KNB : Rhythm of Love [Aomine x Momoi]

ตอนที่ 18 : Cats. Pizza.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 787
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    28 ธ.ค. 58


Cats. Pizza.

[ By : aeygeol , Translate : พลอยใส * ]

 


 
 

อาโอมิเนะ ไดกิ ควรจะทำความเข้าใจโมโมอิ ซัทสึกิ ในเมื่อในเป็นช่วงนั้นของเดือน ฉะนั้นแม้แต่เรื่องแมวและพิซซ่าก็สามารถกลายเป็นเรื่องคอขาดบาดตายได้.

 

-----------

 

“ฉันอยากเลี้ยงแมว, ไดจัง”

 

เด็กหนุ่มผิวสีแทนชะงักจากการอ่านนิตยสารวาบหวิว ละสายตาขึ้นมามองเจ้าของเรือนผมสีชมพูสลวย เขาจ้องมองเข้าไปที่ลูกตาของหล่อนที่มีประกายเข้มกว่าผมของเธอ ก่อนที่เขาจะขยับตัวย้ายที่นั่งแล้วเริ่มต้นทำสิ่งที่เขาทำก่อนหน้านี้

 

“ฉันจริงจังนะ” เธอพูดพึมพำ

 

เด็กสาวสามารถได้ยินเพียงเสียงที่เปล่งออกจากจมูกและเสียงพลิกเปลี่ยนหน้ากระดาษ หล่อนกระพริบตาหลายต่อหลายครั้ง, ทำแก้มป่อง, กวาดสายตามองออกไปรอบๆห้อง, ฮัมเพลง, ถูมือและแขนไปมา, และเริ่มถอนหายใจอย่างหนักหน่วง อาโอมิเนะสังเกตเห็นทั้งหมด ดังนั้นเขาจึงวางแมกกาซีนของตัวเองลงบนโต๊ะกาแฟ แล้วจ้องมองเด็กสาวที่นั่งตรงข้ามอีกครั้ง

 

“ซัทสึกิ” อาโอมิเนะเรียก

 

โมโมอิจ้องมองเขาตาไม่กระพริบ

 

“ฉันกำลังรอให้เธอบ่นกวนฉันอยู่นะ” เขาบอกเธอ

 

เงียบ...

 

“โอเค เธอจริงจัง ไหนลองพูดมาสิ”

 

รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าของเธอ “แมวน่ะน่ารักมาก!” โมโมอิเริ่มพูด อีกฝ่ายเพียงแค่พยักหน้า ส่งสัญญาณให้เธอพูดต่อไป

 

“พวกมันเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ารัก แถมยังดูแลไม่ยากหรอก เสียงร้องเหมียวเหมียวของพวกมันอาจทำให้เธอกลัวได้ แต่ถึงอย่างนั้น แค่พวกมันขยับตัวเล็กๆน้อยๆก็เป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่เธออยากจะเห็น พวกมันน่ารักจริงๆนะ”

 

อาโอมิเนะพยักหน้าให้เธอเป็นการตอบรับ ลึกๆในใจเขา ชายหนุ่มแปลกใจว่านี่มันเรื่องบ้าอะไรที่เพื่อนวัยเด็กของเขาสามารถพูดเรื่องแมวได้เป็นเรื่องจริงจังคอขาดบาดตายขนาดนี้ เหมือนเธอกำลังพูดเรื่องชายหนุ่มที่เธอแอบชอบ เขาอยากหลับมากในตอนนั้น แต่เขาควรจะอดทน เด็กหนุ่มรู้ว่ามันเป็นช่วงเวลานั้นของเดือนของโมโมอิอีกครั้ง เขาไม่อยากทำให้เรื่องมันกลายเป็นเรื่องใหญ่ ดังนั้นเขาต้องทำเหมือนว่าเข้าใจหล่อนตลอดเวลา ซ่อนอาการบ่นและการกระทำแย่ๆเป็นอาทิตย์, อ่า... อาโอมิเนะ ไดกิ

 

“มาจิเบอร์เกอร์ขายพิซซ่ารึเปล่านะ?” เด็กสาวผมชมพูถามเขาทันทีทันใด

 

เด็กหนุ่มกัดริมฝีปากล่างของตัวเอง เขาพยายามอดกลั้นอาการหัวเราะ แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ความพยายามของเขาล้มเหลว เด็กหนุ่มปล่อยเสียงหัวเราะออกมาเสียงดัง น้ำลายกระเด็นไปทั่ว

 

โมโมอิรู้สึกทั้งผิดหวังและสะอิดสะเอียน เธอผิดหวังก็เพราะว่าเขาหัวเราะเธอแทนที่จะตอบคาม เมื่อเขารู้สึกได้ว่าเธอกำลังบ่นอะไรพึมพำ เธอก็คิดว่าอาโอมิเนะจะเปลี่ยนท่าทีมาดีกับเธอ เธอคาดหวังว่ามันคงเป็นแค่การหัวเราะสั้นๆ นั่นแหละ เธอเลยรู้สึกสะอิดสะเอียนเพราะน้ำลายของไอ้ดำตับเป็ดมันกระจายไปทั่วเลย

 

“เธอลืมไปแล้วเหรอว่าฉันกำลังจริงจังอยู่ ฮึ? กันกุโร่?” โมโมอิตะโกน

 

มันเป็นโอกาสที่ดีที่ทำให้อาโอมิเนะหยุดหัวเราะ เขาปาดน้ำตาออกจากขอบตาทันที จากนั้นเด็กหนุ่มก็พึมพำขอโทษ

 

“สั่งพิซซ่ามาสามถาด เดี๋ยวนี้”

 

น้ำเสียงของเธอดุดัน คำพูดที่ออกจากปากของเธอฟังดูไม่หวานเอาเสียเลย มันฟังดูเหมือนคำสั่ง

 

“ตายล่ะ อาคาชิ, นายอยู่ที่นี่หรอกเหรอ?”

 

โมโมอิฉวยนิตยสารหน้าปกของไม โฮริกิตะขึ้นมา แล้วใช้มันฟาดเข้าที่หลังหัวของเขา อาโอมิเนะร้องสะดุ้งออกมาด้วยความเจ็บปวด

 

“หุบปากซะ ไดกิ”

 

เพื่อเป็นการป้องกันตัวเขาเองจากการบ่นไม่มีที่สิ้นสุดและสันหนังสือ เด็กหนุ่มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วทำการสั่งอาหารทันที

 
 

  

- THE END -

.

  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

86 ความคิดเห็น

  1. #79 23052548 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 09:37
    รอออออออ
    #79
    0
  2. #77 BlackCatBlueEyes (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 23:12
    น่ารักกกก อดทนเพื่อโมโมอิ~~
    #77
    0
  3. #64 pasation (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 21:17
    555+ น่ารักอะ
    #64
    0
  4. #63 -จับ(เคะ)ซั่ม (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2558 / 23:36
    อาโอมิเนะนายรู้ด้วยว่าจะเอาใจโมโมอิตอนเป็นวันนั้นของเดือนยังไง แต่นายก็ยังสอบไม่ผ่านนะ 555555
    #63
    0