|;SION:|มันไม่ได้สวยงามอย่างที่คิด (ดราม่า)

ตอนที่ 1 : ร้องขอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    3 เม.ย. 61

     บทที่1 ร้องขอ
 





"โอ้ย! ฮ่า ฮ่า ฮ่า มันจักจี้นะ!"

     เสียงของเด็กหนุ่มดังขึ้น เด็กหนุ่มผู้มีผมสีฟ้าอ่อนดูงดงามดั่งน้ำแข็ง ดวงตาสีฟ้าที่สวยงามดั่งท้องฟ้า
ตอนนี้เด็กหนุ่มนั้นกำลังเล่นกับเสือตัวใหญ่ยักษ์แสนเชื่อง


  ถึงจะ บอกว่าเป็นเด็กหนุ่มแต่ร่างกายภายนอกนั้นดูเหมือนเด็กชายแค่เพียง 10-11 ปี

  "อืม...ทรูซ เรากลับคฤหาสน์กันเถอะ" เด็กหนุ่มพูดกับเจ้าเสือยักษ์

  "โฮก..." เสือยักษ์ที่ชื่อว่า'ทรูซ'ส่งเสียงเป็นเชิงว่าจะยอมกลับ


 

     ระหว่างเดินกลับมาที่คฤหาสน์ เด็กหนุ่มไม่ทันสังเกตุว่าตอนนี้ตะวันแทบลับขอบฟ้าแล้ว เนื่องจากที่ๆมาเล่นนั้นเป็นป่าด้านหลังคฤหาสน์ จึงมองเห็นท้องฟ้าได้ยาก และภายในป่านั้นมืดทึบ แต่ระหว่างทางก็จะมีพืชต่างๆที่เปล่งแสงอ่อนๆ

 "หวา..ไม่คิดว่ามันจะเย็นขนาดนี้แล้ว...ทรูซ..แกคิดว่าคลาวด์จะโกรธฉันไหม?"เด็กหนุ่มพูดถามเจ้าเสือยักษ์

 "โฮก.." ทรูซร้องออกมาเอื่อยๆ แล้วทำหน้าเป็นเชิงว่า'ไม่รู้ไม่ชี้'




------------



 "นายน้อยเจ้าคะ!! ทำไมกลับมาช้าแบบนี้ล่ะคะ!!" หัวหน้าของคนใช้ในคฤหาสน์พูดขึ้นพร้อมเดินเข้ามาหา

 "คือ..." ก่อนที่จะได้เริ่มอธิบาย เธอก็ชิงพูดขึ้นเสียก่อน
 
 "อย่าพึ่งพูดอะไรเลยค่ะ..ตอนนี้รีบไปหานายท่านก่อนดีกว่านะคะ"
 
 "แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนล่ะ?"

 "ที่ห้องทำงานค่ะ.."

  เมื่อได้ยินดังนั้น เด็กหนุ่มจึงรีบเดินขึ้นไปที่ ชั้นสองของคฤหาสน์ เดินไปจนสุดทางเดินจึงได้พบกับห้องที่คุ้นเคย


 "พอไม่ได้อยู่กับทรูซแล้ว รู้สึกกลัวๆแฮะ.." เด็กหนุ่มหายใจเข้าลึกๆ ก่อนที่จะเคาะประตู

 'ก๊อก ก๊อก ก๊อก'เด็กหนุ่มเคาะประตูเป็นเชิงขออนุญาต ก่อนที่จะเข้าไป

 "ค..คลาวด์..."เด็กหนุ่มเรียกชายตรงหน้า
 
 "ทำไมกลับช้า"  'คลาวด์ อลานด์ เเอมเพรดิส' ชายหนุ่มที่ดูแล้วน่าจะอายุสัก 19 ปี พูดขึ้น

 "ขอโทษ..." เด็กหนุ่มพูดขึ้น

 "เฮ้อ...ไซออน นายก็รู้ว่ามันอันตราย"  ใช่แล้ว..'ไซออน' คือชื่อของเด็กหนุ่ม

 "แต่..ทรูซก็อยู่นะ.." ไซออนพูดขึ้น..

 "แล้วถ้าเกิดนายพลัดหลงกับทรูซล่ะ.. หัดห่วงตัวเองบ้างเถอะ"คลาวด์พูดขึ้น

 "ขอโทษ" ถึงไซออนจะไม่ได้เด็กแล้ว แต่ยังไงจิตใจและการมองโลกก็ดูใสซื่อเหมือนเด็กอยู่ดี

 "นี่มันก็เลยเวลาอาหารเย็นมานานแล้ว นายไปอาบน้ำเถอะ ส่วนอาหารเย็นเดี๋ยวฉันให้แมรี่ยกขึ้นไปให้ที่ห้อง" 'แมรี่'นั้นก็คือหัวหน้าคนใช้ที่เป็นคนคอยดูแลไซออน

 "อืม.." หลังจากนั้นไซออนจึงเดินออกไป แล้วตรงไปที่ห้องของตน



-----------



"เฮ้อ..คลาวด์ยังทำตัวโหดเหมือนเดิมเลยแฮะ" คลาวด์มักจะเรียกตนเข้าไปคุยเสมอ

     คลาวด์เป้นคนที่ดูดีมากๆ และยังเป็นคนใหญ่คนโตของทวีปด้วย คลาวด์เป็นคนที่มีผมยาวไปถึงหลังผมสีบลอนด์อ่อนๆ กับดวงตาคมสีมรกต 

     อายุของตัวเองก็ไม่รู้ เท่าที่ความทรงจำมีอยู่สิ่งเดียวที่จำได้ก็คือคลาวด์ เหตุผลที่ไว้ผมยาวก็เพราะคลาวด์นั้นขอมา 
     อ่า...ทั้งชีิวิตแทบจะมีแต่คลาวด์หลายครั้งก็คิดนะ.. ว่าถ้าไม่มีคลาวด์อยู่จะเป็นอย่างไร 

 'ก๊อก ก๊อก ก๊อก' เสียงเคาะประตูดังขึ้น

 "นายท่านให้นำอาหารเย็นมาให้ค่ะ" เสียงของแมรี่ดังขึ้น

 "อืม..."

 "นี่..เดี๋ยวก่อนแมรี่.."

 "คะ?"

 "คลาวด์ตอนนี้อยู่ที่ไหนหรอ.."

 "น่าจะอยู่ที่ห้องทำงานอยู่นะคะ" แมรี่ตอบกลับมาพร้อรอยยิ้ม

 "อืม..ขอบคุณมาก.."ไซออนตอบพร้อมรอยยิ้ม


     แมรี่เคยบอกว่าโรงเรียนนั้น มีทั้งคุณครู อาจารย์ที่ใจดี มีห้องสมุด มีการสอนเวทย์มนต์ มีเพื่อนมากมาย มีกิจกรรมที่สนุกๆ...  อยากลองไปโรงเรียน.. อยากเห็นเพื่อนๆว่าเป็นอย่างไร ไม่อยาก...อยู่แค่ในคฤหาสน์ กับป่าหลังคฤหาสน์เท่านั้น... นั่นจึงเป็นสิ่งที่อยากจะขอกับคลาวด์.. อยากลองไปโรงเรียน..


 หลังจากทานอาหารและอาบน้ำเสร็จ จึงตัดสินใจ..ไปที่ห้องทำงานของคลาวด์



-------------


'ก๊อก ก๊อก ก๊อก'

 "เข้ามาได้"คลาวด์พูดขึ้น

'แกรก..'

 "หืม..ไซออนหรอ..มีอะไรรึเปล่า" คลาวด์พูดพลางยิ้มให้...เป็นยิ้มที่..อ่อนโยน...

 "คลาวด์..คือมีเรื่องอยากจะขอน่ะ.." ไซออนพูดออกไป

 "ว่ามาสิ" คลาวด์ตอบพร้อมรอยยิ้ม

 "นี่..ฉันอยากลองไปโรงเรียน..."

 "ทำไมล่ะ.." จู่ๆ...รอยยิ้มที่คลาวด์ยิ้มมาให้ เมื่อกี้...ก็หายไป

 "มีแต่คนบอกว่าโรงเรียนเป็นสถานที่ ที่มีเพื่อนมากมาย มีเรื่องสนุกๆ โดยเฉพาะข้างนอกนั้นมีแต่คนใจดี!!" 

 "..." ดวงตาของคลาวด์สั่นน้อยๆ

 "นี่...ทำไมเงียบล่ะ.." เมื่อเห็นคลาวด์เงียบไป ไซออนจึงถามออกไป

 "ไม่ได้..มัน..อัน..ตะ..ราย.." คลาวด์พูดด้วยน้ำเสียงแผ่วบาง..

 "นายจะให้ฉันอยู่แต่ในคฤหาสน์รึไง!" 

 "ถ้าทำได้ก็ดีสิ...." คลาวด์พูดด้วยน้ำเสียงแผ่วบางจนไซออนไม่ได้ยิน..

 "ฉันแค่อยากมีเพื่อน... อยากออกไปดูข้างนอก.."

 "เพื่อน... นายก็เล่นกับทรูซไง.. ถ้าอยากออกไปข้างนอกเดี๋ยวฉันพาออกไป..นะ.." คลาวด์พูดเบาๆ และด้วยด้วยเสียงที่สั่น...

 "โธ่!! นายมันไม่เข้าใจฉันเลย!! ฮึก!" พอพูดจบไซออนก็รีบเปิดประตูวิ่งออกไป



------------



 "ไซออน..." คลาวด์พูดด้วยเสียงแผ่วบาง

 "คลาวด์..." จู่ๆก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา..

 "ทรูซ...หรอ.."

 "อืม..." ทรูซนั้นเป็นสัตว์เวทย์ของคลาวด์จึงสามารถพูดได้

 "นายน่ะ...ปล่อยไซออนไปบ้างเถอะนะ" ทรูซพยายามเกลี้ยกล่อม

 "แต่...ถ้าปล่อยไป...จะ..ปกป้องไม่ได้.."

 "แล้วถ้านายเป็นอะไรไปล่ะ..ใครจะปกป้องแทนนาย"

 "..."

 "นกน่ะ...ถึงจะอยู่ในกรงทองที่แข็งแรงแค่ไหน แต่ถ้ามันอ่อนต่อโลกและอยู่แต่ในกรงมันก็ไม่รอดหรอกนะ"

 "..."

 "รอบนี้ยอมไซออนหน่อยเถอะ.."

 "อืม..."




        ก่อนที่ทรูซจะออกจากห้องไป...ก็ดันเหลือบไปเห็น...แก้ว..ที่มีรอยร้าวอยู่บนโต๊ะของคลาวด์....






















          'โปรดติดตามตอนต่อไป....'








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น