(จบ)ข้าอยากเป็นฆาตกรไม่ได้อยากเป็นนักสืบ!!

ตอนที่ 10 : เสวี่ยเฟิงผู้ไม่เคยหลาบจำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,767
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 370 ครั้ง
    26 ก.ย. 62

บทที่ 8

 



 

คุณชายรองเหอพลิกกายหนีแสงแดดที่ลอดเขามากระทบเปลือกตาตนไปอีกด้าน ลมหายใจอุ่นร้อนกระทบหน้าเขาขมวดคิ้วก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นมาใบหน้าหล่อเหลารอยยิ้มอบอุ่นอยู่ใกล้หน้าเขาเพียงแค่คืบ หนิงเทียนตาโตขาที่ไวกว่าความคิดยกถีบร่างของเสวี่ยเฟิงจนกลิ้งตกเตียง


พลั่ก!! ตุ้บ!!


“อ้า! แอ๊ก! อาเทียนทำไมต้องรุนแรงกับข้าขนาดนี้แค่กๆ!”คุณชายรองเหอลุกขึ้นนั่งจัดเสื้อผ้าอย่างรวดเร็วแล้วถลึงตาใส่เสวี่ยเฟิง


“ท่านนั่นแหละเสียสติไปแล้วหรือไรถึงได้มานอนบนเตียงข้า!”เสวี่ยเฟิงยู่ปากกุมท้องยันกายลุกขึ้น


“แต่เจ้าก็ไม่เห็นต้องรุนแรงกับข้าเช่นนี้กับสตรีเมื่อคืนยังเสียงนุ่มทุ้มอ่อนโยนกับข้าเจ้าก็อ่อนโยนหน่อยไม่ได้หรือไร”หนิงเทียนขมวดคิ้ว


“ไปตายซะเสวี่ยเฟิง”ชายหนุ่มยิ้มกว้างไม่รู้ทำไมพอเห็นหนิงเทียนหลุดความเยือกเย็นแล้วมันรู้สึกดีและยิ่งประโยคที่ไล่เขาไปตายอย่างไม่เกรงกลัวฐานะของเขามันช่างรู้สึกดีจริงๆ


“ข้าจะมาตามเจ้าไปกินข้าวเห็นเจ้าหลับแล้วท่าทางคล้ายลูกแมวข้าก็แค่อยากขึ้นไปนั่งเล่นก็เท่านั้น”


ฟิ้ว! ปึก!


เสวี่ยเฟิงเอนกายหลบมีดสั้นของหนิงเทียนได้อย่างหวุดหวิด แววตาอบอุ่นหันไปมองมีดสั้นที่ปักคากำแพงแล้วโคลงศีรษะหลบไม่ทันนี่กลางหัวเลยนะอาเทียน...


“หึ...”แค่นหัวเราะแสยะยิ้มเย็นยะเยือก


“ไม่อยากตายไวก็เลิกพูดจาน่าอาเจียนเช่นนั้นเสีย”เสวี่ยเฟิงหันกลับมายิ้มจนตาหยีให้คุณชายรองเหอ


“เห็นทีข้าคงทำให้เจ้าผิดหวังแล้วอาเทียนข้าชอบโดนเจ้าโมโหใส่แล้วมันน่ารักน่าเอ็นดูยิ่งนัก”หนิงเทียนมุมปากกระตุกไอ้หมอนี่....!!

“ข้าจะกลับจวน”


เสวี่ยเฟิงเดินเข้าไปหาหนิงเทียนที่ลุกมายืนข้างเตียงแล้วขวางเขาไว้ ยกยิ้มให้คนขี้โมโหอย่างเอาใจพลางหยิบเสื้อคลุมตัวนอกที่พาดไว้ส่งให้อีกด้วย คุณชายรองเหอปรายตามองเขาอย่างเย็นชา


“กินข้าวกันก่อนแล้วข้าจะไปส่งนะอาเทียน”น้ำเสียงออดอ้อนที่ไม่เคยใช้กับผู้ใดกะพริบตาปริบๆให้คนตรงหน้าเห็นใจ


“ถอยออกไปก่อน...”หนิงเทียนอยู่ๆก็รู้สึกใจกระตุกเต้นผิดจังหวะแปลกๆ


“ไม่ หากเจ้าไม่ยอมกินข้าวกับข้า ข้าก็ไม่ถอย”มีดก็ไปปักอยู่ซะไกลไม่งั้นพ่อจะแทงไอ้เจ้าสำนักนี่ให้ยับเลย!


“อืม”คุณชายรองเหอครางตอบในลำคอ เสวี่ยเฟิงยิ้มกว้างก่อนจะถอยหลังออกมายืนห่างๆหนิงเทียนแต่โดยดี


รู้สึกว่าชีวิตตัวเองกำลังวุ่นวายเพราะไอ้เจ้าสำนักไป๋เฮ่อนี่แหละ วุ่นวายเก่งยิ่งกว่าเหล่าองค์ชายเสียอีก เดินไปดึงมีดที่ปักอยู่ที่กำแพงมาเก็บไว้ที่อกเสื้อเหมือนเดิมแล้วเดินตามเสวี่ยเฟิงลงไปด้านล่าง ลอบมองหน้าชายหนุ่มใบหน้าคนๆนี้เคยโมโหใครเป็นไหมอบอุ่นใจดีจนน่าหมั่นไส้!


“มองหน้าข้าหลงความหล่อเหลาข้าหรืออาเทียน”ผมว่ามีคนแถวนี้อยากตายจริงๆ (͞_)


ทั้งสองนั่งกินข้าวกันจนอิ่มและกำลังจิบชาล้างปาก หัวหน้าหน่วยมือปราบที่เจอบ่อยแต่ไม่รู้ชื่อเสียทีเดินหน้ามืดครึ้มเข้ามาในโรงเตี๊ยมสำนักไป๋เฮ่อ เสวี่ยเฟิงเลิกคิ้วแล้วถามหัวหน้ามือปราบเสียงนุ่ม


“มีเรื่องอันใดรึหัวหน้ามือปราบเหวินเต๋อ”หัวหน้ามือปราบคารวะเสวี่ยเฟิงก่อนจะรายงานเขาเสียงเครียด


“เกิดการฆาตกรรมอีกแล้วขอรับครานี้เป็นคุณชายตระกูลหลี่ หลานชายท่านเจ้าเมืองขอรับ!”หนิงเทียนยกชาขึ้นจิบแววตาเรียบเฉย


“สามคืนติด...”เสวี่ยเฟิงขมวดคิ้วนี่เป็นครั้งแรกเลยกระมังที่เขารู้สึกเครียดจริงๆ เคอ คุนเองก็เริ่มเครียดไปด้วยคนร้ายช่างเหิมเกริมนักฆ่าคนสามคืนติดเช่นนี้!


“ถูกฆ่าที่ใดหรือ”หนิงเทียน


“ทางกลับจวนตระกูลหลี่ขอรับคุณชายเหอ”ถูกฆ่าก่อนถึงจวน


“เขามีศัตรูหรือหมางใจกับผู้ใดหรือไม่”เสวี่ยเฟิง


“ไม่ขอรับ คุณชายหลี่เป็นคนดีคนนึงเลยขอรับไม่เคยมีเรื่องทะเลาะกับผู้ใด”หนิงเทียนเท้าคางมือหมุนจอกชา


“เขาไปที่ใดมาก่อนตาย”หนิงเทียนเอ่ยถามน้ำเสียงเบื่อหน่าย


“หอนางโลมซือเซินขอรับ”หนิงเทียนหยุดหมุนจอกชา เสวี่ยเฟิงมองหนิงเทียนที่หยุดนิ่งคล้ายใช้ความคิด


เหยื่อทั้งสามล้วนกลับจากหอนางโลมซือเซิน...และหากให้เดาคุณชายหลี่ก็ได้อยู่กับแม่นางฉิงเหม่ยเช่นนั้นเสียงเมื่อคืนก็เป็นเสียงคุณชายหลี่ ฉิงเหม่ย...อยากเห็นเสียแล้วว่าจะงดงามเพียงใด


“เจ้าคิดว่าอย่างไรอาเทียน”เสวี่ยเฟิงเอ่ยถามคนที่นิ่งไป


“หากให้ข้าเดาคุณชายหลี่ก็ได้อยู่กับแม่นางฉิงเหม่ยก่อนเดินทางกลับจวน เหยื่ออีกสองคนก็อยู่กับนางเช่นเดียวกันก่อนกลับ”ทุกคนนิ่งเงียบรับฟังคุณชายเหอประเมินเรื่องเงียบๆแต่เคอก็เอ่ยถามขึ้นมาอย่างสงสัย


“คุณชายรองเหอสงสัยแม่นางฉิงเหม่ยหรือขอรับ”หนิงเทียนปรายตามองเคอสายตาเรียบนิ่งไม่ตอบสิ่งใดก่อนจะกล่าวต่อ


“ข้อสันนิษฐานของข้านั้นเพียงเดาเท่านั้นพวกท่านก็คิดกันเองก็แล้วกัน คนร้ายก่อเหตุฆ่าเหล่าบุรุษหน้าตารูปงามและตัดความเป็นชายไว้ข้างศพเพื่อเป็นสัญลักษณ์บอกตัวตนว่าเขาเป็นคนสังหารชายหนุ่มพวกนี้คนร้ายที่ฆ่าทั้งสามเป็นคนเดียวกันไม่ผิดแน่ ข้อแรกข้าเดาว่าคนร้ายลงมือฆ่าเพราะมีปมในใจไม่รู้จะระบายอย่างไรเลยเลือกที่จะแสดงความแค้นปมในใจตนออกมาด้วยการฆ่าเพื่อลบปมในใจและเพื่อความสะใจ”ทุกคนตกอยู่ในความเงียบเพราะกำลังตกตะลึงกับข้อสันนิษฐานของคุณชายรองไยรู้ลึกและเหมือนจะเข้าใจจิตใจของคนร้ายมากถึงเพียงนี้กันเล่า...


“ข้อสองเหยื่อทั้งสามตายหลังจากที่กลับจากหอนางโลมและได้อยู่กับแม่นางฉิงเหม่ยก่อนจะกลับออกมาทุกคน คนร้ายอาจจะคลั่งไคล้นางมากขึ้นชื่อว่าสาวงามอันดับหนึ่งของหอนางโลมซือเซินย่อมมีคนอยากได้และอยากครอบครองแม้จะเป็นเพียงหญิงคณิกาแต่คนร้ายไม่สามารถทนเห็นหญิงที่ตนคลั่งไคล้อยู่กับบุรุษอื่นจึงลงมือสังหารบุรุษทุกคนที่เข้าใกล้นางแต่ก็ยังมีจุดที่ข้าสงสัยอยู่คือไยจึงลงมือสังหารทุกคนที่เข้าใกล้นางเวลานี้...ข้อสุดท้ายแม่นางฉิงเหม่ย...ก็เป็นเพียงสิ่งที่ข้าคาดเดาเพียงเท่านั้นแต่สตรีก็ใช่ว่าจะมีจิตใจโหดเหี้ยมไม่ได้ยิ่งงดงามยิ่งน่าสงสัย...”หนิงเทียนกล่าวน้ำเสียงเรียบเรื่อยก่อนจะลุกขึ้นยืน


“จะกลับแล้วหรืออาเทียนข้า...”หนิงเทียนยกมือห้าม


“ท่านคงมีเรื่องสนทนากับหัวหน้ามือปราบอย่าลำบาก ข้ากลับเองได้ อ่ออย่าลืมส่งคนไปจับตาดูนางเล่า”หนิงเทียนโค้งคำนับประสานมือลาเสวี่ยเฟิงและเหวินเต๋อ



 

หนิงเทียนเดินกลับมาถึงจวนตระกูลเหอหน้าจวนคล้ายกำลังวุ่นวายกันยกใหญ่คุณชายรองเหอเลิกคิ้วใบหน้าเรียบนิ่งเดินเข้ามาทุกคนหยุดชะงักเมื่อเห็นคุณชายรองกลับมาแล้ว


......


หนิงเฉิงเดินเร็วๆเข้ามาสวมกอดบุตรชายแล้วผละออกจับเขาหมุนวนสำรวจร่างกายจนเขาเริ่มจะเวียนหัว


“เทียนเอ๋อร์เจ้าไปที่ใดมารู้หรือไม่ตอนอาเหยามาบอกพ่อว่าเจ้าหายไปพ่อเป็นห่วงเจ้ายิ่งนัก!”คุณชายรองเหอกะพริบตาที่วุ่นวายกันนี่ตามหาเขา?


“ขออภัยท่านพ่อที่ข้าไม่ได้แจ้งกับอาเหยา เมื่อเช้าข้าตื่นมาแต่เช้าอยากเดินออกกำลังกายลืมบอกอาเหยาไปเสียสนิท”หนิงเทียนโกหกหน้าตาย อาเหยาเดินเข้ามาคุกเข่ากอดขาคุณชายรองตนไว้แน่นร่างกายสั่นเทาดวงตาเออคลอไปด้วยน้ำตา


“ข้าน้อยเป็นห่วงคุณชายรองมากเลยนะขอรับ ไม่เอาแล้วนะขอรับช่วงนี้ยิ่งเกิดเรื่องในเมืองหลวงอยู่ด้วย”หนิงเทียนพยักหน้าอย่างขอไปที หนิงเฉิงยกมือลูบหลังบุตรชาย


“ไม่มีอะไรแล้วพวกเจ้าก็แยกย้ายได้”ประมุขของจวนเอ่ยสั่งบ่าวไพร่ที่มาช่วยกันตามหาคุณชายรอง


“พี่รอง!”หนิงเซียนเดินเร็วๆมาหาเขา อาเหยาหลบไปยืนที่ด้านหลังคุณหนูคนเล็กของจวนก็เขามากอดแขนพี่ชายน้ำตาคลอ


“เซียนเอ๋อร์ร้องไห้ทำไม?”คุณชายรองเหอหลุบตามองขอบตาที่แดงก่ำบวมเล็กน้อยบ่งบอกว่านางร้องไห้อย่างหนัก


“เซียนเอ๋อร์เป็นห่วงพี่รอง...นี่พี่ใหญ่ก็ออกไปตามหาท่าน”หนิงเซียนบอกเสียงสั่นคนบ้านนี้ห่วงเขามากเกินไปไหมทำอย่างกับเขาเป็นเด็กไปได้!


“อาเทียน! เห้อ...พี่ใหญ่เป็นห่วงเจ้าแทบแย่”


หนิงเหอที่พึ่งกลับมาเพราะออกไปตามหาน้องชายคนรองจนทั่วเมืองหลวงแล้วก็ไม่เจอและจะกลับมารายงานท่านพ่อแต่กลับจวนมาแล้วพบน้องชายก็รู้สึกโล่งใจยิ่งนัก


“ขออภัยที่ทำให้ทุกคนเป็นห่วง”


“เอาเถอะๆ ลูกปลอดภัยไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วพ่อกับพี่ใหญ่จะได้ไปส่งสินค้าในวังหลวง”หนิงเทียนพยักหน้า ที่ตระกูลเหอร่ำรวยทุกวันนี้ก็เพราะทำการค้ากับวังหลวงผูกขาดเรื่องสินค้าต่างๆกับวังหลวงสินค้าใดหากวังหลวงต้องการประมุขของตระกูลเหอจะต้องรีบจัดหามาให้ พ่อค้าตระกูลน้อยใหญ่ต่างพากันอิจฉาและพยายามโค่นล้มตระกูลเหอ แต่ประมุขตระกูลเหอมีบุตรชายคนโตที่ฉลาดหลักแหลมไม่สามารถทำอันใดตระกูลเหอได้


“เดินทางปลอดภัยขอรับ/เจ้าค่ะ”


หนิงเฉิงและหนิงเหอออกไปแล้วเหลือเพียงสองพี่น้อง หนิงเซียนมีเรียนเรื่องของสตรีในห้องหอวัยนางได้เวลาที่จะออกเรือนแล้วมีแม่สื่อส่งเทียบเชิญสู่ขอนางหลายตระกูลแต่หนิงเฉิงก็ปฎิเสธได้อย่างประนีประนอมว่าบุตรสาวยังเด็กนักอยากให้โตอีกสักหน่อยแต่แท้ที่จริงแล้วเขายังมองไม่เห็นว่าบุรุษตระกูลใดที่จะเหมาะและสามารถดูแลนางได้ดีอย่างที่เขาได้ดูแล


“เซียนเอ๋อร์ต้องไปเรียนทำขนมหากทำเสร็จแล้วเซียนเอ๋อร์จะเอาไปให้พี่รองชิมนะเจ้าค่ะ”จะใช้ผมเป็นหนูทดลองหรือไง...


“อืม”


 


คุณชายรองเหอเดินกลับมาเรือนด้วยสภาพเหนื่อยล้าเมื่อคืนกว่าเขาจะได้นอนก็เกือบเช้าและยังถูกรบกวนจากเสวี่ยเฟิงบุรุษเสียสตินั่นอีก ล้มตัวลงนอนโตวฟูก็กระโดดขึ้นมานอนบนอกหนิงเทียนไม่มีอารมณ์จะทะเลาะกับมันเลยเลือกที่จะนิ่งหลับตา โตวฟูเห็นเจ้านายตนเหนื่อยล้าก็ไม่คิดที่จะกวนไม่รู้ว่ามนุษย์ผู้นี้หายไปที่ใดมาทั้งคืนกลับมาจึงได้ดูเหนื่อยล้าเช่นนี้...


บางทีเขาควรหาอะไรทำเวลาว่างๆแก้เบื่ออย่างเช่นทำตุ๊กตาสาปแช่งคนอื่นเริ่มจากเหล่าองค์ชายก่อนและตามด้วยเสวี่ยเฟิงรายนี้ต้องสาปแช่งให้หนักๆกว่าคนอื่นกวนประสาทนัก! ดีที่หนิงเทียนมีสกิลเย็บปักถักร้อยเรื่องทำตุ๊กตาสาปแช่งคนอื่นจึงไม่เป็นปัญหา แต่นายจะทำตัวเหมือนผู้หญิงไปไหมเรื่องเย็บปักถักร้อยนี่มันงานผู้หญิงเฟ้ย! ดีหน่อยที่ยังคิดฝึกวรยุทธ์กำลังภายในไม่งั้นผมจะคิดว่าผมมาเข้าร่างตุ้ดยุคโบราณ...


บ่ายวันนั้นหนิงเทียนพาอาเหยาไปร้านขายผ้าและหาซื้อเศษผ้าเพื่อมายัดทำเป็นตุ๊กตา อาเหยาแปลกใจคุณชายซื้อเศษผ้าไปทำไมแต่ก็ไม่กล้าถามเพราะช่วงนี้คุณชายรองก็ทำเรื่องแปลกๆจนเขาเองก็เริ่มจะชินขึ้นมาบ้างแล้ว หนิงเทียนกลับมาถึงก็เริ่มนั่งทำตุ๊กตาอยู่ในห้องนอนมืดทึบของตนเสียงหัวเราะแปลกๆดังเล็ดลอดออกมาจนอาเหยาขนลุกขนชันไม่รู้ว่าคุณชายรองกำลังทำสิ่งใดไยต้องหัวเราะเช่นนั้น


หนิงเทียนนั่งยัดเศษผ้าใส่ไปในชุดตุ๊กตาที่เขาเย็บเสร็จแล้วพลางหัวเราะเสียงชวนขนหัวลุกนัยน์ตาเบิกกว้างมือก็จับเศษผ้ายัดลงไป ในหัวของหนิงเทียนยามนี้กำลังคิดคำสาปแช่งตอนยัดก็ใส่ความแค้นไปให้มากที่สุดไม่ว่าจะเรื่องที่องค์รัชทายาทบังคับให้เขาเรียกพี่หรือองค์ชายเก้าที่จับจูงมือเขาราวกับเขาเป็นสาวน้อยและเสวี่ยเฟิงคนนี้ต้องแช่งให้หนัก!!

หึหึหึหึหึ....


“เห้อ...”อาเหยาถอนหายใจนั่งลงกอดเข่ามือเขี่ยพื้น



นักเขียน : จบงานนี้จะมั่นใจได้ไหมว่าอาเฟิงจะไม่ตายก่อนนิยายจบ...
เสวี่ยเฟิง : ข้าเป็นพระเอกเรื่องนี้อย่างน้อยข้าก็เป็นลูกรักเจ้านะ
นักเขียน : อืมฉันควรหาหมอมาอยู่ใกล้ๆอาเฟิงสินะถูกแทงขึ้นมาจะได้รักษากันทัน
เสวี่ยเฟิง : ....//บอกทีว่าข้ายังเป็นลูกรักของเจ้านักเขียนอยู่

ไรท์มีเพจน้าไปกดติดตามได้จ้าชื่อเพจ นิยายจีน By ForeverAfter_k สงสัยอะไรก็ถามได้ไรท์ว่างก็จะตอบจ้าแวะไปพูดคุยให้กำลังใจไรท์ก็ได้เรื่องนี้จะได้จบไวๆ55555 เจอกันจ้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 370 ครั้ง

282 ความคิดเห็น

  1. #270 tunty0505 (@tunty0505) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 14:32
    เสวี่ยเฟิงตายเรื่องนี้จะไม่มีพระเอกนะลูก...
    #270
    0
  2. #184 ununchuahong (@ununchuahong) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 20:30
    ถ้าเป็นวรยุทธ์ทำไมน้องเทียนคนเดิมถึงตายอย่างน่าสงสารขนาดนี้ ทำไมไม่หนี หรือหนีไม่ได้ โอ้ยยยปวดหมอง เพิ่งมาอ่านค่ะ ขอเม้นไปเรื่อยดีกว่าอ่านจบทีเดียวแล้วไม่เม้นเลย
    #184
    0
  3. #35 เผาไฟ. (@sungjong123) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 11:15
    ชอบอ่ะ

    อิอิ
    #35
    0
  4. #33 อาริน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 00:16

    เราว่า...หาพวกยาคืนชีพอะไรงี้ไว้ให้อาเฟิงพกติดตัวก็ดีนะคะ(ถ้ามันมี) แล้วก็เตรียมพวกสมุนไพรห้ามเลือด อุปกรณ์เย็บแผล ยาแก้อักเสพ ยาแก้ปวดฟกช้ำ ฯลฯ

    อาเทียนมือไวทรีนไวอย่างกับอะไรดี//หันไปมองคนโดนถีบตกเตียง และมีเฉียดกลางกระหม่อง....

    กลัวว่าแค่หมอจะช่วยไม่ทันนี่สิคะ 5555+

    #33
    1
    • #33-1 saigaew (@saigaew) (จากตอนที่ 10)
      25 กรกฎาคม 2562 / 01:33

      ชอบบบๆๆๆๆ

      5555

      ขอถูกใจสิ่งนี้
      #33-1