KNB : Rhythm of Love [Aomine x Momoi]

ตอนที่ 5 : A Grimpse of Something New

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,023
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    19 เม.ย. 58



A GLIMPSE OF SOMETHING NEW

[ By : crystallizedcherry , Translate : พลอยใส * ]

 
 

 


 

“ไดจัง”

 

โมโมอิทำเสียงติง มองดูด้วยความรู้สึกสลดเมื่อเห็นอาโอมิเนะนอนอยู่บนเตียง แผ่หลาโดยมีผ้าห่มคลุมกายอยู่แค่ครึ่งเดียว โดยครึ่งหนึ่งถูกพันแน่นหนาอยู่รอบแขนซ้ายของเขา ใบหน้าของเด็กหนุ่มฝังอยู่ในผ้านวมผืนหนา หมอนตกลงไปกองอยู่บนพื้น อาโอมิเนะมักจะเป็นแบบนี้เสมอเวลาที่เขาป่วย ไม่สามารถที่จะหาท่านอนที่สบายๆและในที่สุดก็ส่งผลให้พักผ่อนไม่เพียงพอ นั่นก็เลยทำให้เขาทำตัวบ้าบอและอ่อนเพลีย เด็กสาวยกชาและอาหารว่างขึ้นมาให้เขาได้ซักพักแล้ว แต่ทั้งสองอย่างก็ยังคงวางอยู่บนโต๊ะเขาโดยไม่ได้แตะ “นี่มันบ่ายแล้วนะ เธอต้องดื่มอะไรแล้วก็ต้องหาอะไรใส่ท้องได้แล้ว ไม่อย่างนั้นก็ไม่หายหวัดซักทีเนี่ย”

 

อาโอมิเนะงึมงำอะไรบางอย่างตอบ คำพูดของเขาฟังดูอุดอู้อยู่ภายใต้ผ้านวมผืนหนาและเขาก็ไม่ยอมที่จะขยับมันออกไปจากใบหน้า โมโมอิหน้าบึ้งและยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมากอดอก ถึงแม้ว่าเขาจะมองไม่เห็นเธอที่กำลังแสดงความไม่พอใจ

 

“ฉันไม่ได้ยินที่เธอพูดเลย”

 

อาโอมิเนะยกหัวขึ้นเพื่อจะอธิบาย “เธอไม่ใช่แม่ฉันนะ ซัทสึกิ” น้ำเสียงของเขาดังขึ้นและฟังดูไม่มีความสุข ก่อนที่เขาจะฝังใบหน้ากลับลงไปตามเดิม

 

โมโมอิโมโหและกลอกตา “แน่นอน ชัดเจนอยู่แล้ว และเธอก็ดีใจเสียเถอะที่ฉันไม่ใช่” น่าขอบคุณเหลือเกินที่วันนี้เป็นวันหยุด ดังนั้นอาโอมิเนะเลยไม่ต้องโดดเรียนเพื่อที่จะนอนพัก ถึงแม้ว่าเขาจะต้องพลาดการซ้อมกับทีมบาสเก็ตบอลของโรงเรียนโทโอ ถ้าวันนี้เป็นวันเรียนหนังสือล่ะก็ แม่ของเขาก็ยังคงจะโยนเขาออกจากบ้านโดยไม่สนใจอาการป่วยของเขาเลย ไม่ต้องการให้ลูกชายของเธอโดดเรียนมากไปกว่าทุกวันนี้แล้ว โมโมอิควรจะออกไปดูการฝึกซ้อมเพื่อรวบรวมข้อมูลถึงแม้ว่าอาโอมิเนะจะโดดการซ้อม แต่อาการป่วยของเขาคราวนี้เป็นของจริง และเธอตัดสินใจที่จะอยู่เฝ้าเขาที่นี่ ยังไงซะเธอก็มีข้อมูลของผู้เล่นในทีมเธออยู่แล้วนี่ ใช่ไหมล่ะ?

 

“มาเถอะน่า อย่าทำให้เรื่องมันยุ่งยากเลย และฉันก็รู้ด้วยว่าเธอหิวตอนนี้” โมโมอิพูด เดินเข้าไปใกล้เตียงของเขาและเริ่มออกแรงเขย่าไหล่ของเด็กหนุ่ม เมื่ออาโอมิเนะไม่มีเรี่ยวแรงมากพอจึงทำได้เพียงส่งเสียงครางในลำคอเป็นการตอบสนอง โมโมอิส่งเสียงคร่ำครวญอย่างสิ้นหวังพร้อมกับออกแรงฉุดกระชากผ้าห่มของเขา เด็กหนุ่มไม่ได้ขืนตัวต่อสู้เมื่อเธอดึงมันออกมาจากด้านซ้ายของเขาและเอามากองไว้ที่พื้น และเด็กหนุ่มก็ยังคงเพิกเฉยต่อเธอถึงแม้ว่าเด็กสาวจะเริ่มหัวเราะคิกคัก เธอหยุด รอคอยให้เขาตอบสนอง จนเธอแน่ใจแล้วว่าเขาไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ เด็กสาวก็เคลื่อนตัวเข้าหาเขาช้าๆแล้วทำการจักจี้ที่สีข้างของเขาอันเป็นที่ที่เธอรู้ว่าเขาอ่อนไหวมากที่สุด

 

“อ้าห์” อาโอมิเนะร้องขึ้น หมุนตัวออกจากเธอแล้วกลิ้งมานอนอีกฝั่งของเตียงโดยเอาข้อศอกยันไว้กับฟูก จ้องมองเธอด้วยความตกใจและงงงวย “ทำอะไรของเธอเนี่ย!?”

 

“ก็ฉันอยากให้เธอขยับบ้างนี่นา” โมโมอิบอกพร้อมยักไหล่ โดยไม่ได้ซ่อนสายตาของเธอที่กำลังสนุกสนานจากการได้แกล้งพร้อมกับรอยยิ้มกริ่ม เธอขนผ้าห่มที่กองอยู่ที่พื้นขึ้นมาไว้บนเตียง คลี่มันคลุมไว้จนถึงหน้าอกของเขาในขณะที่เด็กหนุ่มจ้องมองเธอ ยังคงตื่นตัวจากการจู่โจมของเธอเมื่อครู่ เด็กสาวหยิบหมอนขึ้นมาจากพื้นแล้วตีเขาเบาๆด้วยหมอนนั่นก่อนที่จะวางมันไว้พิงกับพนักเตียงเพื่อให้เขานั่งพิงมัน “ตอนนี้ก็ทานอะไรนิดหน่อยนะ” เธอสั่งสอน เดินตรงไปที่โต๊ะของเขาแล้วจัดการเทอาหารลงในจานที่เธอเอามาก่อนหน้านี้ เมื่อเธอหันกลับไปมองอีกครั้ง เขาก็ทิ้งตัวลงกับหมอนอย่างยอมแพ้ เมื่อเขาไม่สามารถซ่อนใบหน้าจากเธอได้ เด็กสาวก็เห็นว่าใบหน้าของเขาดูแล้วน่าอนาถใจและดูเหนื่อย

 

“เธอจะดีขึ้นถ้าทานอะไรหน่อยนะ” เธอพูดอีกครั้ง น้ำเสียงอ่อนลงและฟังดูเห็นใจในคราวนี้ เด็กสาวเดินมาที่เตียงและวางจานไว้บนผ้าห่มของเขาเหนือช่วงท้อง “ชาเธอเย็นหมดแล้ว ฉันจะลงไปชงมาให้ใหม่”

 

มือของเขาเอื้อมไปจับที่ข้อมือของเธอก่อนที่เด็กสาวผมสีชมพูจะเดินจากไป “ซัทสึกิ” อาโอมิเนะพูดอู้อี้ ตามมาด้วยเสียงสูดน้ำมูก โมโมอิรอจนเขาพูดต่อ รู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อยกับการจักจี้เขาเพื่อสั่งสอนเมื่อครู่ “ฉันหมายความตามนั้นจริงๆนะ ที่ว่าเธอไม่ใช่แม่ฉัน”

 

โมโมอิเอียงศีรษะ รู้สึกสับสน “ฉันรู้” เด็กสาวพูด แม้เธอจะไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อก็ตาม

 

“ไม่ ฉันหมายความว่า เธอไม่จำเป็นต้องมาดูแลฉันก็ได้ มันไม่ใช่หน้าที่ของเธอ เธอไม่ควรมาติดแหง่กอยู่กับฉัน” 

 

ดวงตาสีชมพูของเธอเบิกกว้างขึ้น รู้สึกเสียศูนย์ อาโอมิเนะไม่เคยพูดแบบนี้ - - การแสดงความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น, คำขอโทษ, การแสดงความเข้าใจ - - อะไรก็ตาม เขาต้องป่วยจริงๆแน่นอน เธอคิดในใจ

 

เด็กสาวส่ายหัวด้วยความประหลาดใจ โมโมอิตอบ “ฉันโอเค ไดจัง ฉันไม่ได้รู้สึกไม่อยากทำเลย”

 

เธอหมายความตามนั้นจริงๆอย่างบริสุทธิ์ใจ เธอไม่ได้รู้สึกลำบากเลยที่ต้องมาดูแลเขาแบบนี้ เจ้าอารมณ์และดื้อแพ่งไม่มีใครเกินแบบที่เขาชอบเป็น ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังเป็นคนที่อยู่เคียงข้างเธอเสมอตั้งแต่เธอจำความได้ เธอเองก็อยู่เคียงข้างเขา และเธอก็ชอบที่จะให้มันเป็นแบบนั้น แต่เมื่อความเงียบเข้าปกคลุม และมือของอาโอมิเนะที่เกาะกุมข้อมือของเธอเริ่มร้อนขึ้น เธอรู้สึกว่าใบหน้าของเธอเริ่มขึ้นสีจางๆเมื่อเขาจ้องมองเธอ เธอก็เริ่มตระหนักได้ว่าพวกเธอทั้งคู่ต่างก็อยู่รอบข้างกันและกัน จริงแท้แน่นอน – มันแน่วแน่อยู่แบบนี้เสมอไม่มีทางเปลี่ยนแปลง – แต่การอยากอยู่ด้วยมันก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง เป็นสิ่งใหม่ที่ต่างออกไปและไม่คุ้นเคย

 

“ซัทสึกิ...” อาโอมิเนะเริ่มพูด และหัวใจของโมโมอิก็พลันกระหน่ำรัวด้วยความคาดหวัง “ก่อนที่ฉันจะเริ่มกิน บอกฉันก่อนว่าเธอไม่ได้เป็นคนทำอาหารนี่ใช่ไหม? ฉันไม่อยากป่วยไปมากกว่านี้”

 

โมโมอิแข็งเป็นหินไปหลายวินาที จากนั้นก็กระชากแขนของเธอออกจากการจับกุมของอาโอมิเนะ “ไดจังคนโง่!” ก่อนที่จะดึงหมอนหนุนออกจากหลังของเขาแล้วเริ่มลงมือใช้มันทุบตีเด็กหนุ่มอย่างไร้ความปราณี

 

 

 

 

- THE END -





.

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

86 ความคิดเห็น

  1. #84 BueiErh (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 21:26

    โฮ่เอ๊ย หมดกัน 555555555

    #84
    0
  2. #69 31824 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2559 / 22:49
    ตัวทำลายบรรยากาศยกให้แกเลยอาโอมิเนะ
    #69
    0
  3. #34 sayrine (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 22:50
    ทำลายบรรยากาศว่ะ อาโอ
    #34
    0
  4. #17 pangz' (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 16:36
    -,,- แกทำลายบรรยากาศมากเลยว่ะ อาโฮ่

    #17
    0
  5. #11 pangz' (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 18:28
    อาโฮ่ 555555 นายพังความโรแมนติกไปเลยนะเห้ย
    #11
    0
  6. #10 hartner (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 18:24
    ให้ตายเถอะ อาโฮ่นิ
    #10
    0
  7. #9 froridy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 16:20


    ทำลายบรรยากาศมากมิเนะ

    #9
    0
  8. #8 Pknomcake (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 16:01
    หมดกัน ความโรแมนติกตอนแรกๆ 555555
    #8
    0