KNB : Rhythm of Love [Aomine x Momoi]

ตอนที่ 9 : Pratt Knots and Actual Prats

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 716
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    4 พ.ค. 58



Pratt Knots and Actual Prats

[ By : GryfoTheGreat , Translate : พลอยใส * ]

 


 

 

ผู้ชายผูกเนกไทไม่เป็น ทุกคนรู้เรื่องนี้....ยกเว้นอาโอมิเนะ ไดกิ

 

 

 

“หืม ทำยังไงนะ...?” นิ้วของเขาดูงุ่มง่ามอยู่กับปม “อย่างนี้ได้ไหม?”

 

“ไม่ ไดจัง” โมโมอิจ้องมองเขาอย่างระอา มือที่ผ่านการทำเล็บมาอย่างดีกุมแก้มสีชมพูของตัวเองไว้ข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างของเธอกำลังเคาะโต๊ะเป็นจังหวะอย่างหมดความอดทน

 

“ฉัน-ฉันผูกมันได้นะ!” นิ้วของเขาแงะปมของผืนผ้าสีแดงออก แม่งเอ้ย เขาจะทำยังไงล่ะทีนี้ มันเรียกว่าอะไรนะ? เงื่อนแบบ Gordian บ้าบออะไรนั่น เขาแค่ต้องการจะผูกแบบ four-in-hand ธรรมดาๆเท่านั้นเอง

 

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังทำไม่ได้ ยังไงเขาก็ทำไม่ได้ จุดประสงค์ของการผูกเนคไทมันเพื่ออะไรกันวะ? เพื่อให้เสื้อเชิร์ตติดกันอย่างนั้นเหรอ? เขาไม่เคยใส่มันไปโรงเรียนเลย แล้วก็ไม่คิดจะใส่ด้วยถ้าโมโมอิไม่ขู่เขาอย่างต่อเนื่อง “แต่ทุกคนก็ต้องอยากแต่งตัวให้ตัวเองดูดีกันทั้งนั้นแหละ!” และ “ทุกคนใส่เนกไทแล้วทำไมเธอไม่ใส่เนกไท!” และ “ไดจัง! ไหนเธอสัญญาแล้วไงว่าจะเลิกขี้เกียจ!” แล้วในที่สุด เธอก็เงียบ

 

แต่มันไม่ใช่ความเงียบแบบปกติน่ะสิ เพราะว่ามันคือ ความเงียบของโมโมอิ ถึงแม้ว่ามันจะค่อนข้างคล้ายกับการเงียบแบบธรรมดาๆ แต่...มันดูน่าอึดอัดมากกว่า นั่นแหละ เหมือนมีมือที่มองไม่เห็นกำลังบีบคอทำให้หายใจไม่ออกเลย

 

สำหรับเด็กสาวที่ช่างเจรจา บทที่เธอจะเงียบ เธอก็เงียบได้อย่างน่ากลัวเลยล่ะ

 

“อ่า....ให้ฉันลองอีกครั้งละกัน คนเดียวที่จะเอาชนะฉันได้-

 

“ก็คือฉัน บลา บลา บลา” โมโมอิถลาตัวลุกขึ้นยืน ในจังหวะนั้นเธอผลักหน้าอกของเขา แล้วก็ปัดมือเขาออกจากเนกไทที่พันกันยุ่งเหยิง “นี่ ถ้าฉันไม่ผูกให้เราก็จะสาย แล้วเราจะกลายเป็นพวกเด็กมอปลายโง่ๆที่มาโรงเรียนโคตรสาย แล้วเธอก็รู้ว่าเซย์จังน่ะ...”

 

“น่ารำคาญ?” โอเค เขาไม่ได้ตั้งใจจะพูดนะ และความคิดของเขามันก็ไม่อยู่กับร่องกับรอยเลยเมื่อโมโมอิอยู่ตรงนี้ ใกล้มากพอที่จะทำให้เขาเห็นรอยกระจางๆที่ถูกซ่อนอยู่ภายใต้แป้งที่ทาบนใบหน้าของเธอ

 

เธอเหยียบจังๆกระทืบลงบนเท้าของเขา และเด็กหนุ่มก็ตัดสินใจว่าเงียบดีกว่า และทำแค่มองเธอผูกเนคไทอย่างลื่นไหล เอาตรงนั้นมาใส่ตรงนี้แล้วหมุนอันนี้ไปไว้ตรงนั้น มันดูซับซ้อนกว่าที่เขาคิดเอาไว้มาก “มันเรียกว่าเงื่อนแบบ Windsor” เธอพึมพำ เหมือนกับอ่านใจเขาได้

 

และเมื่อเธอจัดการเสร็จเรียบร้อย เด็กสาวก็ถอยหลังออกมาเพื่อชื่นชมผลงานการผูกไทด้วยรอยยิ้มที่ทำให้เกิดลักยิ้มบุ๋มเข้าไปในแก้ม จากนั้น เธอก็เดินก้าวมาข้างหน้า

 

แล้วก็เขย่งตัวขึ้นจูบที่ปลายจมูกของเขา

 

แม่ง! แม้แต่สมองของเขาตอนนี้ก็คงขึ้นสีแดงไปหมดแล้วมั้ง

 

โมโมอิเด้งตัวถอยกลับมายืนบนรองเท้าส้นสูงของตัวเอง ริมฝีปากหยักขึ้นเหมือนแมวน้อย “จะไปกันได้ยัง?” เธอถาม คล้องแขนของตัวเองเข้ากับแขนของเขา

 

เขากระชับแขนเข้ากับเธอโดยไร้ซึ่งคำพูด แล้วก็คิดในหัวแต่เพียงว่า คืนนี้จะต้องเป็นค่ำคืนที่ยาวนาน... นานมากแน่ๆ

 

 

 

 

- THE END -

 

 

 

TALK : แปลแล้วก็งงๆนะคะ เค้าบอกว่าสองคนนี้เรียนไฮสคูล เนกไทของโทโอต้องเป็นสีแดงแต่ในนี้บอกสีฟ้า ไม่รู้ว่าใครเบลอ ระหว่างคนแต่งกับคนแปล พลอยเลยแก้เป็นสีแดงเองเลย เอิ๊กๆ  

 

 

It’s 4 May!!!

Happy Birthday Momoi Satsuki. J



 

.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

86 ความคิดเห็น

  1. #65 Kuronuma Jihaya (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 17:20
    ค่ำคืนที่ยาวนาน
    #65
    0
  2. #29 froridy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 23:38
    ชอบความสัมพันธ์แบบนี้จัง...
    #29
    0