DESTINY [ ป๋อจ้าน / อี้จ้าน ] mpreg

ตอนที่ 17 : Xiao's family

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,758
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,035 ครั้ง
    3 ต.ค. 62





               “ คุณ ”

 

               “ ... ”

 

               “ อย่าลืมแวะตลาดล่ะ ” เซียวจ้านที่ตื่นแต่เช้ามาดูพระอาทิตย์ขึ้นกับพ่อของเจ้าตัวเล็กส่งเสียงบอกอีกฝ่ายที่กำลังขับรถออกจากบ้านพักต่างอากาศเข้ากรุงเทพในตอนเช้าตรู่ กะว่าจะซื้ออาหารทะเลสดไปฝากตี๋มันด้วยเพราะเห็นว่าชอบกินอีกทั้งไหนๆก็มาถึงทะเลแล้ว และพอดีที่วันนี้ผู้ชายคนนี้จะพาเขาแวะเข้าไปที่บ้านด้วย

              

               “ ไม่ลืม ”

 

               “ คุณมาทะเลบ่อยมั้ย ” ว่าที่คุณแม่ที่ทอดสายตามองท้องทะเลที่ค่อยๆไกลออกไปเรื่อยๆเอ่ยถาม ไม่ใช่อะไร เซียวจ้านแค่คิดว่าในรถมันเงียบเกินไปในตอนนี้

 

               “ เมื่อก่อนมาบ่อย มาดูโรงแรมที่หัวหิน ”

 

               “ อ้อ ใช่สิ ผมลืมไปได้ไงว่าครอบครัวคุณมีโรงแรมอยู่ที่นี่ด้วย ”

 

               “ ครอบครัวของเรา ”

 

               “ ... ”

 

               “ อีกหน่อยลูกโตก็จะยกให้ลูก ”

 

               หวังอี้ป๋อที่ขับมาเรื่อยๆเพราะค่อนข้างชินกับเส้นทางเอ่ยออกมาอย่างเรียบๆเช่นเคย เขาไม่เคยเดินตลาดเลยสักครั้งในชีวิตและดูจากที่เห็นมันก็น่าจะทั้งแออัดแล้วก็ทั้งร้อน แต่เมื่อวานตอนเช้าเซียวจ้านชวนเขาออกไปซื้อของสดที่ตลาดอาหารทะเลใกล้ๆบ้านเพราะเจ้าตัวอยากทำอาหารกินเอง ก็เลยเคยไปเป็นครั้งแรก ไม่ได้แย่เท่าไหร่..

 

               “ คุณอย่าไปคว่ำกะละมังปลาแบบเมื่อวานอีกล่ะ เข้าใจไหม ”

 

               ที่ไหนล่ะ

 

               “ ไม่ทำแล้ว.. ”

 

               เซียวจ้านที่ไม่เคยเห็นผู้ชายคนนี้เขินแทบจะกลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่ตอนเห็นใบหูขาวๆนั่นเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงขึ้นมา ไม่เข้าใจเลยว่าอีกฝ่ายทำไมถึงได้เบอะบะขนาดนั้น โดนปลาที่ยังไม่ตายกระโดดใส่จนตัวเองชนกะละมังใส่ปลาที่เขาเอาวางไว้บนแพจนหกเต็มพื้นไปหมด แล้วเขาก็ต้องรีบเดินเข้าไปเคลียร์เพราะว่าผู้ชายคนนี้ได้แต่ยืนนิ่งทำอะไรไม่ถูกอย่างเดียว

 

               “ เห้อ คุณป๋อนะคุณป๋อ ”      

 

               “ ... ”

 

               “ รอบนี้เดินตามผมอย่าห่างไปไหนเลยนะ ”

 

               “ อืม ”

              

               ..

 

              

               “ จ้าน ”

 

               “ หือ

 

               “ ไม่ผ่านร้านนั้นนะ ” น้ำเสียงทุ้มๆพูดออกมาเบาๆบอกกับคนที่กำลังเดินนำคนตัวสูงเข้าไปในตลาด เซียวจ้านหันมาหาคนที่พูดด้วยใบหน้านิ่งๆแต่ดูก็รู้ว่าอีกฝ่ายยังรู้สึกเสียฟอร์มกับเรื่องเมื่อวานไม่หายเลยได้แต่พยักหน้าตามใจ ว่าที่คุณแม่รีบเร่งเดินไปเข้าอีกทางเพราะกลัวตลาดจะวายหมดไปก่อนเนื่องจากตอนนี้มันเริ่มสายแล้ว

 

               “ งั้นเข้าทางนี้ก็ได้คุณ ”

 

              

               เซียวจ้านเข้ามาในอาณาเขตของแผงขายอาหารทะเลเดินเตาะแตะนำหน้าคนตัวสูงพร้อมกับฮึมฮำเพลงเบาๆอย่างอารมณ์ดี ดวงตากลมเรียวก็สำรวจสัตว์น้ำกินได้ที่นำออกมาจากเรือประมงใหม่ๆในตอนเช้าไปพลาง แต่สักพักก็ต้องเหลือบไปมองพ่อของเจ้าตัวเล็กเป็นระยะเพราะว่ากลัวคุณชายเขาจะทำอะไรเงอะงะอีก เหมือนมีลูกไม่มีผิด

 

               “ ... ”

 

               ทว่าพอเดินไปสักพักเซียวจ้านก็ต้องหยุดอยู่กับทีเพราะว่าเจอสิ่งที่ถูกใจเข้าให้ หอยนางรมสดๆแก้มกับยอดกระถินแล้วก็น้ำจิ้ม.. ว่าที่คุณแม่ที่ยังไม่ได้กินอะไรเลยกลืนน้ำลายอึกใหญ่แต่เช้าเพราะความอยากที่จะกินสิ่งที่อยู่ตรงหน้า คนท้องอ่อนรีบหยิบกระเป๋าเงินของตัวเองออกมาทันที

 

               “ ห้าม ”

 

               น้ำเสียงเข้มๆดังขึ้นจากทางด้านหลังทำให้ว่าที่คุณแม่ที่กำลังจะก้าวเข้าไปซื้อแล้วจ่ายเงินหยุดชะงัก หวังอี้ป๋อที่รู้ทันว่าแม่ของเจ้าตัวเล็กกำลังคิดอะไรอยู่รีบพูดดักขึ้นมาทันควันเพราะเผลอเป็นไม่ได้ เซียวจ้านจะกินของดิบอีกแล้ว

 

               “ ถุงเดียวก็ได้นะ คุณนะ ”คนที่โดนห้ามรีบพูดก่อนจะหันไปมองใบหน้านิ่งๆของคนตัวสูง พูดได้เลยว่ายังไงอีกฝ่ายก็ไม่อนุญาตให้เขาแน่ๆก่อนจะหันไปมองถุงใส่หอยนางรมสดกับเครื่องเคียงตาปริบๆ เขาขอถุงเดียวเอง สัญญาว่าจะเชื่อฟังทุกอย่างหนึ่งวันเลยเอ้า !

 

               “ ห้าม.. ”

 

               ชายหนุ่มที่ช่วงนี้ต้องคอยคุมพฤติกรรมการกินของว่าที่คุณแม่พูดเสียงเรียบ หวังอี้ป๋อพยายามไม่สนใจดวงตาแป๋วๆที่อีกฝ่ายชอบงัดออกมาใช้เวลาอยากได้อะไรแต่เขาดันไปขัดใจเจ้าตัว แต่เจ้าตัวก็คงจะรู้

 

               “ ทำไปมันก็เท่านั้น “

 

               อะไรตามใจได้คนตัวสูงก็ตามใจ ส่วนอะไรห้าม ก็คือห้าม

 

               “ ห้ามๆๆๆ  ผมไม่กินก็ได้ ” คนท้องอ่อนถอนหายใจยาวเหยียดอย่างเซ็งๆ เซียวจ้านที่ถึงแม้จะเสียดายมากแค่ไหนแต่ว่าเขาก็เข้าใจนั่นแหละในสิ่งที่ผู้ชายคนนี้กำลังทำอยู่ ถ้าเกิดกินเข้าไปเจ้าตัวเล็กก็จะได้กินของดิบด้วย แล้วพอเป็นแบบนั้นมันก็คงไม่ดีเท่าไหร่

 

               “ ... ”

 

               “ ปะคุณ ไปดูแผงอื่นกัน ”

 

               ..

 

               ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมงที่ว่าที่คุณแม่เดินดูของในตลาดจนตอนนี้เกือบจะแปดโมง เซียวจ้านนับนิ้วเช็กของที่ตัวเองซื้อไปพลางแต่ไม่ได้เป็นคนจ่ายเงินสักบาทระหว่างเดินนำหน้าคนตัวสูงไปที่รถ ส่วนหวังอี้ป๋อก็กลายเป็นคนถือของให้กับว่าที่คุณแม่ไปโดยปริยาย แต่นั่นมันก็ควรจะเป็นแบบนี้ถูกแล้ว

 

               กล่องโฟมขนาดกลางสองกล่องที่บรรจุอาหารทะเลสดต่างๆนาๆพร้อมกับน้ำแข็งถูกยัดเข้าที่ท้ายรถตอนที่เจ้าของมันทำการเปิดด้านของหลังรถยนต์ออกก่อนจะปิดมันลงเมื่อเก็บเสร็จเรียบร้อย ส่วนพวกของฝากแห้งๆที่เมื่อวานแวะซื้อจากที่ไปเที่ยวมาหลายๆที่ทั้งวันกับกระเป๋าเดินทางถูกเปลี่ยนมาวางอยู่ด้านหลังเบาะของคนขับในมาเซราติแทน

 

               “ ... ”

 

               “ จะเอาอะไร.. ” คนตัวสูงที่ขึ้นมานั่งบนที่คนขับพร้อมกับว่าที่คุณแม่แล้วเอ่ยถาม ดวงตาคมที่มักจะลอบสังเกตเซียวจ้านตลอดเวลาเห็นว่าเจ้าตัวทำหน้าเหมือนกับต้องการอะไรสักอย่าง

 

               “ เราซื้อปูนิ่มมาแล้วใช่มั้ยคุณ ”

 

               “ ซื้อแล้ว ”

 

 

               “ กุ้งล่ะ ”

 

               “ ซื้อแล้ว ”

 

               “ หอยนางรมล่ะ ”

 

               “ ... ”

 

               “ อ่อๆ ลืมไปคุณไม่ให้ผมกิน ” เซียวจ้านยิ้มแหยๆ

 

               “ ซื้อแล้ว ”

 

               ว่าที่คุณแม่ที่ได้ยินแบบนั้นหันขวับไปหาคนที่กำลังขับรถทันที “ ตอนไหน !!

 

               “ ตอนกระต่ายแม่ลูกอ่อนแถวนี้เผลอ 

 

               รอยยิ้มดีใจปรากฏบนใบหน้าของว่าที่คุณแม่ทันที เซียวจ้านตาเป็นประกายแบบที่ไม่ได้แกล้งทำเวลาอยากจะขออะไรสักอย่างแต่อีกฝ่ายชอบไม่ยอมให้ “ คุณยอมให้ผะ..”

 

               “ สามตัว ”

 

               รอยยิ้มกว้างๆหุบลงทันที 


               “ เหอะ ! ใจดำ !

 

               “ หรือจะไม่กิน งั้นเอาไปทิ้ง ”

 

               “ กะ กิน ! กินสิคุณ สามตัวก็สามตัวห้ามเบี้ยวด้วย !!

 

 

               ..

 

                

 

               เซียวตี๋นั่งท้าวคางอยู่กับโต๊ะกลมในร้านอาหารตามสั่งของแม่ตัวเองในเวลาบ่ายสามกว่าๆ ดวงตาตี่ๆกวาดสายตามองไปเรื่อยเปื่อยอย่างเซ็งๆเพราะไม่มีอะไรทำเนื่องจากวันนี้วันเสาร์แล้วม๊าปิดร้านเร็ว ทว่าไม่นานรถยนต์คันหรูสีดำสนิทก็เคลื่อนตัวเข้ามาก่อนจะจอดสนิทลงตรงหน้าร้านและไม่ต้องให้เดา เขาก็รู้ว่ามันเป็นรถของใคร ..ไอ้ลุงนั่น

 

               “ คุณแม่สวัสดีครับ ” คนตัวสูงที่เปิดประตูรถลงมายกมือไว้แม่ของเซียวจ้านอย่างนอบน้อม

 

               “ อ้าว มากันแล้วหรอลูก แล้วจ้านล่ะ” จางลี่ที่เพิ่งจะลงมาจากชั้นสองของตัวตึกยิ้มให้กับว่าที่ลูกเขยที่ลงมาจากรถแต่ไม่ได้ดับเครื่องยนต์ กวาดสายตามองหาลูกชายของตัวเอง

 

               “ หลับอยู่บนรถครับ ” หวังอี้ป๋อบอกกับผู้เป็นแม่ของเซียวจ้านที่หลับปุ๋ยมาตลอดทาง ขากลับเขาแวะกินข้าวสองรอบคือข้าวเช้าที่เซียวจ้านบ่นว่าหิวตลอดทางออกจากตลาด กับข้าวกลางวันที่เจ้าตัวบ่นว่าหิวอีกแล้วทั้งที่เพิ่งจะกินไปได้ไม่ถึงสามชั่วโมงมันเลยทำให้กินเวลาไปสองชั่วโมงกว่าเลยทำให้มาถึงช้า

 

               “ จิ๊ ”

 

               “ ... ”

 

               เด็กหนุ่มอายุสิบแปดปีถอนหายใจเฮือกใหญ่ พอเห็นว่าเป็นใครที่ลงมาจากรถแทนที่จะเป็นเซียวจ้านพี่ชายของตัวเองทำหน้าหงิกทันทีเพราะว่าเหม็นขี้หน้า ดวงตาตี่ๆลอบมองร่างสูงๆของอีกฝ่ายที่ดูภูมิฐานกับชุดที่มองแวบเดียวก็รู้ว่าเพิ่งไปเที่ยวทะเลกลับมา หล่อดี แต่ไม่ชอบว่ะ !

 

               “ อาตี๋ลูก ”

 

               “ ครับม๊า ” ตี๋ขานรับเสียงเอื่อยๆก่อนจะใช้สายตาตวัดมองคนที่ยืนทำหน้านิ่งๆแต่ปรายตามามองเขาแวบหนึ่งก่อนที่อีกฝ่ายจะเดินไปเปิดท้ายด้านหลังรถยนต์

 

               “ ไปช่วยพี่เขายกของไป ”

 

               “ ซื้อมาก็ยกเองดิ

 

               “ ตี๋ !

 

               “ โอ๊ยม๊า ไปแล้วๆๆๆ ” เซียวตี๋ที่นั่งอยู่ดีๆก็โดนบิดสีข้างแบบไม่แรงมากรีบลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ ขายาวๆสาวเท้าตรงไปยังคนที่กำลังยกลังโฟมออกมาจากหลังรถอย่างกระฟัดกระเฟียด แขนกำลังพอดีวัยยกลังโฟมอีกใบออกมาจากท้ายรถก่อนจะเดินตามคนที่สูงกว่าเอาไปวางไว้บนโต๊ะในครัว เซียวตี๋เขม็งมองคนที่วางของไว้บนโต๊ะเสร็จก็หันหลังกลับมา

 

               “ ... ”

 

               “ มาทำไมลุง ?   

 

               นิ้วเรียวยาวของหวังอี้ป๋อชี้เข้าหาอกของตัวเองก่อนน้ำเสียงทุ้มต่ำแสนเย็นชาจะเอ่ยประโยคเบสิกออกไปเรียบๆ

 

               “ นี่ พี่เขย ”

 

             “ เหอะ ผมไม่รับลุงเป็นพี่เขยหรอกนะจะบอกให้ !

 

               “ ... ”

 

               “ เฮีย ของ ผม ” เซียวตี๋เน้นย้ำคำพูดของตัวเองเสียงดังฟังชัดเพราะว่าไม่ค่อยชอบขี้หน้าอีกฝ่ายสักเท่าไหร่ ซักหมัดยังได้เลย

 

               “ หรอ ”

 

               คนอายุน้อยกว่าสิบกว่าปีที่เห็นใบหน้านิ่งๆของอีกคนก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา ดูก็รู้ว่าไอ้ลุงนี่มันกำลังกวนโมโหเขาอยู่ชัดๆ แต่ทำไมม๊าถึงได้ชอบอีกฝ่ายขนาดนั้นวะ ! ตี๋ไม่เข้าใจ !!

 

 

               “ แต่ตอนนี้เขาเป็นของฉัน ”

 

               ริมฝีปากหยักของชายหนุ่มกระตุกยิ้มร้ายอย่างผู้ชนะ หวังอี้ป๋อดันกระพุ้งแก้มเล่นพลางเดาะลิ้นไปมาหวังปั่นประสาทคนตรงหน้าซึ่งมันได้ผลลัพธิ์อย่างดีเพราะอีกฝ่ายกำลังทำสีหน้าโมโหเต็มแก่ เขาไม่เคยกลัวหรอกนะกับไอ้เด็กตัวกะเปี๊ยกน้องของเซียวจ้านน่ะ เพราะว่าเขาเป็นต่อ..

 

               “ ไม่ใช่ ! ไม่ให้โว้ยย !

 

               “ แต่หลานของนาย ฉันเป็นคนทำนะ ”

 

               คำพูดของคนที่แก่กว่าทำเอาเซียวตี๋สตั๊นไปทันที

 

               “ ทีนี้ไม่ต้องให้บอกใช่ไหม..  

 

               “ ... ”

 

               “ ว่าฉันอยู่ในฐานะอะไรของเซียวจ้าน ”

 

               “ อะ ไอ้ลุง !!

 

               หวังอี้ป๋อก้าวเดินต่ออย่างไม่สนใจเสียงโวยวายเพื่อที่จะออกจากห้องครัวไปอุ้มเซียวจ้านขึ้นไปนอนบนห้องของเจ้าตัวดีๆ ทว่าก็ฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ก่อนขายาวจะหยุดเดินเพื่อบอกบางสิ่งที่สำคัญให้กับน้องชายของเซียวจ้าน

 

 

               “ อย่าลืมคิดชื่อหลานเผื่อไว้เยอะๆล่ะ ”

 

               ..

 

 




               “ ตี๋ มานั่งข้างๆม๊า ”

 

               “ ไม่เอาม๊า ผมจะนั่งกับเฮีย ”

              

                 เอ๊ะลื้อนี่มันยังไง แล้วจะไปนั่งคั่นกลางพี่เขาทำไมห๊ะ ” จางลี่ทำตาเขียวใส่ลูกชายคนสุดท้องของตัวเองที่ไม่ยอมมานั่งข้างเธอดีๆแต่ดันไปนั่งคั่นกลางระหว่างเซียวจานกับพ่อว่าที่ลูกเขย แถมยังทำหน้าบูดใส่อารมณ์แบบเด็กไม่ดีกับคุณหวังเขาแบบนั้นอีก มันน่าจริงๆเลยไอ้เด็กคนนี้

 

               “ เอ่อ ไม่เป็นไรครับม๊า ให้ตี๋มันนั่งตรงนี้ก็ได้ ” เซียวจ้านรีบพูดออกมา

 

               คนที่แทรกกลางพี่ตัวเองกับแขกในวันนี้ได้สำเร็จยกยิ้มทันที ตี๋เบนสายตาไปมองคนที่อายุมากกว่าที่นั่งข้างๆอย่างเย้ยหยันแล้วยักคิ้วใส่แบบที่ไม่มีใครเห็นนอกจากอี้ป๋อคนเดียว

 

               หวังอี้ป๋อที่ถูกน้องของเซียวจ้านมาแย่งที่นั่งหน้าเรียบตึงเพราะทำอะไรไม่ได้นักนอกจากค่อยๆแกะเปลือกกุ้งที่เผาเรียบร้อยแล้วใส่จานไว้หลายๆตัวก่อนจะดันให้ว่าที่คุณแม่ที่กินเก่งจนแก้มออก ดวงตาคมลอบมองคนตัวเล็กที่กำลังใช้ส้อมจิ้มปลาหมึกเป็นระยะผ่านคนกลางที่เขาชักจะหงุดหงิดขึ้นมาทุกนาที

 

               หึ ก็แค่น้อง..

 

               “ ปูผัดผงกะหรี่อันนี้กินเยอะๆเลยลูก ม๊าตั้งใจทำสุดฝีมือเลยนะ ”

 

               “ ขอบคุณครับ ” หวังอี้ป๋อที่ผงกหัวขอบคุณแม่ของเซียวจ้านที่ตักผัดผงกะหรี่ใส่จ้านให้ มือหนาค่อยๆใช้ช้อนและส้อมตักเนื้อปูเข้าปากก็พบว่ามันอร่อยมาก

               ส่วนที่เรื่องของเขากับเซียวจ้าน เมื่อช่วงบ่ายที่อีกฝ่ายกำลังหลับเขาก็พูดกับท่านทั้งสองไปแล้วว่าจะให้ผู้ใหญ่มาขอมาคุยให้เป็นเรื่องเป็นราว

 

 

               “ ตามสบาย คืนนี้นอนที่นี่ใช่ไหม ”

 

               “ ครับ ” หวังอี้ป๋อตอบกลับกับผู้เป็นพ่อของเซียวจ้านที่ช่วงนี้ดูจะเฉยๆกับเขาแล้วหลังจากที่แรกๆสัมผัสได้ว่าไม่ค่อยจะชอบหน้าของชายหนุ่มสักเท่าไหร่ หวังอี้ป๋อละมือจากช้อนส้อมของตัวเองเพราะว่าอิ่มแล้วเอื้อมมือไปหยิบจานเปล่าข้างๆ ก่อนจะลงมือแกะเนื้อปูนึ่งให้กับคนท้องอ่อนที่เอาแต่กินจนแก้มตุ่ยไม่สนใจอะไร มือใหญ่ยื่นจานผ่านคนกลางไปโดยไม่สนใจจนเซียวตี๋ที่ได้แต่นั่งทำหน้าหมั่นไส้เป็นระยะ

 

               “ ... ”

 

               “ ทำไมคุณไม่กินบ้าง ”

 

               “ กินแล้ว ”

 

               “ ไม่ต้องแกะให้ผมก็ได้ เกรงใจอะ แกะปูมันเจ็บมือ ”

 

               “ ไม่เอา ?

 

               “ อะ เอาสิ ” เซียวจ้านรีบพูดขึ้นทันทีก่อนจะยิ้มแฉ่งที่ไม่ต้องแกะเนื้อปูเองเพราะว่ามันเจ็บ ว่าที่คุณแม่จิ้มส้อมเข้าไปที่เนื้อปลาหมึกให้คนตัวสูงเป็นการแลกกัน

 

               “ เอาใจ.. ?

 

               “ ไม่ชอบ ? งั้นผมตักคืนแล้วกัน ” ว่าที่คุณแม่ที่กำลังจะเอื้อมส้อมไปจิ้มปลาหมึกคืน แต่ก็ไม่ทันที่หวังอี้ป๋อใช้ส้อมของตัวเองจิ้มปลาหมึกทั้งหมดที่เจ้าตัวตักมาให้ยัดมันเข้าปากจนหมดในพริบตา เซียวจ้านที่ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้ทำตาโตทันทีเพราะว่ากระพุ้งแก้มทั้งสองข้างอีกฝ่ายมันอูมออกมาเพราะเก็บเนื้อปลาหมึก ทำแบบนี้เดี๋ยวก็ติดคอตายกันพอดี !

 

               “ โอ๊ยคุณ ถ้าติดคอจะทำยังไงเนี่ย ”                           

 

               “ ... ”

 

               และมันไม่ทันขาดคำที่เซียวจ้านพูดเลย..

 

               “ ตี๋ลูบหลังให้คุณป๋อแทนพี่หน่อยเร็ว พี่จะรินน้ำ ” เซียวจ้านรีบบอกน้องชายของตัวเองตอนที่เห็นใบหน้าคมคายที่ยังเก็บอาการนิ่งๆเริ่มไม่สู้ดีเท่าไหร่ ส่วนตัวเขาก็รีบเปิดขวดน้ำอย่างร้อนรนเพราะกลัวว่าจะไม่ทันการ

 

               “ ผมหรอ ”

 

               “ จะใครอีกตี๋ ใครนั่งใกล้ ”

 

               “ ไม่ !!

 

               “ ตี๋เร็วๆเข้า ”

 

               “ แค่กๆ ” ชายหนุ่มที่กลืนก้อนปลาหมึกทั้งหมดเข้าไปในคอสำลักออกมาทันทีจนเซียวจ้านที่รีบหาน้ำรินใส่แก้วต้องรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้เพื่อตรงไปหาอีกฝ่ายทันทีก่อนจะช่วยป้อนน้ำให้ คนที่เด็กที่สุดเห็นท่าไม่ดีก็ได้แต่ยอมทำตามอย่างช่วยไม่ได้ด้วยท่าทีฟึดฟัด ฝ่ามือที่ใหญ่กว่าของพี่ชายตัวเองค่อยๆลูบแผ่นหลังกว้างให้กับคนที่ตัวเองไม่ชอบขี้หน้าอย่างฝืนทนที่สุด ตาตี่ๆเหลือบมองด้านบนก่อนจะกลอกไปมา

 

               “ ครั้งเดียวเท่านั้นแหละนะลุง !







*****************


12/09/62

     ยังบะได้แก้คำผิดจ้าาา

     เพิ่งหายจากตาอักเสบค่ะ แงๆๆๆ 


     ขอบคุณที่อ่านนิยายของไรท์นะค้าา มีคนเม้นมาถามว่าเล่นทวิตมั้ย ไรท์อ่านคอมเม้นของทุกคนหมดเลยย ตอบตรงนี้เลยว่าคิดว่าจะเปิดแอคตอนนิยายมีเอนซีค่า ไม่ค่อยได้เล่นทวิตเท่าไหร่กะว่าจะเอาไว้ลงลิงค์เอนซีเฉยๆ  สุดท้ายนี้ใครอ่านนิยายของไรท์ขอให้นอนหลับฝันดีกันท่วนหน้านะค้าา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.035K ครั้ง

4,687 ความคิดเห็น

  1. #4522 maybunny (@blossomorrain) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 17:01
    ตี๋หวงพี่มากกกก555555 ดูท่าจะตีกันไปอีกนาน
    #4522
    0
  2. #4467 TifunNSlove (@TifunNSlove) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 19:24
    ยอมๆไปเถอะอาตี๋เอ๊ย555
    #4467
    0
  3. #4356 Sky B. Sylvester (@chromejung) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 20:27
    ขำตี๋อ่ะ 555555
    #4356
    0
  4. #4331 Artemis.T (@1black_rose) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 17:49
    ตีกันเก่งงง เมื่อไหร่จะปรองดองกันล่ะเนี่ย 5555
    #4331
    0
  5. #4324 AlwaysDmHp (@sunlikelay) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 17:26

    พี่เขยกับน้องเมียน่ารักมากก 5555 ตีกันเก่ง หวงเมีย หวงพี่กันเก่งงง

    #4324
    0
  6. #4176 เกเก้ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 17:22

    ททะเลาะกันเก่งงงง หวงเก่งงงง 5555


    #4176
    0
  7. #4145 momyimwiv (@momyimwiv) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 13:56
    ทำไมฉันเชียร์ตี๋กับลุง กรี๊ดดดด
    #4145
    0
  8. #4135 Mr.Kimm (@mickey_minnie) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 00:08

    ตี๋หวงพี่มากกก555555

    #4135
    0
  9. #4087 toto (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 13:11

    5555ชอบตี๋อะ

    #4087
    0
  10. #3963 demon@0@ (@54040249347ammie) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 21:47
    หวงพี่มากก
    #3963
    0
  11. #3919 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 16:33
    เรียกลุงเดี๋ยวโดนตี
    #3919
    0
  12. #3821 Doubledeuce9596 (@d-pcn) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 00:48
    ตี๋มาเป็นแฟนเราาา
    #3821
    0
  13. #3674 vilabellz (@vilabellz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 00:26
    สรุปอาตี๋ทำไงให้ปลาหมึกออกมาาาา ทุบหลังพี่เขย หรือ เตะลูกกกก ท่าจะแค้นหนักมากก นั่งแทรกกลางขยาดนั้นนน 5555
    #3674
    0
  14. #3567 Kim-kibom (@sarun555) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 20:45
    หวงพี่เหลือเกินนะตี๋
    #3567
    0
  15. #3503 Pattho (@patthrakul) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 14:42
    เอ็นดูความหวงพี่ชายของตี๋มาก น่ารักกกก
    #3503
    0
  16. #3502 TRAXian (@oumchan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 09:44
    แหมม อิตี๋ 5555
    #3502
    0
  17. #3501 YiXiao No.1 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 06:49

    สุดท้ายคุณพ่อก็ตามใจคุณแม่อยู่ดี 5555

    #3501
    0
  18. #3499 dow484456 (@dow484456) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 23:08
    คุณพ่อน่ารักค่ะว่าที่คุณแม่ก้อน่ารักอ่านไปยิ้มไปทุกตอนเลย😍
    #3499
    0
  19. #3498 Chanantikarn01 (@Chanantikarn01) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 22:01
    5555 น่าร๊ากกก
    #3498
    0
  20. #3495 Ice_Iris (@Ice_Iris) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 18:03

    ขอบคุณค่ะ

    #3495
    0
  21. #3494 Littrmind (@ratanamon1204) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 15:52
    น่าร้าก
    #3494
    0
  22. #3493 ViViZ.OMG (@LeuwThdt) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 13:37

    น่ารักกก

    #3493
    0
  23. #3489 AreeyaThongdee (@AreeyaThongdee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 08:39
    อาตี๋ เจ้าคิดเจ้าแค้นจังลูก555
    #3489
    0
  24. #3487 56096315 (@56096315) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 04:57
    น่ารัก
    #3487
    0
  25. #3484 Varaporn0329 (@Varaporn0329) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 22:20
    ตี๋จ๊ะ ไม่ใช่ไปแอบนั้งคิดชื่อหลานอยู่ในห้องคนเดียวนะน้องตี๋:)
    #3484
    0