[JAETEN] Love Story

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,028 Views

  • 24 Comments

  • 104 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1

    Overall
    1,028

ตอนที่ 3 : [Jaeten] #CUTUBall73

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 476
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    11 ก.พ. 62


#CUTUBall73


        


When it comes to competition,
You got only 3 choices

Give in... Give Up… or
Give it all you’ve GOT!



การแข่งขันฟุตบอลประเพณี ธรรมศาสตร์-จุฬาฯ ครั้งที่ 73 ที่สนามศุภชลาศัย เมื่อวันที่ 9 ก.พ. ปีนี้ยังจัดอย่างคึกคักเช่นเคย แสงแดดแรงจัดที่สาดลงมาบนสนามกีฬาเปิดโล่งไม่สามารถบั่นทอนความคึกคักของเหล่านักศึกษาที่มาเตรียมการได้เลย  แสตนด์สองฝั่งหันหน้าเข้าหากัน  นิสิตและนักศึกษาต่างทยอยกันเข้ามาในพื้นที่ บ้างขึ้นแสตนด์ บ้างเตรียมงานอยู่ด้านล่าง ผู้ชมที่เข้ามาชมทั้งคนนอก ศิษย์เก่าศิษย์ใหม่เนืองแน่นไปหมด ทางฝั่งแสตนด์ด้านหนึ่งที่มองไปทางไหนก็มีแต่หนุ่มสาวใส่เสื้อสีชมพู มีชายหนุ่มหน้าหวานในชุดนิสิตสีขาวแขนยาวกำลังจัดเนคไทอย่างขะมักเขม้น  ทั้งบนเนคไท และหัวเข็มขัดสีเงินปรากฏสัญลักษณ์จุลมงกุฎประดับเด่นเป็นสง่า

                “เตนล์ พร้อมหรือยัง
?
 สต๊าฟรุ่นพี่สาวสวยที่คอยดูแลเรื่องขบวนแถว เดินมาหา พร้อมส่งธงที่มีผืนผ้าสีชมพูเนื้อมันวาวห้อยลงจากปลายยอดให้เขาถือเอาไว้

                “เตนล์พร้อมแล้วครับ พี่ริณ” 
เขาพยายามสงบสติอารมณ์ทั้งที่มือที่จัดแต่งเนคไทเมื่อครู่ยังคงเย็นเฉียบ

                “งั้นเดี๋ยวแสตนด์บายไว้นะ หรือจะไปนั่งหลบๆแดดก่อนก็ได้ คนถือธง มธ ยังไม่มาเลย” 
พี่สาวคนสวยดีกรีผู้อัญเชิญพระเกี้ยวปีก่อนย่นคิ้ว  
 

              เขาเดินไปนั่งรอตรงเก้าอี้อย่างว่าง่าย ระหว่างที่รอตั้งขบวน  ถือโอกาสหลับตาทำสมาธิสักหน่อยแล้วกัน  ถึงหน้าที่จะมีแค่เดินถือธงไม่ได้ทำอะไรที่มีขั้นตอนซับซ้อนอย่างหน้าที่อื่นๆ  แต่ความตื่นเต้นในการเข้าร่วมงานเป็นครั้งแรกก็ไม่น้อยไปกว่าเพื่อนๆร่วมงานคนอื่นเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คนที่
ไม่คุ้นกับการออกงานสาธารณะ เพราะวันๆเอาแต่ปั่นงานปั่นรูปส่งอาจารย์อย่างเขา

                ถึงจะมีเสียงจ้อกแจ้กดังอยู่รอบข้างจากผู้คนจำนวนมาก  แต่เตนล์ก็พยายามทำสมาธิ หายใจเข้าออกลึกๆ จนกระทั่ง
มีเสียงใครคนหนึ่งคุยโทรศัพท์เข้ามาใกล้ดังรบกวนขึ้น

                “ไม่ต้องเร่งเจย์แล้วค้าบบบ ถึงแล้วค้าบบบ  เนี่ยธงจุฬายังนั่งหลับอยู่เลย” 
ชายหนุ่มร่างสูง ผิวขาวที่แขนบางส่วนออกแดงๆเพราะไหม้แดดไปบ้าง  กรอกเสียงใส่สมาร์ทโฟน  ถือธงสีเหลืองอร่ามสาวเท้าเข้ามาบริเวณที่เตนล์นั่ง  เตนล์คิ้วกระตุกทันทีที่ได้ยินข้อกล่าวหาลอยๆนั่น  ดวงตาเรียวรีเปิดขึ้นพร้อมตวัดใส่คนตัวสูงอย่างไม่ปรานีปราศรัย    

                “อ่าว ไม่ได้หลับ
นี่นา 
ชายหนุ่มเก็บมือถือลงกระเป๋ากางเกง  ยกยิ้มให้จนเห็นลักยิ้มบุ๋มลงไปที่ข้างแก้ม

                “จะหลับหรือไม่หลับก็เรื่องของเราป่ะ”
 เตนล์คว่ำปากใส่แถมไปอีก  แต่เหมือนยิ่งทำหน้าไม่พอใจกลับเรียกรอยยิ้มที่กว้างขึ้นให้กับคนตรงหน้า

                “โอเคครับๆ ไม่หลับก็ไม่หลับ แต่หน้าคุณเวลาหลับน่ารักดีนะ” ไม่วายยิ้มให้

                “มันใช่เวลามาแซวกันมั้ยครับ ให้คนอื่นรอแล้วยังไม่สำนึกอีก”

                “หูยยยยย  คุณ เห็นใจหน่อยเถอะ  รังสิตรถติดจะตาย ไม่มาสายก็เก่งแล้ว”

คนมาใหม่โอดครวญก่อนจะวางธงของตัวเองอิงไว้กับธงของเตนล์ที่วางพิงเก้าอี้ไว้อยู่ก่อนแล้ว  มิหนำซ้ำยังถือวิสาสะหย่อนก้นนั่งลงข้างๆ  พร้อมหันหน้ามาตั้งใจจะเสวนาด้วยเต็มที่  คนถือธงลูกแม่โดมปีนี้อัธยาศัยดีเกินไปหรือเปล่า

                “กะเวลาไม่ถูกนี่คือไม่ค่อยได้เข้าเมืองว่างั้น”

                “แหมมมม เหมือนถูกแซะว่าบ้านนอกเลย”

                “เปล่าซะหน่อย” ไม่พูดเปล่า เตนล์แสร้งเสตาเมินไปมองทางอื่น

                “บ้านนอกก็ได้  ไม่ใจร้ายเหมือนคนกรุงหรอก”

ดูจากการแต่งตัวท่าทางต่างๆ พ่อหนุ่ม มธ ปากดี ไม่ได้เหมือนหนุ่มบ้านนอกตามที่ตัวเองกล่าวอ้างสักนิด ที่พูดมาก็เหมือนจะหาเรื่องมาปะทะฝีปากกับเขาเท่านั้นแหละ
                “ผมยังไม่ทันได้ทำอะไรเลย จะมาว่าผมใจร้ายใส่คุณเหรอ” เตนล์ถึงกลับต้องหันหน้ามาถลึงตาใส่

                “ถ้าคนสามย่านไม่ใจร้าย  หลังบอลเลิก ช่วยพาเที่ยวสยามหน่อยได้ป่ะ”

                “อย่ามาเนียน  อย่างนาย หลับตาเดินสยามยังจะน้อยไป”

                “เอางี้  ถ้า มธ. ชนะ คุณจะพาผมเที่ยว โอเคมั้ยครับ
?

 เตนล์ถูกยื่นเงื่อนไขแบบไม่รู้ตัว แต่เจ้าของธงเหลืองดูเหมือนจะไม่รู้ข้อมูลที่ว่า เตนล์ค่อนข้างรู้จักฝีไม้ลายมือของนักบอลปีนี้พอสมควร จึงตัดสินใจตอบตกลงไปโดยไม่ต้องใช้ความคิดมากนัก


                “ได้ ถ้าฝั่งผมแพ้ ผมพาคุณเที่ยว แถมเลี้ยงข้าวด้วยเลย” คนตัวเล็กกว่าตอบด้วยความมั่นใจเสียเต็มประดา


                “ดีล มาเจอกันที่ประตูนี้  แพ้แล้วห้ามหนีล่ะ”  
เจ้าของลักยิ้มยกมุมปากขึ้นสูง  เจย์ไม่ใช่พ่อหนุ่มปากดีธรรมดาๆ แต่เขาคิดมาแล้วก่อนจะยื่นข้อเสนอ  โดยสถิติการเจอกันระหว่างสองมหาวิทยาลัยที่ผ่านมา  เคยพบกันมาทั้งหมด
72 ครั้ง ธรรมศาสตร์ ชนะ 24 ครั้ง จุฬาลงกรณ์ ชนะ 17 ครั้ง และเสมอกัน 31 ครั้ง  ลาภปาก  แถมได้คนน่ารักมาพาเที่ยว ฝันดีลอยมาเห็นๆ

                ปะทะคารมกันได้ไม่นาน สต๊าฟก็ส่งสัญญาณตั้งขบวน  เสียงโห่ร้อง และชัตเตอร์ดังระงมไปทั่วบริเวณ เตนล์เอาแต่เถียงกับหนุ่ม มธ. จนลืมทำสมาธิลดความตื่นเต้น สนามจริงทำเขาประหม่ากว่าที่คิด  ส่วนพ่อหนุ่มธงเหลืองก็ดูสบายๆอย่างกับเดินมาแล้วตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัยเพิ่งก่อตั้ง

                ถ้าไม่ติดเรื่องไร้มารยาทแล้ว เตนล์คิดว่าคนถือธง มธ.ที่ยืนตีคู่กับเขาดูดีมากๆ  ความสูง
180 กว่าๆ ไหล่กว้าง แขนขายาว แถมยังมีกล้ามเนื้อลีนๆที่ขึ้นรอยให้เห็นผ่านเนื้อผ้าฝ้ายยามปรับท่าทางถือธง   เสื้อเชิ้ตสีขาวแขนยาวกับกางเกงแสลคไม่เคยดูดีขนาดนี้จนมาอยู่บน ร่างสูงโปร่งตรงหน้า     ยอมรับกันตรงนี้ว่าพอต้องมาตั้งแถวคู่กันแล้วเตนล์ทำความมั่นใจหล่นหายไปบางส่วน  ถึงแม้พี่ริณจะคอยกรอกหูเขาตลอดว่า เขาดูดี เหมาะสมกับการเป็น CU cuteboy มากที่สุด   แต่ TU sexy boy ตรงหน้ากำลังทำให้ความมั่นใจเขาสั่นคลอน!

                งานบอลประเพณีดำเนินไปตามลำดับ นิสิตนักศึกษาบนแสตนด์แปรอักษรโต้ตอบกันสนุกสนาน ขบวนพาเหรดที่เต็มไปด้วยหุ่นกระดาษล้อเลียนการเมืองเรียกเสียงโห่ร้องและเสียงปรบมือจากคนทั้งสนาม  จนกระทั่งมาถึงกิจกรรมหลักของงาน ตัวแปรสำคัญที่จะตัดสินอนาคตปากท้องของประชาชน...ประชาชนชื่อเจย์จากทุ่งรังสิต  ที่หวังใจเหลือเกินจะได้ลาภปากจากหนุ่มคิ้วท์บอยสามย่าน

เริ่มเกมได้เพียง 15 นาที จุฬาฯ ได้ประตูออกนำ 1-0 จากจังหวะ นักเตะ มธ.ไปทำฟาวล์ ในกรอบเขตโทษ ก่อนที่กัปตันทีมจุฬารับหน้าที่สังหารจุดโทษ  แต่ในช่วงท้ายครึ่งแรก ลูกแม่โดมกลับมาได้จุดโทษบ้าง จากจังหวะกัปตันลูกพระเกี้ยวคนเดิมที่เพิ่งทำจุดโทษไปทำฟาวล์ บ้าง ส่งผลให้ธรรมศาตร์ ตามตีเสมอ จุฬาฯ 1-1 ในครึ่งแรก

ครึ่งหลัง แฟนจุฬาฯ ได้เฮกันอีกครั้งจากจังหวะเตะมุมของกองหลังธรรมศาสตร์โหม่งเคลียร์มาให้เพื่อน เปิดบอลย้อนเข้าไปในกรอบเขตโทษ ก่อนนักเตะอีกคนจะส่งลูกเข้าประตู่ไป ให้ทีมลูกพระเกี้ยว นำ 2-1

เจย์ใจไม่เป็นสุขเสียแล้ว....เวลาครึ่งหลังเหลือน้อยลงทุกที เขาเริ่มไม่แน่ใจว่าจะเสียดายลาภปาก หรือจะเสียดายที่จะไม่เจออีกฝ่ายมากกว่ากัน  จะให้คนแพ้เป็นคนเลี้ยงข้าวพร้อมวิ่งรอบสนามศุภฯสิบรอบก็โอเคแล้วนาทีนี้

 แม้ว่าในตอนท้าย จุฬาฯ มาเหลือตัวผู้เล่น
10 คน จากการที่มีผู้เล่นไปทำฟาล์วจนโดนใบแดงถูกไล่ออกจากสนาม ธรรมศาสตร์ ที่พยายามโหมเกมบุกเข้าใส่ ก็ไม่สามารถเจาะตาข่ายได้ จนกระทั่งหมดเวลา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เฉือนชนะ ธรรมศาสตร์ 2-1 เก็บชัยชนะครั้งที่ 18 คว้าถ้วยฟุตบอลประเพณี ธรรมศาสตร์-จุฬาฯ ครั้งที่ 73 ไปอย่างสวยงาม

สวยงามกะผีน่ะส!  เจย์สบถในใจ

 รู้อย่างนี้ไม่น่าเอาเรื่องบอลไปพนันขันต่อเลย เจย์คิดพลางมองประตูทางออกอีกฝั่งที่ได้นัดแนะไว้หากฝ่ายเขาชนะอย่างคนสิ้นหวัง ตาละห้อย  ชื่อก็ไม่ได้ถาม คณะก็ไม่รู้จัก ไลน์ก็ไม่ได้แลก ข้าวก็ยังจะอดกินอีกต่างหาก  คิดแล้วก็เศร้า เห็นทีต้องแบกกระเพาะที่ว่างเปล่ากลับทุ่งรังสิต...

                ว่าจะทำเศร้าแบบพระเอกมิวสิค เดินคอตกออกจากสนาม  ไม่วายเจอสต๊าฟและนักศึกษารุ่นน้องรุ่นพี่รุมถ่ายรูปเต็มไปหมด  ให้ตายสิ  คนไหนก็น่ารักสู้ พ่อหนุ่มเสื้อชมพูยิ้มหวานคนนั้นไม่ได้สักคน เจ็บใจชะมัด  กว่าจะฝ่าวงล้อมออกมาได้เล่นเอายิ้มจนเมื่อยหน้า  เจย์เดินไปทางประตูอีกฝั่งใกล้กับทางออกไปลานจอนรถ ล้วงหากุญแจรถพร้อมตัดพ้อแผนโง่เง่าของตัวเองในใจ  ยังด่าตัวเองไม่หนำใจเขารู้สึกเหมือนมีใครยืนขวางทางออกอยู่ให้เสียเวลาเล่นอีก หงุดหงิดชะมัด
!!

                “ไหนว่าจะมาเจอกันที่ประตูฝั่งโน้นไง”  เสียงคุ้นๆดังขึ้นตรงหน้า

                “...”   เจย์เหมือนถูกฟรีซไปครึ่งหนึ่ง เขาอึ้งเกินกว่าจะหาคำพูดใดมาตอบโต้ได้ทัน

                “คนบ้านนอกใจร้ายจังนะ ไม่รักษาสัญญาเลย” เจ้าของดวงหน้าหวานๆเบะปากใส่

                “ก็... มธ แพ้...”  เจย์ตอบไปแบบไม่ค่อยมีสตินัก

                “เอาเถอะ  เอาเป็นว่า คนชนะอารมณ์ดีอยากเลี้ยงข้าวคนแพ้ จะไปไม่ไป”  เตนล์เลิกคิ้วขึ้น พร้อมเอามือกอดอกอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า 

                คนตัวสูงเสยผมแล้วส่งยิ้มกว้างให้อีกฝ่ายอย่างไม่ปิดบัง
                “ไปสิคร้าบบบ คุณเลี้ยงอะไรผมก็กินทั้งนั้นแหละ” 

                “ข้าวผัด โอเลี้ยงเป็นไง ฝึกไว้อะ จะได้ชิน”

                “ปากเบอร์นี้ ต้องย้ายมาอยู่กับผมแล้วป่ะ”

                “นี่จีบเหรอ”

                “มธ โสดนะรู้ยัง”

  
             เฟรนด์โซนได้ปะ”

                “ไม่เอาน่า เลี้ยงข้าวแปลว่ามีใจ”
               
                “จริงๆเลย”  เตนล์หัวเราะออกมา คนรังสิตปากดีอย่างนี้ทุกคนรึเปล่านะ  ?

               

               

                  

========================================================

:::: TALK ::::

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน OS สั้นๆงานบอลประเพณีนะคะ  คิดถึง Jaeten มาก และอินแทค #มธฬ มากค่ะ แถมเจอรูปอิดิทถือธงของแจฮยอนและเตนล์เข้าไป เราเหมือนเจอคอมโบเลยค่ะถ้ามีคนถือธงแบบนี้แดดงานบอลร้อนแค่ไหนก็จะฝ่าฟันไปเกาะขอบสนามค่ะ แง้      #katamari_FF

ขอบคุณค่า
Katamari / @Tentasticboy
============================================

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #24 sunandsand (@sunandsand) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:00
    อิมเมจเข้ากับน้องๆมากเลยค่ะ​ ขอบคุณไรท์เตอร์ค่าาา
    #24
    0
  2. #23 Benyamas (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:12

    เขินค้าบบบบ ยิ้มแก้มแตกเลย

    #23
    0
  3. #22 Allb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:15

    ฮื่อออออ เขินมากกกก มธ.เขาแพรวพราวมาก ;///;

    #22
    0
  4. #21 Pigsmall30 (@ammymoonoi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:34
    คนชนะใจดีเหลือเกินนนน><
    #21
    0
  5. #20 whatupnan (@whatup_nan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:06
    หง่อวววววววว&#8203; สุดแสนจะน่ารัก
    #20
    0
  6. #19 all10on (@kvkal) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 04:57
    ฮือออออออน่ารักกกกกกก55555555
    #19
    0
  7. #17 JTBrownie (@JTBrownie) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:01
    แสนจะน่ารัก คนชนะใจดีจังเลยน้าาา
    #17
    0
  8. #16 JJBE13 (@JJBE13) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:43
    น่ารักกกกกกกกก
    #16
    0
  9. #15 JJBE13 (@JJBE13) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:43
    น่ารักกกกกกกกก
    #15
    0