DESTINY [ ป๋อจ้าน / อี้จ้าน ] mpreg

ตอนที่ 8 : Sick

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30,708
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,976 ครั้ง
    3 ต.ค. 62





               เซียวจ้านมองตามที่อีกฝ่ายบอกก็เห็นรอบช้ำสีม่วงตรงมุมปากนั้นจริงๆ เขาได้แต่อึ้งไปอย่างไม่อยากเชื่อก่อนจะหันมาสบตาคนที่อยู่ตรงหน้าอีกรอบ ทั้งร่างกายตอนนี้มันแทบไม่มีแรง แล้วจู่ๆบางสิ่งที่ผิดปกติก็เกิดขึ้นเมื่อจมูกเชิดรั้นไวต่อกลิ่นขึ้นมาเฉยๆ เซียวจ้านยกมือขึ้นปิดจมูกตอนที่รู้สึกว่ามันพะอืดพะอมอย่างบอกไม่ถูกเมื่อมีบางสิ่งมาจุอยู่ที่คอ กลิ่นน้ำหอมบนตัวของคนที่ก่อนหน้ามันปกติทว่าตอนนี้กลับแรงขึ้นอย่างน่าประหลาดจนเวียนหัว

 

 

               “ อึก.. ”

 

 

               “ ... ”

 

หวังอี้ป๋อขมวดคิ้วเข้าหากันตอนที่เห็นหน้าของอีกฝ่ายเริ่มซีดลงทั้งเจ้าตัวยังยกมือขึ้นมาปิดปากแบบกะทันหัน ชายหนุ่มจับแขนของอีกฝ่ายกำลังจะเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง..

 

 

               “ คุณปล่อยผม.. ”

 

              

               นี่ไม่ใช่ครั้งแรก เซียวจ้านที่เริ่มหงุดหงิดตัวเองยันกายขึ้นมาจากที่นอนตอนที่อ้อมกอดนั้นคลายลงพร้อมกับจะก้าวลงจากเตียงเพื่อตรงไปยังห้องน้ำ เมื่อสองวันก่อนเขาก็มีอาการแปลกๆแบบนี้เหมือนกันที่จู่ๆรู้สึกฉุนกลิ่นอาหารขึ้นมาทั้งที่ก็ไม่เคยเป็นมาก่อน ทว่าเท้าเล็กกำลังจะลงจากเตียงก็โดนรวบเอวเอาไว้แน่นจนตอนนี้คนตัวบางได้แต่คงความหงุดหงิดขึ้นมากกว่าเดิม

 

 

               “ เป็นอะไร ”

 

 

               “ คุณปล่อย !!

 

              

               คนที่ไม่อยากจะขยับร่างกายให้มันมากเพราะพะอืดพะอมได้แต่ส่งเสียงไม่พอใจให้อีกฝ่ายปล่อยตัวเองก่อนที่เขาจะไม่ไหวแล้วอาเจียนออกมาตรงนี้ เพราะถ้าหากเป็นแบบนั้นเซียวจ้านจะสมน้ำหน้าให้ดูแล้วก็จะมาโทษกันไม่ได้ด้วยเพราะไม่ยอมปล่อยตั้งแต่ทีแรก มือเรียวเล็กยกขึ้นนวดขมับตัวเองช้าๆเมื่อการวิงเวียงศีรษะมันเริ่มหนักขึ้นจนถึงขั้นวิกฤติ ไหนจะกลิ่นน้ำหอมฉุนๆจากอีกคนที่ตีอยู่ในโพรงจมูกของเขามันก็ยิ่งทำให้สิ่งที่จุกอยู่ตรงคอพร้อมที่จะขย้อนออกมา

 

 

               เซียวจ้านอดทนไม่ไหว.. เขาไม่ไหวแล้ว

 

 

               “ จ้าน.. ”

 

 

               “ อึก อ้วกก  

 

 

               เศษอ้วกเหม็นฉึ่งเปรอะเปื้อนไปทั่วร่างของคนทั้งสอง หวังอี้ป๋อนิ่งอึ้งทำอะไรไม่ถูกมองคนที่ผลุนผลันออกจากเตียงแล้วรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำจนได้ยินเสียงฝีเท้าตึงตังจนพอได้สติคนตัวสูงถึงรีบลุกวิ่งตามเข้าไป

 

หวังอี้ป๋อก้าวเข้ามาในห้องน้ำที่ไม่ได้ปิดประตูไว้ ดวงตาคมเรียวมองเห็นคนตัวเล็กนั่งยองเข่าอยู่หน้าชักโครกได้ยินเสียงโอกอากดังออกมาเป็นระยะพร้อมกับเสียงสะอึกสะอื้นอย่างน่าสงสาร คิ้วเข้มขมวดเป็นปมอย่างไม่เข้าใจในอาการของอีกฝ่าย ชายหนุ่มขยับตัวเข้าไปพร้อมกับนั่งยองเข่าลงข้างๆก่อนแขนแกร่งจะอุ้มประคองอีกคนให้มานั่งบนหน้าขาของตัวเองพร้อมกับลูบหลังให้เบาๆโดยไม่ได้พูดอะไรออกมา

 

คนที่อาเจียนจนหูอื้อชะงักไปก่อนจะพยายามดันตัวเองออกจากหน้าขาเพราะยิ่งอีกฝ่ายเข้าใกล้เขาก็ยิ่งพะอืดพะอมมากเท่านั้น แต่ทว่าก็ไม่เป็นผลทั้งยังแทบไม่มีแรงจะส่งเสียงบอกออกไป แขนเล็กๆเท้ากับโถส้วมก่อนจะก้มหน้าลงไปอาเจียนออกมาอีกรอบ ใบหน้าหวานเปียกชื้นไปหมดเพราะเหงื่อทั้งยังซีดเซียวจนไร้เลือดฝาด

 

 

เซียวจ้านเหม็น

 

 

เขาเหม็นผู้ชายคนนี้มากๆ

 

 

“ อึก คุณฮึก ช่วยออกไปไกลๆหน่อยได้ไหม ” กว่าจะเอ่ยประโยคจบคนที่ยังอาเจียนไม่หยุดก็แทบจะหมดสติ  

 

              

               “ อะไรนะ ” หวังอี้ป๋อทวนคำพูดอย่างไม่เข้าใจ นี่มันไม่ใช่เวลาที่เซียวจ้านจะมาขับไล่เขาให้ออกไปห่างๆเพราะตัวเองก็แทบจะไม่ไหว จะให้เขาออกไปแล้วปล่อยให้เจ้าตัวอยู่ในห้องน้ำสภาพแบบนี้หรือ ถ้าเป็นอะไรขึ้นมาหรือเกิดอะไรขึ้นจะทำยังไง

 

 

               แต่ทว่าพอประโยคถัดมาของคนตัวเล็กที่พูดอย่างช้าๆในน้ำเสียงที่บ่งบอกว่าไม่ได้ล้อเล่นแต่อย่างใดก็ทำเอาหวังอี้ป๋อตัวชาไปหมด

 

 

               “ ผมเหม็น ช่วยออกไปห่างๆหน่อยถือว่าผมขอร้อง..” เซียวจ้านพูดออกมาอย่างยากลำบาก สิ่งที่กินเข้าไปวันนี้ก็ขย้อนออกมาจนหมดแต่ก็ยังไม่วายอยากอ้วกออกมาอีกจนมีแต่น้ำใสๆ ถ้าหากผู้ชายคนนี้ยังไม่ออกไปจากห้องน้ำเขาคงไม่เลิกอยากอาเจียน

 


 

               “ ... ”

 

 

 

               หวังอี้ป๋อหน้าถอดสีทันที.. 



               เซียวจ้านเหม็นเขาอย่างนั้นหรือ มันจะเป็นไปได้ยังไงในเมื่อก่อนหน้านั้น..

 

 

 

               “ ฮึก ถ้าไม่ออกไปห่างๆผมก็ยังไม่เลิกอาเจียนหรอกนะ !! ” น้ำเสียงเล็กๆพูดออกมาอย่างหงุดหงิดใจ คนที่เหม็นจนปวดหัวไปหมดได้แต่ยันมือไว้กับชักโครกอย่างทรมาน ถ้าไม่ยอมออกตอนนี้แล้วเขาหายดีเมื่อไหร่จะทุบให้หลังหักไปเลย !

 

คนที่โดนตะคอกอย่างหงุดหงิดในเวลานี้ได้แต่มึนเบลอกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น ทั้งยังรู้สึกแย่อย่างบอกไม่ถูกอีกต่างหากที่เซียวจ้านบอกว่าเหม็นเขา ไม่อยากปล่อยอีกฝ่ายออกจากตัวของตัวเองแต่พอเห็นใบหน้าซีดๆไม่มีเลือดฝาดนั่นก็ต้องยอมจำใจค่อยๆปล่อยคนตัวบางลงมา ทว่าไม่ถึงนาทีขาเล็กๆที่ทรงตัวอยู่บนพื้นก็ล้มพับลงพร้อมกับกายบางต่อหน้าต่อตาของหวังอี้ป๋อทันที

 

 

               “ เซียวจ้าน !

 

 

               ดวงตาคมตื่นตระหนกตอนที่เห็นคนที่รั้นจะให้เขาออกไปไกลๆสลบอยู่กับพื้น หวังอี้ป๋อรีบอุ้มคนตัวบางขึ้นมาไว้แนบอกก่อนจะพาเดินออกจากห้องไปไว้ในห้องที่เคยเป็นห้องของผู้เป็นแม่เพราะเตียงนอนของตัวเองเปื้อนอ้วกไปหมด ชายหนุ่มรีบรุดลงมาข้างล่างเพื่อตามแม่นมที่เลี้ยงเขามาตั้งแต่เด็กๆให้ช่วยขึ้นไปดูอาการของคนป่วยบนห้องก่อนจะรีบขึ้นไปโดยที่ไม่ได้รอแม่นมที่ตามขึ้นมาทีหลัง



               ..




                 “ แบบนั้นแหละค่ะคุณชาย ค่อยๆเช็ด คุณหนูเธอจะได้สบายตัว ”

 


                 “ ... ” มือหนาปิดน้ำจากผ้าใส่กะละมังก่อนจะเช็ดตามกรอบใบหน้าของคนที่หลับอยู่รอบสุดท้ายแล้วแช่ผ้าไว้อย่างเก่า


หวังอี้ป๋อจัดการเปลี่ยนชุดให้อีกฝ่ายเสร็จสับพร้อมกับทำตามที่แม่นมเฟิงเหยียนบอกเรื่องของการเช็ดตัว ได้คำตอบจากคนเก่าคนแก่ของบ้านว่าคนที่นอนอยู่บนเตียงไม่น่าจะเป็นอะไรมากพร้อมกับรอยยิ้มแปลกๆที่หวังอี้ป๋อไม่เข้าใจ ชายหนุ่มที่ทำทุกอย่างเสร็จแล้วละตัวออกมาจากคนบนเตียง มือหนายกโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะต่อสายหาใครบางคนด้วยสีหน้าเป็นกังวล

              

               เฟิงเหยียนมองดูคุณชายของบ้านที่ทำทุกอย่างเองโดยไม่ให้เธอจัดการเลยสักนิด เธอไม่เคยเห็นคุณชายหวังเป็นห่วงใครขนาดนี้มาก่อนเลยสักครั้ง ทั้งสีหน้าและแววตามันชัดเจนจนเธอได้แต่ยิ้มออกมาบางๆ ส่วนเรื่องอาการของคุณหนูเธอก็รู้สึกตงิดๆอยู่เหมือนกันว่ามันคุ้นๆแต่ยังไม่แน่ใจเท่าไหร่ ก็ได้แต่ยิ้มให้กำลังใจคนที่ทำสีหน้าไม่สู้ดีเพราะคนสำคัญดันมาป่วยเฉยๆ

 

               ก็คุณชายบอกว่าคุณหนูจ้านเธอเหม็น แถมยังอ้วกไปตั้งเยอะแล้วยังบอกให้คุณชายของเธอออกไปให้ห่างๆอีก มันเหมือนอาการของหลานสาวเธอไม่มีผิด

 

 



 

               [ ใจเย็นอี้ป๋อ เขาไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกจากที่มึงบอกอาการกูมา น่าจะเป็นโรคกระเพราะ ]

 

 

               [ หรือไม่ก็.. ]

 


               “ หรือไม่ก็อะไร ” หลังจากที่ติดต่อหาเพื่อนอีกคนที่เป็นหมอหวังอีี้ป๋อก็เล่าทุกอย่างให้อีีกฝ่ายฟังว่าเกิดอะไรขึ้นด้วยความกระวนกระวาย


 

               [ เอางี้ บอกหน่อยว่าเขาเป็นใคร ]


 

               “ ... ”


 

               [ ถ้าไม่บอกกูก็วินิจฉัยให้ไม่ได้นะ เพราะข้อนี่สำคัญมาก ]

 

 

 

               “ เมีย.. ”


 

               [ .. หวังอี้ป๋อ มันตั้งแต่ตอนไหนวะ  แล้วนี่มีอะไรกันหรือยังเนี่ย ]


 

               “ ลามปาม.. ”


 

               [ ตอบมา ไม่ตอบกูก็วินิจฉัยให้ไม่ได้อีกอะ ข้อนี้ก็สำคัญ ]


 

               ชายหนุ่มได้แต่พ่นลมหายใจออกมากับคำถามของคนที่มันอยู่ในสาย ได้คืบจะเอาศอก ! หรือเขาควรจะตัดสายอีกฝ่ายไปให้สิ้นๆเรื่องแล้วพาเซียวจ้านไปโรงพยาบาลแทน


 

               [ ป๋อ กูเป็นหมอนะแล้วกูก็จริงจังด้วย อันนี้ไม่ได้ถามเพื่อจะกวนประสาท ]


 

“ มีแล้ว ” แต่ในที่สุดหวังอี้ป๋อก็ต้องบอกออกไป


 

[ ตอนไหน ] คนในสายอยากจะร้องอู้วออกมาดังๆเพราะความเผ็ดของคนที่ขึ้นชื่อว่าเย็นชามากๆ ก็ตั้งแต่ที่คบหวังอี้ป๋อเป็นเพื่อนเจ้าตัวไม่เคยมองใครคนไหนสักคนแถมยังทำตัวเป็นเหมือนพระกับสีกาเวลาอยู่กับผู้หญิง แล้วที่บอกว่าเมียเนี่ยคือไปชอบไปเจอกันตอนไหนวะ ไม่อยากจะเชื่อ..


 

“ เกือบสามอาทิตย์ ”


  

ปลายสายเงียบไปสักพักจนคนใจร้อนอย่างหวังอี้ป๋อต้องเร่งเอาคำตอบด้วยความเป็นกังวล

 


“ เขาเป็นอะไร ”


 

[ กูไม่มั่นใจเท่าไหร่ แนะนำให้มึงพาเขาไปตรวจเอง แต่เขาคงไม่ได้เป็นโรคอะไรร้ายแรงหรอกสบายใจได้ อีกสองสามอาทิตย์ค่อยพาไปที่โรงพยาบาล ]


 

“ แล้วไม่ต้องกินยา ?


 

[ ดูแลดีๆก็พอ เอ้อเดี๋ยวลืม ยาหอมๆแก่เวียนหัว ให้กินอาหารอ่อนๆไว้ก่อน ตามใจเยอะๆ ] คุณหมอในสายพูดก่อนจะยกยิ้มกริ่ม ที่ไม่อยากบอกตอนนี้ก็เพราะส่วนหนึ่งเขาไม่ได้เฉพาะทางด้านนี้แถมยังไม่ได้ใช้เครื่องมือตรวจอย่างจริงจังแค่วินิจฉัยตามอาการเบื้องต้นเฉยๆ ส่วนอีกเรื่องก็อยากให้เจ้าตัวไปนั่งลุ้นที่โรงพยาบาลเอาเอง แต่เขาคิดว่าอาการแบบนี้ให้เจ็ดสิบสามสิบแล้วกันเพราะอาการจมูกไวอยากอาเจียนสองสามสัปดาห์แรกก็เกิดขึ้นแล้วสำหรับบางคน

 

 

แต่ในอีกแง่ก็อาจจะเป็นแค่โรคกระเพาะเฉยๆ..

 

 

“ ไม่ต้องพาไปโรงพยาบาลใช่ไหม ”

 

 

[ เอาเป็นอีกสองอาทิตย์ค่อยพาไปแล้วกัน ]

 

 

               “ อืม ขอบใจ ”

 

 

               [ มันเป็นหน้าที่อยู่แล้ว ]

              

              

               นิ้วมือเรียวยาวกดตัดสายโทรศัพท์ทันทีที่ได้คำตอบที่แน่ชัด ชายหนุ่มนั่งลงบนขอบเตียงก่อนจะใช้มือลูบปัดผมหน้าม้าที่เริ่มยาวออกจากใบหน้าที่เริ่มจะดีขึ้นมาเล็กน้อยหลังจากเช็ดตัวให้แล้ว แก้มเริ่มมีเส้นเลือดฝาดขึ้นมาแบบเดิม ริมฝีปากกระจับเล็กๆนั่นก็กลับมาชมพูอย่างเก่า มันทำให้เขาโล่งอกขึ้นมาเปลาะหนึ่งเพราะคงจะไม่ได้เป็นอะไรมาอย่างที่ทั้งแม่นมเฟิงเหยียนทั้งเพื่อนหมอของตัวเองบอกเอาไว้

 

 

               “ ป้ายกของไปเก็บก่อนนะคะ เดี๋ยวจะชงยาหอมขึ้นมาให้คุณหนูใหม่ คุณหนูเธอจะได้รู้สึกดีขึ้นแล้วค่อยให้นอนนะคะ ” คนที่อายุเกือบหกสิบหยิกชามกะละมังใส่น้ำกับผ้าเช็ดตัวขึ้นมาก่อนจะบอกเจ้าของบ้านว่าจะขึ้นมาใหม่อีกรอบ

 

 

               “ ครับ ”  

 

               ..

 

 

               ไม่นานคนที่ลงไปจัดการธุระก็ขึ้นมา หวังอี้ป๋อรับถาดใส่ถ้วยยาหอมกับแอมโมเนียมาไว้ที่ตัวเองก่อนจะบอกให้คนเป็นแม่นมลงไปพักผ่อนเพราะดึกมากแล้ว เดี๋ยวทางนี้เขาเป็นคนจัดการเอง

 

 

               “ เฟิงเหยียนลงไปพักผ่อนเถอะครับ เดี๋ยวผมดูแลเขาเอง ”

 

 

               “ ค่ะ คุณชาย ป้าเชื่อว่าคุณชายดูแลได้สบายอยู่แล้ว ” หญิงวัยห้าสิบหน้าปีส่งรอยยิ้มอบอุ่นแล้วเดินออกไป หวังอี้ป๋อพยักหน้าก่อนจะหันกลับมามองคนที่หลับปุ๋ยบนเตียงนอนของแม่ของเขาหลังจากที่เสียงประตูปิดลง ชายหนุ่มวางถาดยาไว้ที่ข้างเตียงก่อนจะหยิบแอมโมเนียแล้วค่อยๆแกว่งใกล้ๆจมูกเชิดรั้นนั่นเบาๆ ไม่นานเปลือกตาสีไข่ก็กะพริบตื่นขึ้นเขาจึงเอาแอมโมเนียออกมาจากอีกฝ่าย

 

 

               “ ... ”

 

 

               “ ตื่นแล้วหรอ ”

 


              “ ... ”


              “ เป็นยังไงบ้าง ”

 


               “ เหม็น.. ”

 

 

               “ เหม็นฉัน ”

 

 

               “ ฮื่อ ”

 

               ใบหน้าน่ารักพยักหน้าขึ้นลงช้าๆเป็นอันว่านั่นคือคำตอบว่าอีกฝ่ายไม่ต้องการให้เขาเข้าใกล้ถึงแม้ว่าหวังอี้ป๋อจะไม่อยากออกห่างเลยก็ตาม ดูจากใบหน้าที่เริ่มซีดขึ้นอีกรอบมันคงไม่ใช่เรื่องที่เจ้าตัวกุขึ้นมาเผื่อผลักไสเขาจริงๆ ชายหนุ่มขยับถอยหลังออกห่างๆจนคิดว่าน่าจะเพียงพอแล้วสำหรับการได้กลิ่น

 

 

               “ ยังเหม็นอยู่หรือเปล่า ”

 

              

               เซียวจ้านส่ายหัวรัวๆราวกับคนหมดแรง ดวงตากลมเรียวหันไปมองคนที่ยืนอยู่ห่างจากเขาหลายเมตรก็รู้สึกโล่งใจเพราะถ้าให้อ้วกออกมาอีกคงไม่ไหวแล้ว ตอนที่เหม็นอาหารเมื่อวันก่อนยังไม่อาเจียนออกมาหนักเท่านี้เลย คนตัวบางได้แต่สงสัยว่าตัวเองเป็นอะไรเพราะว่ามันแปลกๆ

 

 

               “ กินยาหอมสิ จะได้ดีขึ้น ” ชายหนุ่มพเยิดหน้าไปที่โต๊ะวางถาดถ้วยยาเล็กๆข้างเตียงนอน ไม่กล้าขยับเข้าไปใกล้มากกว่านี้เพราะกลัวอีกฝ่ายจะเหม็นจนพาลอาเจียนออกมาอีกรอบ ได้แต่ยืนนิ่งๆมองดูคนที่ทำตาหลุกหลิกไปมาไม่ยอมหยิบถ้วยยาขึ้นมากินตามที่บอกจนอยากจะเข้าไปปล้ำจูบสักที

 

               ซึ่งมันก็ได้แค่คิดเพราะในตอนนี้ทำแบบนั้นไม่ได้

 

 

               “ ... ”

 

 

                 เซียวจ้าน ”

 

 

               “ อะ.. อะไร ” คนตัวเล็กขานเสียงอ้อมแอ้มหลบสายตาดุๆแกมบังคับที่มองมา รู้อยู่ว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร แต่เขาเกลียดยาหอมที่สุด จะให้กินลงได้ยังไงกัน..

 

 

               “ กิน.. อย่าให้ต้องเดินเข้าไปป้อน เพราะมันจะไม่จบแค่นั้นหรอก ”

 

 

               ดวงตากลมโตเบิกกว้างมองคนที่ทำท่าจะเดินเข้ามาป้อนยาเขาจริงๆ เซียวจ้านรีบหยิบถ้วยเล็กๆนั่นขึ้นมาก่อนจะกลั้นใจกระดกมันเข้าไปจนฝาดคอไปหมดพร้อมกับกินน้ำตามอย่างเลี่ยงไม่ได้ ถึงจะยอมรับว่ามันช่วยให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้นมากกว่าเก่าก็เถอะ แต่ไม่ชอบไง.. ฮึก เขาไม่ชอบมัน

 

 

               “ ผม กะ.. กินแล้วนี่ไง ยะ อย่าเดินเข้ามานะ ”

 

 

 

               “ หึ.. คนเก่ง ”











************

11/08/62


ยังไม่ได้แก้ครับผิดจ้าา


ไรท์เปลี่ยนแพลนนิดหน่อย อุแงงงงง่ คือถ้าให้อิพี่มันทำอะไรน้องเลยอีกรอบก็คือจะดูโหดร้ายเกินไปจริงๆนะ 5555555 นี่นั่งคิดอยู่หลายวันแต่พิมพ์ไม่ได้ซักตัวอักษรเลย พิมพ์ลบๆๆตลอดไม่พอใจซักที


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.976K ครั้ง

4,689 ความคิดเห็น

  1. #4674 geejajaa (@geejaadorable) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 08:07
    สงสารจ้านจ้านแพ้ท้องงงง
    #4674
    0
  2. #4655 Midories (@Midories) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 21:24
    พ่อแง่แม่งอน ดูแลเมียดีดีแล้วกัน
    #4655
    0
  3. #4512 maybunny (@blossomorrain) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 10:25
    แลงมากพ่อคืนเดียวเอาอยู่ ฟฟฟฟฟ
    #4512
    0
  4. #4474 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 20:31
    เชื้อแรงอิอิ
    #4474
    0
  5. #4292 AlwaysDmHp (@sunlikelay) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 10:37

    พี่คะ เผ็ดเว่อ คืนเดียวเสกเบบี้เรียบร้อยเลย55555

    #4292
    0
  6. #4196 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 13:28

    เชื้อทั่นดีมากอ่ะ ติดอย่างไว 5555
    #4196
    0
  7. #4171 เกเก้ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 16:08

    ปป๋อ แนะนำ จากที่คนที่ไม่เคยประสบการณ์ อย่าฉีดน้ำหอม

    #4171
    0
  8. #4155 063kannika (@063kannika) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 11:02
    สามีคลั่งตายแน่ 555555
    #4155
    0
  9. #3954 demon@0@ (@54040249347ammie) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 17:02
    โถ่ โดนเหม็น
    #3954
    0
  10. #3903 minnie_binnee (@platinumpinin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 09:04
    ไรท์​

    โรคกระเพาะ​ไม่ใช่โรคกะเพราะ​

    เราขัดจัยยยยยย
    #3903
    0
  11. #3884 Lazy_g (@phensuwan_124) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 13:53
    น้องจ้านเหม็นคุณสามีไปแล้วเรียบร้อย 55555555 แกไม่ได้เข้าใกล้ไปอีกสักพักอะป๋อ
    #3884
    0
  12. #3811 Doubledeuce9596 (@d-pcn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 00:15
    ท้องแน่นวลลล
    #3811
    0
  13. #3777 wcyex (@wcyex) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 22:29
    มันเป็นอบอุ่นเว้ยย ชอบความเหม็นสามี 5555 สม
    #3777
    0
  14. #3497 PowerFullVoiceYJ (@nanaho) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 20:42
    เชื้อป๊ามันแรงงง สมกับเป็นทั่น
    #3497
    0
  15. #3448 MB-krD (@Eve-krD) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 13:35
    น่ารักจัง
    #3448
    0
  16. #3343 FirstAugust (@FirstAugust) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 01:08
    แพ้ท้องแล้วแน่ ๆ ลุ้นจ้า
    #3343
    0
  17. #3311 praaewaa (@praaewaa) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 13:14
    ไอตัวเล็กแสบน่าดูเลยน๊าาาาา อย่าแกล้งป๊าค่ะ คนเก่ง 5555555555555
    #3311
    0
  18. #3287 baby_girl (@j_jet_jung) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 18:36
    โอ้ยยยยย ทำไมน่ารักขนาดนี้คะ พี่ร้ายกับคนทั้งโลก แต่ยอมเธอคนเดียววว ค่ดน่ารัก
    #3287
    0
  19. #3265 Harukim (@aileehan) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 02:30
    ป๋อน้อยลูกหนูจะทำให้หม่าม๊าเหม็นป่าป๊าไม่ได้นะ หนูแกล้งป๊าเหรอลูก
    #3265
    0
  20. #3031 E.L.F.THAI (@sorry-sorry-suju) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 10:58
    เบบี้​มาแล้ววววว
    #3031
    0
  21. #2987 nanthaporn1469 (@nanthaporn1469) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 20:28
    เด็กดีของปะป๊าจะมาแล้วว
    #2987
    0
  22. #2605 rapsterx_ (@ocqxn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 10:45
    แหน้ เบบี๋จะมาแล้ว
    #2605
    0
  23. #2394 kookv1997 (@kookv1997) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 16:45
    ตัวเล็กกกมาแล้ววว
    #2394
    0
  24. #2182 Paboll222 (@Minar11) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 05:44
    ก้อคืออเหม็นหน้าหลัวเเน่ๆๆ55555
    #2182
    0
  25. #2164 HHSP (@poppy_likes) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 22:33

    เอ็นดูน้องงงงงงงงงงง

    #2164
    0