|;SION:|มันไม่ได้สวยงามอย่างที่คิด (ดราม่า)

ตอนที่ 2 : ปล่อยนกออกจากกรงทอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 เม.ย. 61

     บทที่2 ปล่อยนกออกจากกรงทอง




     ตอนนี้... คลาวด์นั้นกำลังยืนอยู่ ณ หน้าห้องของไซออน


 'ก๊อก ก๊อก' คลาวด์เคาะประตูห้องของไซออน

 "นี่..เปิดประตูหน่อยเถอะนะ.."

 "ไม่!" ไซออนตะโกนออกมาจากภายในห้อง

 "ฉันยอมนายแล้ว.. ถ้านาย..อยากไปโรงเรียนนั่น...ฉัน..จะไม่ห้าม..."ทันทีที่คลาวด์พูดจบ ประตูห้องของไซออน ถูกเปิดด้วยความรวดเร็ว

 "จ..จริงหรอ!!"

 "อืม..."

 "ขอบคุณนะ... ขอบคุณมาก..ขอบคุณจริงๆ..." ไซออนพูดพร้อมกระโดดกอดคลาวด์

 "แต่ฉันต้องเป็นคนเลือกโรงเรียนให้นะ แล้วไปโรงเรียนแล้วต้องหัดห่วงตัวเองด้วยนะ..."

 "ได้สิ!"  ไซออนกล่าวด้วยรอยยื้ม

 "ไปนอนเถอะ เดี๋ยวฉันจะลองหาดูโรงเรียนให้" คลาวด์กล่าวกับไซออนก่อนที่จะเดินจากไป


     ถ้าเพื่อให้ไซออนนั้นยิ้มอย่างมีความสุข ไม่ว่าจะให้ทำอะไรคลาวด์นั้นก็ยอม โดยที่ไม่ทันได้คิดว่า....

'รอยยิ้มของไซออนนั้น' จะหายไปในซักวัน


------------


     วันต่อมา...

 "ทรูซ"คลาวด์พูดขึ้น

 "มีอะไรล่ะ หืม?"

 "นายว่าฉันควรเลือกโรงเรียนแบบไหนให้ไซออนดี.."

 "เจ้านั่นอยากได้เพื่อนนี่ เอาแบบเปิดกว้างด้านชนชั้น กับสอนเวทย์มนต์ด้วย ดีไหมล่ะ?"

 "สอนเวทย์มนต์ด้วยหรอ... ฉันไม่อยากให้ไซออนใช้เวทย์มนต์เลยนะ..."

 "นายกลัวหรอ?"

 "..." คลาวด์ทำหน้าเศร้าๆ

 "ประวัติมันไม่ซ้ำรอยหรอกน่า.."

 "อืม...ให้ไซออนไปโรงเรียนพรุ่งนี้เลยดีไหมล่ะ!! เดี๋ยวยัดเงินเข้าคงจะไ- "

 'ผัวะ' อุ้งเท้าของทรูซตบเข้าไปเต็มๆหน้าของคลาวด์

 "ไอบ้านี่เป็นดยุคภาษาอะไร คิดจะยัดเงินให้ไซออนเข้าโรงเรียนเนี่ยนะ ให้ไซออนสอบเข้าเถอะ ยังไงอีก 3 เดือน เขาก็เริ่มรับนักเรียนแล้วนี่ ส่วนเรื่องความรู้นั่นไซออนคงรู้อยู่แล้วแหละ ไอเจ้านั่นมันฉลาดจะตาย เรียนรู้เร็วกว่าเด็กธรรมดาอีก"

 "ชิ...ไอแมวบ้า.. บ่นซะยาวเหยียดเลยนะ"

 "แล้วนายรู้แล้วหรอ ว่าจะให้เข้าโรงเรียนอะไร"

 "คงจะเป็นโรงเรียนนัฟไลป์แหละ"

 "เลือกได้ดีนี่.."

 "อืม.." คลาวด์พูดตอบ พลางเหลือบไปเห็นนาฬิกาบนฝนัง

 "จริงสิ..เวลาประมาณนี้ไซออนคงตื่นแล้วแหละ นายไปเล่นกับไซออนเถอะ" คลาวด์กล่าว

 "นายอย่าลืมให้'ไอนั่น'กับไซออนด้วยนะ เพราะถ้าความลับแตกมันจะส่งผลเสียทั้งกับนายและไซออน" 

 "ช่วงนี้นายก็พาไซออนออก ไปข้างนอกคฤหาสน์บ้างก็ดีนะ เจ้านั่นคงได้ปรับตัวบ้าง" ทรูซกล่าว..




-----------


 ณ บริเวณสวนข้างคฤหาสน์

 "ทรูซมาแล้วหรอ... แกไปไหนมาเนี่ย" ไซออนกล่าวขึ้น

 "โฮก.."ทรูซร้องออกมา

 "นี่ๆทรูซ คลาวด์อ่ะนะยอมให้ฉันไปโรงเรียนด้วยล่ะ คิก ไม่คิดเลยว่าเจ้านั่นจะยอมให้ฉันไปน่ะ" ไซออนพูดพร้อมกับรอยยิ้มที่ใสซื่อ

     ทรูซเดินนำไซออนไปทางป่าหลังฤหาสน์

 "นายอยากไปเล่นแล้วหรอ งั้นไปกันเถอะ"

      ทรูซกับไซออนพากันเดินไปทางป่าหลังคฤหาสน์  ถึงจะเรียกว่าป่า แต่ไซออนไม่เคยพบใครในป่านี้ ไม่เคยพบสัตว์ร้าย พบแต่พืชและสัตว์กินพืชเท่านั้น ราวกับว่ามันสร้างขึ้นมาเพื่อไม่ให้อันตราย  ทุกครั้งที่เข้ามาเล่นในนี้ไซออนมักจะแค่เสื้อผ้าเปื้อนกลับมาเสมอ ไม่เคยมีแผลเลยด้วยซ้ำ แต่ไซออนมักจะต้องกินยาประจำทั้งๆที่ร่างกายดูแข็งแรงดีแท้ๆ 

     ระหว่างทาง ไซออนได้เห็นดอกไม้ดอกหนึ่ง... เป็นดอกไม้กลีบสีดำตรงปลายกลีบสีม่วง กลีบแหลม มี่ทั้งหมดสี่กลีบ ไม่มีเกสรปลายกลีบห้อยตกลงมา ตัวดอกไม้เปล่งแสงสีม่วง พอเด็ดดอกไม้ออกมาตรงบริเวณที่ถูกเด็ดนั้นกลายเป็นสีดำและแห้งเหมือนโดนไฟเผา และแสงที่เปล่งจากตัวดอกไม้นั้นก็หรี่ลงด้วย 

"ทรูซดูดอกไม้นี่สิ แปลกชะมัดเลยนะฉันพึ่งเคยเห็นเลยแหละ" ไซออนพูดเพื่อให้ทรูซนั้นหันมาดู แต่ทรูซดันเงียบและตาของทรูซนั้นดูเหมือนจะตกใจหน่อยๆด้วย สงสัย...คงเป็นดอกไม้ที่ทรูซไม่รู้จัก..มั้ง...


     ดอกไม้นี้เป็นดอกไม้ที่หายากมากๆ และมักจะมีให้เห็นต่อเมื่อเป็นการเตือน... ตัวของดอกไม้นั้นมีความหมายว่าการสูญเสีย และเป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่อีกด้วย... และแน่นอน.. ทรูซนั้นไม่ได้ไม่รู้จักแต่อย่างใด... รู้จักดีเลยด้วยซ้ำ 


------------


ตอนเย็น..

 "ไซออนพรุ่งนี้ออดไปข้างนอกด้วยกันไหม?" คลาวด์ถามไซออน

 "ได้หรอ.." ไซออนถามด้วยความประหลาดใจ

 "แน่นอน" คลาวด์ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

 "อืม!! สัญญาแล้วนะ!!" ไซออนพูดด้วยรอยยิ้ม...  รอยยิ้ม..ที่บริสุทธื์.......

















     'โปรดติดตามตอนต่อไป'





         แนบรูปดอกไม้ที่ไซออนไปเจอค่ะ

0 ความคิดเห็น