[[ไวท์โรด-บารามอส]]

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 11 กลับมาแล้ววว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 223
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 มิ.ย. 49

ตอนที่ 11  กลับมาแล้ววว


"อ้าว คีตาร์ กลับมาแล้วเหรอ เธอหายไปไหนมาตั้งหลายวันนะ" วอร์ช่าที่มาเปิดประตูห้องพักพูดด้วยสีหน้าดีใจ


"ฉันกลับบ้านมานะ วันเกิดน้องชาย" เธอตอบ แล้วเดินเข้าไปในห้องพัก "แล้วเจอร์รี่กับแชมพูละ"


"ไปชอปปิ้งนะ เธอไม่ได้บอกพวกเราเลยนะ ว่าจะกลับบ้านนะ" วอร์ช่าพูด แล้วเดินไปนั่งที่โซฟาหน้าทีวี ส่วนคีตาร์เดินกลับเข้าไปในห้องพัก แต่ก็ยังเปิดประตูไว้ เพื่อจะได้คุยกัน



"ขอโทษที พอดีมันกระทันหัน เลยไม่ได้บอกนะ" เธอตอบ แล้วเดินไปเปิดคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คที่โต๊ะทำงาน



"โนอาร์ก็หายไปนะ ไปงานวันเกิดน้องชายเธอด้วยหรือเปล่า" วอร์ช่าเดินเข้ามาในห้องคีตาร์แล้วถาม



"อ๋อ ใช่ เค้าไปกับฉันนะ" เธอตอบ "เตรียมตัวสำหรับวันพรุ่งนี้หรือยังละ"



"ฉันเหรอ คิดว่าพอได้นะ แต่ไม่อยากสู้เลยๆจริงๆ เพราะไม่รู้ว่าจะชนะหรือเปล่า แต่ถ้าเธอลงนะ ฉันว่าไวท์ยูอาจจะมีสิทธิชนะก็ได้" วอร์ช่าพูด แล้วเดินมานั่งที่เตียงสีขาวของคีตาร์



"มีพวกเธออยู่ก็หายห่วงแล้ว" คีตาร์พูด แล้วโหลดข้อมูลอะไรบางอย่างในอินเตอร์เนต



"ฉันอยากรู้ว่าทำไมเธอถึงไม่ลงแข่งครั้งนี้นะคีตาร์" วอร์ช่าถามขึ้น



"มันเป็นเรื่องส่วนตัวนะ อีกอย่างช่วงนี้ฉันไม่ค่อยสบายด้วย คงลงแข่งไม่ได้หรอก" คีตาร์ตอบ



"เหรอ งั้นก็รักษาสุขภาพหน่อยนะ" เธอบอก "เฮ้อ~~ไปกินข้าวกันเถอะ พวกอเล็กซ์นัดเจอที่ร้านบลูเมาท์เทน บอกว่าเลี้ยงฉลองก่อนการแข่งขัน"



"ฉันขอตัวอยู่ที่นี่ดีกว่า ไม่ค่อยสบายนะ ไม่อยากออกไปข้างนอกซักเท่าไหร่" เธอพูดโกหก แต่ก็เป็นการโกหกที่วอร์ช่าไม่รู้



"งั้นฉันไปก่อนนะ แล้วเจอกัน" เด็กสาวพูดแล้วโบกมือให้เธอ ก่อนจะเดินออกจากห้องของเธอไป




ปิ๊บ ปิ๊บ



เสียงนาฬิกาของโนอาร์ดังขึ้น เมื่อได้รับการติดต่อจากคนคนหนึ่ง



"อ้าว กลับมาแล้วเหรอ มาเร็วจังนะ" โนอาร์พูด



"อืม หายแล้วละ แล้วตอนนี้นายอยู่ไหน" คีตาร์ถาม แล้วปิดคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คที่โหลดข้อมูลให้เธอเสร็จเรียบร้อยแล้ว

"อยู่ที่หน้าซีมูเลชั่นฮอล์นะ พอลกำลังจะไปซ้อมที่นั่น" โนอาร์ตอบ



"นายรอฉันแปปนึงได้ไหม เดี๋ยวฉันตามไป" เธอพูด แล้วรีบออกจากห้อง แล้วกดการ์ดหอพักแช่ไว้



"โอเค ฉันจะรอนะ" แล้วการติดต่อก็สิ้นสุดลง



แล้วยานหอพักลำหนึ่งก็จอดที่หน้าซีมูเลชั่นฮอล์



"โทษที รอนานไหม" เธอถาม



"ไม่หรอก รีบไปเถอะ" พอลตอบ แล้วเดินเข้าไปข้างใน โดยที่ไม่รอพวกเขา ดูเหมือนว่าพอลจะตั้งใจฝึกมาก เพราะวันพรุ่งนี้เป็นวันที่เขาอาจจะได้ชกหน้าของแองเจิลโดยไม่ผิดกฎหมาย



"เขายังไม่หายโกรธพวกนั้นอีกเหรอ" คีตาร์ถาม เพราะว่าไม่เห็นพวกอเล็กซ์มาด้วย



"อืม ดูเหมือนว่าคราวนี้เค้ากดดันมากๆเลย แล้วก็ไม่ยอมคุยกับพวกนั้นด้วย" โนอาร์ตอบ



"ฉันว่าคราวนั้นเจอร์รี่พูดแรงไปนะ ไม่น่าจะไปพูดอย่างนั้นเลย" คีตาร์ออกความเห็น และดูเหมือนโนอาร์จะเห็นด้วย แล้วในขณะที่พวกเขา 2 คนกำลังคุยกันอยู่นั้น ก็มีคนกลุ่มหนึ่งเดินมาทักทาย



"สวัสดีครับ โนอาร์ คีตาร์ แล้วก็พอล" ริชาร์ดทัก เขาเดินมากับเพื่อนๆอีก 3 คน ซึ่งก็คือ ฟลอเรนซ์ ไอซ์ และแองเจิล คนที่พอลไม่อยากเจอมากที่สุดในตอนนี้



"หวัดดี" โนอาร์ทัก "เล่นเสร็จแล้วเหรอ"



"อืม เรียบร้อยแล้วละ กำลังกะว่าจะไปพักซักหน่อย" ริชาร์ดตอบ "คุณเตรียมตัวสำหรับวันพรุ่งนี้แล้วหรือยังละครับ"



"ก็เรียบร้อยแล้วละ" เขาตอบเรียบๆ แล้วโนอาร์ก็หันไปมองพอล ที่ตอนนี้อารมณ์กำลังจะระเบิดได้ทุกเมื่อ หากว่าพวกเขายังไม่ไปจากที่นี่



"น่าเสียดายที่คีตาร์ไม่ลงแข่ง แย่จังเลยนะ"  ฟลอเรนซ์พูด แล้วคีตาร์ก็ยิ้มให้นิดๆแต่ก็ไม่ตอบ



"ช่วงนี้เค้าไม่ค่อยสบายนะ เลยลงแข่งไม่ได้ ถ้าไม่มีอะไรแล้วพวกเราก็ตัวนะ" โนอาร์พูด แล้วคีตาร์ก็จับบ่าพอลเดินออกไปจากพวกที่ริชาร์ดอยู่



"นายคงไม่ค่อยพอใจซักเท่าไหร่หรอกใช่ไหม" เธอถาม พอลเลือกที่จะเงียบ



"เดี๋ยวพรุ่งนี้นายก็จะได้ทำในสิ่งที่นายอยากทำนะ" โนอาร์พูดราวกับว่าอ่านใจของเขาได้



"รีบไปเถอะ ยิ่งช้าเดี๋ยวเวลาซ้อมก็ยิ่งมีน้อย" คีตาร์พูด แล้วเดินนำเข้าไปในห้อง

  




10 นาทีผ่านไป พวกเขาก็เดินออกมาจากห้องแต่งตัวภายในเกม



โนอาร์อยู่ในชุดจอมเวทย์ดำ ดูน่ารัก ( อิอิ ) ไปอีกแบบ ส่วนพอล อยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์เหมือนกับทุกๆที ส่วนคีตาร์อยู่ในชุดจอมเวทย์ขาว ดูตัดกับโนอาร์ไปอีกแบบ



"นายคิดว่าพรุ่งนี้จะได้ไหม" เด็กสาวถามคำถามที่คนอื่นฟังคงจะไม่รู้เรื่อง แต่สำหรับเด็กหนุ่มผมขาวนั้น เป็นคำถามสั้นๆแต่ได้ใจความ



"คงยากเอาการอยู่นะ เพราะเท่าที่ฉันประเมินดูพลังของเขาแล้ว ฉันกับเขาดูเหมือนอยู่กันคนละขั้นเลยแหละ" โนอาร์บอก ซึ่งทำให้สีหน้าของคีตาร์แย่ลงไปเกือบจะในทันที



"เนตรวงแหวน" เธอพูดเบาๆกับตัวเอง แต่นั่นสร้างความประหลาดใจให้กับโนอาร์อย่างมาก



"ริชาร์ดใช้เนตรวงแหวนเหรอ" เขาถาม ตอนนี้พอลเดินนำพวกเขาไปมากแล้ว ทำให้ไม่ได้ยินการสนทนาระหว่างพวกเขา 2 คน



"เปล่า ฉันบอกว่า นายต้องใช้เนตรวงแหวน" คีตาร์พูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆเหมือนไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองซักเท่าไหร่



"จะบ้าเหรอ" โนอาร์อุทาน "นั่นมันวิชาลับสุดยอดประจำตระกูลเธอเลยนะ เอามาเผยแพร่ง่ายๆได้ยังไง"



"ไม่ได้บอกว่าจะเอามาเผยแพร่ซักหน่อย แต่จะใช้ยืมใช้ต่างหาก" เธอพูด



"ให้ยืมใช้ ยังไงละ?" เขาถามด้วยสีหน้าฉงน "นั่นมันลูกกะตาเธอนะ" โนอาร์พูดขำๆ



"ย้ายความสามารถทั้งหมดของฉัน ไปไว้ในร่างของนาย" เธอตอบสั้นๆ แต่โนอาร์กลับเบิกตา กว้างเมื่อได้ยินคำตอบ



"จะทำอย่างนั้นได้ยังไงละ ฉันไม่ได้มีความสามารถขนาดนั้นซักหน่อย" เขาพูด แล้วส่ายหน้าขำๆ



"นายทำไม่ได้ แต่ฉันทำได้" เธอพูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจในตัวเอง "นายต้องชนะ โนอาร์ ฉันต้องการไปแข่งรอบต่อไปกับนายนะ แล้วก็อยากแข่งกับรีเมียสด้วย" นี่แหละ คือจุดประสงค์ของเธอที่ถึงกับให้คนอื่นยืมใช้เนตรวงแหวน วิชาลับสุดยอดประจำตระกูล



"แล้วเธอเคยลองเนตรวงแหวนแล้วเหรอ แน่ใจนะว่าพรุ่งนี้มันจะไม่ติดขัด" เขาถาม



"นายคิดว่าฉันเข้ามาเล่นเกมงี่เง่านี่เพื่ออะไรละโนอาร์ ฉันเล่นก็เพราะว่าจะมาฝึกเนตรวงแหวนนะ" เธอพูด



"โอเค เข้าใจแล้ว แต่ถ้าเธอย้ายความสามรถทั้งหมดมาไว้ในตัวฉัน แล้ว…" เขาพูด เพื่อที่จะหาคำบางอย่างมาต่อ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะพูดว่าอย่างไรดี



"แล้ว ฉันก็จะกลายเป็นมนุษย์ไร้ความสามารถคนหนึ่ง ไม่สามารถทำอะไรได้ถ้าไม่มีพลังจิต พูดง่ายๆก็คือ ถ้านายฆ่าฉัน ฉันก็ตาย" เธอพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา



"โธ่ แล้วฉันจะทำอย่างนั้นไปทำไมละ จริงไหม" เขาพูดแล้วส่ายหน้า



"ใครจะไปรู้นะ ว่าในใจนายคิดยังไง ฉันไม่เคยอ่านใจนายซักหน่อย นายอาจจะเกลียดฉันและพร้อมจะฆ่าฉันได้ทุกเมื่อก็ได้" เธอพูดเรียบๆ แต่สร้างความกดดันให้กับโนอาร์ได้อย่างมาก



( ใช่ เธอไม่เคยรู้ว่าฉันคิดยังไงกับเธอ แต่ซักวันหนึ่ง ฉันจะบอกเธอเอง ) เขาคิดในใจ แล้วก็ถอนหายใจยาว เนื่องจากไม่สามารถบอกความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองได้





นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

34 ความคิดเห็น