DESTINY [ ป๋อจ้าน / อี้จ้าน ] mpreg

ตอนที่ 4 : Forget

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31,081
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,826 ครั้ง
    3 ต.ค. 62







กระต่ายในกำมือ..

 

 

ดวงตาคมดุแสนเย็นชาในเวลานี้เจือความเจ้าเล่ห์ไล่สายตาดูแฟ้มประวัติของพนักงานในบริษัทของหวังกรุ๊ปอย่างนึกขำ ปริญญาตรีเกียรตินิยมอันดับหนึ่งสาขาแฟชั่นดีไซน์ ประวัติมีพี่น้องสามคนแต่ตัวเองเป็นบุตรคนที่สอง ที่อยู่ทางบ้าน เบอร์โทรศัพท์ รูปถ่ายติดบัตร มือหนาเปิดพลิกหน้าแฟ้มดูไปเรื่อยๆอย่างไม่รีบร้อน เขาไม่คิดจะไปตามกลับมาซะเดี๋ยวนี้หรอก หวังอี้ป๋อกำลังรอเวลา..

 

 

นานเท่าไหร่มันก็ยิ่งเข้าทางเขามากเท่านั้น

 

 

เป็นเด็กไม่ดีก็ต้องถูกทำโทษ

 

 

อันที่จริงเขาไม่จำเป็นต้องตามหาอีกฝ่ายเลยด้วยซ้ำเพราะเขารู้อยู่แล้วว่าเซียวจ้านอยู่ที่ไหน ใครกันที่เป็นคนรับอีกฝ่ายให้เข้ามาทำงานในบริษัทถ้าหากไม่ใช่เขาคนนี้ แล้วในไม่ช้าเจ้าตัวก็จะเป็นคนเดินเข้ามาหาเขาเองโดยที่เขาไม่จำเป็นต้องทำอะไรมากมาย.. ในเมื่อเซียวจ้านทำงานอยู่ในบริษัทของเขา ..หึ

 

 

“ ขออนุญาตค่ะท่านรอง”

 

“ เข้ามา ”

 

คนที่ได้รับอนุญาตก้าวเดินฉับๆเข้ามาหยุดตรงหน้าโต๊ะทำงานผู้เป็นเจ้านาย เหมยลี่เป็นเลขาคนเก่งที่ทำงานอยู่กับคุณชายหวังอี้ป๋อมาตั้งแต่ที่เจ้านายของเธอรับช่วงเป็นท่านรองประธานใหม่ๆ น้ำเสียงฉะฉานถามเจ้านายออกไปด้วยท่าทีที่กระฉับกระเฉง

 

“ ไม่ทราบว่าท่านรองจะให้ดิฉันเรียกคุณเซียวจ้านมาพบเมื่อไหร่ดีคะ ”

 

 

คิ้วเฉลียงเข้มของคนเป็นรองประธานขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเพราะกำลังใช้ความคิด

 

 

เท่าไหร่ดีถึงจะพอ

 

“ ... ”

 

 

เดือนหน้า

 

 

น้ำเสียงเย็นชาตอบกลับความต้องการของตัวเองก่อนจะหันกลับมาสนใจแฟ้มประวัติในมือต่อ ในหัวคิดคำนวณแผนการต่างๆเอาไว้มากมายด้วยใบหน้าเรียบนิ่งที่ใครก็อ่านไม่ออก อี้ป๋อจะปล่อยให้อีกฝ่ายเป็นอิสระและใช้ชีวิตของตัวเองไปก่อนในหนึ่งเดือนนี้ แต่หลังจากนั้นเขาจะไม่ปล่อยไปไหนอีกแล้วเพราะเจ้าตัวจะต้องเตรียมตัวมาเป็นเมีย และแม่ของลูกที่ดีให้กับเขา

 

 

“ รับทราบค่ะ ”

 

เลขาคนเก่งโค้งหัวก่อนจะเดินออกไปจากห้อง เธอไม่รู้ตื้นลึกหนาบางเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของคนที่ชื่อเซียวจ้านกับท่านรองประธานสักเท่าไหร่ แต่จากที่ดูๆก็น่าจะสำคัญอยู่ไม่น้อยสำหรับท่านเพราะเมื่อสองปีก่อนคุณชายเป็นคนรับอีกฝ่ายเข้ามาทำงานโดยให้เธอเป็นคนสัมภาษณ์เองกับมือแบบที่ถ้าสัมภาษณ์ไม่ดียังไงก็ได้เข้าทำงานแน่ๆ ก่อนที่คุณชายจะบินไปดูแลบริษัทที่จีนสองปีใหญ่ๆแล้วเพิ่งจะได้กลับมาช่วงงานวันเกิด

 

กลับมาพร้อมกับต้องการที่จะพบพนักงานคนนั้นทั้งที่ท่านรองไม่เคยเรียกใครเข้าพบเลยสักคน

 

หรือว่านี่..

 

ดวงตากลมของหญิงสาวเบิกกว้างก่อนจะยกมือขึ้นปิดปาก ใบหน้าแดงระเรื่อ ตั้งแต่ที่มาเป็นเลขาให้กับคุณชายหวังผู้แสนเย็นชาคนนี้ เธอยังไม่เคยเห็นเจ้านายของเธอจะปรายตามองใครคนไหนเลยสักคน ตรงกันข้ามมีแต่จะนิ่งใส่จนเธอคิดว่าเจ้านายของเธอจำศีลเป็นพระไปแล้ว

 

 

แต่กับเซียวจ้านคนนี้คงจะเป็นคนพิเศษใช่ไหม.. ต้องใช่แน่ๆเลย

 

..

 


เซียวจ้านเดินเข้ามาในโถงทางเดินห้องพักอพาร์ทเม้นท์ชั้นที่เจ็ดที่ตัวเองอาศัยอยู่ มือเรียวไขกุญแจผลักบานประตูให้เปิดออกก่อนจะหอบร่างกายที่เหมือนจะแตกเป็นเสี่ยงๆเข้าไปในห้อง รองเท้าถูกถอดด้วยการสะบัดมันออกจนปลิวไปคนละทิศละทางเพราะตอนนี้ตาลายไปหมดไม่มีเวลามาจัดระเบียบอะไรทั้งนั้น

 

 

เหมือนจะตายให้ได้เลย แต่ก็ยังดีที่วันนี้เป็นวันเสาร์

 

 

มือเรียวกำกล่องยาสองกล่องเอาไว้ในมือ อีกตัวเป็นยาลดไข้ อีกตัวเป็นยาคุมฉุกเฉิน เขานับชั่วโมงในใจก็พบว่ามันยังไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมง สองขาเรียวก้าวเดินไปที่ตู้เย็นหยิบน้ำเปล่าออกมาจากในนั้นก่อนจะเทมันใส่แก้วจนเกือบเต็ม เม็ดแรกกินภายในยี่สิบชั่วโมงจะได้ประสิทธิภาพแปดสิบห้าเปอร์เซ็นต์ เม็ดที่สองกินตามหลังเม็ดแรกภายในสิบสองชั่วโมง เขาทวนคำอธิบายของเภสัชกรในใจ

 

“ จำไว้เลยจ้าน แกอย่าได้ไปเมาเป็นหมาแบบเมื่อคืนที่ไหนอีกนะ ”

 

ชายหนุ่มจิ๊ปากตัวเองเบาๆขณะมองแก้วน้ำกับแผงยาอย่างลุ้นๆ นิ้วเรียวจัดการแกะเม็ดยาเม็ดแรกออกจากแผงก่อนจะเอามันเข้าปากแล้วกลืนน้ำตามลงท้อง เซียวจ้านกินยาลดไข้ตามไปด้วยเพราะตอนนี้ทั้งตัวร้อนและวิงเวียนศีรษะไปหมด ปวดหัว เห็นภาพลางๆเหมือนกับบรรพบุรุษของตัวเองกำลังกวักมือเรียก

 

“ เห้อ ”

 

ตอนนี้ก็ได้แต่ภาวนา ว่ายี่สิบห้าเปอร์เซ็นต์ที่เหลือตัวเองจะไม่โชคร้าย ไม่งั้นล่ะม๊าตีเขาตายด้วยแส้หวายแน่ๆที่ไม่รักนวลสงวนตัว

 

คนตัวโปร่งบางเดินไปที่เตียงนอนเล็กๆของตัวเองก่อนจะล้มนอนลงเต็มที่ หลับเปลือกตาร้อนผ่าวลงก่อนจะสลบเหมือดเพราะพิษไข้และความเจ็บร้าวทั่วร่างกาย ลมหายใจสม่ำเสมอบ่งบอกว่ากำลังหลับสนิทอย่างง่ายดายเพื่อรอเวลาตื่นขึ้นมากินยาเม็ดที่สอง

 

..

 

 

“ ตี๋ ”

 

“ อาตี๋โว้ย !

 

“ อะไรม๊า ”

 

ตี๋ เซียวตี๋ตอบกลับคนเป็นแม่ที่เดินมาตะโกนในระยะหนึ่งเมตรในห้องของเขาเพราะเขากำลังเล่นเกมใส่หูฟังเลยไม่ได้ยิน หันไปมองก็เห็นม๊าทำตาเขียวปั๊ดราวกับเขาทำอะไรผิดร้ายแรงมาอย่างนั้นแหละ

 

ยังไม่ทันทำอะไรเลยเนี่ย !

 

“ นี่ลื้ออย่ามัวแต่เล่นเกมได้มั้ย หัดอ่านหนังสือซะบ้างซี่ ปีหน้าก็จะเข้ามหาลัยแล้วนะ ”

 

“ อ่านเสร็จแล้วม๊า ขอเล่นเกมก่อน “ ตอบปัดๆไปเพราะตอนนี้เกมในคอมกำลังได้ที่ อันที่จริงเขาก็อ่านหนังสืออยู่หรอกหน่า เห็นแบบนี้นะเพิ่งจะอ่านไปเมื่อกี้นี้เลยแต่พอจะเล่นเกมปุบม๊าก็ดันเดินเข้ามาพอดี เฮงซวย! เจอแต่ด้านร้ายๆของเขาเฉย

 

“ อ่านแล้วๆ ม๊าเห็นแต่ลื้อเล่นเกมทั้งวันทั้งคืนอ่า รอบที่แล้วบ่นว่าปวดท้องก็เพราะว่าลื้อเล่นเกมเยอะนี่แหละอาตี๋ ”

 

ใบหน้าหล่อเหลาช่วงวัยขบเผาะกลอกตาไปมา ไม่รู้ว่าม๊าโยงความสัมพันพวกนี้เข้ามาหากันได้ยังไง เด็กเรียนสายวิทย์ที่กากคณิตแต่เก่งภาษาอย่างเขาไม่เคยเข้าใจเลยสักครั้ง เล่นเกมเท่ากับอาการปวดท้อง.. หรอวะ? แต่นั่นแหละก็ไม่อยากจะเถียงเจ๊แกซักเท่าไหร่ เถียงทีไรก็บิดหู เอาแต่บิดหูอยู่นั่น

 

หูจะยาวลากดินแล้วเนี่ย !

 

“ ไม่เห็นจะเกี่ยวเลยม๊า นี่ม๊าลืมไปแล้วหรอว่าผมท็อปของสายชั้นนะ ไม่อ่านก็เก่งอยู่แล้วปะครับ ” จริงๆแล้ว ผมสี่จุดศูนย์นะบอกเลย แต่คุณครูก็ไม่ค่อยจะชอบหน้าเท่าไหร่เพราะโดดเรียนบ่อยเป็นว่าเล่น โดดเรียนแล้วไง ผมมีงานส่งแล้วกันหน่าจารย์

 

 

“ ม๊าล่ะเบื่อลื้อจริงๆ เอาแกงจับฉ่ายไปส่งเฮียลื้อที่ห้องหน่อยไป ”

 

ใบหน้าตี๋ๆของน้องคนสุดท้องหันขวับไปหาผู้เป็นแม่ทันที

 

“ ทำไมเป็นผมอะๆ ขอสิบนาทีได้มั้ยม๊า เล่นเกมแปบนึงดิ ”

 

“ ไม่ได้ๆ ไปส่งแค่แปบเดียวเองไอ้ลูกคนนี้ ค่อยกลับมาเล่นใหม่ไม่ได้หรือไงอาตี๋ ”

 

“ โห่ม๊าา ”

 

“ รึจะให้ม๊าสับคัทเอาท์วายฟาย ”

 

“ ไปละๆๆๆจ้า ”

 

 

ตี๋บอกลาเพื่อนในเกมก่อนจะกระโจนออกจากห้องด้วยความเร็วแสงทันที ไม่ใช่อะไร เขาโหลดหนังโป๊อยู่แล้วถ้าเกิดว่าม๊าสับคัทเอาท์วายฟายก็ต้องได้โหลดใหม่กันพอดี เกมมันก็แค่บังหน้า ของจริงคือพอร์นเท่านั้นจ้า ตี๋หยิบหมวกกันน็อกแล้วหยิบถุงจับฉ่ายกับกล่องทับเปิลแวร์ใส่ข้าวมาด้วย เดินไปที่รถมอเตอร์ไซค์ฟีโน่คันเก่งกำลังจะขับออกไปแต่..

 

“ อ่าวอาตี๋ ลื้อรีบร้อนจะไปไหนอั๊วะเห็นรีบวิ่งมาอย่างไวเลยเนี่ย ไม่ใช่จะรีบไปหาสาวที่ไหนหรอกนะ ”

 

“ สาวอะไรล่ะแปะ ผมจะเอากับข้าวไปส่งเฮียมันที่ห้อง ”

 

“ อ้อ เอาข้าวไปส่งอาหมวยจ้านหรอ ”

 

“ นี่ถ้าเฮียมันได้ยินแปะเลี้ยงมันว่าอาหมวยผมว่ามันอาละวาดแล้วนะ ” ตี๋ขำออกมาจนตาปิด ไม่รู้ทำไมแปะถึงชอบแซวเฮียมันด้วยการเรียกว่าอาหมวยที่เขาใช้เรียกผู้หญิงกัน เขาล่ะโคตรตลก ขำจนปอดเคลื่อนแล้วเนี่ยฮ่าๆๆ

 

“ ก็แหม่ เฮียลื้อหน้ามันหวานอย่างกับสีของดอกท้อ อั๊วก็เรียกอาหมวยๆมาตั้งแต่เล็กๆแล้วนี่นา ”

 

“ แล้วแต่แปะเลยครับ ผมไปละ ผมต้องรีบกลับมาโหลดหนังปะ.. เอ้ย ต้องรีบกลับมาเล่นเกม ”

 

“ อ่า ขับรถดีๆอาตี๋ ”

 

“ ระดับนี้แล้วแปะ ผมขับรถเซียนยิ่งกว่าเฮียมันอีก ”

 

               “ เดี๋ยวๆ ”

 

               “ อะไรอีกแปะะะะ ” ตี๋เริ่มทำหน้าเบื่อหน่ายอย่างจริงจังเพราะอยากจะรีบไปรีบกลับเร็วๆ ไม่ใช่อะไร เดี๋ยวม๊าจับได้ เดี๋ยวม๊ารู้ว่าคอมของเขามันโสมมขนาดไหน เดี๋ยวได้โดนแส้ฟาดกันพอดี เขาจะโทษแปะคนเดียวเลย!

 

               “ อะ ฝากนี่ไปให้เฮียลื้อด้วย ” มือเหี่ยวย่นยื่นบางสิ่งมาให้

 

               “ น้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋หรอ ตอนเย็นเนี่ยนะ ”

 

               “ เออออ อาตี๋ลื้อนี่นะ อั๊วฝากลื้อก็เอาไปให้เถอะหน่า ฝากบอกอาจ้านด้วยว่าขอโทษแทนไข่ตุ๋นมันด้วยที่กัดน่ะ อย่าถือสาเลย มันก็แค่หมาตัวนึง ”

 

               “ ได้แปะ ผมไปแล้วนะ มีไรอีกมั้ยเนี่ย ” ตี๋เริ่มสวมหมวกกันน็อกแล้วหันไปถามคนแก่ข้างๆ มือเหี่ยวย่นแกว่งเป็นเชิงบอกว่าไม่มีอะไรแล้วก่อนจะเดินกลับร้านขายน้ำต้ำหู้ข้างๆของตัวเองไป ตี๋สตาร์ทเครื่องยนต์รถมอเตอร์ไซค์ก่อนจะขับออกไปด้วยความเร็วแสงเหมือนเด็กแว้น

 

 

               ..

 

               เซียวจ้านตื่นขึ้นมาหลังจากที่หลับไปเกือบสีี่ชั่วโมง เปลือกตาสีไข่กะพริบลืมขึ้นมาก่อนจะมองนาฬิกาบนฝาผนังก็พบว่าตอนนี้หกโมงกว่าๆ พอได้นอนพักบวกกับกินยาแก้ไข้ก็ทำให้รู้สึกว่าร่างกายมันดีขึ้นมากกว่าเดิม ตัวก็ไม่ค่อยร้อนเท่าไหร่แล้วแต่ยังมีเจ็บสะโพกอยู่บ้าง ดวงตากลมเรียวกรอกไปมามองฝ้าเพดาน คิดอะไรบางอย่างที่เหมือนมันจะติดอยู่ในหัว มันเหมือนกับว่าเขาต้องทำอะไรบางอย่าง

 

               แต่ลืม..

 

               เซียวจ้านเป็นคนจำพวกที่ขี้หลงขี้ลืมเรื่องจุกจิกอย่างที่สุด พยายามนึกว่าลืมทำอะไรไปหรือเปล่าแต่ก็นึกไม่ออกเสียที

 

               ลืมอะไรวะ ?

 

               ติดอยู่ที่หัว แต่จำไม่ได้เฉยเลย

 

 

               กายบางหยัดลุกขึ้นมาจากเตียงอุ่นที่เผลอหลับไปตั้งหลายชั่วโมง ลุกจากเตียงไปทางโต๊ะวางของจิปาถะ ปลายเท้าเล็กหยุดยืนอยู่ข้างๆตู้เย็นก่อนสายตาจะเหลือบไปเห็นแผงยาคุมที่กินไปแล้วหนึ่งเม็ด ข้างๆแก้วน้ำที่เหลือน้อยกว่าครึ่งแก้วเพราะยังไม่ได้เทน้ำใส่ เซียวจ้านทีแรกหน้าเสียเล็กน้อยก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกที่ตัวเองเกือบลืมกินยาเม็ดสุดท้าย แต่ในที่สุดก็จำได้เสียที

 

 

               เพราะถ้าลืมล่ะก็นะ ชิบหายแน่ๆ

 

 

               มือเรียวหยิบแผงยาคุมขึ้นมาพินิจดู ออกจะกังวลอยู่หน่อยๆเพราะว่าไม่ค่อยมั่นใจสักเท่าไหร่แต่คนส่วนมากก็ใช้มันได้ดีแบบไม่มีข้อผิดพลาด เขาถึงได้โล่งใจขึ้นมานิดนึง เซียวจ้านแกะเม็ดยาออกจากแผงมาไว้ในมือพร้อมกับยกขวดน้ำเตรียมจะเทใส่แก้ว ดวงตากลมเรียวหลับลงภาวนาขอให้ยาคุมฉุกเฉินมันได้ผล

 

              

               ปั้งๆๆ!

 

 

                 เฮียยยยย ”

 

 

               “ เฮียเปิดเร็วผมเอากับข้าวมาส่งจะรีบไปเล่นเกมต่อ เดี๋ยวม๊าจับได้ว่าแอบโหลดหนังโป๊ เร้ววววว ”

 

 

               เสียงเคาะประตูที่ดังอย่างกับฟ้าถล่มทำเอาเซียวจ้านสะดุ้งตกใจจนเผลอทำเม็ดยาในมือร่วงลงในถังขยะตรงปลายเท้าอย่างที่ไม่รู้ตัว แก้วน้ำถูกวางไว้ที่แผงยาคลุมฉุกเฉินเหมือนเดิมก่อนจะเบนสายตาไปมองทางประตูแล้วรีบเดินไปเปิด อยากจะด่าไอ้ตี๋ให้มันหายบ้าแบบนี้สักที เคาะซะจนคนทั้งชั้นสะดุ้งแล้วมั้ง ถ้าเขาโดนเพื่อนร่วมอพาร์ทเม้นท์ดักทำร้ายขึ้นมาจะทำยังไง !

 

               “ เฮีย เปิดซักทีนะ ผมมาตั้งนาน ”

 

               “ มึงเพิ่งจะมาเมื่อกี้เถอะตี๋ ถ้ากูโดนดักทำร้ายขึ้นมาจะทำยังไงเนี่ย เคาะซะไม่เกรงใจชาวบ้านเขาเลย ”

 

“ ก็แหม่ คนมันรีบ ”

 

“ เคาะเบาๆก็ได้มั้ง ”

 

“ โทษทีเฮีย แต่หนังโป๊ผมสำคัญกว่าชีวิตเฮียนะ ”

 

เซียวจ้านกลอกตาไปมา รู้ว่าน้องมันพูดเล่นก็ไม่ได้ถือสาอะไรหรอก แต่แม่งโคตรน่าเตะ

 

“ จ้า น้องเวร แล้วมาทำไม ”

 

“ ม๊าทำต้มจับฉ่าย ให้เอามาส่งอะ ส่วนนี่ของแปะ น้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋ แกฝากมาบอกว่าอย่าถือสาไข่ตุ๋นมันเลยเฮีย มันก็แค่หมาตัวนึง พิทบูลตัวนึงเอง ”

 

พอพูดถึงหมาก็ทำเอาเซียวจ้านขนลุกทันที ใบหน้าจากที่ซีดอยู่แล้วก็ยิ่งซีดเซียวเข้าไปใหญ่จนแทบไม่มีเลือด ก็ไข่ตุ๋นมันทำให้เขาโดนเข็มฉีดยาไปตั้งเก้าเข็ม แถมเข็มบาดทะยักที่พอโดนฉีดแล้วยกแขนไม่ขึ้นตั้งสามสี่วัน แค้นมากแต่ก็สู้หมาไม่ได้

 

“ เออไม่ถือสาหร้อกก ”

 

“ เสียงสูงนะ ”

 

“ เหอะ ขอบใจแล้วกันที่เอามาส่งอะ ”

 

“ ไม่เป็นไรเฮีย ผมมันก็เป็นแค่ทาสรับใช้คนนึง ”

 

“ เวทนา ”

 

“ ผมไปละนะ เดี๋ยวมืด ”

 

“ อือ ขับรถดีๆล่ะตี๋ กลางค่ำกลางคืน ”

 

“ จ้าาา ”

 

“ กูขอซื้อคำว่าจ้าทิ้งทีเถอะว่ะ รำคาญจริงๆ ”

 

“ ผมก็ว่าจะไม่ถามเฮียแล้วนะ แต่เฮียด่าผมอะ คอไปโดนไรมา.. ” ตี๋หรี่ตามองคนตรงหน้าอย่างจับผิด สำรวจอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้า ก็กับพบสิ่งผิดปกติมากมายไม่ว่าจะเป็นใบหน้าซีดๆเหมือนคนเป็นไข้ รอยแดงจ้ำๆแถวต้นคอนั่นอีก ดูแวบเดียวก็รู้แล้วว่าไปทำอะไรมา ร้ายนักนะเฮียกูเนี่ย !

 

“ ... ”

 

คนถูกถามได้แต่อ้ำอึ้ง หลบสายตาของน้องชายที่มันมองเขามาอย่างกับรู้ทัน ทำไม ทะ.. ทำไมมีแต่คนเหมือนจะรู้ทันเขาตลอดเวลาเลย แต่ในที่สุดก็เลือกที่จะพูดปดออกไปเพราะไม่อยากให้ใครมารู้เรื่องทั้งนั้น

 

“ มดกัดแล้วแพ้ ”

 

“ เชื่อก็ได้ ผมไปจริงๆละ ”

 

“ รีบไปเถอะจ้า ”

 

“ รำค๊าญ ผมขอซื้อคำว่าจ้าทิ้งเดี๋ยวนี้ ”

 

“ อะ ไอ้เชี่ยตี๋!

 

คนเกือบป่วยแทบจะวิ่งไปเตะน้องชายที่รีบวิ่งเข้าลิฟต์อย่างรวดเร็วแต่เพราะเจ็บไปหมดทั้งตัวเลยทำไม่ได้ มีน้องแบบนี้มันก็น่าปวดหัวอยู่ไม่น้อยเลย

 

จมูกเชิดรั้นถอนหายใจออกมาเพราะความปวดประสาท แล้วพอนึกได้ว่าก่อนหน้าทำอะไรก็พาตัวเองเดินไปทำธุระที่ค้างต่อของตัวเองให้เสร็จที่โต๊ะวางของ ดวงตากลมเรียวกวาดมองแผงยาก่อนจะหยิบขึ้นมาดูก็พบว่ามันไม่มีเม็ดยาอยู่แล้ว ไหนจะแก้วน้ำที่น้ำลดเหลือน้อยกว่าครึ่งแก้วนั่นอีก มันทำให้เขาเริ่มไม่แน่ใจสักเท่าไหร่

 

 

หรือว่าเราจะกินเม็ดที่สองไปแล้ว

 

 

เขากินยาไปแล้วจริงๆใช่ไหม

 

 

พอลองนึกย้อนก็จำไม่ค่อยจะได้ แต่ในเมื่อหลักฐานมันก็ชัดเจนขนาดนี้สงสัยคงจะกินเข้าไปแล้วจริงๆตอนที่ไอ้ตี๋มันมาเคาะประตู






*******************


30/07/62

ยังไม่ได้แก้คำผิดเรยยย อาจจะมีเบลอๆมาบ้างจ้าา คนอ่านอย่าตกใจกันน้าา555


ปลล ทุกคนเคยเป็นไหมแบบทำอะไรสักอย่างค้างไว้พอกลับมาก็ลืมว่าทำไปยังนะ มันแบบเอ๊ะ ทำไปยัง อะไรแบบนี้อะ เพราะไรท์เป็น55555 ในส่วนของจ้านนั้นนางก็คงจะคิดว่ากินแล้วเพราะน้ำมันลดน้อยกว่าครึ่งแก้ว แถมยาก็ไม่มี อารมณ์แบบกูกินแล้วแน่ๆอะ555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.826K ครั้ง

4,678 ความคิดเห็น

  1. #4669 geejajaa (@geejaadorable) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 20:29
    ทำไมจ้านขี้ลืม เกี่ยวกับที่จำป๋อไม่ได้ไหมอ่ะแต่ถ้าจ้านเป็นคนเก่งก็น่าจะไม่ลืมดิ เป็นห่วงกลัวเป็นโรคร้ายอ่ะไร

    แต่ก็นะพยายามคิดว่าบทจะท้องอ่ะ มันก็ต้องงแบบนี้!!! อ้ายยยยยย
    #4669
    0
  2. #4668 geejajaa (@geejaadorable) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 20:29
    ทำไมจ้านขี้ลืม เกี่ยวกับที่จำป๋อไม่ได้ไหมอ่ะแต่ถ้าจ้านเป็นคนเก่งก็น่าจะไม่ลืมดิ เป็นห่วงกลัวเป็นโรคร้ายอ่ะไร

    แต่ก็นะพยายามคิดว่าบทจะท้องอ่ะ มันก็ต้องงแบบนี้!!! อ้ายยยยยย
    #4668
    0
  3. #4652 Midories (@Midories) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 20:51
    ท้องแน่ๆ
    #4652
    0
  4. #4528 PandaPuffycheeks (@PandaPuffycheeks) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 21:50
    จ้านลูกกกกกก
    #4528
    0
  5. #4507 maybunny (@blossomorrain) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 00:35
    จ้านลืมกินอีกเม็ดชัวร์555
    #4507
    0
  6. #4496 pukun_jh (@pukun_jh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 20:57
    ลูก...ถ้า 25% ติดก็คือ....น้ำยาเขาดีจริงค่ะ^^ สมเป็นทั่น!!
    #4496
    0
  7. #4470 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 20:01
    น้องขี้หลงขี้ลืมนะเรา
    #4470
    0
  8. #4455 TifunNSlove (@TifunNSlove) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 14:31
    โว้ยยยยชิบช้ายแล้วลูกตรู
    #4455
    0
  9. #4454 TifunNSlove (@TifunNSlove) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 14:30
    โว้ยยยยชิบช้ายแล้วลูกตรู
    #4454
    0
  10. #4380 Mermaidtears (@scopianking) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 22:39
    เวนนนนนนน​ ชิหัยยยย​ พิจ้านนนนนแกลืมมมม
    #4380
    0
  11. #4282 AlwaysDmHp (@sunlikelay) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 08:37

    จ้านนน เธอลืมกินยา เธอลืมกินยา เธอลืมกินยาจ้านนนน ขำอาตี๋มาก เป็นน้องที่โคตรกวงติง

    #4282
    0
  12. #4206 jkvilavayou07 (@jkvilavayou07) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 23:59
    น้องจ้านอย่างอ๊อง55555
    #4206
    0
  13. #4192 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 12:43
    เวรกรรม จ้านจ้านนู๋ยังไม่ได้กินอีกเม็ดเลยลู๊กกก
    #4192
    0
  14. #4185 my-kh (@yuisupitshaya) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 22:30
    จ้านนนน จ้านนนหนูยังไม่กินนนนน กลับมากินนน แต่ก็นะคิคิ
    #4185
    0
  15. #4181 JusOH (@JusCake) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 21:34
    น้องงงงง
    #4181
    0
  16. #4167 เก้เก้ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 15:28

    จจ้านนนนยย กลับมาก่อนนนนน หนูยังไม่ได้กินยาาาาาาา จ้านนนนนน หนูจะลืมง่ายแบบนี้ไม่ได้ ลูกกกกกก

    #4167
    0
  17. #4152 063kannika (@063kannika) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 01:37
    น้อง เราลืมง่ายขนาดนี้เลยหรอออ555
    #4152
    0
  18. #4100 Mr.Kimm (@mickey_minnie) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 16:29

    น้องงงง5555555 น้องจะลืมแบบนี้ไม่ได้5555555

    #4100
    0
  19. #3949 demon@0@ (@54040249347ammie) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 15:00
    น้องอ๊อง 55555
    #3949
    0
  20. #3912 luffypokpok (@luffypokpok) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 01:24
    555555จ้านนนนนน ลืมอะไรก็ได้แต่ลืมเรื่องนี้ไม่ได้น้า เข้าทางพี่มันพอดีสิเนี่ย
    #3912
    0
  21. #3880 Lazy_g (@phensuwan_124) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 13:11
    จ้านลูกกกกกดก หนูจะลืมอะไรก็ได้ แต่จะลืมกินยาไม่ด๊ายยยยยยย ตายๆ
    #3880
    0
  22. #3805 Doubledeuce9596 (@d-pcn) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 23:54
    หนูลูกกก 5555
    #3805
    0
  23. #3779 Byunpulloy (@petch22446688) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 22:34
    น้องอ๊องยาคุมเหรอลูก855555555
    #3779
    0
  24. #3769 wcyex (@wcyex) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 22:03
    ขี้ลืมเกินไป๊!!!
    #3769
    0
  25. #3605 ONlYMIN (@Tameen_D) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 23:00
    จ้านนน 55555
    ยังไม่ได้กินเลยลูกมันตกไงลูก
    โอ้ยจ้านนนนน
    #3605
    0