจท่านอ๋องเถอะ” อ๋องสี่เหวินเหอพยักหน้าพร้อมกับแย้มยิ้มจนตาปิด

 

เลิกยิ้มที! มันไม่ดีต่อใจนะรู้ไหม!

 

 

อ๋องสี่เหวินเหอมาส่งเยว่เทียนถึงพรรคมารก็ขอตัวกลับทันทีไม่อยู่รบกวนเพราะวันนี้รบกวนมามากพอแล้ว เหวินเหอขี่กระบี่กลับตำหนักยกยิ้มอารมณ์ดีมีความสุขไปตลอดทาง หลาง เจี้ยนลอบสบตากันเงียบๆ ท่านอ๋องสนใจบุรุษด้วยกันอย่างนั้นหรือ? แต่หากท่านอ๋องจะสนใจก็คงไม่แปลกประมุขพรรคมารเยว่เทียนรูปโฉมงดงามกว่าสตรีในวังหลังของฝ่าบาทเสียอีก...

 

“หลาง” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยเรียกองครักษ์

 

“พะยะค่ะท่านอ๋อง”

 

“ส่งองครักษ์เงาของข้าคอยติดตามเยว่เทียน...เขาไปที่ใดทำอะไรรายงานข้าทุกอย่างอย่าให้ขาดแม้แต่เรื่องเดียว” หลาง เจี้ยนมองแผ่นหลังผู้เป็นนายอึ้งๆ

 

“จะให้ส่งองครักษ์เข้าไปแฝงตัวคอยติดตามท่านเยว่เทียนหรือพะยะค่ะ” อ๋องสี่หันมายิ้มให้หลาง เจี้ยนแววตาชื่นชมองครักษ์ทั้งสองว่าฉลาดมาก

 

“พะยะค่ะท่านอ๋อง”

 

“เอาละกลับไปจัดการสืบหาคนที่ลอบปลงพระชนม์ฝ่าบาทกันดีกว่า” เหวินเหอยิ้มเย็น เป็นยิ้มที่หลางและเจี้ยนเข้าใจดีที่สุดกว่าผู้ใด

 

ท่านอ๋องสี่เหวินเหอแม้ภายนอกจะดูอ่อนโยนสุภาพนิสัยคล้ายท่านอ๋องสองเหวินเจิ้ง ขุนนางในราชสำนักต่างมองท่านอ๋องสี่เสนาบดีฝ่ายซ้ายที่เอาแต่ยิ้มไม่ออกเสียงเป็นเสนาบดีที่ไร้ประโยชน์ไม่ได้เรื่อง แต่ไม่ใช่เลยท่านอ๋องสี่นิสัยแท้จริงห่างไกลจากคำว่าสุภาพและอ่อนโยนยิ้มง่ายไกลโข!

 

ท่านอ๋องสี่เป็นคนที่ฉลาดหลักแหลมและชอบแทงข้างหลังผู้อื่นเป็นที่สุดโดยเฉพาะขุนนางในราชสำนัก เฝ้ามองดูขุนนางในราชสำนักเงียบๆ ส่งคนไปจับตาดูเหล่าขุนนางและเตรียมการรับมือกับขุนนางที่คิดก่อกบฎคอยรายงานฝ่าบาทผ่านจดหมายลับ นิสัยที่แท้จริงของท่านอ๋องสี่มีเพียงเหล่าพี่น้องและองครักษ์เพียงเท่านั้นที่รู้ดีเป็นที่สุด

 

ท่านอ๋องในสายตาหลางและเจี้ยนคือ…หมาป่าที่กำลังห่มหนังแกะ!!

 

“สนม นางในวังหลังฝ่าบาทคงใช้ชีวิตสุขสบายเกินไปจนสติเลอะเลือนฝักใฝ่ในอำนาจจนไม่กลัวความตาย...เจี้ยนเจ้าไปกับน้องห้าเริ่มสืบจากสนมและนางในวังหลังของฝ่าบาทค้นตำหนักพวกนางอย่าให้พวกนางรู้ตัว อย่าในกระต่ายมันตื่นตกใจกลัวก่อนที่ข้าจะได้ทรมานเชียว” กล่าวจบที่แสยะยิ้มเย็นแววตาเย็นยะเยือก

 

 

เยว่เทียนนั่งอ่านตำราศึกษาการค้าของยุคนี้กำลังคิดว่าจะเปิดกิจการใหม่อย่างเช่นโรงเตี๊ยมที่การบริการเหมือนกับโรงแรมในโลกปัจจุบัน ในชีวิตเดิมเขาเป็นนักธุรกิจเปิดบริษัทส่งออกอะไหล่รถยนต์นำเข้าและยังเป็นเจ้าของโรงแรมระดับ 5 ดาวหลายแห่ง...

 

เห้อออ...คิดถึงชีวิตเก่าชะมัดไม่น่าวู่วามขับรถไปทั้งอารมณ์แบบนั้นเลย

 

“ท่านประมุขขอรับ แม่นางซือจี๋มาขอพบขอรับ” เยว่เทียนขมวดคิ้วละสายตาจากตำรามองไปที่ประตู

 

ซือจี๋? ใครวะ?!

 

“ใครคือซือจี๋...” น้ำเสียงทุ้มนุ่มแหบเสน่ห์เอ่ยถามออกไปพลางปิดตำราแล้ววางลง เหยาชะงักมองหน้าซือจี๋ก่อนเอ่ยตอบท่านประมุขน้ำเสียงรื่นหู

 

“แม่นางซือจี๋คือแม่เล้าของหอนางโลมที่ท่านประมุขปิดไปขอรับ” เยว่เทียนเลิกคิ้วแปลกใจก่อนเอือมมือไปหยิบหน้ากากมาสวมใส่

 

“อืม เข้ามา”

 

พอได้รับอนุญาตแล้วเหยาก็เปิดประตูให้ซือจี๋เดินเข้ามาพร้อมกับกระชับว่ายืนให้ห่างท่านประมุขสามถึงสี่ก้าว ซือจี๋พยักหน้ายิ้มๆอย่างเข้าใจเดินนวยนาดเข้ามาในห้องหนังสือที่มีร่างสูงโปร่งสง่างามนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานนางยอบกายทำความเคารพอย่างอ่อนช้อยยกยิ้มหวานส่งให้ท่านประมุข

 

“คารวะท่านประมุขข้าน้อยซือจี๋”

 

“อืม...มาพบข้ามีเรื่องอะไร” เอ่ยถามน้ำเสียงเรียบนิ่งเข้าเรื่องทันที

 

“เรื่องหอนางโลมที่ท่านประมุขปิดไปเจ้าค่ะ...พวกข้าน้อยรู้สึกเกรงใจท่านประมุขมากเลยปรึกษากันและส่งข้าน้อยมาบอกกล่าวปรึกษาท่านประมุขเจ้าค่ะ” เยว่เทียนเลิกคิ้วเท้าค้างไขว้ห้างมองซือจี๋

 

“ว่าต่อสิ...” ซือจี๋มองท่านประมุขแววตาเป็นประกายท่านประมุขพรรคมารแม้จะเป็นบุคคลอันตรายแต่ก็เป็นบุรุษที่สง่างามไม่ว่าอยู่ในท่วงท่าใดก็น่าหลงใหลไปหมดภายใต้หน้ากากจะงดงามและหล่อเหลาเพียงใดกัน...

 

“เจ้าจ้องหน้าข้าขวัญกล้าจังนะ...” เยว่เทียนหลุบตามองไปที่หน้าต่างเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ซือจี๋สะดุ้งยิ้มแห้ง

 

“ข้าน้อยซือจี๋ล่วงเกินท่านประมุขแล้ว” นางยอบกายขออภัยตัวสั่นระริก

 

“ว่าต่อสิที่พวกเจ้าปรึกษากัน”

 

“พวกข้าน้อยอยากให้ท่านประมุขเปิด...” เยว่เทียนตวัดตากลับมาจ้องซือจี๋เขม็ง หญิงสาวสะท้านเฮือกตัวสั่นกว่าเดิม

 

“ทะ...ท่านประมุขอย่าพึ่งบันดาลโทสะโปรดฟังข้าน้อยพูดให้จบก่อนเถิดเจ้าค่ะ! ข้าน้อยอยากให้ท่านเปิดหอนางโลมเป็นโรงเตี๊ยมหรือเหลาอาหารก็ได้เจ้าค่ะ พวกข้าน้อยไม่อยากอยู่แบบนี้ไปวันๆ อีก...อีกอย่างเงินเก็บพวกข้าน้อยก็เริ่มร่อยหรอเกือบหมดแล้วเจ้าค่ะ” หญิงสาวพูดรัวเร็วหลับตาปี๋กายสั่นระริกเพราะกลัวตาย

 

“อ่า...” แววตาเยว่เทียนอ่อนลงครางตอบยานคาง

 

“ทะ...ท่านประมุขเห็นด้วยใช่หรือไม่เจ้าค่ะ!” ซือจี๋เงยหน้าเอ่ยถามน้ำตาคลอกายสั่นระริกกลัวตายไม่หาย

 

“ก่อนเจ้าจะมาข้าก็คิดจะเปิดกิจการอยู่แล้วแต่ก็ยังหาที่ทางอยู่ก็ลืมนึกไปว่ายังมีที่อดีตหอนางโลมอยู่...เจ้ากลับไปก่อนอีกสองวันข้าจะเข้าไป” ซือจี๋พยักหน้ารัวยิ้มทั้งน้ำตาดีใจไม่ใช่แค่ดีใจที่ท่านประมุขยอมรับคำขอข้อเสนอของพวกนางแต่ยังดีใจที่ตนเองกล้ามาที่นี่มาร้องขอแล้วยังมีชีวิตรอดกลับไป

 

เป็นเรื่องที่ดีอะไรเยี่ยงนี้...สวรรค์นับว่ายังมีตา

 

หญิงสาวปาดน้ำตาในใจเงียบๆก่อนจะยอบกายทำความเคารพแล้วรีบเดินออกไปขาพันกันไปมาเกือบล้มหน้าทิ่มหลายครา เยว่เทียนมองตามร่างบางตาปริบๆค่อยๆเดินก็ได้แม่นาง หน้าทิ่มไปเสียโฉมแย่เลยนะ!

 

แต่ก่อนอื่นถ้าจะเปลี่ยนอดีตหอนางโลมเป็นโรงเตี๊ยมที่พักหรูหราการบริการยอดเยี่ยมประทับใจต้องปรับปรุงเปลี่ยนแปลงโครงสร้างใหม่เสียก่อน ว่าแล้วก็หยิบกระดาษและพู่กันมาร่างแบบภายนอกและภายในใหม่และจะต้องอบรมเหล่าสาวงามให้เป็นพนักงานต้อนรับและพนักงานบริการที่ดีเยี่ยมด้วย!

 

หอนางโลมเก่ามีทั้งหมด 5 ชั้น ชั้นบนสุดเขาจะทำห้องหรูหรา 3 ห้อง ห้องทำงานของเขาอีก 1 ห้องเป็น 4 ห้องใหญ่แบ่งเท่าๆกันออฟชั่นในห้องก็จะต้องอลังการหรูหราที่ระดับเชื้อพระวงศ์พอใจจะเข้าอยู่ราคาห้องก็จะแพงสุดๆไปเลย! ชั้นที่ 4 ก็จะหรูหราน้อยกว่าชั้นบนมี 6 ห้องระดับมหาเศรษฐีใหญ่เข้าพักได้ ชั้น 3 ก็จะทำห้องราคากลางๆระดับคนรวยมีฐานะเล็กน้อยเข้าพักได้ ชั้น 2 ก็จะเป็นห้องระดับที่พ่อค้าต่างเมืองเดินทางมาพักในราคาถูก ชั้น 1 จะจัดเป็นโซนต้อนรับมีบริการอาหารทุกระดับที่สามารถจ่ายได้! แววตาสุขสว่างของเยว่เทียนมีรูปทองกองพะเนินมากมาย รวยๆ!!

 

เยว่เทียนลงมือวาดแบบและเขียนตำราการเป็นพนักงาน...ไม่สิ! เสี่ยวเอ๋อร์ต่างหากตำราเสี่ยวเอ๋อร์ที่ยอดเยี่ยม!! ทำมันทั้งคืนไม่หลับไม่นอนเหยาเดินเข้าออกเอาชามาเปลี่ยนกาใหม่ให้เยว่เทียนเป็นพักๆสลับกับเซิน ดวงตาสุขสว่างฉ่ำปรือมองแผ่นหลังเซินที่กำลังจะออกไปก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้

 

“เซิน” มือขาวบางเอือมหยิบสมุดตำราการเป็นเสี่ยวเอ๋อร์ที่ตัวเองเขียนไว้ได้สองเล่มส่งให้เซิน

 

“อะไรหรือขอรับท่านประมุข” เซินถามน้ำเสียงสงสัยมองสมุดตำราในมือ

 

“เจ้ากับเหยาช่วยกันคัดลอกทุกประโยคในสมุดตำรานี้เพิ่มอีกคนละ 20 เล่มทีสิ” เซินอ้าปากค้างคะ...คนละ 20 เล่มหรือ?!

 

“พยายามเข้าละ” โบกมือไล่เซินให้ออกไปจากห้องอย่างไม่แยแสก้มหน้าก้มตาวาดแบบต่ออย่างตั้งใจ

 

 

ถึงวันที่นัดกับซือจี๋จะเข้าไปพูดคุยกับพวกนาง เยว่เทียนให้เหยาไปตามหาช่างที่ชำนาญการปรับปรุงปรับเปลี่ยนโครงสร้างบ้านเรือนและให้ไปรอพบเขาที่หอนางโลมเก่าได้เลย ใบหน้าเยว่เทียนดูอ่อนเพลียเนื่องจากพักผ่อนน้อยเมื่อวานกว่าเขาจะวาดแบบเสร็จเรียบร้อยทั้งหมดก็ปาไปครึ่งวันแล้ว

 

“ท่านประมุขจะไม่เลื่อนนัดพบกับแม่นางซือจี๋จริงๆหรือขอรับ” เยว่เทียนใช้ข้อศอกเท้ากับขอบหน้าต่างรถม้าวางคางกับหลังมือเหม่อมองไปนอกรถอย่างเหม่อลอย เยว่เทียนส่ายศีรษะเบาๆแล้วบอกผู้ติดตามคนสนิทเสียงนุ่ม

 

“พักเมื่อใดก็ได้ข้าอยากจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยก่อน” เซินถอนหายใจเล็กน้อยกับความดื้อดึงของผู้เป็นนาย

 

รถม้าของประมุขพรรคมารมาถึงหน้าหอนางโลมเก่าหญิงสาวที่เคยเป็นหญิงคณิกาแต่งตัวสวยงามออกมายืนรอต้อนรับท่านประมุขด้วยใบหน้ายิ้มแย้มดีใจ เยว่เทียนลงจากรถม้าได้ก็ยืนตรงนิ่งกะพริบตาปริบๆมองเหล่าสาวงาม

 

นี่พวกนางออกมายืนรอข้าทำไมข้างนอกทำไมไม่รอด้านใน แบบนี้มันเด่นเกินไปแล้ว! เยว่เทียนปรายตามองชาวบ้านที่เดินไปมาก็มองมาทางนี้อย่างสนใจอดสนใจแต่แววตาหวาดกลัวร่างสูงสวมหน้ากากอาภรณ์สีดำอยู่ไม่น้อย

 

“เซิน...บอกให้พวกนางเข้าไปรอข้าด้านใน” เอ่ยสั่งเสียงเรียบ ก่อนจะหันไปหาเหยาที่เดินตรงมาทางนี้พร้อมกับช่างที่เขาให้ไปตามมา

 

“ขอรับ” เซินไล่ต้อนสาวงามให้เข้าไปด้านใน

 

“คะ...คารวะท่านประมุขพรรคมาร” ชายวัยกลางคนรูปร่างสูงใหญ่ประสานมือคารวะเยว่เทียนอย่างนอบน้อมกายสั่นระริก

 

“อืม นี่คือแบบที่ข้าจะให้เจ้าปรับปรุง” เยว่เทียนล้วงหยิบแบบออกมาจากอกเสื้อแล้วกางออกให้นายช่างใหญ่ดู นายช่างใหญ่สะดุ้งเฮือกเมื่อร่างสูงโปร่งสง่างามขยับเข้ามาใกล้

 

“ข้าไม่ฆ่าใครเพราะเดินเฉียดใกล้หรือแค่ยืนอยู่ข้างข้าหรอกนะ” เอ่ยบอกนายช่างใหญ่น้ำเสียงเรียบนิ่งแววตาเรียบเฉย

 

“ขะ...ขออภัยขอรับ” เยว่เทียนพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ

 

ก่อนจะเริ่มอธิบายกับนายช่องใหญ่ว่าต้องการปรับปรุงสิ่งใดบ้างพร้อมกับกางแบบออกทีละใบอธิบายอย่างใจเย็น นายช่างใหญ่ชะงักไม่คิดว่าท่านประมุขพรรคมารจะเข้าถึงง่ายและยังอธิบายน้ำเสียงเป็นการเป็นงานใจเย็นราวกับคหบดีใหญ่ที่ทำการค้ามาอย่างช่ำชอง

 

“เป็นแบบที่ข้าไม่เคยเห็นแต่ก็งดงามมากจริงๆขอรับ ต้องใช้เวลาอย่างน้อย 3 เดือนจะแล้วเสร็จ” นายช่างใหญ่เองพอหายเกร็งก็บอกกล่าวอย่างเป็นการเป็นงานน้ำเสียงไม่ติดขัด

 

“อืม ส่วนเรื่องราคาตกลงกับเหยาได้เลยข้าไม่เกี่ยง” เยว่เทียนยื่นแบบใส่มือนายช่างใหญ่

 

“ขอรับ” แล้วนายช่างใหญ่ก็หันไปคุยตกลงกับเหยาต่อ ส่วนเยว่เทียนเดินเข้าไปด้านใน ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายทันทีที่เห็นเหล่าสาวงามอดีตคณิกา

 

อดทนไว้แค่พวกนางไม่แตะเนื้อต้องตัวไม่เข้าใกล้เกินไปก็ไม่มีอะไรต้องกลัว เก๊กนิ่งเก๊กขรึมเข้าไว้พวกนางจะได้กลัวแล้วไม่กล้าเข้าใกล้ รีบๆแบ่งหน้าที่แบ่งงานให้พวกนางแล้วรีบไปพักผ่อนนอนเอาแรงก่อนดีกว่า!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.233K ครั้ง

586 ความคิดเห็น

  1. #540 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 10:01
    น้องมีปมกับผู้หญิง?
    #540
    0
  2. #281 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 23:52
    ขอแค่ไม่เข้าใกล้น้องก็จะไม่หลุดมาด
    #281
    0
  3. #164 chompoo--- (@chompoo---) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:40
    สนุกกกกกก ไรท์สู้ๆ
    #164
    0
  4. #50 Burning Princess (@2527jutamat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 15:41
    ชอบบบบบบบบ
    #50
    0
  5. #45 saralrat18 (@saralrat18) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 12:52
    คือดียยยยยยย
    #45
    0
  6. #44 QuinRaffaella (@prigioniero) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 12:03
    สนุกกก55555
    #44
    0