[[ไวท์โรด-บารามอส]]

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 12 อยากไปอาร์กาเซีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 190
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 มิ.ย. 49

ตอนที่  12 อยากไปอาร์กาเซีย


"คาโล  ฉันว่าพี่สาวนายน่ารักดีนะ สวยด้วย แถมแฟนยังหล่ออีกต่างหาก" เจ้าตัวยุ่งพูด ขณะที่กลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงของตนในห้องพักของป้อมอัศวิน




"อ้าว แกพูดอย่างนี้ก็แสดงว่าคาโลมันไม่หล่อนะสิ" คิลพูด แล้วก็หัวเราะออกมา เฟรินจึงปาหมอนไปโดนใบหน้าของนักฆ่าหนุ่ม




"ไม่ได้พูดอย่างนั้นซะหน่อย" หล่อนพูด แล้วหันไปมองคาโลที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะทำงาน




"คาโล" เธอพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ เหมือนมีเรื่องอยากจะขอร้อง




"มีอะไร" คำตอบที่ได้เป็นสิ่งที่เธออยากจะกระโดดไปบีบคอคนพูดนัก อะไรกัน คนเค้าอุตส่าห์พูดดีๆแล้วนะเนี่ย




"ฉันอยากไปเที่ยวที่อาร์กาเซียอะ" เจ้าหญิงปีศาจพูด ซึ่งก็ทำให้คาโลหันมามอง แต่เธอก็ไม่รู้ว่าเขาจะพูดอะไร




"เออนะ ฉันก็อยากไปเหมือนกัน คงจะสนุกน่าดู" คิลคอยเป็นกำลังเสริม ซึ่งคาโลถึงกับยกมือขึ้นกุมขมับในความคิดเห็นที่ตรงกันของคู่หูคู่นี้




"น๊า ฉันอยากไปอะ อีกไม่กี่วันก็จะปิดเทอมแล้ว เดี๋ยวเราไปเที่ยวด้วยก็ได้นิ" เธอพูด




"ไม่ได้ ท่านแม่สั่งว่าห้ามไปที่นั่นโดยเด็ดขาด" คาโลตอบสั้นๆ




"ทำไมละ พี่สาวนายยังไปได้เลย แล้วทำไมนายจะไปไม่ได้" เฟรินพูด แต่คำพูดนั้นกลับสร้างความเจ็บปวดให้กับคาโลได้อย่างมาก







"ท่านแม่ครับ ผมอยากไปอยู่ที่อาร์กาเซียกับท่านพี่" เจ้าชายน้อยพูด แล้วเดินไปหาจอมภูตแห่งสโนว์แลนด์ ที่ยุ่งกับงานอยู่ที่โต๊ะ




"คาโล ลูกไปไม่ได้หรอกนะ" เธอพูดโดยไม่หันมามองหน้าเขา




"ทำไมละครับ ท่านแม่ ท่านพี่คีตาร์ยังไปได้เลย" เด็กชายพูด แล้วเดินไปใกล้หญิงสาว ที่บัดนี้หันมามองหน้าเขาแล้ว




"คาโล ไปเดินเล่นกับแม่ปะ เดี๋ยวแม่จะเล่าอะไรให้ฟัง" คาเลนพูด แล้วจูงมือลูกชายออกไปเดินเล่นในสวนของพระราชวังคาโนวาล




"ลูกเป็นเจ้าชายของคาโนวาลนะ" เธอพูด




"อ้าว ท่านพี่ก็เป็นเจ้าหญิงของคาโนวาลเหมือนกันนิครับ" เขาพูดเถียง




"ใช่ ท่านพี่ของลูกก็เป็นเจ้าหญิงแห่งคาโนวาล แต่ว่าเธอไม่ได้เกิดมาเหมือนกับลูก เธอไม่ได้เกิดมาเพื่อปกครองประเทศเหมือนกับลูก เธอไม่สมควรที่จะต้องมาสู้กับลูกเพื่อแย่งบัลลังค์"




"แต่บัลลังค์ของคาโนวาลสมควรเป็นของท่านพี่ เพราะท่านพี่เป็นลูกคนโตนี่ครับ" เด็กชายแย้ง แล้วจอมภูตแห่งสโนว์แลนด์ก็หัวเราะเบาๆ




"ลูกรู้อะไรไหม การที่ใครซักคนจะขึ้นเป็นกษัตริย์ของคาโนวาล ไม่จำเป็นว่าคนคนนั้นต้องเป็นพี่คนโต หรือเป็นน้องคนเล็ก มันขึ้นอยู่กับว่า คนคนนั้นมือฝีมือแค่ไหน จะปกครองประเทศได้อย่างไรต่างหาก"




"อ้าว ท่านพี่ก็ไม่ใช่คนที่ไร้ฝีมือนิครับ" คาโลยังไม่ยอมหยุด




"ใช่ พี่สาวของลูกไม่ใช่คนที่ไร้ฝีมือเลย เธอเก่งเสียจนแม่ตกใจ ความฉลาดของเธอนั้นก็ทำให้แม่ตะลึง แต่เธอขาดคุณสมบัติข้อหนึ่งที่ไม่สมควรเป็นกษัตริย์"




"อะไรละครับ ที่ท่านพี่ไม่มี" เด็กชายถาม




"คาโล คีตาร์นะ เค้าไม่ได้ต้องการเป็นกษัตริย์ เค้าต้องการเป็นตัวของเขาเอง การปกครองประเทศนั้น ไม่เกินมือของพี่สาวลูกหรอก แต่ว่าเธอไม่มีใจฝักใฝ่ในการปกครองประเทศ ลูกเข้าใจไหมว่า เธอไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นกษัตริย์ แต่เธอเกิดมาเพื่อเป็นตัวของเธอเอง" มารดาตอบ แต่เด็กน้อยอายุ 5 ขวบก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี




"แต่พี่คีตาร์เป็นลูกของท่านพ่อ เกิดมาเป็นเจ้าหญิง เค้าก็ต้องเป็นตามหน้าที่นะครับ"




"เจ้าหญิง ลูกรู้จักคำๆนั้นดีพอหรือ เจ้าหญิงมันก็แค่ตำแหน่งหนึ่งเท่านั้น ที่มีไว้เพื่อให้ใครซักคนขึ้นมาเป็น เหมือนกับเรนอนไง ทำไมเรนอนถึงไม่ขึ้นเป็นกษัตริย์ละ ข้อหนึ่งคือ เธอเป็นผู้หญิง และข้อสองคือเธออ่อนโยนเกินไป อ่อนโยนจนไม่ควรจะมาจับดาบถืออาวุธเพื่อสู้จบกับใคร"




"แต่พี่คีตาร์ไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นนะครับ"




"ตอนนี้ลูกยังไม่เข้าใจหรอก คาโล แต่ซักวันหนึ่ง ลูกจะรู้ทุกอย่างได้ด้วยตนเอง และลูกจะเข้าใจในตัวพี่สาวของลูก"








"เฮ้ย คาโล แกเป็นอะไรอะ นั่งเหม่อนานแล้วนะ" เฟรินทัก แล้วโบกมือไปมาข้างหน้าของเด็กหนุ่ม เพื่อดูว่าเขาสนใจไหม




"ไม่มีอะไร" เขาพูดปัดๆ แล้วสนใจกับหนังสือต่อไป




"อ้าว แล้วเรื่องที่จะไปอาร์กาเซียละ" เฟรินถาม




"ที่นั่นไม่ใช่ที่ของพวกเรา และเราก็ไม่ควรไปด้วย" คาโลตอบ




"ทำไมละ มันเลวร้ายขนาดนั้นเลยหรอ" คิลถาม เพราะคิดว่ามันจะสนุกแค่ไหนนะ ถ้าได้ไปที่นั่น




"ก็ไม่เชิง" เขาตอบ




"แล้วไอ้คำว่า ก็ไม่เชิง ของนายเนี่ย มันหมายความว่ายังไงละ" เฟรินถามอย่างอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก แล้วเดินกลับไปนั่งที่เตียงของตน




"แปลว่านายไม่ควรจะไปที่นั่น ถ้านายอยากจะมีชีวิตต่อไปได้อย่างยืนยาว" คาโลพูด แล้วปิดหนังสือเสียงดัง ก่อนจะเดินไปเข้าห้องน้ำ อย่างไม่คิดจะสนใจพวกเขา




"นายว่าวันนี้คาโลมันดูแปลกๆหรือเปล่า" คิลถาม เฟรินก็ได้แต่ส่ายหน้า




"สงสัยมันคงจะมีความหลังฟังใจกับที่นั่นมั้ง" หล่อนพูด แล้วเดินออกจากห้องพักไป




"เฮ้ย วันนี้ 2 คนนี้มันเป็นอะไรไปกันหมดเนี่ย" คิลพูดกับตัวเอง พอไม่มีคนคุยด้วยเขาจึงออกจาห้องพักไปอีกคน



นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

34 ความคิดเห็น