[[ไวท์โรด-บารามอส]]

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 15 เย้ ฉันจะได้ไปอาร์กาเซียแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 185
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    25 พ.ค. 49

ตอนที่ 15  เย้ ฉันจะได้ไปอาร์กาเซียแล้ว




“สรุปคือใช้พลังจิตจนหมดว่างั้นเถอะ” เสียงคนๆหนึ่งที่ฟังคุ้นหูพูด


“อืม” คราวนี้เป็นอีกคนที่คุ้นกว่าคนแรก


“แต่เค้าไม่สบายไม่ใช่เหรอ ยังไม่หายดีมั้ง” เสียงผู้หญิงถาม


“แต่ฉันก็เห็นยังครบ 32 นะ” อีกเสียงตอบอย่างกวนๆ


“ฉันว่ามันแปลกนะ เพราะเราเล่นในเกม ยังไงมันก็ต้องไม่บาดเจ็บหรือเป็นอะไรอยู่แล้ว แต่ทำไมเธอถึงเป็นอย่างนี้ละ ฉันว่ามันแปลกๆนะ”


“นี่ พวกนาย เงียบๆหน่อยได้ไหม หนวกหู” คีตาร์พูดอย่างหมดความอดทน ทุกคนต่างมาล้อมรอบเตียงของเธอ




“คีตาร์ เป็นยังไงบ้าง” โนอาร์เป็นคนแรกที่ถาม


“ปวดหัว” คีตาร์ตอบสั้นๆ แต่ยังไม่ลืมตา


“สมควรแล้วละ” เจอร์รี่พูด “ก็เล่นไปยังงั้นทั้งๆที่ยังไม่สบายไม่ใช่เหรอ”


“แล้วตกลงมันยังไงกันละเนี่ย อยู่ในเกมส์แต่ทำไมมันเป็นอย่างนี้ได้” พอลถาม ซึ่งทุกคนก็ต่างเห็นด้วย




“ถ้าพวกนายยังไม่หยุดพูดอีก ฉันจะย้ายห้อง” คีตาร์หลับตาพูดอย่างอดทน แต่ความอดทนของเธอเองก็กำลังจะหมดแล้ว




“ง่า~~งั้นเงียบก็ได้” อเล็กซ์พูดด้วยน้ำเสียงเจี๊ยมเจียม


“เธอนอนพักก่อนเถอะ” วอร์ช่าพูด แล้วพวกเขาทั้งหมดก็ต่างทยอยออกไปนั่งที่ห้องนั่งเล่นแทน


“ฉันว่าถึงกับเข้าโรงพยาบาลอย่างนี้มันไม่ธรรมดาแล้วนะ” โทนี่พูดทันทีที่ออกจากรัศมีที่คีตาร์จะได้ยิน




“แต่เธอเองก็ไม่สบายไม่ใช่เหรอ เข้าโรงพยาบาลนะ ฉันว่าถูกแล้ว” แชมพูออกความเห็น




“ฉันว่าเรื่องนี้อย่าเพิ่งเถียงเลยดีกว่านะ พอล เฟริส กับวอร์ช่าฉันว่าพวกเธอไปพักก่อนเถอะนะ จะได้เก็บแรงไว้พรุ่งนี้” โนอาร์พูดขึ้น


“อ้าว แล้วนายละ ไม่ไปพักเหมือนเค้าเหรอ” บิลลี่ถามขึ้น ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย




“ฉันมีบางอย่างต้องทำให้เสร็จก่อนนะ ไม่ต้องห่วงหรอก” แล้วเพื่อนๆก็ต่างทยอยออกจากห้องที่คีตาร์พักอยู่ ยกเว้นแต่โนอาร์




เขาเรียกลูกแก้วสีดำที่อยู่ในนาฬิกาออกมา มันเป็นลูกแก้วขนาดเท่ากับฝ่ามือ มีควันสีดำลอยวนอยู่ภายในลูกแก้วแห่งนั้น




“เจ้าชาย คาโล วาเนบลี” โนอาร์กล่าว แล้วจู่ๆ ลูกแก้วนั้นก็กลายเป็นสีขาวจนเห็นทะลุถึงมือเขา ไม่นานนัก ใบหน้าของเจ้าชายแห่งคาโนวาลก็อยู่ภายในลูกแก้วนั้น




“โนอาร์ โพรวิส ท่านมีเรื่องอะไรรึป่าว” คาโลถามด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่ก็แฝงความอยากรู้ไว้




“ฉันมีเรื่องอยากจะถาม” โนอาร์พูด “ท่านเคยใช้เนตรวงแหวนรึป่าว”


“ไม่เคย มีเรื่องอะไรรึป่าว” คาโลถามอย่างสงสัย




“คีตาร์…เอ่อ เธอใช้เนตรวงแหวนไปเมื่อกี้ แล้วจู่ๆก็สลบไป” โนอาร์บอก


“เมื่อกี้อย่างนั้นเหรอ” คาโลทวน แล้วสีหน้าก็เคร่งเครียดในทันที




“ทำไมเหรอ” โนอาร์ถาม




“ก็ท่านพี่เพิ่งหาย ความจริงไม่ถือว่าหายด้วยซ้ำ แค่รอดมาอย่างหวุดหวิดเท่านั้น แต่ท่านพี่ยังไปใช้เนตรวงแหวนต่อ ให้ฉันเดา ท่านพี่คงจะใช้พลังจิตด้วยเหมือนกันใช่ไหม” คาโลถาม


“เอ่อ…ก็ใช่” โนอาร์ตอบ




“มันก็คงไม่แปลกถ้าท่านพี่จะทรุดหนักลงไปอีก เห็นทีคราวนี้ฉันต้องไปดูอาการของท่านพี่เองแล้ว” คาโลบอก




“งั้นก็ตามใจท่านเถอะนะ เจ้าชาย” โนอาร์พูด เขารู้สึกผิดเหมือนกันที่เป็นสาเหตุที่ทำให้คีตาร์ทรุดหนักลงไปอีก




“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวอีกซักพักฉันจะตามไป เปิดลูกแก้วไว้ตลอดด้วยละ” คาโลพูด





“คิล แกได้ยินไหม ไอ้คาโลมันจะไปหาพี่สาวมันนะ” เฟรินพูดอย่างตื่นเต้น




“ได้ยินแล้ว” คิลและเฟรินที่แอบฟังอยู่หน้าห้องนอนก็แอบพูด




“แกว่าเราไปขอมันไปด้วยดีไหม” เฟรินถาม




“มันคงไม่ให้ไปหรอก” คิลพูด




“ถ้าอย่างนั้นก็…” เฟรินพูด แล้วคิลก็พยักหน้า





คาโลที่เดินไปอยู่ในตำแหน่งที่ลูกแก้วจะดูดเขาเข้าไป เฟรินและคิลที่แอบดูอยู่ก็กำลังรอเวลา และแล้ว คาโลก็หายไป




“เฮ้ย…คาโลมันหายไปไหนแล้ว” เฟรินถามอย่างตกใจ




“รีบๆตามไปสิ เดี๋ยวก็ไม่ทันหรอก” คิลพูด แล้วดันเฟรินเข้าไปในห้อง




“พร้อมกันนะ”




“1..”




“2…”




“3…”




****************************************************


เง้อ นู๋คีเปิดเทอมแว้ววววววววววววววว


การบ้านเยอะชะมัดเลย ตอนนี้กำลังแอบแม่เอามาลงเวบอยู่


แหะๆ เด๋วโดนพระมารดาด่า


ยังไงปีนี้นู๋คีต้องเอา 4.00 มาประดับหัวให้ได้


อ่านะ ปีที่แล้วได้แค่ 3.98 เซงเป็นบ้าเลย


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

34 ความคิดเห็น