DESTINY [ ป๋อจ้าน / อี้จ้าน ] mpreg

ตอนที่ 1 : Turmoil

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51,876
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,546 ครั้ง
    3 ต.ค. 62






             หากให้กล่าวถึงตระกูลหวังอันมั่งคั่งยิ่งใหญ่ที่ย้ายถิ่นฐานจากจีนแผ่นดินใหญ่มาอยู่เมืองไทย ก็คงจะกล่าวได้ไม่หมดในเวลาอันสั้น แต่ใครเล่าจะไม่นึกถึงทายาทคนเดียวในตอนนี้ที่เปรียบดั่งหยกแก้วมีค่าประจำตระกูล สูงส่ง สง่า เยือกเย็นดั่งฤดูเหมันต์

                                                    

 

หวัง อี้ป๋อ


 

ชายหนุ่มวัยยี่สิบแปดปีปลาย คุณชายหัวแก้วหัวแหวนของตระกูลผู้เย็นชามาตั้งแต่เด็ก ถูกเลี้ยงดูให้อยู่ในกรอบระเบียบและกฎมากมายทุกกระเบียดนิ้ว ไม่เคยแตกแถว ไม่เฉกเช่นเด็กคนอื่นๆที่ในช่วงวัยเยาว์มีแต่ความทรงจำที่ควรจะมี กับการเล่นสนุกสนาน การมีเพื่อนมากมายในวัยเด็ก คุณชายหวังผู้นี้น้อยนิดเหลือเกินที่จะมีมัน กลายเป็นว่าทุกอย่าหล่อหลอมให้หวังอี้ป๋อคล้ายกับกลายเป็นผลึกของภูเขาน้ำแข็ง อยู่ไกลก็รู้สึกไม่ได้ อยู่ใกล้ก็หนาวเย็นจนเกือบตาย  

 

 

และไม่เคยเห็นใครอยู่ในสายตา

 

 

ร่างสมส่วนสูงหนึ่งร้อยแปดสิบเจ็ดเซนในชุดทักซิโดประยุกต์จีนสีคราม มีขลิบเส้นไหมเงินราคาแพงบนลายปักผ้าคล้ายก้อนเมฆอย่างประณีตสมกับราคาที่เสียไป สีน้ำเงิน หรือ สีฟ้า ไม่ว่าจะเฉดไหนของมันหวังอี้ป๋อก็พึงพอใจเสมอ เยือกเย็น หรือน่ากลัวเฉกเช่นพายุในทะเล เบาบางปลอดโล่ง เป็นเฉดสีที่ทรงพลัง

 

“ ... ”


 

“ คุณชายครับ ”


 

หวังอี้ป๋อรับแก้วไวน์หมักบ่มมาจากบริกร จิบริ้มรสความหอมหวานพลางกลั้วลิ้นไปมาสัมผัสความนุ่มละมุนของไวน์แดงที่แตะในโพรงปาก ปล่อยให้กลิ่นหอมลอยขึ้นจมูก แผ่นหลังกว้างเอนพิงพนักโซฟาพร้อมกับตวัดขาไขว่ห้างอย่างที่ติดเป็นนิสัย ตาคมเผลอมองออกไปนอกกระจกในชั้นที่สี่สิบของโรงแรม ใบหน้าเรียบนิ่งเหม่อลอย หากแต่แค่นี้ก็เพียงพอแล้วกับการทำให้หญิงสาวทั้งงานต่างพากันเหลียวหลังมองรูปโฉมของทายาทตระกูลหวังที่ดูหล่อเหลาไร้ที่ติ งดงามราวกับถูกช่างฝีมือดีแกะสลัก 



คล้ายกับภาพวาดที่จับต้องไม่ได้ 



ผิวกายขาวผ่อง ทรงตาคมเฉี่ยวที่บางครั้งก็ดุดันจนน่ากลัว คิ้วเฉลียงเข้มรับกับจมูกโด่งเป็นสันอย่างลงตัวทำให้คนมองคล้ายกับตกอยู่ในภวังค์ หยกมีค่าตระกูลหวังอันตรายถึงเพียงนี้..

 

นั่นหมายถึงการเป็นที่หมายตาของคุณหญิงคุณนายมากมายที่ต้องการอี้ป๋อไปเป็นเขยโดยการส่งตัวลูกสาวของตัวเองมาสานสัมพันธ์

 

แต่ทุกครั้งก็จบที่คำว่า ไม่

 

หวังอี้ป๋อไม่ชอบสานสัมพันธ์กับใคร และก็จะไม่มีวันแต่งใครเข้าตระกูลถ้าหากไม่ใช่..

 

“ คุณชาย ยะ แย่แล้วครับ ”

 

“ มีเรื่องอะไร ” ใบหน้าเรียบนิ่งหันมองลูกน้องที่ผลักบานกระจกวิ่งเข้ามาหาอย่างรีบร้อน หวังอี้ป๋อถามออกไปด้วยน้ำเสียงเย็นชา

 

“ มีแขกไม่ได้รับเชิญเข้ามาในงานวันเกิดของคุณชาย ตอนนี้ ตะ ตอนนี้กำลังเมาแล้วอาละวาดเพราะแอบขโมยเหล้าดื่มในงานเลี้ยงครับ ”

 

“ ... ”

 

 วันนี้วันเกิดของเขา มันควรจะมีแต่เรื่องดีๆสิ..

 

คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันพร้อมกับสีหน้าที่ใครก็ต่างเดาไม่ออกและนั่นทำให้ผู้ที่มารายงานเรื่องถึงกับขนลุกชันพร้อมกับเย็นวาบไปถึงสันหลัง จะเป็นอะไรไปได้อีกนอกเสียจากกลัวและเป็นห่วงไอ้คนที่มันกล้าบังอาจบุกเข้ามาในงานเลี้ยงวันเกิดของคุณชายหวังอี้ป๋อผู้สูงส่ง ใครๆต่างก็รู้ว่าคุณชายคนนี้เป็นคนที่น่ากลัวน่าเกรงขามขนาดไหน เพราะถ้าหากไม่ตายก็อาจจะต้องไปนอนหยอดน้ำข้าวต้มที่โรงพยาบาลสักแห่งเลยนั่นแหละ เวรกรรมจริงๆ

 

“ ปล่อยให้เข้ามาได้ยังไง.. ”

 

“ เอ่อ คะ คือ ” ผู้มารายงานก้มหน้า ไม่แม้แต่จะสบสายตาคนเป็นนายที่ตวัดสายตาคมดุมองตัวเอง การกระทำเพียงแค่นี้ของคนที่นั่งอยู่บนโซฟาก็ทำตัวเขากลัวจนไม่กล้าขยับตัวไปไหน

 

“ ไม่ได้เรื่อง ”

 

อี้ป๋อเอ่ยออกมาอย่างหงุดหงิด เจ้าของน้ำเสียงเย็นชาหยัดตัวลุกขึ้นจากโซฟาของโรงแรมในเครือหวังที่นั่งสบายๆอยู่นานสองนาน การก้าวเดินที่เหมือนไม่รีบร้อนแต่หารู้ไม่ว่าคนเป็นลูกน้องนั้นรู้ดีว่าแบบนี้คือรีบที่สุดแถมยังอารมณ์ไม่ดีและคนที่น่าเป็นห่วงก็คือผู้ชายคนนั้น จะรอดหรือไม่รอดก็คงแล้วแต่เวรแต่กรรม ไม่น่าหาเรื่องใส่ตัวเลยพ่อหนุ่ม..

 


..

 


หากให้พูดถึงคนจีนที่อพยพขึ้นเรือสำเภาด้วยเสื่อผืนหมอใบมาตั้งต้นที่ประเทศไทยแล้วล่ะก็ เซียวจ้านคนนี้ถนัดนัก ต้นตระกูลเขาเป็นคนจีน แต่ปัจจุบันก็ผสมปนเปจนเป็นเพียงแค่เชื้อสายจีนแล้วเท่านั้น ฐานะทางบ้านหรอ เหอะ อย่าให้พูด เตี่ยกับม๊าบอกว่าเมืองไทยอุดมสมบูรณ์ ถ้ามีผู้นำที่ดีกว่านี้ประเทศก็คงจะเจริญสู้ญี่ปุ่นไปแล้ว เอาล่ะๆ  เมื่อกี้ถามถึงฐานะทางบ้าน มันเป็นเรื่องส่วนตัวนะเขาว่า

 

แหม่ แต่ถ้าอยากรู้ก็จะบอกให้ ที่บ้านของเขาก็พอมีพอใช้อยู่ในระดับปานกลางด้วยอาชีพขายเกาลัดคั่วและอาหารจีนตามสั่งในตึกเล็กๆที่ไชน่าทาวน์แห่งหนึ่งในประเทศไทย

 

เซียวจ้านเกิดที่นี่โตที่นี่มาตั้งแต่เด็ก ครอบครัวของเขาเป็นครอบครัวที่อบอุ่นมากๆเลยทีเดียวในความคิด มีพี่สาว มีน้องชายที่ตัวเองชอบทะเลาะด้วยแต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก มีม๊ากับเตี่ย แต่บางทีมันก็ออกจะอบอุ่นเกินไปหน่อยจนร้อนเพราะเตี่ยไม่ให้เปิดแอร์เนื่องจากเปลืองค่าไฟ แต่ถามหน่อยว่าถ้าไม่เปิดแอร์พวกเราก็จะต้องตายห่ากันหมดเพราะประเทศไทยร้อนยิ่งกว่านรก เตี่ยไม่เคยเข้าใจ

 

อ่า ลืมแนะนำตัว เซียวจ้านชื่อและแซ่ของผม ผมอายุยี่สิบห้า เข้าช่วงเบญจเพศพอดีแล้วม๊าก็โครตเป็นกังวลกลัวว่าผมจะมีเคราะห์ ตอนแรกผมก็ไม่เชื่ออะไรแบบนี้หรอกนะ แต่สุดท้ายก็มีจริงเนี่ยสิ ผมโดนหมาบ้านอาแปะข้างๆกัดไปเมื่อเดือนก่อน เอาจริงอยู่มาตั้งนานมันไม่เคยกัดผมเลยเถอะ น่าเตะว่ะไอ้ไข่ตุ๋นนน แต่ที่หนักสุดคือผมโดนฉีดยาไปตั้งหลายเข็มจนตอนนี้กลัวทั้งหมาทั้งเข็มไปแล้ว

 

 

โดนไอตี๋มันล้อว่าตุ๊ดด้วย สารเลวนักไอ้น้องไม่รักดี !

 

 

 

แต่ตอนนี้.. ผมเหมือนจะโดนแกล้งเลย

   

เซี่ยวจ้านเดินตามเพื่อนร่วมงานในบริษัทยักษ์ใหญ่ของหวังกรุ๊ปเข้ามาในโรงแรมใหญ่โตใจกลางเมือง ใช่แล้ว จ้านทำงานด้านออกแบบดีไซน์ให้กับบริษัท พอยื่นใบสมัครปุบก็ถูกเรียกสัมภาษณ์ปุบปับไม่ทันตั้งตัว เห็นแบบนี้ก็เกียรตินิยมนะผมน่ะ แถมยังตามมาด้วยเกลียดนิยมอีก จริงๆแล้วคนในแผนกก็ไม่ค่อยจะชอบหน้าผมซักเท่าไหร่หรอก แต่ผมก็ไม่ใช่จะกลัวซักเท่าไหร่เหมือนกันนะ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ผมก็แค่ออกแบบผลิตภัณฑ์ได้สวยเก๋ดูดีเหมือนตัวเอง แล้วมันก็ตรงต่อความต้องการของท่านประธานที่ตัวผมก็ยังไม่เคยเห็นหน้า ส่งผ่านผู้จัดการแล้วก็ได้คำชมผ่านผู้จัดการมาตลอด

 

ก็แค่นี่แหละ ผมแค่เก่ง ทุกคนเลยเกลียด

 

คนตัวโปร่งบางที่สูงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเจ็ดเดิมตามหลังเพื่อนผู้หญิงที่อยู่ในชุดออกงานสวยงามต่างจากตัวเองที่มีเพียงเชิ้ตตัวขาวกับกางเกงสเลคขาเต่อเข้ามาอย่างงๆหน้าห้องบอลรูมของโรงแรมชั้นสี่สิบ เธอมองจ้านก่อนจะยิ้มออกมานิดๆ เป็นร้อยยิ้มที่สวยแต่ก็ทำให้รู้สึกแปลกๆขึ้นมา

 

“ อ่า ฟ้าพาเรามาที่นี่ทำไมหรอ ” คนตัวบางถามอย่างไม่เข้าใจ ฟ้าเป็นเพื่อนร่วมบริษัทที่อยู่กลุ่มเดียวกับจ้าน เพราะกลุ่มนึงจะมีหลายแผนกมารวมๆกันอย่างเช่นกลุ่มที่ทำเกี่ยวกับชิ้นส่วนบ้านก็จะมีนักออกแบบ ล่ามแปลภาษาอะไรแบบนี้ เรียกว่าทำงานเป็นทีม

 

“ อ๋อ พอดีว่าฟ้าได้บัตรเชิญงานวันเกิดจากคุณหวังน่ะ แต่ไม่มีใครมาเป็นเพื่อน ฟ้าเลยชวนจ้านมาด้วยกัน ”

 

“ แต่เราไม่ได้บัตรเชิญ เข้าได้หรอ ”

 

เซียวจ้านขมวดคิ้วอย่างไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ที่เธออยากให้เขามาเป็นเพื่อน แล้วดูสภาพของตัวเองตอนนี้ถ้าเดินเข้าไปก็คงจะกลายเป็นตัวประหลาดทันทีเพราะแต่งตัวไม่เข้ากับงานเลยสักนิด แถมฟ้าก็ไปรับเขามาจากหอพักที่พักอยู่เองโดยไม่บอกไม่กล่าวกันล่วงหน้าเลยสักคำ

 

“ หน่า ไม่มีใครรู้หรอก มากับฟ้านะจะกลัวอะไร ลืมไปแล้วหรอ.. ”

 

“ เอ่อ.. ไม่ลืมๆ ”

 

เพียงฟ้า เธอเป็นลูกของคนใหญ่คนโต ฐานะทางบ้านก็ร่ำรวยแต่ก็ไม่เท่ากับตระกูลหวัง รายนั้นน่ะล้นฟ้าไปแล้ว เพราะแบบนี้สินะเธอถึงได้บัตรเชิญมางานวันเกิดของรองประธานที่เขาก็ยังไม่เคยเห็นหน้า ได้ข่าวว่าพ่อของเพียงฟ้ารู้จักกับท่านประธานด้วยไม่แปลกเลยที่จะได้มาในที่แบบนี้ ต่างจากเขา เขาเป็นแค่พนักงานกินเงินเดือนธรรมดา คงไม่มีโอกาสได้บัตรเชิญอะไรแบบนี้หรอก แต่เขาก็พอใจแล้วกับชีวิตในตอนนี้

 

ชีวิตไม่ได้ต้องการเงินสักหน่อยนี่ แหะ.. เอาจริงก็ต้องการเงินแหละ แต่ไม่ได้ต้องการเยอะ ที่ทำงานได้ตอนนี้เงินเดือนมันก็มากโขแล้ว เขาแค่มีเตี่ยมีม๊า มีเจียกับไอ้ตี๋ แค่นี้ก็พอแล้วล่ะชีวิต  

 

“ งั้นเข้าไปกันเถอะ ”

 

“ แหะ.. ได้ ”

 

คนตัวโปร่งบางเดินตามหลังของเพียงฟ้าที่ผลักประตูเข้ามาในห้องบอลรูมที่ตกแต่งอลังการงานสร้าง จ้านอ้าปากค้างตาไม่กระพริบ เขาไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน เคยดูในหนังนะ แต่พอเห็นของจริงแล้วก็ขนลุกในความร่ำรวยเงินทอง โคมไฟระย้าห้อยลงมาตรงกลางห้อง บรรยากาศรอบๆตกแต่งด้วยเฉดสีสบายตาอย่างสีฟ้าอ่อนตัดกับสีน้ำเงินและสีขาว สบายตาสบายใจจริงๆเลย แต่ทว่ามันก็แทรกซึมด้วยความรู้สึก ทรงพลัง สีน้ำเงิน เป็นสีที่ทรงพลัง เป็นสีของความสุขุมนุ่มลึก จ้านรู้ความหมายของมันดีเพราะเรียนเกี่ยวกับสีมาตลอดตอนอยู่มหาวิทยาลัย

 

“ อะ อ้าว พะ เพียงฟ้า ”

 

แต่พอเลิกตะลึงกลับไม่พบคนที่เดินตามมาด้วย ตอนนี้เขาอยู่ท่ามกลางวงล้อมของสังคมไฮโซ เซี่ยวจ้านเริ่มเลิ่กลักทำตัวไม่ถูก และพอคิดไปคิดมาก็เริ่มรู้สึกทะแม่งๆยังไงชอบกล หรือว่าจะโดนแกล้งอีกแล้ววะเนี่ย แต่คือ แกล้งด้วยการเอาเขามาปล่อยในงานเลี้ยงของไฮโซเนี่ยนะ โหดร้ายที่สุดเท่าที่เคยโดนมาเลยให้ตาย และเขาก็ได้กลายเป็นตัวประหลาดเต็มตัวแล้วตอนนี้ เหอะ คิดว่าเพียงฟ้าจะเป็นคนที่เห็นใจและไม่แกล้งเขาเสียอีก น่าผิดหวัง..

 

แต่ช่างเถอะ..

 

ก็บอกแล้วไง ใช่ว่าจะกลัวซักเท่าไหร่หรอกนะจะบอกให้ !

 

ดวงตากลมสวยหันสายตามองไปรอบๆโถงก็เห็นเค้กที่ถูกตัดพอเป็นพิธีวางอยู่ ถัดจากตรงนั้นไปอีกหน่อยเป็นมุมเครื่องดื่มและอาหาร ดวงตากลมทรงสเน่ห์ส่อประกายแวววาวออกมาทันทีเมื่อเห็นของชอบของตัวเอง..

 

แอลกอฮอล์..

 

ลาภปาก จะได้กินเหล้าของคนรวยก็วันนี้แหละเซี่ยวจ้านเอ้ย !

 

คนตัวบางพาร่างของตัวเองไปที่จุดมุ่งหมายทันทีราวกับหายตัว ริมฝีปากบางยกยิ้มกริ่มอย่างซุกซนก่อนจะยื่นมือไปหยิบแก้วไวน์ทรงสวยขึ้นมา จมูกเชิดรั้นสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆที่ไม่เคยได้กลิ่น มันเป็นตอนนั้นเองที่ใบหน้าหวานของชายหนุ่มยิ้มกว้าง ลองลิ้มรสโดยการจิบมันนิดหน่อยก่อนจะทำหน้าหลับตาปี๋เพราะรสชาติที่กลมกล่อมแถมยังอร่อยชิบหายทำให้คิดถึงเพื่อนในรุ่นที่เคยเรียนด้วยกัน

 

ตอนนั้นเข้าร้านเหล้าบ่อยกว่าเข้าเรียนจนเตี่ยต้องมาบิดหูให้กลับบ้าน

 

คิดถึงชะมัด..

 

ผ่านไปไม่รู้นานเท่าไหร่ที่ยืนอยู่ในโซนเครื่องดื่มพร้อมกับกระดกไวน์เข้าปากเหมือนน้ำเปล่าไปด้วย ช่วยไม่ได้ ยัยเพียงฟ้าดันมาแกล้งทิ้งกันไว้แบบนี้เขาก็จะต้องกินเหล้าให้คุม อย่างน้อยมันก็ได้อย่างเสียอย่าง คล้ายกับคนติดลมที่ไม่อยากขยับตัวไปไหน แอลกอฮอล์ยิ่งหวานก็ยิ่งเมา

 

 

เซียวจ้านในตอนนี้กลายเป็นคนเมาและเริ่มเลื้อยไปทั่วโดยสมบูรณ์แบบ

 

“ อึก ทะ ทำไม ”

 

“ อึก อ้วก “

 

“ ว้าย ! นี่นาย !

 

 

เสียงเอะอะเริ่มดังขึ้นแต่มันไม่ได้เข้ามาในโสตประสาทของคนเมาเลยสักนิด

 

ในกระเพาะมันป่วนมวนคล้ายกับอยากขย้อนบางสิ่งที่ถูกกินเข้าไปเมื่อช่วงเย็นออกมา เซี่ยวจ้านมึนงงแถมยังปวดหัวหนัก บางอย่างจุกอยู่ที่คอและรู้ว่าในไม่ช้าตัวเองก็จะควบคุมมันไม่ได้ ไม่เข้าใจ.. ตอนที่เรียนมหาลัยก็กินเหล้าออกจะบ่อยไม่เห็นจะเป็นแบบนี้ หรือว่าตัวเขานั้นแพ้ไวน์กันแน่วะเนี่ย คิดอยู่ในใจคนเดียวด้วยสภาพร่างกายที่ล่อแล่ เขาพาตัวเองเดินไปทั่วและรู้สึกว่าโลกมันช่างแสนเอียง หมุนติ้วๆมีแต่ดาวอยู่บนหัว

 

“ ชะ ช่วยไม่ได้ !  ฮึก มาปล่อยจ้านทิ้งไว้แบบนี้ได้ไง ทำ อึก แบบนี้ได้ไง !

 

ประกาศกร้าวอย่างที่พนันได้ว่าพอพรุ่งนี้เช้าสร่างเมาตัวเองจะลืมเรื่องราวทุกย่าง คนตัวบางเริ่มรื้อโต๊ะที่ตั้งแก้วไวน์จนมันพลิกคว่ำเป็นแถบด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มี  ไม่รู้ว่าทำไปทำไมเหมือนกัน แต่ตอนนี้รู้สึกเหมือนอยู่ทีมอเวนเจอร์ มโนว่าตัวเองเป็นเดอะฮัลค์ แล้วก็คล้ายกับมือมันลั่นไปเอง 

 

“ คุณครับ หยุดเถอะครับ คุณ ”

 

“ ปะ ปล่อย ! อึก ”

 

เคร้ง !

 

ริมฝีปากบางยกยิ้มกว้างก่อนจะหัวเราะร่าออกมาที่คว่ำอีกโต๊ะได้ราวกับชอบอกชอบใจกับมันนัก ใบหน้าของคนหน้าหวานเกินจะเป็นผู้ชายแดงปลั่งคล้ายกับคนออกกำลังกายอย่างหนักหน่วงมาสดๆร้อนๆเพราะเลือดฝาดบนแก้มขาวเซียวจ้านสะบัดตัวออกจากการ์ดที่เอาตัวเขาไม่อยู่เพื่อจะเดินไปคว่ำโต๊ะวางเค้กของเจ้าของวันเกิดอย่างที่ไม่รู้ตัว 



ไม่รู้เลยว่าอะไรจะเกิดขึ้นตามมา

 




 

“ พอได้หรือยัง ”

 






*****************************


24/07/62


ยังไม่ได้แก้คำผิดค่าา


>_<


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.546K ครั้ง

4,689 ความคิดเห็น

  1. #4664 geejajaa (@geejaadorable) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 09:11
    ซนจนได้เรื่องเลยนะ เมาด้วยเนี๊ยะ ไปพังงานพ่อพระเอกได้ไง

    สรุปนี่โดนเพื่อนหลอกมาแกล้งจริงๆเหรอ เดี๊ยะๆกล้าแกล้งอาจ้านได้ไง!
    #4664
    0
  2. #4661 Kimji_sag (@Kimji_sag) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 17:35
    โดนฟาดแน่ยัยตัวดี
    #4661
    0
  3. #4526 PandaPuffycheeks (@PandaPuffycheeks) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 21:26
    ซนนนนน
    #4526
    0
  4. #4523 Nttnsn (@Nttnsn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 17:58
    ซนมากกกกหกกก -ลูก
    #4523
    0
  5. #4504 maybunny (@blossomorrain) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 00:03
    โดนดีแน่!!!
    #4504
    0
  6. #4463 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 18:47
    ซนนะเรา^^
    #4463
    0
  7. #4457 ตลกอ่ะ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 16:32

    เพราะมือมันลั่นไปเอง 5555ชอบๆ

    #4457
    0
  8. #4424 love-taegi (@love-taegi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 09:39
    จ้านกับสุรานี่ของคู่กันสินะ
    เจ้าเด็กแสบ!!!! อิอิ
    #4424
    0
  9. #4374 Mermaidtears (@scopianking) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 22:17
    ง่ะจ้านนนนน&#8203; ดื่มทามมายยยยย&#8203; เอาหลาว&#8203; โดนแล่วววว
    #4374
    0
  10. #4277 AlwaysDmHp (@sunlikelay) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 08:16

    น้องออกลายความซนตั้งแต่ตอนแรกเลยเหรอ55555 ขำน้อง

    #4277
    0
  11. #4186 Paboll222 (@Minar11) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 23:21
    โอ้ยยยย หนุจ้านนนเเสบตั้งเเต่อีพีเเรกเลยน้ะ555
    #4186
    0
  12. #4182 my-kh (@yuisupitshaya) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 22:21
    จ้านเอ้ยยยรู้กกกกกเละเทะ5555
    #4182
    0
  13. #4091 Mr.Kimm (@mickey_minnie) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 14:18

    แงงง เป็นบทเรียนว่าอย่าทิ้งร้องจ้านไว้คนเดียวอีกนะคะ5555555

    #4091
    0
  14. #3966 Destinasi Cinta (@khoy037) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 22:22
    ตอนล่าสุดไม่มีเนื้อหาคะ &#128536;
    #3966
    0
  15. #3938 STEM1995 (@eveymin) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 07:29
    เมาเละเลย
    #3938
    0
  16. #3900 Penguin_Rachael (@Penguin_Rachael) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 23:35
    จ้าน พี่ไม่หารกับหนูนะเรื่องผู้นำประเทศ5555555
    #3900
    1
    • #3900-1 Aueakan2546 (@Aueakan2546) (จากตอนที่ 1)
      29 กันยายน 2562 / 12:35
      เรื่องนี้พี่ไม่เกี่ยวนะจ้าน55555
      #3900-1
  17. #3876 Lazy_g (@phensuwan_124) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 12:52
    เรามันทำเรื่องวุ่นเข้าแล้วนะจ้าน โดนลงโทษแน่ๆ
    #3876
    0
  18. #3801 Doubledeuce9596 (@d-pcn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 23:41
    น้องจ้านลูกกกก
    #3801
    0
  19. #3747 wcyex (@wcyex) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 20:34
    พอแล้วค่าาาา จัดการเลยป๋อ
    #3747
    0
  20. #3475 Climax-Bs (@Climax-Bs) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 15:47
    ไปก่อนนะจ้าน สู้ๆ
    #3475
    0
  21. #3334 FirstAugust (@FirstAugust) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 23:59
    จ้านนนนน ซวยแล้ว
    #3334
    0
  22. #3333 นนา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 23:45

    มาแหล่ววววว

    #3333
    0
  23. #3304 praaewaa (@praaewaa) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 10:38
    พิ้จ้านนนนนนนนนนนน
    #3304
    0
  24. #3278 ChompunutEksuk (@ChompunutEksuk) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 14:48
    ซวยแล้วพี่จ้านนนน
    #3278
    0
  25. #3258 Harukim (@aileehan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 02:06
    อย่าดุพี่นะ พี่แค่เมา
    #3258
    0