DESTINY [ ป๋อจ้าน / อี้จ้าน ] mpreg

ตอนที่ 6 : Piece of cake

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31,703
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,253 ครั้ง
    3 ต.ค. 62

**เนื้อบางเนื้อหาในตอนนี้มีความไม่เหมาะสมแฝงอยู่ ห้ามลอกเลียนแบบ






    ' ถ้าเจอกันเพียงแค่สองครั้งผมตั้งใจว่าจะไม่พูดด้วย แต่พอเจอกันครั้งที่สาม ผมเริ่มมั่นใจว่ามันคือพรหมลิขิต '



.


.


.





               หวังอี้ป๋อจัดการให้เลขาเลื่อนตำแหน่งให้กับเพียงฟ้าตามคำขอที่เคยให้ไว้ หลังจากที่ชายหนุ่มให้สัญญาว่าถ้าหากเจ้าตัวพาเซียวจ้านมาในงานวันเกิดของเขาได้เขาจะตอบแทนเธอ ซึ่งมันไม่ส่งผลกระทบใดๆกับบริษัทเพราะที่จริงแล้วเธอก็กำลังจะได้เลื่อนตำแหน่งในไม่ช้านี้เนื่องจากเธอเป็นคนเก่งและทำงานดีมาตลอด เหมือนกับการขยับตำแหน่งมาให้เธอเร็วขึ้นเท่านั้นเอง ส่วนตัวเขาก็แค่ต้องการคนมาช่วย จะจับกระต่ายก็ต้องมีกับดัก

 

              

               “ คุณเหมยลี่ ”

 

   “ คะท่านรอง ”

 

               “ ไม่ต้องเรียกคุณเซียวจ้านมาพบผมแล้ว ”

 

               “ เอ๋ ทำไมล่ะคะท่าน ”

 

               “ ทำตามที่บอกก็พอ.. ”

 

              

               ปลายปากาจรดลงบนเอกสารฉบับสุดท้ายของวันนี้ เป็นเพราะว่าเขาทนรอหนึ่งเดือนตามที่พูดไม่ไหว นี่เพิ่งจะผ่านไปได้สองอาทิตย์กว่าๆที่ปล่อยอีกฝ่ายเป็นอิสระก็เกือบลงแดงเพราะคิดถึงจนแทบไม่มีสมาธิในห้องประชุม แล้วยิ่งพอได้เป็นเจ้าของเรือนร่างนั้นไปแล้วมันก็ยิ่งทวีความหวงหนักขึ้นจนกลายเป็นคนหงุดหงิดง่ายไปเสียอย่างนั้น..

 

 

ตัดสินใจแล้วว่าวันนี้เขาจะไปตามตัวเซียวจ้านกลับมา

 

              

               “ ดะ ได้ค่ะท่าน ”

 

 

 

 

               ..

              

ก่อนงานวันเกิด..

 

 

 

“ อะไร ”

 

 

“ เปิดอ่านสิ ”

 

 

ธีรภพดันหนังสือสีชมพูเล่มหนึ่งไปไว้ตรงหน้าหวังอี้ป๋อบนโต๊ะทำงานของรองประธาน ห้าปีมาแล้วที่เพื่อนของเขายังชอบคนคนเดิมอยู่แต่ไม่เคยลงมือทำอะไรเลยสักอย่าง ทีแรกไอเราก็นึกว่าเจ้าตัวจะลืมเขาไปได้แล้วแต่ที่ไหนได้สองปีให้หลังมานี้คนคนนั้นก็ดันกลับเข้ามาในชีวิตของเจ้าตัวอีกครั้ง

 

 

มันทำให้เขานึกถึงประโยคหนึ่งที่บอกว่าถ้าเราเป็นเจ้าของของสิ่งไหน แม้มันจะจากไปแต่ในที่สุดก็จะหวนกลับมา

 

 

“ ... ”

 

หวังอี้ป๋อมองหนังสือเล่มบางตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ พินิจดูหน้าปกที่ว่างเปล่าไม่มีตัวอักษรอะไรเขียนอยู่บนนั้นก็ยิ่งงงว่าตัวเขาจะได้ประโยชน์อะไรจากมัน

 

 

“ เคล็ดลับความสำเร็จ ”

 

 

ใบหน้าแสนเย็นชาเงยขึ้นมาสบตาคนเป็นเพื่อนทันที

 

 

ธีร์ยกยิ้มมุมปากหลังจากที่อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมามองเขาก่อนจะทันสังเกตเห็นเสี้ยววิหนึ่งในดวงตาที่มันบ่งบอกว่าอีกฝ่ายสนใจในสิ่งที่เขาพูด แม้จะเป็นเพียงวิเดียวก่อนจะกลับมาเรียบนิ่งแบบเดิมแต่ก็ทำให้ธีร์เกือบหลุดขำออกมา รู้สึกพอใจอย่างบอกไม่ถูกที่ได้เห็นคุณชายผู้เย็นชากับทุกคนมาหลงรักกระต่ายตัวน้อยๆแบบปักใจขนาดนี้

 

 

แถมยังรักเดียวด้วยสิ

 

 

“ สนใจล่ะสิ ”

 

 

“ ไร้สาระ.. ”

 

 

ปากแข็ง ดูปราดเดียวก็รู้แล้วว่าสนใจ

 

 

“ เอ้ออ ไร้สาระๆ ”

 

 

ที่จริงหนังสือเล่มมันนี้ก็ไม่ได้มีอะไรมากนอกไปจากเคล็ดลับความสำเร็จของนักรักทั้งหลาย การอยากจะจีบใครสักคนที่ตัวเองต้องตา เพียงแค่อ่านแล้วทำตามเท่านั้น เพราะธีรภพก็ทำตามหนังสือเล่มนี้นั่นแหละถึงได้มีเมีย นี่ขนาดเจอคนที่ตัวเองชอบทีหลังอี้ป๋อมันนะเนี่ย

 

 

“ จะเอามาให้ทำไม มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบอะไรเลี่ยนๆ ”

 

 

“ เอ้า ก็กูเห็นมึงไม่ทำอะไรเลยนี่หว่า “

 

 

“ แล้วจะให้กูทำอะไร ” หวังอี้ป๋อเคยบอกว่าถ้าเจอกันอีกครั้งเขาจะพาอีกฝ่ายกลับบ้าน แต่เอาเข้าจริงมันไม่ง่ายขนาดนั้นเลยเพราะเขาเข้าหาใครไม่เก่งแถมงานยังล้นมือไปหมด ช่วงที่ผ่านมาไม่มีเวลาแม้แต่จะไปเห็นหน้าของอีกฝ่าย แต่ตอนนี้อะไรๆมันก็เริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว

 

 

ชายหนุ่มคิดว่ามันคงใกล้ที่จะถึงเวลา เขาคงต้องเริ่มทำอะไรเสียทีอย่างที่ธีรภพกำลังจะบอก

 

 

“ ตามจีบไงไอ้คุณชาย รอบที่แล้วมึงเจอเขาอีกครั้งตอนเขามาสมัครงานก็ทำแค่รับเขาเข้าทำงานเฉยๆน่ะนะ แถมตัวมึงก็ดันหนีไปลุยงานใหญ่ที่จีนแทนป๊ามึงอีก มึงไม่กระตือรือร้นเลยอะป๋อ แล้วจะได้คบกันมั้ยวะชาตินี้ หนังสือเล่มนี้มันเป็นโอกาสทองของมึงแล้วนะเว้ย กูช่วยมึงสุดๆแล้วเนี่ย ตอนกูจีบเมียกูก็อ่านเล่มนี้แหละ   ธีร์ร่ายยาวอย่างอดไม่ได้ ทำตัวแบบนี้แล้วเมื่อไหร่จะได้อยู่กับเขาเสียทีล่ะวะ  

 

 

“ ... ”

 

จมูกโด่งพ่นลมหายใจอุ่นร้อนออกมาเพราะความรู้สึกหลากหลายจนอธิบายไม่ถูก ธีรภพรู้เรื่องคืนนั้นที่ห้องน้ำในบาร์เมื่อห้าปีก่อน เขาเป็นคนเล่าให้เจ้าตัวฟังทุกอย่างว่าเรื่องมันเป็นยังไง ตอนนั้นตัวเองรู้สึกแบบไหนและคำสรุปที่ได้จากเพื่อนก็คือ เขาตกหลุมของกระต่าย

 

 

กลายเป็นคนเสียอาการ

 

 

เคยคิดว่าพอไม่เจอหน้าความรู้สึกเหล่านี้มันจะเลือนรางลงไปแต่เปล่าเลย.. ทุกสิ่งยังติดอยู่ในใจเหมือนละอองหมอกขุ่นมัวที่ติดอยู่บนบานกระจกตอนฝนตก หายไปพอเปลี่ยนฤดู แต่จะกลับมาอีกครั้งเมื่อถึงฤดูฝน วนไปเป็นวัฏจักรไม่จบสิ้น  

 

 

“ ลองหน่อย ไม่เสียหายหรอกหน่า ”

 

 

แต่พอได้เจอกันอีกครั้งมันก็ยิ่งชัดเจนจนทำให้ชายหนุ่มรู้ว่าในตอนนั้นไม่ใช่เพียงความถูกใจ แต่เป็นเพราะชอบจนนานวันเข้ามันตกตะกอนเป็นความรู้สึกรัก เขาตกหลุมรักคนคนนั้นอย่างง่ายดายเสียเหลือเกิน..

 

 

“ เชื่อผมคนนี้ ผมลองมาแล้ว ”

 

 

“ ... ”

 

 

หวังอี้ป๋อชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจหยิบมันขึ้นมา นิ้วมือเรียวยาวกรีดลงไปบนหน้าแผ่นกระดาษ เปิดผ่านหัวข้อและวิธีการต่างๆกันไป ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลล้วนเป็นสิ่งที่เขาไม่ถนัดทั้งสิ้น ให้ดอกไม้.. ชวนคุย..  หรือชวนไปดินเนอร์ใต้แสงจันทร์ในบรรยากาศที่โรแมนติก หวังอี้ป๋อมั่นใจเหลือเกินว่าตัวเขาจะไม่มีทางลงมือทำเด็ดขาด

 

 

ถึงแม้ว่าอยากจะลองทำ

 

 

แต่เพราะมันไม่ใช่ตัวเขาเลยสักนิด

 

 

ทว่าพอเปิดไปอีกหน้ากลับพบอะไรบางอย่างที่มันเหมือนกับการจุดประกายในหัว ดวงตาเรียวคมไล่อ่านหัวข้อสุดท้ายในหน้าหนังสือเล่มนี้อย่างสนใจ

 

 

ข้อต้องห้าม ถูกสัญลักษณ์และสีเน้นกำกับไว้อย่างชัดเจนว่าไม่แนะนำ และห้ามทำเป็นอันขาด

 

 

วิธีทำให้เขามาเป็นของเราเพียงแค่..

 

 

“ คุณชายป๋อ มึงคงไม่คิดจะทำตามข้อต้องห้ามนั่นหรอกนะ ” ธีร์รีบพูดดักทางก่อนเพราะเห็นว่าอีกฝ่ายเปิดหน้านั้นค้างไว้นานกว่าหน้าอื่นๆ แถมยังก้มหน้าอ่านด้วยความตั้งใจจนผิดวิสัย สีหน้าและแววตาก็เปลี่ยนไปแบบที่บ่งบอกได้ว่ากำลังคิดเจ้าเล่ห์อย่างที่ตั้งแต่เกิดมาธีรภพยังไม่เคยเห็นเจ้าตัวทำมันมาก่อนเลยสักครั้ง

 

 

ธีร์เริ่มไม่แน่ใจ.. ว่าตัวเขาคิดถูกหรือเปล่าที่ดันให้หนังสือเล่มนี้กับคนอย่างหวังอี้ป๋อ

 

 

ริบคืนจะทันมั้ยวะ

 

 

หวังอี้ป๋อไม่ตอบ เขาเลิกสนใจคนตรงหน้าเหมือนอีกฝ่ายเป็นธาตุอากาศก่อนจะอ่านดูวิธีการที่แสนจะง่ายดายเพียงปลายนิ้วขยับ ง่ายจนแทบไม่ต้องลงแรงอะไรทั้งสิ้น.. ยกเว้นแรงกาย

 

 

“ อย่าคิดจะทำเชียว คนเขามีพ่อมีแม่นะครับ ”

 

 

“ ... ”

 

 

หึ..

 

 

“ อ่านจบแล้วเดี๋ยวคืน ” น้ำเสียงเรียบนิ่งบอกกับธีรภพที่นั่งทำสีหน้าเลิ่กลั่กอยู่ตรงหน้า

 

 

ชายหนุ่มนึกคิดในใจ  ทีตอนนั้นมาปล้ำจูบแรกของเขาในห้องน้ำอีกฝ่ายยังไม่สนเลยว่าหวังอี้ป๋อจะมีพ่อมีแม่หรือเปล่า ในเมื่อมาทำให้รักไปแล้วก็ควรจะต้องรับผิดชอบอย่างถึงที่สุด แล้วก็ต้องรับผิดชอบด้วยการเป็นเมียเท่านั้นด้วย ..เพราะอย่างอื่น เขาไม่ให้เป็น..


 

..



 


 



เซียวจ้านเดินเตาะแตะออกจากลิฟต์ในอพาร์ทเม้นท์ชั้นที่เจ็ดด้วยสภาพคนหมดแรง อาทิตย์นี้เขาทำงานหนักเหมือนตัวเองเป็นทาสเพราะลางานไปเป็นอาทิตย์เนื่องจากเป็นไข้ยาวๆ แถมยังต้องรอให้รอยแดงจ้ำๆมันจางลงอีกเลยต้องสะสางงานที่ค้างพะเนินเป็นภูเขาบนโต๊ะ รู้สึกท้อแท้อย่างบอกไม่ถูกเพราะเดือนนี้ตัวเองคงไม่ได้เบี้ยขยันแล้ว ฮือ เสียดายจังอะ..

 

“ เหนื่อยงะ.. อยากไปหาหม่าม๊า ”

 

พูดอ้อแอ้เสียงเด็กน้อยทั้งที่ตัวเองอายุยี่สิบห้า คอมฟอร์ทโซนของเขาก็คือคนที่บ้าน แต่ช่วงนี้ก็ไม่ได้กลับไปเลยเพราะงานมันรัดตัว อยู่แต่ห้องแต่หอไปกลับบริษัทเหมือนเป็นหุ่นยนต์อัตโนมัติ

 

มือเรียวไขกุญแจก่อนจะผลักบานประตูเปิดออกก็ต้องประหลาดใจที่ได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศและภายในห้องที่เย็นฉ่ำ ทั้งห้องมืดสลัวมองไม่เห็นนั่นก็ไม่แปลกเพราะเขายังไม่ได้เปิดไฟ เซียวจ้านก้าวเข้ามาแล้วปิดประตู ก่อนออกจากห้องลืมปิดแอร์หรอเรา

 

 

               สงสัยคงจะลืม

 

 

               คนตัวโปร่งบางเลิกสงสัยเรื่องพวกนี้ก่อนจะคลำหาสวิตซ์ไฟเพื่อเปิดมันแต่ทว่าดวงตากลมเรียวก็ต้องเบิกกว้าง ในตาสั่นระริกด้วยความหวาดกลัวจนหัวใจแทบหยุดเต้นเมื่อมีบางอย่างสวมกอดตัวเองจากทางด้านหลัง ยังไม่ทันจะได้อ้าปากร้องขอความช่วยเหลือก็ถูกบดขยี้จูบลงมาอย่างจาบจ้วงจนแทบหายใจไม่ออก

 

               “ อื้มม ~ !!

 

              

เท้าเล็กลอยเหนือพื้นอย่างง่ายดายเมื่อถูกอุ้มให้ลอยหวือขึ้นมาปะทะกับอกของผู้บุกรุก เซียวจ้านดิ้นเร้าอยู่ในอ้อมอกของโจรอย่างหวาดกลัวโดยที่ริมฝีปากของตัวเองยังถูกปิดไว้ด้วยจูบดูดดื่ม จากที่ไม่เคยร้องไห้มานานหยดน้ำตาเม็ดเล็กๆก็เริ่มไหลออกมาเป็นสาย ฮึก.. ช่วยด้วย.. ใครก็ได้ช่วยเขาที

 

 

“ อึก..  

 

ร่างบางถูกโยนลงบนเตียงเล็กของตัวเองอย่างไม่แรกมากแต่ก็เล่นจุกอยู่ไม่น้อย คนหน้าหวานตื่นตระหนกก่อนจะใช้เท้าถีบคนที่ขยับกายเข้ามาคร่อมทับเขาไว้แต่มันไม่เป็นผล มือใหญ่ตรึงแขนเล็กๆเอาไว้เหนือหัวจนขยับไปไหนไม่ได้ ไม่ทันไรก็โดนกดจมูกลงมาจนแก้มบุ๋มไปหมด

 

 

“ ช่วยด้วย!!  ฮึก.. ช่วยด้วยครับ ใครอยู่ข้างนอกช่วยผมด้วย ! มีโจรบุกห้องผม !

 

 

“ ชู่.. ”

 

 

“ คุณเป็นใคร ขะ เข้ามาได้ยังไง !!

 

 

จำผัวไม่ได้แล้วหรอ

 

 

น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบที่ข้างใบหูจนคนฟังขนลุกไปทั้งตัว ทั้งยังมึนงงไปหมดกับคำพูดกำกวมเลอะเทอะนั่น

 

 

“ ผม ฮึก ผมไม่มีผัว ! คุณเป็นใครกันแน่ ปล่อยนะ !!

 

 

“ งั้นลองใหม่.. ” น้ำเสียงทุ้มเรียบนิ่งเอ่ยออกมา ผู้บุกรุกเขยื้อนกายเอื้อมมือไปกดเปิดสวิตซ์โคมไฟบนหัวเตียงก่อนแสงสว่างสีส้มนวลจะปะทะกับหน้าของทั้งสองคน เงาทอดลึกบนใบหน้าคมคายทำเอาคนตัวบางแทบสิ้นสติ เขาเผลอสบสายตาเข้ากับสายตาเนือยๆติดเย็นชาที่ในเวลานี้ดูละมุนเพราะแสงไฟ มันเป็นตอนนั้นเองที่คนตัวบางเห็นแววตาของความตัดพ้อชั่ววูบหนึ่ง..

 

 

เซียวจ้านตัวแข็งเป็นหิน รู้สึกได้ว่าตัวเองเริ่มหายใจโรยรินแผ่วเบาเหมือนคนใกล้จะตายให้ได้

 

 

“ ฮึก.. คะ คุณ ”

 

 

“ ดีใจจังที่เมียจำได้แล้ว.. ”

 

 

“ ปะ ปล่อยผม.. ปล่อยผม ” เซียวจ้านเหมือนคนที่สมองกำลังเออร์เร่อเมื่อตัวเองถูกเรียกด้วยสรรพนามเมียจากปากผู้ชายตรงหน้า ช็อกจนทำอะไรไม่ถูก ข้อมือที่ถูกปล่อยให้เป็นอิสระจากพันธนาการทุบทึ่งบนไหล่ของอีกฝ่ายให้ขยับตัวออกไป ดวงตากลมเรียวล่องลอยเหมือนคนไม่มีสติ

 

 

เขาไม่เคยคิด.. ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะได้เจอผู้ชายคนนี้อีกครั้ง มันแทบจะอยู่เหนือความคาดหมายของความเป็นไปได้

 

 

ไม่เข้าใจว่าทำไม แต่ถ้าคิดว่าจะรับผิดชอบกัน เขาไม่ได้ต้องการให้ใครมารับผิดชอบ

 

 

“ ... ”

 

 

“ คุณปล่อยผมนะ ปล่อยผมเดี๋ยวนี้ !

 

 

“ ... ”

 

 

เซียวจ้านถึงแม้จะยังกลัวแต่ก็อยากจะต่อยหน้าของคนที่ทำเป็นมึนไม่ขยับตัวไปไหนแถมยังเอนตัวมาทับเขาหนักกว่าเดิม ดวงตากลมเรียวจ้องเขม็งบ่งบอกว่าตอนนี้กำลังไม่พอใจที่อีกฝ่ายบุกรุกห้องของเขาแต่อีกฝ่ายกลับทำเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ราวกับเสียงของเขาเป็นอากาศอย่างไงอย่างงั้น แถมยังรู้สึกได้ถึงความกวนประสาทจนน่าโมโห ถ้าลุกขึ้นได้เมื่อไหร่เขาจะยันให้ล้มเลย !

 

 

baby.. , please calm down


 

“ อะ ไอ้.. ”

 

 

come home with me

 

 

“ ใครจะยอมกลับกับคุณกัน  ผมไม่ยอมแล้วหนึ่ง !   ไม่เด็ดขาด ไม่มีวัน..  

 

 

..หึ

 

ริมฝีปากหยักกระตุกยิ้มร้าย แต่ทว่าดวงตาคมดุทอแสงอ่อนลงยามมองลูกกระต่ายที่ดิ้นเร้าอยู่ใต้อาณัติของตัวเอง ชายหนุ่มรู้อยู่แล้วว่าอีกฝ่ายจะต้องปฏิเสธกันแบบนี้ แต่มันจะไปยากอะไร.. มือหนาดึงผ้าเช็ดหน้าสีขาวในกระเป๋ากางเกงของตัวเองก่อนจะโปะมันลงบนจมูกเชิดรั้นเหมือนอย่างในละครเวลาต้องการลักพาตัวใครสักคน

 

“ คุณจะ อื้อ.. ” ไม่นานคนใต้ร่างก็สิ้นฤทธิ์ ที่จริงเขาไม่ได้อยากจะใช้แผนนี้เลย แต่เซียวจ้านดื้อรั้นจะไม่ยอมกลับกับเขาเอง

 



เคยบอกไปหรือยัง ว่าหวังอี้ป๋อเป็นคนดีเสียเมื่อไหร่..









*************


03/08/62



ยังไม่ได้แก้คำผิดคร้ะะ ฉันมันแค่วายร้ายย





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.253K ครั้ง

4,670 ความคิดเห็น

  1. #4654 Midories (@Midories) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 21:09
    เดวว โปะยาพากลับบ้าน นี่พระเอกหรือโจร อย่ารุนแรงกับน้องงง
    #4654
    0
  2. #4627 Auy_yibo (@Auy_yibo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 13:48
    ชอบๆๆจำผัวไม่ได้หรอป๋อลูกไม่อ่อนโยนกับพี่จ้านเลย
    #4627
    0
  3. #4510 maybunny (@blossomorrain) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 10:08
    อิพ่อใช้วิธีโจรเลย อหหหห
    #4510
    0
  4. #4472 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 20:18
    ตัวร้ายในคราบพระเอกใช่ไหม
    #4472
    0
  5. #4390 Mermaidtears (@scopianking) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 22:56
    เดี๋ยว​นะป๋ออออ​ แบบนี้ก็ได้หรออออ
    #4390
    0
  6. #4353 KuKoi Kim (@amore-ku63) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 11:59
    คนเลว 2019 ไปเลยจ้าาาา เฮ้ออออ นี่ป๋อเป็นพระเอกจริงๆหรอว้าาา
    #4353
    0
  7. #4285 AlwaysDmHp (@sunlikelay) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 09:39

    พี่ท่าน เอาดี ๆ เอ็งเป็นพระเอกแน่เหรอวะ วิธีการแม่มตัวร้ายมากอ่ะ

    #4285
    0
  8. วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 00:18
    พระเอกรึตัวร้ายบอกที5555 ทั่นเล่นยาสลบกันเลยทีเดียว ระวังน้องงอนๆน้า
    #4238
    0
  9. #4194 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 13:14
    โอ้โห ทั่นเล่นโปะยาสลบเลย? น้องจะโกรธไม๊เนี่ย
    #4194
    0
  10. #4169 เกเก้ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 15:49

    พระเอกหรือตัวร้าย ช่วยบอกที

    #4169
    0
  11. #4149 ไม้ทิพย์ (@D-2727yaoi) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 23:11
    เป็นพระเอกที่โจรมากกกก
    #4149
    0
  12. #4102 Mr.Kimm (@mickey_minnie) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 16:57

    ป๋อใจร้าย;_____;

    #4102
    0
  13. #3952 demon@0@ (@54040249347ammie) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 16:49
    ร้ายมากแม่!!!!!
    #3952
    0
  14. #3946 STEM1995 (@eveymin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 12:44
    ป๋อร้ายมากกก
    #3946
    0
  15. #3939 fern_wanchanok15 (@fern_wanchanok15) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 07:51
    เดี๋ยวนะพ่อ เข้าใจหรอกว่าเข้าหาเเบบปกติไม่เก่งเเต่วิธีนี้มันก็โหดไปน่ะพ่ออ
    #3939
    0
  16. #3936 MP.each (@mornpair2544) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 07:04
    ป๋อโว้ยยย นิสัยบ่ดี๋!!!!
    #3936
    0
  17. #3906 jaitrong_exo (@jaitrong_exo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 10:17
    อีเ-้ย กูจะตาบ กุตายตรงนี้ ตายไปแล้ว แม่งเง่ยๆๆๆๆ
    #3906
    0
  18. #3904 T_EyeVie (@eye2000chayarat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 09:38
    มันร้ายยนะคะคุมแม่่่่
    #3904
    0
  19. #3882 Lazy_g (@phensuwan_124) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 13:29
    อห แม่ มันไม่ได้รึป่าว แต่ละวิธี เห้ย นี่แกเข้าข่ายอาชญากรแล้วนะป๋อ ไปสุดมากนายคนนี้
    #3882
    0
  20. #3822 viarokana zama (@viarokana) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 00:49
    อิพ่อออ ใจเย๊นนนนนนน เดี๋ยวน้องก็กลัวหรอกก
    #3822
    0
  21. #3807 Doubledeuce9596 (@d-pcn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 00:03
    หลงเขามากไปมั้ยทั่นนน
    #3807
    0
  22. #3774 wcyex (@wcyex) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 22:16
    ทำแต่ละอย่าง... แบบ พูดไม่ออก
    #3774
    0
  23. #3694 Tanya's fiction (@tanya-fiction) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 09:30
    นึกออกแค่ จุด จุด จุด ...
    #3694
    0
  24. #3486 julyin (@julyin1991) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 00:50
    อี้ป๋อเหมือนโรคจิตอยู่นะ😂😂 ฮือออ
    #3486
    0
  25. #3474 Varaporn0329 (@Varaporn0329) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 15:28
    ต้องอึ้งกับอะไรก่อนดี.........😱????
    #3474
    0