[[ไวท์โรด-บารามอส]]

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 16 นี่นะหรอ อาร์กาเซีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 184
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 มิ.ย. 49

ตอนที่ 16 นี่นะเหรอ อาร์กาเซีย




"พวกแก" คาโลพูด ก่อนสบถอะไรที่จับความไม่ได้ยาวเหยียด ก่อนที่เฟรินกับคิลค่อยๆยันตัวขึ้น แล้วยิ้มแห้งๆให้กับคาโล




"แหะๆ พอดีว่า พวกเราเข้าไปในห้อง แล้วมันก็ดูดมานะ" เฟรินแก้ตัว ก่อนลุกขึ้นแล้วมองไปมารอบห้อง




"โอ้โห นี่มันอะไรกันเนี่ย" คิลอุทาน แล้วหยิบรีโมตทีวีขึ้นมาดู




"แล้ว … เอ่อ นาย เอ๊ย พวกเรามาทำอะไรกันที่นี่เหรอ" เฟรินถาม




"นายน่าจะรู้คำตอบดีอยู่แล้ว" คาโลพูดเรียบๆ ก่อนหันไปหาโนอาร์ "แล้วท่านพี่ละ"




"ทางนี้" โนอาร์พูด ก่อนเดินนำเจ้าชายหนุ่มไปยังเขตของห้องพัก




"ท่านพี่" คาโลพึมพำ ก่อนเดินไปนั่งเก้าอี้ข้างเตียง "ท่านไม่น่าให้ท่านพี่ทำอย่างนั้นเลย"




"เฮ้อ~~แกจะบ่นทำซากอะไรฟร่ะ บ่นไปก็เท่านั้น" เฟรินกล่าว ก่อนเดินไปอีกฟากของเตียง




"ฉันว่าเรียกลุงหมอมาดูอาการเหอะ ดีกว่ามานั่งจ้องพี่คีตาร์" คิลพูด แล้วเจ้าคนที่เพิ่งถูกว่าก็เรียกเอาคทาพิพากษาออกมา แล้วเรียกผีลุงหมอมาดูอาการ




"องค์หญิงทรงใช้เนตรวงแหวนใช่ไหม" ลุงหมอถาม แล้วโนอาร์ก็พยักหน้ารับ




"ถึงว่า ทั้งพลังจิตและจักระหายไปหมดจนแทบไม่เหลือ ความจริงไม่ควรใช้เลยด้วยซ้ำ" ลุงหมอกล่าว แล้วส่ายหน้า "รักษายากพอดู"




"แต่ลุงก็เคยรักษาที่ยากกว่านี้มาแล้วนี่" เฟรินพูด




"ก็ใช่ แต่องค์หญิงคงต้องใช้เวลาพักฟื้นนานหน่อย" ลุงหมอกล่าว




"แล้วทำไมพี่เค้ายังไม่ตื่นอีกละ" คิลถาม แล้วจ้องคีตาร์อยู่นาน




"เธอเพิ่งตื่น แล้วก็วีนขึ้นมา แล้วพลังคงหมด หลับไปอีกอ่านะ" โนอาร์พูดติดตลกนิดๆ




"วีน แหะๆ มีเรื่องอะไรที่ทำให้เค้าวีนละเนี่ย" เฟรินถาม




"ก็…พอเธอตื่นขึ้นมา ก็มีเสียงนกเสียงกาผ่านเข้าหูมานะ เธอเลยวีนไปยกใหญ่ ไล่นกไล่กากลับไปหมดเลย" โนอาร์บอก คาโลพยักหน้าเนิบๆ




"งั้นลุงหมอเตรียมยาเลยนะ" คาโลบอก




"เดี๋ยวคีตาร์ต้องย้ายกลับห้องแล้ว คงต้องไปทำที่ห้องแล้วนะ" โนอาร์รีบบอก




"งั้นเหรอ" คาโลกล่าว




"แต่ว่า…ที่นี่เป็นหอหญิงหอชายนะ ท่านคงเข้าไปในห้องพักของพี่สาวท่านไม่ได้" โนอาร์บอก




"งั้นคนที่เข้าได้ก็มีแต่…" คิลพูด แล้วหันหน้ามาหาเจ้าหญิงสองดินแดน




"อย่ามองหน้าฉันอย่างนั้นสิ" เฟรินพูด แล้วยิ้มแห้งๆ




"นายเอาคทาไปด้วยก็แล้วกันนะ" คาโลพูด แล้วเฟรินก็กลืนน้ำลายเอื๊อก




///โอ้ เธอต้องเข้าไปในหอพักหญิงที่มีแต่ผู้หญิงหรือนี่/// เฟรินคิด










"ค่อยๆเดินนะฮะ" เฟรินพูด ขณะที่เดินไปกับคีตาร์ ความจริงคีตาร์เองต่างหากที่ต้องเป็นคนเตือนเธอ เนื่องจากเอาแต่มองโน่นมองนี่จนเกือบสะดุดไปหลายรอบ




"ที่นี่เจ๋งจังเลยนะฮะ" เฟรินพูด คีตาร์หัวเราะน้อยๆ แล้วสบตากับว่าที่น้องสะใภ้ของเธอ


"ที่นี่ยังมีอะไรเจ๋งๆให้เธอดูอีกเยอะ" คีตาร์พูด แล้วเอานาฬิกาจ่อที่เครื่องรับสัญญาณหน้าห้องพักของเธอ








ทันทีที่คีตาร์เปิดประตูห้อง สตรี 3 คนก็หันมามองอย่างตกใจ




"อ้าว คีตาร์ กลับมาแล้วเหรอ ทำไมรีบกลับละ พวกเรากำลังจะไปเยี่ยมเธออยู่พอดีเลย" วอร์ช่าเป็นคนแรกที่พูด




"แล้วหายดีแล้วเหรอ" เจอร์รี่ถาม




"แล้วนั่น…เอ่อ ใครนะ" แชมพูดถาม แล้วมองมายังเฟริน "น่ารักดีนะ"




"หรือว่าแฟนเธอ" เจอร์รี่พูด แล้วหัวเราะคิกคัก ขณะที่ในใจเฟรินกลับร้องบอกกับตัวเองว่า


///ฉันคิดถูกไหมเนี่ย ที่แอบตามคาโลมา ตอนแรกก็คิดว่าจะสนุก ที่ไหนได้ ต้องมาขลุกกับแม่ผู้หญิงพวกนี้///




"นี่ เฟลิโอน่า เกรเดเวล คู่หมั่นน้องชายฉันเอง" คีตาร์แนะนำ เป็นการแนะนำตัวที่ทำให้เฟรินถึงกับอ้าปากค้างอย่างลืมตัว




///พี่สาวคาโลมันแกล้งเข้าให้แล้ว///




"งั้นเหรอ น่ารักจริงๆนะเนี่ย เป็นคู่หมั้นน้องชายเธอเหรอ อายุยังน้อยอยู่เลยนะ" เจอร์รี่พูด แต่เฟรินกลับคิดในใจว่า ///แม่ผู้หญิงคนนี้ขี้บ่นชะมัด///




"กินข้าวกันก่อนไหม นี่มันเย็นมากแล้ว" วอร์ช่าพูด




"ก็ดีนี่ รีบๆกินจะได้รีบๆนอน พรุ่งนี้เธอมีแข่งแต่เช้า" แชมพูพูด




"อืม"





"พี่ชื่อ เจอร์รี่ จ๊ะ" เจอร์รี่แนะนำตัวในระหว่างทานอาหาร เฟรินพยักหน้าว่า รู้แล้ว




"ฉันชื่อ แชมพูนะ ส่วนพี่คนนี้ วอร์ช่า" แชมพูพูด




"เออ ลืมถามไปเลย น้องชายเธอที่เป็นคู่หมั้นกับเฟลิโอน่าจังชื่ออะไรเหรอ" วอร์ช่าเอ่ยถาม




"คาโล" คีตาร์ตอบสั้น




"เอ่อ พี่ฮะ จะดีมากเลยถ้าพวกพี่เรียกผมว่า เฟริน เฉยๆ" เฟรินพูด แล้วยิ้มแหยๆ




"อ่าจ๊ะ ได้เลย เฟริน" แชมพูพูด




"เฟรินเรียนอยู่ที่ไวท์โรดด้วยรึป่าวจ๊ะ" เจอร์รี่ถามด้วยเสียงที่คีตาร์คิดแล้ว อยากจะอาเจียนเอาอาหารที่กินเข้าไปออกมาให้หมด




"เอ่อ…" เฟรินได้แต่อ้ำอึ้ง คีตาร์ที่คิดว่าไม่ได้การ จึงหันไปตอบแทนว่าที่น้องสะใภ้




"ใช่ เรียนอยู่ไวท์โรด" คีตาร์ตอบ




"อืม แล้วเรียนสาขาอะไรเอ่ย" เจอร์รี่ยังคงถามต่อด้วยน้ำเสียงที่อ่อนหวาน




"เอ่อ…" เฟรินยังคงอ้ำอึ้งอยู่เหมือนเก่า




"เรียนอยู่พลังจิตเหมือนฉัน" คีตาร์ยังคงตอบแทนอยู่ดี




"นี่ ฉันถามน้องเฟรินย่ะ ไม่ได้ถามเธอ" เจอร์รี่เส้นอารมณ์ขาด จึงมาว่า ( กัด ) คีตาร์




"ฉันจะตอบแทนแล้วมีปัญหาอะไรเล่า" คีตาร์ย้อนกลับไป ในใจเฟรินก็กำลังคิดอยู่ว่า




///โอ้ พี่น้องคู่นี้ช่างเหมือนกันมากและต่างกันมากเหลือเกิน///





นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

34 ความคิดเห็น