ตอนที่ 1 : AA1]•~• ทำไมไม่ใส่กระโปรงที่ไอซ์เตรียมให้ครับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 81
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    16 พ.ค. 62

     ~ก๊อกๆๆ ก๊อกๆๆ >< เด็กหนุ่มเจ้าของร่างสูงร้อยแปดสิบห้าในชุดกางเกงยีนส์เสื้อเชิ้ตตามสไตล์เด็กสถาปัตถ์กำลังยืนเคาะประตูอยู่ชั้นสองของบ้าน 'หนอยแน่! ลูกคนนี้นี่ ที่แท้ก็หาข้ออ้างหนีเที่ยวเมื่อคืน แล้วมาบอกน้าว่ามีเรียนบ่าย น่าตีนักเชียว ฮึ่มมม งั้นรบกวนเจ้าไอซ์ไปปลุกให้ด้วยนะลูก  น้าต้มข้าวต้มไว้เดี๋ยวไหม้หมด' ความข้องใจก็คือคำว่าหนีเที่ยวเมื่อคืน
     ~ก๊อกๆๆ ก๊อกๆๆ ยังไม่ตื่นชัว โคตรขี้เซาเลย ก๊อกๆ ก๊อกๆๆ แอ๊ด~
     "เคาะอะไรแต่เช้าคะแม่ หนูง่วงอยู่เล...อ้าวไอซ์เองเหรอ มีไรอ่ะ มาเเต่เช้าเลย ฮ้าววว" ร่างบางในชุดเสื้อเชิ้ตกระโปรงสีชมพูอ่อนยืนหาวหวอด พลางยีหัวตัวเองท่าทางงัวเงียหนัก แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่าเจ้าเด็กหน้าใสรุ่นน้องกำลังก้มมองสำรวจร่างกายเธอนิ่งๆ โนบรา! คิดได้อย่างนั้นมือเล็กก็ยกปิดอกอย่างรวดเร็ว "หัดทะลึ่งตั้งแต่เมื่อไหร่หะเราอ่ะ" หน้าหวานงอง้ำนึกหมั่นไส้
     "ไม่เห็นมีตรงไหนให้ทะลึ่งนี่ครับ" พูดไปงั้นด้วยใบหน้านิ่งๆ ทั้งที่ใจก็แอบสั่นกับผิวขาวๆอมชมพูที่โผล่พ้นคอเสื้อนั่น
     "ไอซ์! เด็กบ้านี่ แล้วมีไรอ่ะ มาเคาะห้องพี่อิงค์แต่เช้าเนี่ย" ว่าแล้วก็ปิดปากหาวอีกรอบ
     "นี่มันเจ็ดโมงกว่าแล้วครับ วันนี้พี่อิงค์มีเรียนเช้า" คนที่กำลังตาปรือจะหลับอีกรอบถึงกับเบิกตากว้าง เพราะลืมสนิท
     "จริงด้วย! ตายแล้วๆ มีควิซตอนสิบโมงอีก ตายๆๆ ทำไงดี" หญิงสาววิ่งสาระวนไปมาอย่างบ้าคลั่ง ทำอะไรไม่ถูก "ฮือ จะทันไหมๆ ยัยบ้าอิงค์เอ้ย ลืมไปได้ไงกันนะ" ร่างบางวิ่งไปที่ตู้เสื้อผ้า "ไม่ซิ รายงานๆ ต้องส่งรายงาน" แต่ก็ชะงักก่อนจะวิ่งกลับมาที่โต๊ะทำงาน ค้นหาของสำคัญที่ดูจากสภาพความระเกะระกะบนโต๊ะแล้ว น่าจะหาเจอยากพอสมควร
     "พี่อิงค์ไปอาบน้ำครับ เดี๋ยวตรงนี้ไอซ์ดูให้เอง" เด็กหนุ่มถือวิสาสะเดินเข้ามาพร้อมปิดประตูห้อง มือยาวก็เอื้อมหยิบผ้าขนหนูพร้อมเสื้อคลุมยื่นให้เสมือนนี่เป็นห้องตัวเอง
     "จริงด้วย กรี๊ดดด ต้องอาบน้ำๆ พี่อิงค์ฝากด้วยๆ ขอบใจนะเด็กดี" เขาได้แต่ส่ายหัวไปมากับความรนรานนั้น คำว่าเด็กดีได้ยินบ่อยจนชิน ก็คงเพราะเกิดเหตุการณ์แบบนี้อยู่บ่อยครั้งนั่นแหละ เสียงประตูห้องน้ำปิด เด็กดีถึงได้ก้าวตรงไปที่ตู้เสื้อผ้าเป็นที่แรกก่อนจะแหวกหาชุดนักศึกษาให้คนเป็นพี่ 'ที่ไม่ได้อยากให้เป็นพี่อีกต่อไปแล้ว'
     "ใส่กระโปรงสั้นอะไรขนาดนี้วะ" บ่นกับตัวเองพลางแขวนกระโปรงทรงเอเข้าที่เดิม แล้วหยิบกระโปรงพลีสยาวออกมา ก่อนจะเดินไปเตรียมรายงานที่เธอพูดถึงในตอนแรกอย่างรู้งาน
Part >>นี่อิงค์ไง<<
     "ไอซ์ เจอรายงานพี่อิงค์ไหม" ฉันเดินออกมาจากห้องน้ำพลางเช็ดผมตัวเอง เห็นเจ้าคนตัวสูงกำลังทำอะไรอยู่บนโต๊ะทำงานยุกยิกๆ
     "เจอครับ แต่ก็กว่าจะเจอ" เขาพยักพเยิดให้ฉันดูโต๊ะทำงาน ก่อนจะก้มลงไปเก็บของให้ต่อ แฮๆ มันก็จะรกๆหน่อย ก็ฉันไม่มีเวลาเก็บนี่น่า *-*
     "พี่อิงค์ไม่มีเวลาเก็บนี่ รบกวนหน่อยนะ" ฉันพูดพลางกุลีกุจอหาเครื่องเป่าผมในตู้เสื้อผ้า ไหนล่ะวะ คนยิ่งรีบๆ โว๊ะ! มันเป็นแบบนี้ตลอดเลยนะวินาทีเร่งด่วนนี่ย ฟรึ่บ! จู่ๆไอซ์ก็มายืนซ้อนอยู่ข้างหลังก่อนจะเอื้อมหยิบเครื่องเป่าผมจากชั้นบนสุดลงมาให้
     "รู้ว่าตัวเองเตี้ยยังจะเก็บไว้สูงอีกนะครับ" ดู๊ดู ดูพูดเข้าซิ นายต่างหากที่สูงเกินเหตุ ฉันหันมาประจันหน้ากับไอซ์ก่อนจิ๊ปากใส่ แล้วเดินตรงไปที่โต๊ะเครื่องแป้งอย่างเร่งรีบ
    "ไว้ค่อยบ่นบนรถต่อ ตอนนี้พี่อิงค์รีบ" แต่ยังไม่ทันได้เปิดเครื่องเจ้าเด็กขี้บ่นก็เดินมาแย่งไปซะก่อน
     "พี่อิงค์แต่งหน้าเถอะครับ เดี๋ยวไอซ์ทำให้" ไอซ์กดไหล่ฉันให้นั่งลงหน้ากระจก
     "น่ารักที่สุดเลยเจ้าแสบของพี่" ฉันเอ่ยชมพลางหยิบครีมมาละเลงบนใบหน้า ไอซ์เปิดเครื่องเป่าผมก่อนจะค่อยๆจับผมฉันอย่างเบามือ มองผ่านกระจกก็เห็นว่าเขาจดจ่อสุดๆ 'หล่อจัง' ไม่เคยมีครั้งไหนที่จะมองหน้าเขาแล้วปฎิเสธได้เลย เด็กสมัยนี้นี่พลังทำลายล้างสูงจริงๆนะ
     "เมื่อคืนพี่อิงค์ไปไหนมาครับ"
     "อ๋อ ไปเลี้ยงสายรหัสมาน่ะ สนุกมาก" สนุกจริงๆแดนซ์กระจาย แล้วสายรหัสฉันแต่ละคนก็คือห้าวหาญกันทั้งนั้น ฉันอยู่ปีสี่ปีสุดท้ายแล้ว เลยอยากทำอะไรให้สุดเหวี่ยงหน่อย
     "กลับกี่โมงครับ"
     "น่าจะเที่ยงคืนกว่านะ พี่อิงค์จำไม่ค่อยได้"
     "เมาเหรอครับ"
     "ก็...นิดหน่อย"
     "ใครมาส่งครับ"
     "มิวกับเจนซิ เวลาเมาพี่อิงค์ไม่ขับเองหรอกน่า"
     "ทำไมไม่โทรบอกไอซ์ครับ จะได้ไปรับ" เขาเองก็กำลังมองฉันผ่านกระจก
     "มันดึกมากแล้ว อีกอย่างไอซ์มีเรียนเช้า พี่อิงค์ไม่อยากกวน" ฉันหันมาแต่งหน้าต่อ
     "พี่อิงค์ก็มีเรียนเช้าครับ แต่ก็ยังไปเที่ยวดึกดื่น ไม่ยอมบอกไอซ์ แถมยังโกหกคุณน้าว่ามีเรียนบ่ายด้วย" เขาถอนหายใจเล็กน้อย ไอซ์ก็เป็นแบบนี้ ฉันรู้แหละว่าเขาห่วง แต่ทำไงได้ก็พี่มันสายตี้ พูดเล่นนะ ความจริงนานๆที ><
     "พี่อิงค์ไม่ได้โกหก แต่จำผิดวัน...จริงๆนะ" เขามองอย่างไม่เชื่อ           "ไม่เอาละ อย่าชวนคุยซิ เดี๋ยวก็สายกันพอดี" แก้ตัวได้โล่ ฮ่าฮ่า
     "แล้วที่ไม่บอกไอซ์ล่ะ"
     "มันไม่ได้สำคัญอะไรเลย ไม่จำเป็นต้องบอกสักหน่อย"
     "ครับ" เสียงเครื่องเป่าผมดับลงดื้อๆ ไอซ์วางมันไว้บนโต๊ะตรงหน้าฉันก่อนจะหมุนตัวเตรียมเดินออกไป อะไรอ่ะ? ฉันพูดอะไรผิด?
     "ไอซ์ พะ"
     "ไอซ์จะลงไปรอข้างล่างครับ พี่อิงค์จะได้เปลี่ยนเสื้อผ้า" หันมาพูดหน้านิ่งๆก่อนจะเปิดประตูออกไป แง่ววว งอนแน่เลยแบบนี้  โดยปกติไอซ์จะเป็นคนบุคลิกแบบนี้อยู่แล้ว นิ่งๆสุขุม ยิ้มยากมาก คนอื่นที่ไม่สนิทจะไม่มีทางรู้เลยว่าไอซ์รู้สึกอะไรอยู่ แต่เพราะฉันสนิทกับเขามานาน ก็เลยดูออกนี่ไง แทบจะเป็นพี่น้องแท้ๆกันอยู่แล้ว เพราะพ่อแม่เราสนิทกันมากๆ แม่ฉันกับแม่เจ้าเด็กนั่นเป็นเพื่อนสนิทกันน่ะ แถมบ้านเรายังอยู่ติดกันด้วย~
.
.
.
#มหาวิทยาลัย GOD
คณะอักษรศาสตร์
     "ไอซ์ งอนอะไรพี่อิงค์ บอกหน่อยนะ นะ" ฉันเดินประจันหน้ากับไอซ์โดยที่ตัวเองเดินถอยหลัง ในขณะที่เขาก็ก้าวเท้ารัวๆ เจ้าเด็กนี่! ขาฉันสั้นนะยะ อยู่บนรถก็ไม่ปริปากพูดสักคำ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังเดินมาส่งฉันที่คณะอยู่ดี แปลกคน "ถ้าไอซ์ไม่บอกพี่อิงค์ก็ไม่รู้นะ" ฉันทำหน้างอ แต่เขากลับไม่มองเลย มัวเเต่มองอะไรก็ไม่รู้
     "ทำไมไม่ใส่กระโปรงที่ไอซ์เตรียมให้ครับ"  ไอซ์หยุดเดินแล้วจ้องหน้าฉันอย่างต้องการคำตอบ
     "ไอซ์งอนเรื่องนี้เหรอ?"
     "ไม่ได้งอนครับ ไอซ์แค่อยากรู้ทำไมพี่อิงค์ไม่ใส่พลีสที่ไอซ์เตรียมให้"
     "กะ ก็...มันยาว แล้วก็รุ่มร่าม วันนี้ช่วงบ่ายพี่อิงค์มีกิจกรรมด้วย ใส่ยาวๆมันไม่สะดวก"
     "แล้วใส่ตอนไหนถึงจะสะดวกครับ" คราวนี้เลิกคิ้วถาม
     "ก็...ตอนที่ไม่มีกิจกรรมไง" จริงๆคือมีกิจกรรมแทบทุกวัน ก็ฉันไม่ชอบใส่ยาวนี่ ฉันตัวเล็กพอใส่ยาวแล้วดูเทอะทะอ่ะ
     "ครับ" หะ! แค่เนี้ย เขาถอนหายใจก่อนจะเดินต่อ เห้อ~ เด็กเอ๋ยเด็ก แล้วฉันก็เพิ่งสังเกตุเห็นว่าคนมองมาที่เราเต็มเลย แต่ก็ควรจะชินได้แล้ว หนุ่มสถาปัตถ์สุดฮอตมาที่นี่ทีไรก็เป็นแบบนี้ทุกที แต่เจ้าตัวเคยสนใจที่ไหนกันล่ะ โน่น! เดินจ้ำอ้าวไปโน่นแล้ว
.
.
     "อุ๊ยยย แกๆ น้องไอซ์ๆ น้องไอซ์จ๋า หนุ่มน้อยของพี่เจน" ยัยเจนวิ่งออกมาจากโต๊ะอย่างไว เพื่อมาเกาะเเขนไอซ์เหมือนทุกครั้ง
     "อย่าเยอะไอ้เจน เดี๋ยวสาวๆทั้งมอรุมตบฉันไม่ช่วยล้างเลือดหรอกนะยะ" ยัยมิวที่กำลังเปิดหนังสืออ่านปรายตามองรอบๆ
     "ก่อนฉันจะโดนตบ ยัยอิงค์ก็คงโดนไปก่อนแล้วไหม หนอย! หมั่นไส้ เดินมาเองหน่อยไม่ได้ ต้องให้ผู้หล่อมาส่ง เกลียด!!" แล้วยัยเจนก็หันไปซบไอซ์ต่อ
     "ไอซ์เป็นน้องฉัน จะมาตบทำไมเล่า" ฉันส่ายหัวก่อนจะก้าวไปนั่งข้างยัยมิว
    "พี่น้องท้องชนกันป่ะคะแก"ยัยมิวกระซิบ เพียะ! เลยโดนตีแขนเบาๆไปทีนึง
     "เดี๋ยวจะโดนไม่ใช่น้อย" ยัยนั่นแค่ยักไหล่อย่างไม่สนใจ
     "น้องไอซ์ขา กินอะไรมาหรือยังคะ พี่เจนมีขนมกับนมเยอะแยะเลย นี่ๆมีนมอัลมอนด์ของโปรดน้องด้วยน้าาา" ยัยเจนเริ่มเข้ากระบวนการหลอกล่อเด็ก แต่วันนี้เด็กอารมณ์ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่
     "โอ้ยยย ทำตัวเป็นแม่เลยนะยะเอานมมาล่อ น้องไอซ์อย่าไปสนจ้ะ นี่ดีกว่าสปาเกตตี้ร้อนๆเลยน้าาา ทานไหมเอ่ย" พอกันอ่ะ
     "จ้าาา เอาสปาเก็ตตี้มาล่อ ไม่แม่ธรรมดาแล้วม้ะ  แม่ครัวเลยนะนั่น" แล้วก็เขม่นใส่กันตามเคย
     "ไม่เป็นไรครับ ผมทานมาแล้ว งั้น...ขอตัวกลับคณะนะครับ" ไอซ์ตอบอย่างสุภาพก่อนจะหันมามองฉันนิดหน่อย แล้วหมุนตัวกลับออกไปโดยไม่เอ่ยวาจาใดๆ - -"
     "หูยยย เสียดายจัง งั้นแกก็รับผิดชอบซะยัยอิงค์ กินเข้าไปให้หมดเลยนะ แวนดี้ซื้อมาง้อแกอ่ะ ซื้อมาได้ทุกวี่ทุกวัน รำ! มองบน" ฉันถอนหายใจอย่างเนือยๆ กับคำบอกกล่าวของยัยเจน
     "เออ จะว่าไปแล้วดูเหมือนแวนดี้ยังรักแกมากนะ หมอนั่นคงสำนึกผิดแล้วจริงๆแหละ จะไม่ให้โอกาสเขาหน่อยเหรออิงค์ ตามง้อมาจะสองเดือนอยู่แล้วนะ อ้าว...น้องไอซ์ มีอะไรจ๊ะ" ฉันเงยหน้ามองคนที่เดินกลับมา
     "ผมหิวครับ งั้น...ผมขอหมดนี่เลยนะครับ" ไม่รอให้ใครอนุญาติ ไอซ์ก็จัดการหิ้วของบนโต๊ะแล้วเดินไปเลย ทำเอาฉันงงเป็นไก่ตาแตก
     "อะ อะไรของน้องแกวะอิงค์ เมื่อกี้ตอนถามน้องบอกกินมาแล้วนี่หว่า"ยัยมิวเกาหัวแหงกๆ
     "ฉันก็งง" แล้วฉันกับยัยมิวก็มองหน้ากันเลิ่กลั่ก
     "แต่ฉันว่าฉันไม่งง" ยัยเจนนั่งลงตรงข้ามพร้อมทำหน้าขึงขัง "ดูก็รู้ว่าน้องชายสุดที่รักของแกกำลังหวงก้างอยู่" ยัยเจนยักคิ้วหงึกๆ
     "แกพูดอะไรวะเจน"
     "โอ้ยยย พวกแกนี่ ฉันน่ะสังเกตุมานานแล้วนะ..."
     "เดี๋ยวนะ ก่อนจะเมาส์ ฉันจะบอกว่าตอนนี้แปดโมงครึ่งแล้วแก" คำพูดยัยมิวทำเอาพวกเราตกใจ
     "หาาาา!!!"
     "ตายห่า รีบเก็บของเร็วววว จารย์ยิ่งโหด" นี่ไงอุตส่าห์มาทันแล้วแต่ก็มิวายขึ้นเรียนช้าอี๊กกก!

Part >>นี่ไอซ์เอง<<
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
     "โน่นไงมาโน่นละ เดินเก๊กมาเลยเชี่ยไอซ์เหมือนหล่ออ่ะไอ้เวร" เสียงไอ้วอดก้าบ่นแต่ไกลในขณะที่ผมกำลังเดินเข้ามาใต้ตึก
     "มันก็หล่อจริงๆปะวะไอ้เวร เดินมาถึงหน้าตึกสาวๆก็มองตาเป็นมัน หมั่นไส้มึงว่ะไอซ์ นับวันยิ่งฮอต" ไอ้แซนซีจิ๊ปากใส่ผมทันทีที่ถึงโต๊ะ
     "โว้ะ พวกมึงนี่... ว่าแต่มึงซื้อไรมาเยอะแยะวะไอซ์" ไอ้นิมมานหยิบถุงไปเปิดดู
     "นมอัลมอนด์? มาการอง? ช็อคโกแลต? คัพเค้ก? ถามจริงมึง?" ไอ้เเซนทำหน้างงสุดๆ
     "ถุงนี้มีสปาเก็ตตี้ พิซซ่า แฮมเบอร์เกอร์ กูว่าแม่งไม่ได้ซื้อเองหรอก สาวๆซื้อให้แน่"ไอ้ก้าหรี่ตามองผม
     "มองเชี่ยไร" คนยิ่งหงุดหงิด
     "เอ้า มองไม่ได้ไง? เชี่ย!" แล้วมันก็ถลึงตาใส่
     "ปกติมึงไม่รับของง่ายๆนี่หว่า" ไอ้นิมพูดถูก จริงๆแล้วผมไม่รับของใครง่ายๆหรอก แต่เพราะผมไม่อยากให้อิงค์กินของพวกนี้แม้แต่อย่างเดียวไง
     "ถามมากว่ะ ไม่กินก็ทิ้ง จบ!" พูดจบผมก็ล้วงกระเป๋าเอามือถือ
     "กินครับกิน ของดีๆทั้งนั้น ใครจะทิ้งลงวะ" แล้วพวกมันก็จัดการกับของในถุง อันที่จริงแล้วผมไม่ได้มีเรียนเช้าหรอกนะ มีเรียนบ่าย ที่รีบมาเพราะอยากมาส่งอิงค์ไง แล้วแม่งก็ทำผมหงุดหงิดตั้งแต่เช้า แต่หงุดหงิดกว่าคือไอ้รุ่นพี่แวนที่เลิกกับอิงค์ไปสามเดือนกว่าแล้ว  ยังตื้อไม่เลิก ตื้อห่าไรนักหนาวะ เลิกไปแล้วก็จบไปดิแม่ง
     "เออ ไอซ์ พี่อิงค์นางฟ้ามหาลัยของพวกเราคืนดีกับรุ่นพี่แวนดี้แล้วเหรอวะ" ไอ้แซนถามขณะเคี้ยวขนมเต็มปาก คำถามล่อตีนกูเหลือเกิน
     "มึงถามทำไม?"
     "ก็มึงเป็นน้องชายสุดที่รักเขานี่หว่า ไม่ให้ถามมึง ให้ถามหมาหรือไง" มึงซิหมา
     "กูหมายถึงทำไมมึงถามแบบนั้น"
     "แสดงว่ามันยังไม่เห็น เอาให้มันดูดิ" ไอ้ก้าพยักพเยิดไปที่มือถือไอ้แซน มันเลยก้มลงกดหน้าจอยิกๆ


Vandy  Miss you @A_warinEng
ดูทั้งหมด 456 ความคิดเห็น
Aumaim  งื้อ เชียร์พี่แวนค่ะ อยากให้ดีกันไวๆ
Book  สู้ๆมึง เอาใจช่วย @Vandy
Gibbb  ดีกันหรือยังคะรุ่นพี่ คิดถึงคู่รักนักอักษรอยากติดแฮชแทค #VanEng อีกครั้งค่ะ
Tiya  มึง! เค้าดีกันแล้วปะ อกหักเป็นแถบ @Nannan
Justin  ทวงคืนอิงค์จากแวนดี้ ผมแอนตี้ครับ  ผมจะขัดขวางทุกวิถีทาง
Toy  อิงค์เป็นสมบัติของมอครับ ได้โปรดอย่าพรากอิงค์ไปจากพวกเราเลยครับ ผมขอ 
Vandy  เพื่อนกูดีๆทั้งนั้น WTF!  @Toy @Jastin
Jan  ถ้านี่เป็นพี่อิงค์ ใจอ่อนไปแล้วอ่ะ พี่แวนง้อเก่งมากเวอร์ เห็นแว้บไปหาทุกเย็น
ว้อทเดอะฟัค! ของแท้ กัดไม่ปล่อยจริงๆเลยเว้ย หงุดหงิดกว่าเดิมอีกกู
     "นี่ในเพจมอเราเห็นอัพเดตข่าวกันด้วยนะ เอ้อ เมื่อคืนนี้งานเลี้ยงสายรหัส เขาก็ไปด้วยกันนี่หว่า กูว่าบางทีพี่อิงค์อาจใจอ่อนแล้วก็ได้ว่ะ" ไอ้แซนมึงจะโดนตีนคนแรก พูดเชี่ยไรไม่เข้าหู
     "เสียดายว่ะมึง คนสวยๆควรโสดให้พวกเราแทะโลมเล่นๆ โดยเฉพาะพี่อิงค์ นึกถึงหน้าหวานๆงามปานนางฟ้าแล้วฟินเลยกู"
ปัง!
     "เชี่ย!!!" ผมทุบโต๊ะแรงจนไอ้สามเพื่อนเวรตะไลสะดุ้งเฮือก
     "เป็นเชี่ยไรวะ" ไอ้นิมมองผมงงๆ
     "เออ เป็นไรวะสัส กูตกใจหมด"ไอ้ก้าตบอกเบาๆ
     "มึงแปลกๆว่ะ หลังๆมาพูดถึงพี่อิงค์กับแฟนเก่าเขาไม่ได้ มึงแม่งแบบเกรี้ยวกราดอ่ะ... หรือว่า! มึง...หึง!!!" ไอ้นิมก็พูดตรงใจผมเหลือเกิน
     "เสือก!" ผมพูดแค่นั้นก่อนจะเดินออกจากออกไป วันนี้วันอะไรวะ มีแต่เรื่องหงุดหงิดใจ
     "เอ้าเฮ้ยยย! เชี่ยไอซ์! ไปไหนวะ เอ้าพวกมึงเอ๋อแดกอะไร  เก็บของตามมันไปดิวะ รอพ่อมาอัญเชิญเหรอครับ" แล้วพวกแม่งก็ตามผมมา~


**credit ภาพ > Thuy Chun Trinh (Pinterest)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

5 ความคิดเห็น