DESTINY [ ป๋อจ้าน / อี้จ้าน ] mpreg

ตอนที่ 12 : What to eat ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,003
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,225 ครั้ง
    3 ต.ค. 62





             “ คุณเอาคืนไปเลย ” มือเล็กๆยื่นบัตรคืนเจ้าของของมันแต่อีกฝ่ายกลับไม่รับหนำซ้ำยังทำเป็นไม่ได้ยินที่เซียวจ้านพูด ว่าที่คุณแม่ถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนยัดมันเข้าไปในกระเป๋ากางเกงของคนที่ขับรถอยู่ แบบนี้ไม่ได้หรอก..

 

“ จ้าน.. ”

 

“ ผมมีเงินฝากของผม อีกอย่างพรุ่งนี้ก็จะไปทำงานแล้ว ” เซียวจ้านพูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง จะให้เขารับไว้ได้ยังไงในเมื่อบัตรนี่มันมีค่ามากมายขนาดนั้น แถมผู้ชายคนนี้ก็จะไม่มีอะไรใช้อีก อีกอย่างหนึ่งเลยคือเกรงใจ เขาไม่สามารถรับมันไว้ได้จริงๆ

 

“ ไม่ให้ ”  คนที่หันมามองคนตัวเล็กข้างๆขมวดคิ้วเข้าหากันทันที

 

“ คุณป๋อ ผมแค่ท้อง ”

 

“ ไม่ใช่แค่ ”

 

“ อะไรของคุณ แล้วจะให้ผมอยู่บ้านเฉยๆหรือไง ” ว่าที่คุณแม่ที่พอเห็นใบหน้ายุ่งๆของคนที่กำลังขับรถอยู่ก็รู้เลยว่าเจ้าตัวกำลังขัดใจอยู่แน่ๆ คนตัวเล็กจึงเลือกที่จะพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนลง

 

“ คุณ.. ”

 

“ แล้วอยู่บ้านเฉยๆไม่ได้หรอ.. ” น้ำเสียงทุ้มเรียบนิ่งที่สัมผัสได้ถึงการคาดหวังของคนพูดทำเอาคนฟังอย่างคุณแม่ท้องอ่อนต้องนิ่งไป เซียวจ้านสบตากับคนที่ดึงเบรคมือขณะที่รถติดไฟแดงบนท้องถนนก็ได้แต่ถอนหายใจออกมาอีกรอบให้กับสายตาอ้อนวอนแบบนั้น คิดว่าจะไม่ใจอ่อนแต่ก็เพิ่งจะรู้วันนี้เองว่าผู้ชายคนนี้น่ะร้ายกาจ ทำให้เขาใจอ่อนจนได้เลย.. แต่เขาเองก็อยู่บ้านเฉยๆไม่ได้จริงๆ

 

“ คุณมีเหตุผลหน่อยได้ไหม ” แล้วสิ่งที่ไม่ชอบเลยก็คือการที่ไม่ฟังความคิดคนอื่นของอีกฝ่าย

 

“ ... ”

 

เซียวจ้านหน้างอทันที ใบหน้าน่ารักหันมองออกไปด้านข้างของกระจกรอเวลาให้รถมันเคลื่อนที่ เขาวาดนิ้วลงบนกระจกเล่นแก้เบื่อก่อนจะบึนปากอย่างขัดใจ ว่าแล้วเชียวว่าผู้ชายคนนี้ต้องไม่ยอม ไม่ยอมอีกแล้ว เหอะ..


 

..

 

 

บ่ายแก่ๆของวันที่กลับจากโรงพยาบาล คนท้องอ่อนๆที่ลืมเรื่องไม่ชอบใจก่อนหน้าไปแล้วเพราะได้เค้กหลายชิ้นจากร้านเบเกอรี่กำลังละเลียดมันอยู่บนโซฟาหน้าโทรทัศน์ในห้องนั่งเล่น ดวงตากลมๆมองซีรีย์ที่พระเอกกำลังใช้นิ้วเช็ดมุมปากที่เลอะครีมออกให้นางเอกไปพลางๆ ทว่าแต่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อมีอะไรเย็นๆแตะลงตรงมุมปากของตัวเอง

 

เซียวจ้านที่ถือจานเค้กไว้ในมือเอี้ยวตัวมองด้านหลังแต่กลับไม่พบใครก่อนจะสัมผัสได้ว่าที่นั่งบนโซฟาข้างๆมันยุบลงเหมือนมีใครมานั่นด้วย

 

“ กินเลอะ ”

 

“ คุณ ? ” คนที่นั่งอยู่ก่อนแล้วหันมองทางด้านขวาก็เจอเข้ากับเจ้าของบ้าน เซียวจ้านไม่ได้ประหลาดใจเท่าไหร่ เมื่อกี้นี้คงจะเป็นพ่อของเจ้าตัวเล็กที่เดินอ้อมมาด้านหลังแล้วเช็ดปากให้กับเขา คนตัวเล็กไม่ได้ว่าอะไรต่อนอกจากหันไปมองซีรีย์ที่เริ่มมีฉากจูบทว่าจู่ๆใบหน้าขาวๆก็เห่อร้อนขึ้นมาเสียดื้อๆ

 

ก็ถ้าดูคนเดียวมันไม่เขินหรอก.. แต่นี่

 

“ เลอะไปหมด ”

 

“ ก็ผมหิวอะ แล้วคุณคุยธุระเสร็จแล้วหรือไง ”

 

คนแก่กว่าพยักหน้าเป็นคำตอบ ดวงตาคมมองไปที่จอโทรทัศน์ที่กำลังมีฉากเลิฟซีนสลับกับมองใบหน้าของคนที่นั่งอยู่ข้างๆ ก่อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จะเผยออกมาตอนที่เห็นสีแดงๆจากใบหูที่เริ่มลามไปถึงแก้ม

 

“ ชอบดู ?

 

“ ปะ เปล่า.. ผมเปิดเจอพอดี ” เซียวจ้านหันขวับตามน้ำเสียงเรียบๆแต่แฝงบางอย่างนั่นทันที ดวงตากลมหลุกหลิกไปมาเพราะว่าตัวเองกำลังโกหกอยู่เลยกลัวถูกจับได้ เปิดเจอที่ไหนกัน.. เขาน่ะโคตรจะชอบเรื่องนี้เลยต่างหาก แต่พอเวลานั่งดูกับผู้ชายคนนี้แล้วมันก็แปลกๆยังไงไม่รู้ ยิ่งมีฉากจูบแบบนี้ยิ่งแล้วไปใหญ่เลย..

 

“ ... ”

 

“ ยะ ยอมรับก็ได้  ผมชอบดู แล้วทำไมต้องมองหน้ากันแบบนี้ด้วย ” ว่าที่คุณแม่ที่รู้ว่าตัวเองโกหกไม่เนียนเลยยอมรับออกมาเพราะทนสายตาที่จ้องเหมือนจะจับผิดนั่นไม่ไหว เจ้าตัวขยับถอยห่างคนที่เคลื่อนตัวเข้ามาใกล้รู้สึกได้ถึงความผิดปกติที่ไม่น่าไว้ใจเลยสักนิด ..แหงล่ะ ที่ผ่านมาผู้ชายคนนี้เคยไว้ใจได้ที่ไหนกัน

 

“ อยากเป็นนางเอกไหม ?

 

“ ... ”

 

คนถูกถามได้แต่อ้าปากเหวอ

 

ว่าแล้วเชียว..

 

ว่าแล้วเชียวผู้ชายคนนี้น่ะ !!

 

 

“ ทำให้ได้ “

 

“ ทะ..ทำอะไรของคุณห๊ะ !

 

หวังอี้ป๋อรวบข้อมือเล็กๆของคนที่ทำตัวตกใจเป็นกระต่ายตื่นตูมด้วยมือข้างเดียว อีกฝ่ายขัดขืนเล็กน้อยแต่ไม่นานก็ยอมอยู่นิ่งๆแบบที่ชายหนุ่มเองรู้สึกแปลกใจ แต่เป็นอย่างนี้ก็ดี..

 

“ ... ”

 

“ คุณ ดะ.. ” เซียวจ้านที่ยังพูดไม่ทันจบประโยคตัวแข็งทื่อทันทีตอนที่สัมผัสเปียกชื้นนุ่มหยุ่นจรดลงตรงมุมปากของตัวเองจนหัวใจเผลอกระตุกเต้น

 

เพล้ง !!

 

จานเค้กในมือหล่นลงกระแทกกับพื้นจนมันแตกและเปรอะเปื้อนแต่ทว่ากลับถูกกลืนหายไปเหมือนไม่เคยเกิดขึ้น คนที่โดนขโมยจูบทำอะไรไม่ถูกได้แต่หลับตาปี๋รับสัมผัสที่ไม่มีการรุกล้ำเข้ามา ได้แต่ปล่อยตัวให้คนที่ชำนาญค่อยๆละเมียดละไมเช็ดคราบครีมออกจากริมฝีปากกระจับของตัวเองโดยใช้ส่วนเดียวกันจนมือเล็กๆเผลอขยุ้มเสื้อของหวังอี้ป๋อจนแน่น

 

น่ามันเขี้ยวที่สุด..  

 

ว่าที่คุณพ่อโอบรอบเอวบางๆก่อนจะยกคนท้องอ่อนให้ขึ้นมาคร่อมตักหลังจากที่ล่ะริมฝีปากออกมา ดวงตาคมมองภาพสะท้อนเมื่อห้าปีก่อนในห้องน้ำฉายเข้ามาในหัวของหวังอี้ป๋อ ใบหน้าเขินอายแดงซ่านกับอาการหายใจเร็วเหมือนคนเป็นหอบ เหมือนเดิมทุกอย่างเว้นเสียแต่ว่าคนบนตักไม่ได้เมาแล้ว แต่ก็ยังคงความดื้อเหมือนเดิม

 

“ จำได้ไหม ” น้ำเสียงทุ้มเรียบนิ่งเอ่ยถามเสียงแผ่ว เหมือนจะเบาแต่คนฟังก็ได้ยินมันชัดเจนแล้วได้แต่ขมวดคิ้วไม่เข้าใจ

 

เซียวจ้านที่สติยังไม่กลับดียอมนั่งนิ่งๆบวกกับที่ตัวเองท้องอ่อนๆเลยไม่อยากทำให้ร่างกายกระทบกระเทือนเท่าไหร่เม้มริมฝีปากแน่น ใบหน้าเห่อร้อนจนคิดว่าอีกไม่นานอาจจะระเบิดออกมามองคนที่ถามด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความหวัง

 

จำ ?

 

“ จะ จำอะไร.. ”

 

“ ... ”

 

“ เค้ก.. คุณ หกหมดแล้ว โอ๊ยคุณปล่อยผมก่อน ” ว่าที่คุณแม่ที่นึกขึ้นได้ว่าเผลอปล่อยจานร่วงแตกแกะมือปลาหมึกของคนตัวสูงให้ออกจากเอวเพื่อที่จะลงจากตัก

 

“ ทำอะไร ”

 

“ ผมจะเก็บ มันเปื้อนหมดแล้วเห็นมั้ย ”

 

“ อยู่นิ่งๆ ” หวังอี้ป๋อจับคนที่กำลังจะผันตัวเป็นคนทำความสะอาดให้มานั่งบนเบาะโซฟาแบบเดิม ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินหายออกไปจากห้องสักพักก็เดินเข้ามาพร้อมด้วยที่ตักขยะกับไม้กวาดในมือ มือใหญ่จับด้ามมันก่อนจะกวาดเศษจานกับเค้กใส่ที่ตักผงด้วยท่าทางเงอะงะขัดใจคนดูจนเซียวจ้านต้องรีบลุกขึ้นมาจัดการแทนเพราะทนดูไม่ได้

 

“ คุณ ใครเขาบอกให้ทำแบบนี้ ” เซียวจ้านแย่งไม้กวาดออกมาจากมือใหญ่ของอีกฝ่ายทันที จากที่เลอะอยู่แล้วตอนนี้มันยิ่งหนักกว่าเดิมอีก ใครเขาสั่งเขาสอนให้ใช้ไม้กวาดกวาดเศษเค้กแบบนี้ห้ะ !

 

“ จ้าน.. ”

 

“ อะไร ”

 

“ ทำเอง ”  

 

“ ให้คุณทำแล้วเมื่อไหร่มันจะเสร็จ คุณน่ะยืนดูเฉยๆไปเลย ” คนท้องอ่อนนั่งยองเข่าแล้ววางไม้กวาดไว้ข้างตัว มือเล็กๆจัดการหยิบเศษเค้กที่เลอะพื้นใส่ที่ตักผงพร้อมกับจานกระเบื้อง ขืนให้ผู้ชายคนนี้ทำดูแล้วพรุ่งนี้ก็ยังไม่เสร็จซักทีหรอก ปล่อยให้เขาทำคนเดียวมันปลอดภัยที่สุดแล้ว..

 

 

“ อ้ะ !

 

“ ... ”

 

“ เอ่อ.. ผะ ผมไม่เป็นอะไร แค่โดนบาดนิดเดียว ” น้ำเสียงเล็กๆรีบบอกทันทีตอนที่พ่อของเจ้าตัวเล็กกำลังมองนิ้วมือของเขาที่มีเลือดหยดลงพื้นเขม็ง เซียวจ้านทำสีหน้าไม่ถูกตอนที่เห็นใบหน้าเคร่งเครียดของคนตัวสูงที่ขมวดคิ้วยุ่งดูน่ากลัวแล้วจู่ๆตัวเองก็รู้สึกเหมือนเด็กทำผิดขึ้นมาเสียอย่างนั้น

 

“ หะ เห้ย ”

 

หวังอี้ป๋อรีบรุดอุ้มว่าที่คุณแม่ขึ้นมาจากพื้นแล้ววางเจ้าตัวลงบนโซฟาเหมือนอย่างเก่าก่อนจะเดินหายออกไปอีกรอบแล้วกลับมาพร้อมกล่องยาโดยไม่ลืมบอกให้แม่บ้านมาตามเก็บเศษจานทีหลัง ชายหนุ่มจัดการทำแผลก่อนจะแปะพลาสเตอร์ให้กับคนที่โดนกระเบื้องบาดนิ้วจนเลือดออก ดวงตาคมส่งสายตาดุๆให้คนที่ตอนนี้หน้าสลดจ๋อยลง

 

“ ทีนี้รู้หรือยัง ”

 

“ ... ”

 

“ ที่ไม่ให้ทำเพราะมันจะบาดมือแบบนี้ ”

 

“ ตะ ..แต่มันก็นิดเดียวไหมคุณ ผมไม่เจ็บเลยเนี่ยดูได้ ” เซียวจ้านพูดเสียงอ้อมแอ้ม ช้อนสายตามองคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าเพราะกลัวว่าจะโดนอีกฝ่ายดุ ก็ใครมันจะไปรู้ว่าจะโดนกระเบื้องบาดกัน  ปกติเวลาทำอะไรแตกเขาก็ไม่เห็นจะเคยโดนบาดซักรอบ

 

“ ... ”

 

“ คุณป๋อ ผมไม่เจ็บมันก็แค่แผลนิดเดียวเอง ”

 

“ ... ”

 

“ คุณ ยะ อย่าเงียบได้มั้ย ”

 

“ ... ”

 

“ ฮึก.. ” เสียงสะอื้นดังแผ่วออกมาจนหวังอี้ป๋อที่เก็บอาการนิ่งๆต้องเลิกทำทันที คนตัวสูงจับคนที่กำลังเบะให้มานั่งคร่อมตักไว้แบบเดิมซึ่งเจ้าตัวก็ยิ่งบ่อน้ำตาแตกปล่อยโฮมากเท่านั้น คงจะจริงที่บอกว่าถ้ายิ่งโดนโอ๋คนเราก็จะยิ่งร้องไห้ออกมา

 

แล้วยิ่งท้องแบบนี้หวังอี้ป๋อก็เข้าใจว่าคนท้องอ่อนคงจะกำลังอ่อนไหวให้กับเรื่องเล็กๆ

 

“ ร้องไห้ทำไม ”

 

“ ฮึก คุณดุผม ก็แค่กระเบื้องบาดมือแค่เนี้ย !  ” ใบหน้าแดงๆมุดลงเข้ากับบ่ากว้างบดเบียดแก้มเช็ดคราบน้ำตาเข้ากับเสื้อของผู้ชายที่ใช้ฝ่ามือลูบแผ่นหลังตัวเองเบาๆ เซียวจ้านหน้ามุ่ยเพราะขัดใจแล้วก็ทั้งโมโหผู้ชายคนนี้ที่เอะอะก็ดุ เอะอะก็ชอบบังคับกันตลอด  แล้วเขาก็ตัวแค่นี้..

 

“ ดุที่ไหน บอกดีๆแล้ว ”

 

“ ไม่ต้องมาพูดเลย ”

 

ริมฝีปากหยักกระตุกยิ้มตอนที่คนที่บอกว่าไม่ให้ตัวเขาพูดแต่ก็ยังซบใบหน้าเข้ากับไหล่เขาไม่เลิก หนำซ้ำยังเกาะแน่นเป็นกาวเท่านั้นยังไม่พอยังหลอกเช็ดน้ำตาตัวเองกับเสื้อของหวังอี้ป๋ออีกต่างหาก

 

“ ไปดูกระต่ายไหม ”

 

“ เอากระต่ายมาล่อเพื่อบ่ายเบี่ยงหรือไง ? คุณยังไม่หมดคดีกับผมนะคุณป๋อ “ นิ้วเล็กๆชี้ไปที่ใบหน้าของหวังอี้ป๋อทันที เซียวจ้านที่เลิกบีบน้ำตาแล้วปีนลงจากตักมานั่งหลังตรงข้างๆแทนจนคนที่โดนชี้หน้าขมวดคิ้วไม่เข้าใจ

 

“ คดีอะไร ”

 

“ ใครมันเป็นคนทำให้ผมทำเค้กหลุดมือ “

 

“ ... ”

                                       

“ คุณไง “

 

“ เปล่าทำ ”

 

“ ไม่ต้องมาตีหน้าใสซื่อเลย เรื่องที่ทะลึ่งมาจูบปากผมผมไม่ทุบหลังคุณให้หักก็บุญแล้วนะ “

 

“ ... ” คนที่ถูกคาดโทษได้แต่นิ่งเงียบไม่หือไม่อือ หวังอี้ป๋อมองอีกฝ่ายที่บ่นเป็นหมีกินผึ้งแต่ไม่ได้น่ารำคาญนิ่งๆ เขาผิดตรงไหน ก็แค่ทำตัวเป็นพระเอกให้เซียวจ้านเหมือนในละคร

 

“ ใครทำให้ผมไม่อิ่ม ก็คุณอีก ”

 

“ อืม ”

 

“ อืมหรอ ?  

 

“ วันละชิ้นก็พอแล้ว หมอไม่ให้กินเยอะ ”

 

“ แต่ว่าผมยังกินได้ไม่ถึงเสี้ยวของมันเลยนะคุณ !

 

เซียวจ้านที่โมโหเพราะไม่ได้กินเค้กกำลังจะอ้าปากพูดอะไรอีกก็ต้องหุบปากเล็กๆลงตอนที่มือใหญ่ของผู้ชายตรงหน้ากำลังปลดกระดุมเชิ้ตของตัวเองออกจากรัง ดวงตากลมเบิกกว้างทว่ายังไม่ทันได้ถามว่าอีกฝ่ายถอดทำไมก็ได้คำตอบที่คนฟัง ฟังแล้วอยากจะจับอีกคนเอาหัวโขกกับโต๊ะทันที

 

 

งั้นกินฉันแทนสิ

 

               “ ... ”

 

               กินไหม ?









******************

     23/08/62

     ตอนนี้ไม่มีอะไรเลยข่าาา 5555 น้อยด้วย ชิวๆๆมาก แล้วอิฉันก็ตกใจยอดเฟบมากค่ะไม่คิดว่าจะเยอะขนาดนี้เพราะพื้นฐานไม่ได้แต่งดีอะไรขนาดนั้นเลยจริงๆ ฮือ ยังไงก็ขอบคุณที่ติดตามนิยายของไรท์นะคะ เป็นกำลังใจที่ดีมากๆค่า ไหว้ย่อ

     ยังไม่ได้แก้คำผิดนะคะะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.225K ครั้ง

4,702 ความคิดเห็น

  1. #4681 geejajaa (@geejaadorable) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 19:53
    หวานและอบอุ่นอ่ะ แม้ว่าป๋อตะพูดน้อยแต่การแสดงออกทุกอย่างแบบ ดีอ่ะ รับผิดชอบ รัก ห่วง หวง จ้าน

    จ้านเองแม้ตั้งท้องอารมณ์อ่อนไหวง่ายก็จริงแต่ก็แบบยอมอ่อนให้ป๋อไปเยอะเลยนะ
    #4681
    0
  2. #4535 PandaPuffycheeks (@PandaPuffycheeks) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 23:17
    ในหัวป๋อมีแต่เรื่องแบบนี้

    โอ้ยยย แต่ซึนจริงอะไรจริงแก พูดน้อยมาก
    #4535
    0
  3. #4498 pukun_jh (@pukun_jh) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 10:31
    อะยอม ชอบความตีมึนไม่สนใจอีก ลูกเกิดมาถ้าได้ทั่นก็คือเอาแต่ใจเงียบ
    #4498
    0
  4. #4479 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 20:56
    กินจ้า^^
    #4479
    0
  5. #4447 rulor (@rulor) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 23:01
    กินไหม?
    กรี๊ดดดดดดดดดด เขิลแทน
    #4447
    0
  6. #4322 Artemis.T (@1black_rose) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 15:57
    ไม่ไหวกับคุณพ่อแล้วค่ะ แต่ละคำที่ปริปากออกมาคือความไม่อวยเมียก็เรื่องใต้สะดือ ฮือ เขิน 55555
    #4322
    0
  7. #4303 AlwaysDmHp (@sunlikelay) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 11:32

    อี้ป๋อ แบบ เง้อออ สงสารจ้าน ดูสามีทำตัวสิ55555555

    #4303
    0
  8. วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 00:51
    ฟกแ้าวบวบลาื จ้านกินไม่กิน ไม่กินเรทกินนะ//ป๋อตบ
    #4248
    0
  9. #4174 เกเก้ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 16:41

    เดี๋ยวๆๆๆๆ มันคนละเรื่องกันไหมเห้ยยยยย อย่าเอามารวมกันพ่อออ

    #4174
    0
  10. #4092 C0805y (@cheychy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 14:31
    ป๋อแบบ5555555
    #4092
    0
  11. #3958 demon@0@ (@54040249347ammie) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 20:36
    55555 โอ๊ยยย ถามให้เขากินตัวเองเฉย
    #3958
    0
  12. #3951 MP.each (@mornpair2544) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 15:58
    ทั่นไม่เคยทำให้ผิดหวังเลยจริงๆอะ โอ่ยยย ปวดหัว55555555
    #3951
    0
  13. #3930 jeab-mtbb9397 (@jeab-mtbb9397) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 22:59
    ชอบทั่นจริงๆๆๆ..สมกะเป็นทั่นเลยอี้ป๋อออออ5555
    #3930
    0
  14. #3888 Lazy_g (@phensuwan_124) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 14:41
    ป๋อิอออออออออออออ 55555555555 ใครก็ได้ห้ามผชคนนี้ที
    #3888
    0
  15. #3866 paperbirdrd (@ozonegas) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 00:26
    พี่ว้อยยยยยยยย
    #3866
    0
  16. #3837 Tanya's fiction (@tanya-fiction) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 05:30
    ทั่นโว้ยยยยยยย555555555
    #3837
    0
  17. #3815 Doubledeuce9596 (@d-pcn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 00:27
    โอ้ยทั่น 55555
    #3815
    0
  18. #3791 Byunpulloy (@petch22446688) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 23:01
    เอิ้วววว
    #3791
    0
  19. #3786 wcyex (@wcyex) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 22:53
    อี้ป๋อ!!!!
    #3786
    0
  20. #3654 เวนีล่า (@maysena) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 15:40
    ขยันอ่อยจริงนะคุณป๋อ5555
    #3654
    0
  21. #3492 ViViZ.OMG (@LeuwThdt) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 12:54

    ไม่แปลกใจทำไมน้องมาเร็ว อิพ่อมันเป็นซะแบบนี้ไงงง ง

    #3492
    0
  22. #3471 LiNgLoM.. (@linglom_) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 00:52
    เดี๋ยวๆ คุณป๋อ ความปลดกระดุมเสื้อนี่มันยังไง
    #3471
    0
  23. #3453 MB-krD (@Eve-krD) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 15:50
    ป๋อว้อยยยย มันแทนกันไม่ได้!! 555
    #3453
    0
  24. #3450 ChompunutEksuk (@ChompunutEksuk) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 14:23
    ท่านนนมันไม่ได้555555
    #3450
    0
  25. #3347 FirstAugust (@FirstAugust) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 01:38
    จ้านรีบกินเลยลูก อาหารอยู่ตรงหน้าแล้ว
    #3347
    0