[[ไวท์โรด-บารามอส]]

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 3 คิดชื่อตอนไม่ออกอ่า - -!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 308
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 มิ.ย. 49

ตอนที่  3 คิดชื่อตอนไม่ออกอ่ะ


เมื่อคีตาร์และซามิตี้มาที่อาร์กาเซีย พวกเธอทั้ง 2 ก็ไปอยู่ที่บ้านยายของคีตาร์ ซึ่งเป็นอดีตผู้วิเศษแห่งสโนว์แลนด์ ย่าของเธอมีชื่อว่า ริซ่า เธอมาอยู่ที่โลกอาร์กาเซียก็เพราะต้องการแสวงหาชีวิตที่มีสีสัน วงจรชีวิตของชาวสโนว์แลนด์นั้นก็คล้ายๆกับพวกเดมอส คือ มีอายุที่ยืนนานหลายร้อยปี ถ้าเทียบดูแล้ว แม่ของคีตาร์ก็คงดูหน้าตาประมาณผู้หญิง อายุ 17-18 ปี ยายของเธอก็หน้าตาประมาณผู้หญิงที่อายุ 20 ปลายๆ แต่คีตาร์นั้นมีเชื้อสายของชาวเอเดนอยู่ด้วย ทำให้อายุลดลงมาประมาณ 10-20 ปี




ริซ่านั้นทำธุรกิจส่วนตัว ( ห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในอาร์กาเซีย ) อยู่ที่เมืองทริเซีย จึงถือว่าเป็นนักธุรกิจระดับแนวหน้าของวงการเลยทีเดียว




เมื่อคีตาร์กับซามิตี้เข้ามาอยู่ที่โรงเรียนไวท์โรด  พวกเธอทั้ง 2 คนได้อยู่สาขาพลังจิต คงเป็นเพราะพวกเธอมีเชื้อสายของภูตอยู่ด้วย จึงได้อยู่สาขานี้  คีตาร์บอกจุดประสงค์ของเธอให้ซามิตี้รู้ ว่าเธอต้องการพบคนที่ชื่อโนอาร์ โพรวิส ซึ่งเธอก็ไม่รู้ว่าเค้าคนนั้นจะอยู่ในโรงเรียนไวท์โรดหรือเปล่า แต่ถ้าไม่อยู่ที่นี่เธอก็แค่ย้ายที่เรียนใหม่แล้วตามหาเขาต่อสิ จะไปยากอะไร




แล้วเธอก็เจอเขาคนนั้นเข้าจนได้ แต่เธอต้องปกปิดตัวเองเอาไว้นิ ไม่อย่างนั้นเขารู้แน่ว่าเธอมาจากไหน เธอก็เลยเข้าไปร้านตัดผม ตัดผมให้สั้นซะ จะได้จำไม่ได้ ตอนนั้น เธอคิดแค่เพียงว่า ขอได้แค่แอบมองเขาข้างเดียวก็พอ




ไม่รู้เหมือนกันว่าสวรรค์ หรือ นรกจงใจหรือเปล่า เธอได้เรียนอยู่ห้องเดียวกับเขา และยังได้เป็นเพื่อสนิทอีกด้วย สงสัยว่าเขาคงไม่รู้ว่าเธอคือคนที่เขาเคยเจอ เพราะเขาไม่ได้เอะใจอะไร




นับวันเธอก็ยิ่งกลมกลืนกับสังคมไวท์โรด ตอนนั้นเธอรู้อย่างเดียวว่า เธอชักจะอ่อนแอกับที่นี่เกินไปแล้ว เธอจึงตัดสินใจเปลี่ยนตัวเอง จากเด็กหญิงที่น่ารัก ก็กลายมาเป็นสาวห้าว เพื่อที่จะได้ปกป้องฐานะที่แท้จริง และไม่ให้คนอื่นเห็นความอ่อนแอในตัวของเธอ ทั้งโนอาร์และซามิตี้ก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะยังไง เธอก็ยังเป็นเพื่อนของพวกเขาอยู่ดี




และแล้ว สิ่งที่เลวร้ายที่สุดก็เข้ามาในชีวิตของโนอาร์ เขากลายเป็นแวซิมเมท เขาต้องขึ้นศาล ตอนนั้นชีวิตของเขาช่างไร้ความหมาย อยู่ไปก็เท่านั้น เขาคิดว่าตายไปก็คงไม่เป็นไร ไม่มีใครต้องเสียใจเพราะเขาตาย ในเมื่อพ่อแม่เขาก็ตายไปตั้งแต่เด็กแล้ว




แต่เขาก็คิดว่า ถ้าเขาตายไป แล้วเพื่อนทั้ง 2 คนของเขาล่ะ พวกเธอจะรู้สึกอย่างไร นั่นทำให้เขามีกำลังใจที่จะอยู่ต่อ หรืออาจจะเป็นเพราะ รอวันที่จะได้กลับไปพบเด็กหญิงผมทองที่คาโนวาล




ตลอดเวลาที่เขาอยู่ที่ไวท์โรด เขาถูกตราหน้าว่าเป็นปีศาจ แต่ทำไมเขาต้องแคร์ด้วยล่ะ ก็มันเป็นเรื่องจริง แต่คีตาร์กลับคิดว่า ปีศาจที่เดมอสมีเยอะจะตาย เพียงแต่ว่าไม่เป็นแวซิมเมทเท่านั้นเอง




ตั้งแต่รู้จักกับเด็กหนุ่มผมขาวคนนี้ คีตาร์ก็คิดว่า เธอมอบความรู้สึกที่มากกว่าเพื่อนให้เขาตั้งแต่เมื่อไหร่เธอก็ไม่อาจทราบ เธอรูสึกว่าเมื่ออยู่กับเขาผู้นี้ ผู้ที่เคยอ่อนโยน ช่างพูดเมื่อหลายปีที่แล้ว เธอก็รู้สึกอบอุ่น ถึงแม้เขาผู้นี้จะเย็นชากับเธอมากมายก็ตาม แต่เธอรู้เพียงว่า ตอนนี้ เธอรักเขา รักมากจนเธอยอมตายแทนเขาได้เลย




เมื่อตอนสงครามคูแซกต์ ตอนที่โนอาร์หายไป คนส่วนใหญ่บอกแต่ว่าให้ปีศาจนั่นหายไปยังจะดีกว่า แต่เธอกลับคิดเพียงว่า เขาต้องปลอดภัย เขาต้องกลับมา และ ฉันจะไม่ปล่อยให้เขาเป็นอะไรไปเด็ดขาด




เธอถึงกับยอมไปตามหาโนอาร์พร้อมกับศัตรูของเธอ แต่เธอก็ไม่คิดว่ามันจะเสียหายอะไร ขอให้เธอเจอเขาก็พอ




และเมื่อเธอรู้ว่า ที่จริงแล้ว เดย์วอก็คือโนอาร์ ตอนนั้นเธอรู้สึกเพียงแต่ว่า เขาอยู่ข้างกายฉันแท้ๆ แต่ทำไมฉันถึงมองข้ามไป แต่เธอก็รู้ว่า ชายคนนี้คงไม่คิดกับเธอมากกว่าคำว่า เพื่อนสนิท



จากนั้น เธอก็ตามเขามาอยู่ที่ไวท์ยู เลือกคณะไซโคที่เธอถนัด แล้วก็ลงทุกวิชาตามเขาหมดเลย นับวัน เธอก็รู้สึกผูกพันธ์กับเขามากขึ้นเรื่อยๆแล้วซิ




วันนั้น วันที่เอ่ยชื่อโรโบเน่ บาราต ( หรือเปล่า ) เขาโกรธ และคิดว่า ทำไมเขาถึงไม่ตายไปซะ เรื่องยุ่งๆจะได้จบลงซักที แต่คีตาร์ก็เตือนสติเขา ว่ายังมีคนอยากให้เขาอยู่ต่อ และเขาไม่เคยต้องอยู่คนเดียว หลังจากนั้น เขาก็คิดว่า เขาคิดกับเธอแค่เพื่อนจริงๆเหรอ




เมื่อตอนที่ไปเที่ยวทะเล เธอยอมแย่งตัวเป็นผู้หญิง ไม่ใช่เรื่องที่เกาะนี้ไม่นิยมให้ผู้หญิงแต่งตัวเป็นผู้ชายหรอก แต่เธอต้องการรู้ว่า เมื่อโนอาร์เห็นเธอในชุดนั้น เขาจะรู้สีกอย่างไร เธอไม่รู้ว่าคำๆนั้นที่เขาพูดมันแฝงความหมายอย่างอื่นลงไปหรือเปล่า




แล้วตอนที่พวกไดโนเสาร์หลุดออกมา เธอก็ต้อนพวกไดโนเสาร์ไว้ ไม่ให้ไปทำร้ายผู้คน ตอนนั้น ที่พลังของเธอหมด เธอก็ดีใจที่โนอาร์รับเธอไว้ ถึงแม้เขาจะส่งมาสายตาเย็นชามาให้เธอเพียงเท่านั้นก็ตาม




นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

34 ความคิดเห็น