DESTINY [ ป๋อจ้าน / อี้จ้าน ] mpreg

ตอนที่ 16 : He said " Yes "

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,456
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,592 ครั้ง
    12 ก.ย. 62





               “ ... ”

 

               มือหนาค่อยๆเอื้อมไปจับมือซ้ายที่เล็กกว่าของคนตรงหน้ามาไว้กับตัวเองจนเจ้าของมือได้แต่ทำสีหน้างุนงง เซียวจ้านที่ระมัดระวังกล่องคุกกี้ถือมันไว้อีกข้างที่ว่างอย่างดีก่อนจะเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น คำขอแต่งงานจากปากของคนที่รอฟังคำตอบวิ่งวนอยู่ในโสตประสาท เซียวจ้านได้แต่ทำอะไรและพูดอะไรไม่ถูกเพราะมันรวดเร็วไปหมด

 

               ตั้งแต่ตอนแรกจนวินาทีนี้เขาก็ยังคิดว่ามันเร็ว.. เร็วเกินไป

 

               “ คุณ.. ”

 

               ขอโทษ

 

               “ ... ”

 

               น่าแปลกที่เสียงคลื่นและลมดังขนาดนี้แต่เซียวจ้านกลับได้ยินคำที่ผู้ชายตรงหน้าพูดออกมาอย่างชัดเจน และเป็นอีกครั้งที่แก้วตาสีนิลของอีกฝ่ายที่สะท้อนแสงจากหลอดไฟสีส้มนวลของตัวบ้านกำลังส่อประกายความรู้สึกผิดออกมาเต็มเปี่ยม ดวงตากลมๆจ้องมองเข้าไปในดวงตาคมคู่นั้นที่ครั้งก่อนเขาเคยหลบสายตาไม่กล้ามองมันเพราะรู้สึกสับสน

 

               “ ที่ผ่านมา ”

 

               “ ... ”

        

“ ฉันรู้ว่าผิด.. ไม่มีข้อแก้ตัว ”

 

ความรู้สึกกระอักกระอ่วนที่อยู่ในใจและไม่สามารถสลัดมันออกไปได้ทำได้เซียวจ้านได้แต่นิ่งเงียบ ใบหน้าหวานเลือกจะมองออกไปที่ท้องทะเลที่ค่อยๆมืดสนิทเบื้องหน้า เขารอฟังมาตั้งนานว่าอีกฝ่ายจะสำนึกและขอโทษตัวเขาเมื่อไหร่กันที่ทำเรื่องแบบนี้ แล้วพอได้ฟังจริงๆมันก็เหมือนได้ปลดล็อกในสิ่งที่ค้างคา ที่ผ่านมาเขาไม่ได้เกลียด แต่ก็แค่โกรธที่ทำไมผู้ชายคนนี้ถึงไม่ยอมเข้าหากันดีๆตั้งแต่ทีแรก

 

“ คุณทำผิด ”

 

“ ... ”

 

“ รู้ใช่ไหมคุณป๋อ ”

 

“ ครับ.. ”

 

น้ำเสียงเรียบๆแต่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดจนไอหม่นฟุ้งกระจายออกมานั่นมันทำให้คนได้ยินคำว่าครับต้องกระตุกยิ้มนิดๆ เซียวจ้านที่มือขวาถือกล่องคุกกี้ที่มีแหวนอยู่ข้างในวางไว้ข้างๆตัว ส่วนมืออีกข้างหนึ่งก็ปล่อยให้ผู้ชายตรงหน้าจับไปแบบนั้น ..ก็ไม่ได้ว่าอะไร ถ้าจะจับน่ะ เห็นว่าสามอาทิตย์ที่ผ่านมาไม่เคยต้องทำให้เขาลำบากเลยสักนิด

 

“ รู้ว่าไม่ดีแล้วทำไปทำไมคุณ ”

 

“ ... ” หวังอี้ป๋อนิ่งเงียบ

 

เขาไม่รู้.. ไม่มีคำตอบ ในตอนนั้นก็แค่คิดว่ารักแล้วต้องได้มาครอบครอง แต่พอมาวันนี้ พอได้อยู่ด้วยกันจริงๆชายหนุ่มถึงได้ซึมซับกับความจริงอีกหลายๆข้อ เขาไม่ควรเห็นแก่ตัว เขาควรจะถนอมเซียวจ้านให้มากกว่านี้ ควรทำให้มันถูกต้องมากกว่านี้ แล้วก็ควรขอโทษที่ทำไม่ดี

 

“ ขอโทษ ”

 

ขอโทษทุกครั้งที่ทำผิด ขอโทษทุกครั้งที่เผลอทำอะไรพลาดไปสักอย่าง

 

“ ตอบไม่ได้หรอ ?

 

ใบหน้าคมคายพยักหน้าช้าๆอย่างไม่ปิดบัง  “ เมื่อก่อนคิดแค่ว่าต้องได้มา ”

 

“ ... ”

 

“ ตอนนี้ก็ยังคิดเหมือนเดิม ต้องได้นายมา ”

 

“ เดี๋ยว.. ” คนท้องอ่อนที่อึ้งไปกำลังจะพูดอะไรสักอย่างแต่ประโยคสุดท้ายของคนที่นั่งข้างๆก็ดังขึ้นมาก่อนทำให้คนฟังใจชื้นขึ้นมาหน่อย  

 

“ แต่คงจะพยายามเข้าหาดีๆกว่านี้..  

 

               “ ผมน่ะ โกรธคุณมากๆเลยคุณรู้มั้ย ”

 

               ผิดไปแล้ว

 

               “ เห้อ.. แต่ตอนนี้ไม่โกรธแล้วเพราะคุณยอมขอโทษ แล้วก็สำนึกผิดซักที คุณสำนึกผิดแน่ๆแล้วใช่มั้ยคุณป๋อ ? เซียวจ้านถามย้ำน้ำเสียงอ่อนพร้อมกับค่อยๆหันตัวแล้วยกมือข้างขวาประคองใบหน้าของอีกฝ่ายเอาไว้ ก่อนจะใช้ปลายนิ้วเกลี่ยมันเบาๆ หน้าหงอยๆแบบนี้นี่มันอะไรกัน มันไม่คุ้นตาเลยสักนิดเพราะแบบนี้มันไม่เย่อหยิ่งเหมือนกับตอนที่เขาเจอคุณอี้ป๋อครั้งแรก

 

               “ สำนึก ”

 

               “ ทีหลังอย่าไปทำแบบนี้กับใครเข้าใจไหมคุณ ”

 

               “ จ้าน.. ” หวังอี้ป๋อตีสีหน้าหงุดหงิดขึ้นมาทันที คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างไม่ชอบใจเพราะว่าที่คุณแม่ตรงหน้าพูดเหมือนกับว่าตัวเขาจะไปทำเรื่องแบบนี้กับใครคนไหน

 

               “ ว่ายังไง ”

 

               “ จะให้ทำกับใคร ”

 

               “ ... ”

 

 

               ฉันรักนายคนเดียว

 

 

               คนที่โดนบอกรักกันแบบโต้งๆทำสีหน้าไม่ถูกทันที เซียวจ้านได้แต่ทำหน้าเหวอไม่ต่างจากตอนที่อีกฝ่ายขอแต่งงานเมื่อสิบนาทีก่อน ริมฝีปากกระจับบางเผยอขึ้นเล็กน้อย ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าหัวใจมันขยับเต้นแรงเหมือนคนที่เพิ่งจะวิ่งมาราธอนมาหมาดๆ เต้นแรงจนคิดว่าระยะห่างใกล้กันแค่นี้ผู้ชายคนนี้คงจะได้ยิน

 

               “ ... ”

 

               ก่อนหน้าเซียวจ้านเคยคิดว่ามันดูเร็วเกินไป

 

               I can't wait , marry me please.. ?

 

               “ ... ”

              

แต่ตอนนี้ก็คิดอีกว่าถ้ามันจะเร็ว.. แล้วยังไงล่ะ..

 

              

 

               “ ตอบ Yes ก็ได้   

 

               รอยยิ้มที่กว้างที่สุดปรากฏบนใบหน้าของหวังอี้ป๋อจนแก้มแทบปริทั้งสองข้างแบบที่ไม่ต้องให้บอกว่าดีใจมากขนาดไหน นั่นทำให้เซียวจ้านได้แต่ส่ายหน้าไปมาก่อนจะบอกอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงติดขำเพราะทนไม่ได้จริงๆ

 

               “ คุณกลับไปยิ้มมุมปากแบบเดิมเถอะนะ ” พูดไปพร้อมกับเสียงหัวเราะที่แทรกออกมาเนื่องจากว่าที่คุณแม่ไม่คุ้นชินกับรอยยิ้มแบบใหม่ของผู้ชายคนนี้เลยสักนิด

 

               “ ... ”

 

               ทว่ายังไม่ทันที่จะได้พูดอะไรต่อสัมผัสเย็นเฉียบบนนิ้วนางข้างซ้ายก็ทำให้เซียวจ้านต้องก้มลงไปมอง ดวงตากลมเรียวกะพริบปริบๆเมื่อพบว่ามีแหวนทองคำขาวฝังเพชรวงเล็กๆสวมอยู่บนนิ้วของตัวเองเรียบร้อยแล้ว แถมมันยังพอดีกับนิ้วของเขาอย่างน่าประหลาด นั่นทำให้เขาสงสัยอีกว่าแล้วที่อยู่ในกล่องคุ้กกี้นั่นอีกฝ่ายเอามันมาทำอะไร แต่พอลองเพ่งดูดีๆอีกรอบว่าที่คุณแม่ก็ต้องอมยิ้มบวกกับรู้สึกประหลาดใจ

 

               “ คุณทำได้ไงน่ะ ” ก็แหวนวงที่อีกฝ่ายสวมให้กับเขามันเคยอยู่ในกล่องคุกกี้ที่ตอนนี้วางอยู่ข้างๆ แล้วผู้ชายคนนี้หยิบมันขึ้นมาตั้งแต่ตอนไหนกัน

 

               “ วงนี้ม๊ารักที่สุด ” น้ำเสียงทุ้มต่ำพูดออกมาอย่างเนิบๆ มือใหญ่นวดคลึงนิ้วเล็กๆกับแหวนไปมาอย่างชอบใจเพราะมันดูสวยที่สุดพออยู่บนนิ้วของเซียวจ้าน สวยเหมือนกับตอนที่แม่ของหวังอี้ป๋อเคยใส่ไม่มีผิด ดวงตาคมจดจ้องอยู่กับมันก่อนที่ริมฝีปากหยักจะคลี่ยิ้มออกมาบางๆ


               เซียวจ้านมองหน้าคนที่สวมแหวนให้กับเขาสลับกับแหวนบนนิ้วของตัวเอง ..มันรู้สึกดี เพชรเม็ดจิ๋วสีฟ้าอ่อนฝังลงบนแหวนที่ถ้ามองไกลๆก็จะไม่เห็นแน่ๆ ดูเรียบๆธรรมดาแต่ก็รู้สึกได้ว่ามันมีค่ามากสำหรับผู้ชายคนนี้

 

               “ แม่รักที่สุดแล้วเอามาให้ผมทำไม แม่คุณไม่ว่าอะไรหรอ ”

 

               “ ท่านเสียแล้ว ”

 

               “ ผมเสียใจด้วยนะคุณ.. ” เซียวจ้านที่ได้ฟังคำตอบก็ตกใจ คิดว่าอยากจะตบปากตัวเองสักทีที่ดันไปถามอะไรแบบนั้น

 

               “ ... ”

 

               “ คุณป๋อ.. ”

 

               “ ผ่านมานานแล้ว ตอนนี้มีแม่คนใหม่แล้ว ”

 

               “ แม่ ? ” เซียวจ้านขมวดคิ้วยุ่ง อยู่ด้วยกันมาสามอาทิตย์เขาก็ยังไม่เข้าใจผู้ชายที่ชื่อหวังอี้ป๋อคนนี้มากนักหรอก เพราะบางคำพูดของเจ้าตัวก็ทำเอาเขาค่อนข้างงง แล้วตอนนี้เขาก็งงไม่ต่างจากตอนนั้นเลยสักนิด

 

 

               “ นั่งอยู่ตรงหน้า “

 

               “ ผมหรอ ? ” คนท้องอ่อนชี้นิ้วเล็กๆเข้าหาตัวเองพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้น

 

 

               “ อืม แม่ทูนหัว ”

 

 

 

               ..

 

               แผ่นหลังบางของว่าที่คุณแม่สัมผัสกับเตียงนอนก่อนที่มือหนาจะเอื้อมมาเกลี่ยกลุ่มผมนุ่มที่แห้งสนิท เซียวจ้านหลบสายตาอีกฝ่ายแล้วหลุกหลิกไปเพราะไม่ชินเท่าไหร่ในสถานการณ์แบบนี้ ตัวเขาเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จหลังจากที่กินข้าวเสร็จแล้วก็ไปเดินเล่นริมหาดจู่ๆข้อเท้าก็เกิดพลิกขึ้นมาเฉยๆ ผู้ชายคนนี้ก็เลยไม่ให้เขาเดินโดยการอุ้มเขาตลอดเวลาทั้งๆที่มันไม่ได้เป็นอะไรมากขนาดนั้นสักหน่อย ก็แค่ข้อเท้าซ้นนิดเดียว ทายาแล้วเดี๋ยวก็หายแล้ว

 

               “ เดินไม่ระวัง ”

 

               “ ใครมันจะไปรู้ล่ะคุณ ผมไม่ใช่หมอดูซักหน่อยถึงจะได้รู้ว่าตัวเองจะเป็นอะไรตอนไหนน่ะ ” น้ำเสียงเล็กๆเถียงออกมาเพราะว่าเซียวจ้านจะไม่ยอมโดนดุเด็ดขาดเลย

 

               “ ... ”

 

               “ คุณไปอาบน้ำได้แล้ว ห้าทุ่มแล้วนะ “

 

               “ อยากให้มานอนกอดเร็วๆก็พูด.. ”

 

               ดวงตากลมเหมือนกระต่ายกรอกไปมา เซียวจ้านพลิกตัวหนีไปอีกฝั่งทันทีเพราะว่าหมั่นไส้ความมั่นหน้าของพ่อเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในท้อง เอาอะไรมามั่นใจขนาดนั้นกันนะผู้ชายนี้น่ะ เหอะ..

 

               “ ประสาท !

 

               “ เสียงดัง ”

 

               “ ก็คุณกวนผมอะ! ทำไมคุณต้องกวนผมด้วยคุณป๋อ ” ว่าที่คุณแม่ที่ทนไม่ได้พลิกตัวมาประชันหน้ากับผู้ชายตัวสูงที่นั่งอยู่ขอบเตียงอีกรอบ คิ้วยุ่งๆขมวดเข้าหากันแบบที่โผล่ออกมาจากผ้าห่มแค่ใบหน้าเท่านั้น

 

               “ จะไม่ให้กัด ”

 

               “ ... ”

 

               “ ถ้าดื้อ ”

 

               ว่าที่คุณแม่เม้มปากเข้าหากันพร้อมกับอยู่แบบเรียบร้อยทันทีพอน้ำเสียงทุ้มๆเอ่ยประโยคแกมขู่แบบนั้นออกมา นั่นทำให้หวังอี้ป๋อพอใจเป็นอย่างยิ่ง ชายหนุ่มหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะเดินตรงไปยังห้องน้ำ มือหนาผลักบานประตูเข้าไปก่อนจะปิดมันลงหลังจากที่ก่อนหน้าเซียวจ้านเป็นคนเข้าไปอาบ

 

               หวังอี้ป๋อจัดการปลดกระดุมเสื้อเชิดแขนสั้นก่อนจะถอดมันออกแล้วโยนไปที่ตะกร้าสำหรับใส่ผ้า ดวงตาคมสำรวจร่างกายของตัวเองในกระจกที่อาทิตย์ที่ผ่านมานี้มีรอยจ้ำๆเต็มอกกว้างไปหมด สาเหตุก็ไม่พ้นมาจากเขี้ยวคมๆของว่าที่คุณแม่ที่กำลังนอนอยู่บนเตียง

 

               “ ... ”

 

               เซียวจ้านชอบกัด ไหนจะยังชอบดมเป็นพิเศษเหมือนลูกหมาก็ไม่ผิด ยอมรับเลยว่ารู้สึกลำบากทุกครั้งที่เวลานอนแล้วอีกฝ่ายมักจะชอบมาคลอเคลียแถวๆอกของเขา เพราะมันทำให้หวังอี้ป๋อต้องอดกลั้นความรู้สึกที่ชอบพุ่งขึ้นสูงตลอดเวลาคนตัวเล็กมาสัมผัสตัว

 

               แต่จินบอกว่ายังไม่ได้..

 

               มือใหญ่ล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ชายหนุ่มจัดการกดต่อสายหาคนเป็นแม่ของเซียวจ้าน ปกติเวลามีเรื่องอะไรที่สงสัยเกี่ยวกับว่าที่คุณแม่เขาก็มักจะโทรหาท่านตลอด

              

               “ คุณแม่ครับ ”

 

               [ อ้าว คุณหวัง โทรมาหาม๊ามีธุระอะไรหรือเปล่าจ๊ะ ]

 

               “ น้องชอบกัดผม ” น้ำเสียงเรียบๆบอกกับคนปลายสายเวลาจะรายงานพฤติกรรมของคนท้องอ่อนให้แม่ของเจ้าตัวฟัง ที่โทรไปเพราะหวังอี้ป๋ออยากรู้ว่าคนท้องที่มีพฤติกรรมแบบนี้มันปกติหรือเปล่าเพราะแม่ของเซียวจ้านคงเคยผ่านมันมาก่อน

 

               [ เอ่อ.. ใครกัดคุณหวังจ๊ะ น้อง.. อ่า เซียวจ้านน่ะหรอ ]

 

               “ ครับ ผมอยากถามว่าปกติหรือเปล่า ”

 

               ปลายสายนิ่งเงียบไปสักพักก่อนจะตอบกลับมา [ แล้วลูกชายม๊าชอบดมกลิ่นคุณหวังหรือเปล่า เป็นมานานหรือยัง ]

 

               “ เป็นมาอาทิตย์กว่าแล้วครับ ชอบดมด้วย ”

 

               จางลี่ยกยิ้มน้อยๆให้กับคุณพ่อมือใหม่ที่เธอเองเข้าใจว่าคงจะไม่ค่อยรู้ประสีประสาข้อมูลอะไรมากนัก คนกำลังท้องกำลังไส้ก็แบบนี้ ชอบมีอาการแปลกๆไปทั่วขนาดตอนที่เธอท้องเซียวจ้านเธอยังอยากกินทุเรียนกับนมเปรี้ยวเลย

 

               [ โอ้ย คงติดกลิ่นคุณหวังนั่นแหละลูก เซียวจ้านยังลุกไปอ้วกในห้องน้ำตอนเช้าๆอยู่มั้ยจ๊ะ ] น้ำเสียงใจดีเอ่ยถามออกไป ถึงแม้ว่าเธอกับเซียวจ้านจะโทรคุยกันบ่อยแต่ก็อดไม่ได้ที่จะถามคนเป็นว่าที่ลูกเขยอีกรอบ

 

               “ เป็นอยู่ครับ แต่ไม่หนักเท่าไหร่แล้ว ”

 

               ชายหนุ่มที่ได้ฟังคำตอบยกยิ้มกริ่มขึ้นมาทันที ..เซียวจ้านติดกลิ่นเขางั้นหรอ.. ไม่น่าหมู่นี้ทำไมเจ้าตัวถึงได้ชอบเอาจมูกมาฟุดฟิดแถวๆอกของเขาแทบทุกคืนแบบนั้น

 

               ดีมาก..

 

               ดีที่สุด

 

               [ ฟังแบบนี้ม๊าก็หายห่วง ]

 

               “ มะรืนนี้ผมจะพาเซียวจ้านเข้าไปหานะครับ ”

 

               [ จ้า เดี๋ยวม๊าจะทำกับข้าวเลี้ยงสุดฝีมือเลยลูก ]

 

               “ ขอบคุณมากครับคุณแม่ ”

 

 

               ..

 

 

               ดวงตากลมจ้องมองบานประตูห้องน้ำรอเวลาที่มันจะเปิดออก ว่าที่คุณแม่พลิกตัวไปมาในผ้าห่มอย่างเซ็งๆเพราะผู้ชายคนนั้นอาบน้ำช้าจนคิดว่าไปหาบน้ำจากคลองมาอาบเอง คนรอมันก็รอไง  ..หงุดหงิด เซียวจ้านหงุดหงิดที่สุด คนตัวเล็กเดาะลิ้นเป็นเสียงดังเล่นจนสองนาทีต่อมาคนที่อยู่ในห้องน้ำก็เปิดประตูออกมา  

 

               “ ... ”

 

               “ ไง ”

 

               “ ช้าไปไหนคุณ ” ว่าที่คุณแม่ทำเสียงฮึดฮัดจนคนฟังได้แต่มันเขี้ยว

 

               “ ยอมรับแล้ว ?

 

               “ อะ อะไร ”

 

               “ อยากให้กอด ”

 

               “ เพ้อเจ้อ !

 

               “ ดี งั้นไม่ต้องกัด ”

 

               เซียวจ้านดีดตัวขึ้นมาจากเตียงทันทีตอนที่เห็นว่าอีกฝ่ายที่สวมชุดลำลองกำลังจะเดินออกจากห้อง ริมฝีปากกระจับบางเปล่งเสียงออกมาเสียงดังฟังชัดเพราะทนไม่ไหว 


                “ ยะ ยอมรับก็ได้ !! มานอนสิคุณ.. ” มือเล็กตบที่ว่างบนเตียงปุๆ “ ผมอยากกัดคุณจนจะลงแดงอยู่แล้วเข้าใจไหม !!

 

               “ ..หึ  ก็แค่นี้ 

 

               หวังอี้ป๋อที่ทำท่าจะเดินออกไปหมุนทิศกลับมาทันที ชายหนุ่มเดินตรงไปยังเตียงใหญ่ๆก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆแล้วดึงคนท้องอ่อนที่ตอนนีี้ยอมให้กอดแล้ว เฉพาะเวลาจะนอน เข้ามาไว้ในอ้อมแขน ปล่อยให้ว่าที่คุณแม่ใช้จมูกสูดดมกลิ่นตัวของเขาโดยไม่ว่าอะไร ถึงแม้ว่าตอนที่อีกฝ่ายใช้เขี้ยวคมๆฝังลงบนอกมันแทบจะทำให้หวังอี้ป๋อตบะแตกก็ตาม แต่เดี๋ยวดึกๆพออีกฝ่ายหลับสนิท..

 

               “ ทำไมคุณถึงต้องเข้าห้องน้ำตอนดึกๆตลอด ท้องเสียหรือไง ”

 

               “ รู้ ?

 

               “ ก็ผมตื่นมาไม่เจอคุณสองวันแล้ว หรือกินน้ำเยอะหรอ ระวังหน้าบวมนะคุณกินน้ำเยอะๆตอนกลางคืนน่ะ ”

 

               “ เปล่า.. ”

 

               “ อ่าว ”

 

               ฉันทำธุระส่วนตัว        






*************************


     07/09/62


     ยังไม่ได้แก้คำผิด ><   ยังไม่กลับจากทะเลเลย มาช้าเพราะว่าคิดอยู่ว่าตะเขียนยังไงดีนะ เอายังไงดี ผิดพลาดยังไงอิไรท์ขออภัยด้วยจ้าาา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.592K ครั้ง

4,657 ความคิดเห็น

  1. #4534 Mermaidtears (@scopianking) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 22:45
    น่าสงสารคุณ&#8203;ป๋อ555
    #4534
    0
  2. #4521 maybunny (@blossomorrain) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 16:55
    สงคุณป๋อ55555 อดทนรอไปก่อนนะ
    #4521
    0
  3. #4517 pukun_jh (@pukun_jh) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 15:43
    ก็แม่เล่นไปปล่อยระเบิดลูกใหญ่ให้ป๊าอ่ะ
    #4517
    0
  4. #4484 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 21:13
    ธุระจ้า^^
    #4484
    0
  5. #4464 TifunNSlove (@TifunNSlove) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 19:04
    อืม ธุระส่วนตัว:)
    #4464
    0
  6. #4329 Artemis.T (@1black_rose) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 17:43
    หึหึหึ ธุระที่ทุกคนก็รู้ว่าคืออะไร &#127770;&#127773;
    #4329
    0
  7. #4309 AlwaysDmHp (@sunlikelay) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 12:01

    สงสารคุณพ่อ55555 ดูแลตัวเองไปก่อนนะคะ ตอนนี้แม่ทูนหัวเข้ายังไม่พร้อมเนาะ5555

    #4309
    0
  8. #4161 nicecyyyy (@nicecyyyy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 21:51
    หึหึ รู้นะคะ &#127773;&#127770;
    #4161
    0
  9. #4124 Mr.Kimm (@mickey_minnie) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 00:18

    โง้ยยย เอ็นดูน้องงงชอบกัด????

    #4124
    0
  10. #4107 despasito (@pupay468) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 17:52
    เกลียดตัวเองที่รู้ว่าธุระส่วนตัวคืออะไร5555
    #4107
    0
  11. #4095 C0805y (@cheychy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 14:50
    จ้านติดกลิ่นป๋อ คือเข้าทางป๋อเลย ป๋อชอบ5555
    #4095
    0
  12. #4086 toto (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 12:43

    5555รู้ธุระส่วนตัวคุณเค้าเลย

    #4086
    0
  13. #3962 demon@0@ (@54040249347ammie) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 21:43
    รู้เลยนะคะ ธุระส่วนตัว 55555
    #3962
    0
  14. #3941 hh_9094 (@9094_hh) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 09:42
    555สงสาร ใครทำให้เขาท้องหละ
    #3941
    0
  15. #3923 Lazy_g (@phensuwan_124) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 20:42
    โอ๊ย ยัยตัวดี เขาเข้าห้องน้ำเพราะเธอน่ะแหละ บีบจมูกสักที คุณแม่ชักจะน่ามันเขี้ยวขึ้นทุกวัน ส่วนอี้ป๋อก็น่าสงสารขึ้นทุกวันด้วย 55555555 อดทนหน่อยนะคะคุณพ่ออ
    #3923
    0
  16. #3918 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 15:15
    สงสารเลย55555
    #3918
    0
  17. #3851 wcyex (@wcyex) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 11:53
    อย่าไปรับรู้ธุระของป๋อเลยจ้าน เดี๋ยวเจ็บตัว
    #3851
    0
  18. #3819 Doubledeuce9596 (@d-pcn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 00:47
    เพราะเทอมันน่ารักไปปป
    #3819
    0
  19. #3481 PaulaPum (@yukiko12) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 20:57
    สงสาร ฮืออออ หมั่นเขี้ยวยัยน้องมาก
    #3481
    0
  20. #3469 AirrUtai (@AirrUtai) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 22:12
    น้องคงงงว่าอยู่ในห้องน้ำยังมีธุระส่วนตัวด้วยหรา555
    #3469
    0
  21. #3462 Waranthorn0486 (@Waranthorn0486) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 20:37
    มีเด็กขันเขี้ยวววว เเงง
    #3462
    0
  22. #3455 MB-krD (@Eve-krD) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 17:45
    ขี้ฟ้องอะ ตอนพูด 'น้องชอบกัดผม' เหมือนเด็กฟ้องแม่ว่าโดนน้องแกล้งงี้555555555
    #3455
    0
  23. #3430 LoveSimulate (@LoveSimulate) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 08:32
    น้องชอบกัดผม แงงงง ไม่รู้ทำไมถึงอ่านแล้วเขินนนนน
    #3430
    0
  24. #3425 pparpbebi。 (@pukpuii-1999) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 02:51
    แหน่ะชอบกัดด้วยยน่าร้ากกก ว่าคุณพ่อทำธุระส่วนตัวไปก่อนนะคะช่วงนี้ คุณแม่ยังไม่คลอดน้า แต่จริงๆท้องเค้างุงิได้น้าบอกบุญคุณพ่อ555555
    #3425
    0
  25. #3396 MWICHAYAPHON (@MWICHAYAPHON) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 22:51
    โห ประโยคน้องชอบกัดผมนี่ แทบล้มทั้งยืนเลย พ่อคุ๊ณ
    #3396
    0