DESTINY [ ป๋อจ้าน / อี้จ้าน ] mpreg

ตอนที่ 14 : Tell you the truth

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,376
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,902 ครั้ง
    3 ต.ค. 62





              พริมโรสหยุดยืนอยู่หน้าห้องหลังจากที่เกือบถูกลากให้ออกมาก่อนจะฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เธอเพิ่งกลับมาจากอังกฤษเมื่อสองสามวันที่แล้ว อันที่จริงที่เธอมาที่นี่ก็เพราะคิดถึงและอยากเห็นหน้าของพี่ป๋อเฉยๆ แต่ในเมื่อพี่ป๋อไม่แคร์เธอ เธอก็คิดอะไรออกแล้ว..

 

               สาวเจ้าหมุนตัวกลับก่อนจะเดินตรงไปทางประตูก่อนจะผลักมันออกอีกครั้งเพราะไม่มีใครเฝ้าอยู่หน้าห้อง เธออยากจะรู้นัก ว่าพี่ป๋อจะทำยังไง

 

               “ หยุด ! พริมโรสรีบพูดทันทีตอนที่บอร์ดี้การ์ดกำลังจะเข้ามาคว้าตัวเธออีกรอบ “ ฉันแค่จะเข้ามาบอกเรื่องสำคัญแล้วก็จะไป ”

 

               ร่างระหงหยุดยืนอยู่กลางห้อง ส่งยิ้มหวานๆให้คนที่คราวนี้ยอมหันหน้ามามองเธอ พริมโรสจากที่ตอนแรกทำหน้าไม่สบอารมณ์ปรับสีหน้าให้เป็นปกติก่อนจะเอ่ยออกมา

 

               “ อาทิตย์หน้าที่บ้านของพริมโรสจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับที่พริมโรสกลับมา คุณพ่อ แล้วก็พริมเลยต้องการเชิญพี่ป๋อไปงานนี้ด้วย หวังว่าพริมคงจะเห็นพี่ป๋อมาที่บ้านของพริมนะคะ ไม่อย่างนั้น.. ”

 

               “ ... ”

 

               “ คุณลุงอาจจะไม่พอใจเอาได้ ”

 

               หวังอี้ป๋อที่ฟังคำเชิญชวนแกมบังคับของผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าร้องหึออกมาเบาๆ คนเป็นพ่อของเขาหรือจะไม่พอใจ.. แต่ชายหนุ่มเลือกที่จะเงียบเพราะไม่อยากจะเสวนาต่อในเรื่องที่มันไร้สาระจึงหันไปสนใจหุ้นที่อยู่ในแท็บเล็ตบนโต๊ะต่อ

 

               “ พริมโรสลาแล้วนะคะพี่ป๋อ เจอกันวันงานค่ะ ” สาวเจ้ายกมือขึ้นโบกลาอย่างจริตจะก้านก่อนจะเดินเชิดใบหน้าออกจากห้องอย่างอารมณ์ดีในแผนการ เธอจัดเตรียมนักข่าวมาไว้หมดแล้วเพื่อกระพือเรื่องที่เราเป็นว่าที่คู่หมั้นกันและจะแต่งงานกันในเร็วๆนี้ แค่นี้พี่ป๋อก็จะไม่มีทางหลุดมือเธอไปได้อีกเพราะถ้าคิดเล่นอะไรตุกติกล่ะก็ คุณพ่อของเธอคงไม่ยอมแน่

 

               ..

 

               “ คุณเหมยลี่ ”

 

               “ คะท่านรอง ”

 

               “ ผมจะไม่เข้าบริษัทหนึ่งอาทิตย์ ฝากจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย ” น้ำเสียงเย็นชาสั่งกับเลขาที่ยืนรับคำสั่งอยู่ข้างประตูหลังจากที่ผู้หญิงคนนั้นเดินออกไป

 

               “ ท่านรองจะไปไหนหรอคะ ” เธอถามอย่างอดที่จะสงสัยไม่ได้ เพราะรอบที่แล้วเจ้านายของเธอก็หายไปเป็นอาทิตย์เหมือนกันกว่าจะเข้ามาในบริษัทซึ่งมันไม่ได้เป็นผลกระทบมากเท่าไหร่เพราะช่วงนี้ไม่มีงานใหญ่เข้ามา

 

               “ จะอยู่กับภรรยา ”

 

               “ ท่านรองมีภรรยาแล้วหรอคะ ” เหมยลี่ที่ตกใจเลยเผลอพูดใส่หน้าเจ้านายออกไปเสียงดังรีบผงกหัวขอโทษเพราะกลัวจะโดนดุ ที่เมื่อกี้เธอฟังไม่ผิดใช่ไหม ท่านประธานมีภรรยาแล้ว ไม่น่าล่ะหมู่ที่ท่านถึงดูอารมณ์ดีผิดแปลกไปจากเดิม

 

               “ มี.. ท้องแล้วด้วย ” มือหนาล้วงโทรศัพท์เครื่องหรูสีดำออกมาจากกระเป๋ากางเกง สัมผัสหน้าจอเพื่อปลดล็อกก่อนจะกดเข้าไปในแกลลอรี่ดูภาพถ่ายที่ตัวเองแอบถ่ายไว้ตอนอีกฝ่ายหลับ ริมฝีปากหยักยกยิ้มมุมปากออกมาเล็กน้อย

 

               คนที่ไม่เคยเห็นเจ้านายของตัวเองยิ้มเลยสักครั้งได้แต่อ้าปากค้าง เหมยลี่กะพริบตาตัวเองหลายทีเพื่อมองรอยยิ้มบนใบหน้าของเจ้านายตัวเองอย่างชัดๆว่าไม่ได้ตาฝาดไป

 

               “ ดิฉันยินดีด้วยนะคะท่าน ภรรยาของท่านท้องกี่เดือนแล้วคะ ”

 

               “ หนึ่งเดือน ” หวังอี้ป๋อที่ดูภาพของว่าที่คุณแม่จนพอใจยื่นโทรศัพท์ไปด้านหน้า “ ดูไหม ”

 

               “ ทะ ท่านให้ดิฉันดูได้หรือคะ ”

 

               เหมยลี่ที่ได้คำตอบจากการพยักหน้าของท่านรองก็รีบรุดเดินเข้ามาอย่างไว เธอโค้งหัวลงเล็กน้อยก่อนจะขออนุญาตหยิบโทรศัพท์จากมือของคนเป็นเจ้านายก่อนจะมองภาพถ่ายของผู้ชายตัวเล็กคนหนึ่งในโทรศัพท์ รอยยิ้มกว้างของคนเป็นเลขาประดับบนใบหน้าทันที

 

               “ นะ นี่มันคุณเซียวจ้านหรอคะท่าน ” เธอที่ทั้งตกใจและชอบใจกับสิ่งที่เพิ่งได้รับรู้มองภาพในโทรศัพท์สลับกับคนที่นั่งทำหน้านิ่งๆแบบเดิมเมื่อไม่ได้ดูรูปถ่ายในโทรศัพท์

 

               “ ดิฉันไม่เคยรู้มาก่อนเลยค่ะ ที่ท่านให้ดิฉันไล่คุณเซียวจ้านออกก็เพราะแบบนี้เองหรอคะ ”

 

               “ เขาแพ้ท้องหนัก ไม่ให้ทำ ”

 

               “ ท่านรองต้องดูแลคุณเซียวจ้านดีๆนะคะ ดิฉันตอนท้องลูกคนแรกก็แพ้หนักเหมือนกัน คนท้องจะขี้หงุดหงิดง่ายอารมณ์แปรปรวนบ่อยค่ะ ”

 

               “ แล้วอารมณ์แบบนั้นล่ะ ”

 

               “ เอ่อ.. ท่านรองหมายถึงอารมณ์ไหนคะ ”

 

               “ ... ” หวังอี้ป๋อเงียบไปสักพักเลือกที่จะไม่ตอบคำถามของคนเป็นเลขาเพราะคิดว่ามันไม่ควรจะพูดออกไป

 

               “ น่ารักไหม.. ”

 

               “ นะ น่ารักค่ะ คุณเซียวจ้านน่ารักมากๆเลยค่ะท่าน ” เหมยลี่รีบพูดพร้อมกับยิ้มออกมาอย่างจริงใจ คุณเซียวจ้านแผนกออกแบบที่ไม่ได้เจอกันนานตอนนี้ดูน่ารักผิวก็ผุดผ่องไปหมด สงสัยคงจะเป็นเพราะว่าท้องด้วยนั่นแหละเธอคิดว่า

คนเป็นเลขายื่นโทรศัพท์ส่งคืนคนเป็นเจ้านายที่ยื่นมือมาเพื่อบอกว่าจะเอาโทรศัพท์ของตัวเองคืน เอาจริงๆเธอก็เคยคิดว่ามันมีอะไรแปลกๆตั้งแต่ตอนที่ท่านรองของเธอจะให้เธอเรียกคุณเซียวจ้านขึ้นมาพบตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว ไหนจะให้เธอเป็นคนรับอีกฝ่ายเข้ามาทำงานอีกเมื่อสองปีก่อน ว่าแล้วเชียวว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆเลย ในที่สุดเจ้านายของเธอก็มีครอบครัวกับเขาสักทีเพราะจะได้ใจดีขึ้นมาบ้าง

 

               “ รู้ไหมว่าแบบนี้มันหมายความว่ายังไงคุณเหมยลี่ ”

 

               “ หมายความว่ายังไงคะท่าน ?

 

               “ ..หมายความว่าลูกก็จะน่ารักด้วย เพราะว่าแม่น่ารัก “

 

“ อ้อ.. ใช่เลยค่ะ ดิฉันก็เห็นด้วยกับ.. ”

 

“ ฉันเลยอยากมีอีกหลายๆคน ”

 

 

..

 

 

หวังอี้ป๋อที่วันนี้ขับรถไปบริษัทเองตบไฟเลี้ยวก่อนจะหักพวงมาลัยรถยนต์เข้าไปในร้านเบเกอรี่เล็กๆใกล้กับบริษัท ชายหนุ่มดับเครื่องยนต์ก่อนจะเดินลงจากรถแล้วตรงเข้าไปในร้านได้ยินเสียงกระดิ่งตอนที่ผลักประตูกระจกเข้าไป เซียวจ้านที่โทรมาบอกว่าเค้กในตู้เย็นหมดแล้วเมื่อสิบนาทีก่อนทำให้เขาต้องแวะเข้ามาที่นี่ก่อนกลับอย่างช่วยไม่ได้

 

“ สวัสดีค่า รับอะไรดีคะ ” เสียงของพนักงานในร้านดังขึ้นดึงความสนใจของชายหนุ่มที่กำลังเล็งขนมเค้กบางชิ้นที่โชว์อยู่ในตู้กระจกให้หันไปมอง

 

“ เค้กข้าว ”

 

“ รับกี่ชิ้นดีคะคุณลูกค้า ”

 

“ สองชิ้น เอากลับบ้าน “

 

..

 


ไม่นานรถยนต์ที่ขับเคลื่อนออกจากร้านเบเกอรี่ก็ถึงจุดมุ่งหมายที่คฤหาสน์ของตระกูลหวัง ชายหนุ่มเลือกที่จะจอดรถอยู่หน้าประตูคฤหาสน์ก่อนจะลงจากรถแล้วยื่นกุณแจให้คนที่เดินเข้ามารับขับไปเก็บแทน คนตัวสูงก้าวเข้าไปในโถงกว้างเกิดเป็นเงาทอดยาวตามทางเดินเพราะจวนจะหกโมง ชายหนุ่มเดินตามเสียงของโทรทัศน์ก็เจอกับคนท้องอ่อนที่นั่งอยู่หน้าทีวีก่อนจะหันมามองทางหวังอี้ป๋อเพราะรู้สึกได้ว่ามีคนเดินเข้ามา

 

เซียวจ้านไล่สายตามองตั้งแต่ศีรษะของอีกฝ่ายจรดปลายรองเท้าหนังราคาแพง ได้แต่คิดว่าผู้ชายคนนี้ทำไมถึงได้จืดชืดขนาดนี้นะ ชุดสูทที่ใส่ไปทำงานก็มีแต่สีเดิมๆทรงเดิมๆเหมือนตัดใส่แบบเดียวกันเจ็ดตัวเจ็ดวันอะไรทำนองนั้น ในตู้เสื้อผ้าของอีกฝ่ายก็มีแต่อะไรสีขาวไม่ก็สีฟ้าหรือสีน้ำเงิน มีอยู่แค่นี้จริงๆ

 

“ ทำไมเค้กหมดเร็ว ”

 

“ แหะ.. ” ว่าที่คุณแม่ท้องอ่อนยิ้มแห้งๆตอนที่พ่อของเจ้าตัวเล็กเดินเข้ามานั่งอยู่ที่โซฟาข้างๆกัน จะพูดยังไงดี พอหิวแล้วมันก็หน้ามืด อีกอย่างเขาไม่ได้กินคนเดียวหมดเสียหน่อย วันนี้เขาไปนั่งเล่นกับกระต่ายในสวนมาแล้วก็เผลอทำเค้กร่วงจนเจ้าพวกนั้นมันกรูกันมากิน จะแย่งกลับก็ไม่ทันด้วย ไม่รู้ว่าป่านนี้จะท้องเสียไปหรือยังเพราะกระต่ายกินเค้กได้ที่ไหน

 

“ ... ”

 

“ ผมทำมันร่วงในสวน.. แล้วกระต่ายของคุณก็มากิน ผมขอโทษคุณป๋อ มะ.. ไม่ได้ตั้งใจ.. ”

 

“ เซียวจ้าน ”

 

“ คุณป๋อ.. ”

 

“ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะส่งกระต่ายไปโรงพยาบาลสัตว์ ทีหลังอย่าซนอีกเข้าใจไหม ” หวังอี้ป๋อว่าเสียงเรียบก่อนจะยื่นเค้กในมือให้อีกคน เซียวจ้านยิ้มกว้างก่อนจะรับมันมาแล้ววางไว้ที่โต๊ะอย่างถูกอกถูกใจ


 

“ คุณมีเนกไทเส้นเดียวหรือไง ” มือเล็กๆปลดเนกไทออกจากปกคอเสื้อของคนที่โน้มตัวลงมาให้ว่าที่คุณแม่แกะได้ถนัดมือ เซียวจ้านดึงมันออกมาจากคอของอีกฝ่ายแล้ววางไว้ข้างๆแบบที่เป็นกิจวัตรประจำวันของตัวเองไปแล้ว ในหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาเวลาผู้ชายคนนี้กลับมาจากทำงานเขาก็จะต้องเป็นคนช่วยถอดชุดสูทให้ตลอดเพราะพอไม่ทำอีกฝ่ายก็นอนมันอย่างนั้นทั้งชุดแบบไม่อาบน้ำ

 

เหนื่อยใจจริงๆ

 

“ ต้องมีหลายๆเส้นหรอ ” หวังอี้ป๋อที่ไม่เข้าใจว่าทำไมคนเราถึงต้องมีเนกไทหลายๆเส้นถามออกไป ปกติชายหนุ่มไม่ค่อยชอบสะสมของพวกนี้เท่าไหร่บวกกับชอบใส่อะไรเรียบๆเพราะมันสุภาพ แล้วก็เสื้อผ้าโทนน้ำเงินเพราะมันสบายตาในความรู้สึกของเขา

 

“ มันคือศิลปะในการแต่งตัวไงคุณ เซ้นท์อะเข้าใจไหม ” ว่าที่คุณแม่ถอดสูทสีเข้มออกมาจากตัวของอีกฝ่ายแล้วพับมันวางไว้ข้างๆกับเนกไท

 

“ ... ”

 

“ ผมกินนะ กินตอนนี้ได้มั้ย ” น้ำเสียงเล็กๆถามคนที่ซื้อเค้กมาให้เพราะว่ามันล่อน้ำลายจนอยากจะซัดให้เกลี้ยงตอนนี้เลย

 

“ ยังไม่เสร็จ ”

 

“ ก็ช่วยถอดให้หมดแล้วไงคุณ ”

 

“ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตล่ะ ”

 

เซียวจ้านกลอกตาไปมา ว่าที่คุณแม่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะยื่นมือเล็กๆไปปลดกระดุมให้ผู้ชายที่เอียงตัวมาทางเขาเกินเหตุอย่างช่วยไม่ได้

 

“ ทีนี้ถ้าคุณขวางผมนะ ! คนท้องอ่อนฮึดฮัดออกมาก่อนจะเดินหายไปแล้วกลับมาพร้อมกับจานและส้อมในมือ เซียวจ้านนั่งลงที่เดิมของตัวเองอย่างเก่า มือเล็กๆจัดการวางเค้กข้าวชิ้นแรกใส่จานทว่าจู่ๆผู้ชายที่นั่งอยู่ข้างๆก็พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้นมาเหมือนมีเรื่องสำคัญ

 

“ มีอะไรจะบอก ”

 

“ อื้อ ว่าไงคุณ ” เซียวจ้านที่ตักเค้กคำแรกเข้าปากขานรับอีกฝ่ายก่อนจะทำหน้าฟินออกมาเพราะว่ามันอร่อยมาก ผู้ชายคนนี้รู้ด้วยว่าเขาชอบกินเค้กข้าวที่สุด

 

“ อย่าตกใจ.. ”

 

“ ผมจะตกใจไปทำไมกัน ”

 

หวังอี้ป๋อยื่นโทรศัพท์ของตัวเองให้คนท้องอ่อนที่ละจากจานเค้กแล้วยื่นหน้าเข้ามาดู ชายหนุ่มบอกให้ธีรภพส่งรูปผู้หญิงคนนี้มาให้เพราะเขาขี้เกียจตามหาแล้วก็ไม่อยากจะเซฟมาเลยด้วยซ้ำแต่เขาก็อยากให้เซียวจ้านได้ดูหน้าเอาไว้ก่อน

 

ดวงตากลมเรียวเหมือนกระต่ายเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย เซียวจ้านมองผู้หญิงที่ปฏิเสธไม่ได้ว่าสวยมากๆในภาพสลับกับมองหน้าของเจ้าของโทรศัพท์

 

“ นี่คุณอย่าบอกนะ.. ”

 

หวังอี้ป๋อพยักหน้าช้าๆ คิดว่าเซียวจ้านคงจะเข้าใจว่าทำไมเขาถึงได้ส่งรูปผู้หญิงคนนี้ให้เจ้าตัวดู

 

“ คุณแอบเล่นชู้หรอคุณป๋อ ?

 

เป๊าะ !

 

“ มาดีดหน้าผากผมทำไมห๊ะคุณ! มันเจ็บนะ ! ” มือเล็กยกขึ้นลูบรอยแดงเล็กๆบนหน้าผากป้อยๆ ว่าที่คุณแม่ขมุบขมิบปากว่าเพราะจู่ๆอีกฝ่ายก็มาทำร้ายร่างกายเขา จะให้เขาคิดยังไงจู่ๆมายื่นรูปผู้หญิงให้ดูแบบนี้น่ะ !

 

“ ชู้เช้อที่ไหน ” หวังอี้ป๋ออยากจะก้มลงไปฟัดอีกฝ่ายให้ตัดกับเบาะโซฟาไปเลยให้หายมันเขี้ยว คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าตัวจะหาว่าเขามีชู้

 

“ แล้วใคร แฟนเก่า ?

 

“ ไม่ ”

 

“ แล้วให้ผมดูทำไมอะคุณ ”

 

“ ถ้าเจอผู้หญิงคนนี้ให้รีบเดินหนีออกมา ” น้ำเสียงเรียบๆแฝงความเป็นห่วงพูดออกมาแบบที่คนฟังสัมผัสได้ หวังอี้ป๋อไม่คิดจะไม่ปล่อยให้เซียวจ้านไปไหนคนเดียวอยู่แล้ว แต่เผื่อมีอะไรฉุกเฉินจะได้กันไว้ก่อน เซียวจ้านจะต้องได้รู้ว่าผู้หญิงคนนี้อันตราย

 

“ เกิดอะไรขึ้นหรอคุณ ” เซียวจ้านที่เริ่มคิดว่าสถานการณ์มันผิดปกติถามออกไปอย่างสงสัย แล้วผู้หญิงคนนี้เป็นใคร

 

หวังอี้ป๋อมองหน้าของคุณแม่ท้องอ่อนนิ่งๆ ก่อนชายหนุ่มจะเริ่มเล่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้เจ้าตัวฟังทั้งหมดแบบไม่ได้ปิดบัง

 

..


“ เธอเป็นลูกสาวของเพื่อนคุณพ่อคุณหรอ ”

 

“ ใช่ ”

 

“ แล้วเธอก็ชอบคุณ จะมาแย่งคุณแล้วกำจัดผม ” นิ้วเล็กๆของเซียวจ้านชี้เข้าหาตัวเอง

 

“ ... ”

 

“ แล้วก็ชวนคุณไปงานเลี้ยงที่บ้าน ”

 

“ ไม่ต้องกลัว ”

 

“ ผมไม่ใช่จะกลัวซักเท่าไหร่หรอกนะคุณ ” เซียวจ้านพูดออกมาด้วยท่าทีสบายๆ เขาคิดว่ามันตลกมากกว่าเหมือนตัวเองเป็นนางเอกในละครหลังข่าวเลยเนี่ย ให้ตาย..

 

“ ฉันรู้อยู่แล้ว ”

 

“ แล้วพ่อของคุณเขาจะโอเคไหม ” แต่มีอยู่สิ่งหนึ่งเลยที่เซียวจ้านแอบกังวลนิดหน่อยก็คือพ่อของผู้ชายคนนี้ที่เขายังไงได้เจอเลยสักครั้ง

 

“ โอเค.. ” น้ำเสียงเรียบๆเอ่ยออกมาอย่างมั่นคง เรื่องนี้เซียวจ้านไม่จำเป็นต้องกังวลอะไรเลยในความคิดของเขา หวังอี้ป๋อเอื้อมมือไปเช็ดคราบครีมที่เปื้อนเลอะบนริมฝีปากแดงๆนั่นออก ก่อนจะเลยไปบีบแก้มนิ่มเบาๆก็โดนอีกฝ่ายฟาดเข้ามาที่แขนหนึ่งที พ่อของเขาไม่ได้เป็นคนไร้เหตุผล ซึ่งทั้งหมดทั้งมวลแล้วก็ไม่เห็นจะมีอะไรต้องให้เครียดหรือปวดหัวเลยสักนิด แล้วอีกอย่างเขาก็จะพาเซียวจ้านไปงานเลี้ยงของผู้หญิงคนนั้นด้วย

 

ส่วนคุณลุงพ่อของพริมโรส เขาก็มีวิธีคุย..







*************


28/08/62


ทุกคนต้องเชื่อเราาาา เราบอกแล้วไงว่าเราดราม่าไม่ขึ้นและหวังอี้ป๋อจะไม่ทำให้พ่อแม่พี่น้องผิดหวัง55555555555

              ก็คือคิดชื่อตอนไม่ออก เอาชื่อนี้ไปแล้วกันจ้าา

               ปล ยังไม่ได้ตรวจคำผิดค่าา
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.902K ครั้ง

4,684 ความคิดเห็น

  1. #4536 PandaPuffycheeks (@PandaPuffycheeks) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 23:25
    เหมือนเด็กอวดของเล่น แง น่ารักๆๆๆ
    #4536
    0
  2. #4519 maybunny (@blossomorrain) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 16:39
    ถ้าไม่ท้องคงไฟท์ได้สะดวก แต่ตอนนี้ท้องก็ระวังตัวด้วยนะจ้าน ไม่รู้เลยว่าพริมโรสจะมาแนวไหน
    #4519
    0
  3. #4482 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 21:05
    จัดการให้ขาด
    #4482
    0
  4. #4462 TifunNSlove (@TifunNSlove) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 18:32
    เอาให้รู้ไปเล๊ยว่าใครเป็นใคร แต่ก็แอบระแวงความชะนีของนังพริมอยู่เหมือนกันนะ
    #4462
    0
  5. #4326 Artemis.T (@1black_rose) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 17:34
    สู้ๆนะคุณพ่อ เอาให้เด็ดขาด !
    #4326
    0
  6. #4305 AlwaysDmHp (@sunlikelay) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 11:44

    เด็ดขาดมากค่ะพี่ มีอะไรก็ลุยไปด้วยกัน ไม่ทำคนเดียว

    #4305
    0
  7. #4189 Auy_yibo (@Auy_yibo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 08:44
    ป๋อของแม่เด็ดเดี๋ยวมากลูกแม่ชอบ
    #4189
    0
  8. #4175 เกเก้ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 16:57

    นนั้นไง คนอย่างทั่น ไม่ให้มาจูงจมูกง่ายๆหรอกนะ

    #4175
    0
  9. #3960 demon@0@ (@54040249347ammie) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 21:34
    ดีมากที่บอกจ้าน
    #3960
    0
  10. #3924 โคมวิเศษ (@nali-rabanos) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 21:04
    อี้ป๋อควรบอกครอบครัวตัวเองให้เรียบร้อยด้วยอ่ะ แบบไปขอจากครอบครัวนั้นแล้วทำไมไม่จัดการครอบครัวตัวเองด้วย งงใจ
    #3924
    0
  11. #3916 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 14:15
    ก็ไม่ค่อยจะกลัวหรอกนะ5555
    #3916
    0
  12. #3914 Aa_aing98 (@Aa_aing98) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 02:43
    ไรท์ช่วงนี้ไม่ค่อยอยากกินมาม่านะคะ

    ป๋อเกอสู้ๆ
    #3914
    0
  13. #3890 Lazy_g (@phensuwan_124) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 14:55
    ชอบความอวดเมียให้เหมยลี่ดู 5555555 น่ารักมากกกกกกกกกกกกกก
    #3890
    0
  14. #3817 Doubledeuce9596 (@d-pcn) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 00:39
    ป๋อสู้ๆ
    #3817
    0
  15. #3792 wcyex (@wcyex) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 23:05
    คือถ้านี่เป็นคุณเหมยลี่ ในใจจะมีแต่คำด่าให้บอสแล้ว ป๋อโว้ย
    #3792
    0
  16. #3658 เวนีล่า (@maysena) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 16:08
    ฉันชอบความหันหน้าคุยกันแบบนี้! ไม่ใช่มโนไปเองฝ่ายเดียวแล้วทำให้อีกฝ่ายเจ็บกับความเข้าใจผิด
    #3658
    0
  17. #3608 bornfreeonecher (@lovecanstop) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 23:10
    เป็นชั้น ชั้นจุกนะ อย่าพยายามกับรักที่ไม่สมหวังอะ แต่ดือแล้ว ไม่มีอะไรติดกันพันกันไปกว่านี้
    #3608
    0
  18. #3349 FirstAugust (@FirstAugust) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 01:49
    รอดูทั่นแก้ปัญหานะคะ
    #3349
    0
  19. #3318 praaewaa (@praaewaa) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 15:39
    ชอบจ้านอ่ะ น้องไม่งี่เง่า รักนะคะคนดี
    #3318
    0
  20. #3271 Harukim (@aileehan) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 02:54
    ดีมากๆไม่ปิดบังอะไรเมียเลยซักกะติ้ดเดียว
    #3271
    0
  21. #3254 bibimbua (@bibimbua) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 23:53
    วิธีคุยหรือวิธีขู่คะ
    #3254
    0
  22. #3235 rachad ϟ (@omegafong2000) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 16:01
    ไม่ผิดหวังจริงๆ ทั่นนนนนนนน
    หัวอกคนเป็นแม่ ฝากจ้านได้อย่างสบายใจ ;-;
    #3235
    0
  23. #3037 E.L.F.THAI (@sorry-sorry-suju) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 15:43
    วางแผนมาดีค่ะทั่น
    #3037
    0
  24. #3026 qzmybear (@qzmybear) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 08:05
    ทำดีมากทั่น แงงงงงง้
    #3026
    0
  25. #3018 WEIWEIBABYBUNNY (@WEIWEIBABYBUNNY) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 23:32
    บอกเลยนะคะ ห้ามเท นิยม
    ายดีมาก ต้องจบนะคะเตง
    #3018
    0