[JAETEN] Love Story

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,029 Views

  • 24 Comments

  • 104 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2

    Overall
    1,029

ตอนที่ 1 : [Jaeten] Hiding Under

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 414
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    25 ก.ค. 61

HIDING UNDER
NCT (OS) fanfiction ( Jaehyun  x Ten )
by Katamari (@TentasticBoy )






           “แจฮยอน”

เสียงเรียกหวานๆ ลอยมากระทบโสตประสาท  ในขณะที่เด็กหนุ่มกำลังก้มลงไขประตูรั้วบ้านในบ่ายคล้อยวันหนึ่ง
เสียงนั้นไม่เบาแต่ก็ไม่ดัง มันดังในระดับที่ หากแม้ตัวเขาไม่ได้ยิน ผู้พูดก็คงจะปล่อยให้มันผ่านเลยไปทั้งอย่างนั้น..
แต่ในยามบ่ายกลางฤดูร้อน  มันคงไม่แปลกนักที่ทุกอย่างจะดูเรื่อยๆเนือยๆไปเสียหมด  จะมีก็เพียงแต่จักจั่นเท่านั้นที่ดูขมักเขม้นสั่นปีกร้องระงมไปทั่วบริเวณแข่งกับแสงแดดที่ลอดลงมาตามขอบใบไม้สีเขียวสด

เด็กหนุ่มในชุดเชิ้ตผ้าฝ้ายสีขาวชื้นเหงื่อ กับกางเกงแสล้คขายาวสีเทา เครื่องแบบหน้าร้อนตามแบบเด็กมัธยมปลาย  เงยหน้าขึ้นไปมองตามทิศทางของเสียง
 
คุณเท็น....

ภรรยาของนักธุรกิจหน้าที่การงานใหญ่โตที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่บ้านข้างๆได้ปีกว่าๆ ยืนเท้าแขนสบายๆอยู่ข้างริมรั้วเตี้ยที่มีหน้าที่เพียงกั้นบอกอาณาเขตความเป็นเจ้าของเท่านั้น

            “วันนี้ไม่มีเรียนเหรอ ทำไมกลับเร็วจัง” 
รอยยิ้มบางประดับบนใบหน้าหวาน ผมสีดำขลับระกรอบหน้าเรียว ตัดกับผิวขาวเนียนละเอียด

            “อ่า...ครับ... บังเอิญวันนี้เป็นวันเตรียมกิจกรรมโรงเรียน แล้วกลุ่มผมเสร็จเร็วผมเลยได้กลับไวน่ะครับ...”
แจฮยอนปลดสายกระเป๋าลงจากบ่ามาถือไว้ด้านหน้า อย่างสุภาพ

เท็นมองกริยานอบน้อมนั้นอย่างเอ็นดู  เด็กคนนี้ถูกอบรมสั่งสอนมาอย่างดี และรู้ว่าต้องปฏิบัติตนอย่างไรต่อหน้าผู้ใหญ่ ถึงแม้ว่าเท็นจะอายุมากกว่าแจฮยอนเพียงเล็กน้อย แต่ก็ได้รับการปฏิบัติอย่างมีมารยาทเสมอมา   

            “ถ้าเธอไม่ติดธุระอะไร  เธอช่วยมานั่งเป็นเพื่อนคุยกับฉันสักพักได้ไหม อยู่ที่นี่ฉันไม่ค่อยมีเพื่อนเลย เหงาจัง”

แจฮยอนรู้สึกถึงมือที่ชื้นเหงื่อของตัวเอง เขาไม่แน่ใจนักว่ามันเป็นเพราะอากาศอันแสนอบอ้าวในช่วงบ่าย หรือเพราะเขารู้สึกประหม่าจากคำเชื้อเชิญนั่นกันแน่

ใช่... เขากำลังเก็บงำความรู้สึกบางอย่างที่มีต่อคุณข้างบ้าน...

เขารับฟังเรื่องราวต่างๆของคุณเท็นมามากมาย  มันไม่ใช่เรื่องยากอะไรที่จะได้รับรู้ข้อมูลเหล่านั้น  หากได้ติดตามข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์สักหน่อยก็คงจะรู้เรื่องราวได้ไม่ยาก นักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงเจ้าของกลุ่มธุรกิจอสังหาริมทรัพย์เจ้าใหญ่ กับ ทายาทครอบครัวนักธุรกิจกลุ่มพัฒนาที่ดิน เบื้องหลังเมกะโปรเจคท์ต่างๆ มารวมเป็นทองแผ่นเดียวกัน  มีเสียงลือหนาหูว่ามันเป็นเพียงงานแต่งงานแบบที่เรียกว่าการจับมือทางธุรกิจ
การรวมตัวของผู้นำยักษ์ใหญ่ สองรายจะทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในวงการ ความแข็งแกร่งทางธุรกิจที่ไม่มีใครสามารถเทียบเคียงได้ ภาพงานแต่งงานสวยหรู ที่จัดอย่างใหญ่โตอลังการ แขกรับเชิญล้วนแล้วแต่เป็นบุคคลมีชื่อเสียงในแวดวงธุรกิจ

และนั่นคือเรื่องราวฉากหน้า  เพียงไม่กี่เดือนก่อนหน้านั้น เท็นเป็นเพียงนักศึกษานอกจบใหม่ที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ  และไม่ทันไรก็ต้องตกอยู่ในสถานะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก เพราะทันทีที่กลับมาใช้ชีวิตที่บ้านเกิดได้ไม่นาน  บุคคลผู้เป็นบิดาที่เท็นรักและเคารพมาเสมอก็ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายซึ่งจะอยู่ได้อีกไม่นาน  และสิ่งที่เปรียบเสมือนราวกับฟ้าฟาดคือคำขอสุดท้ายของพ่อที่ต้องการให้เขาทำหน้าที่สานต่อความสัมพันธ์ทางธุรกิจให้  เขาคือจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายที่จะทำให้โปรเจ็คท์ในฝันของพ่อของเขาเป็นจริง  

เท็นใช้เวลาทำใจอยู่นาน  มันคงจะดีเสียกว่าหากคู่ธุรกิจอีกฝ่ายจะไม่เต็มใจ และตกลงจะใช้ชีวิตแบบต่างคนต่างอยู่ ได้เลือกเส้นทางของตนเอง   ทว่าว่าที่เจ้าบ่าวซึ่งมีอายุและโตกว่าเท็นมาก ดูจะรักและให้เกียรติเขาเหลือเกิน  ความเป็นผู้ใหญ่ ความสุขุม ทำให้เท็นละล้าละลังกับการตัดสินใจ  เขาไม่ใช่คนเลวร้ายเลยสักนิด  เขาเป็นคนดีมากๆคนหนึ่ง เขาคอยดูแลเทคแคร์เท็นทุกอย่าง เพียบพร้อมชนิดที่หญิงสาวหลายๆคนจะใฝ่ฝันหาและการได้แต่งงานกับเขาคงจะเป็นความฝันสูงสุดของพวกเธอ... 

            “อยู่ๆไปก็รักกันไปเองนั่นแหละ ไม่มีใครเหมาะสมกับกับเขาเท่าหนูเท็นอีกแล้ว”

นั่นคือสิ่งที่ญาติสนิทมิตรสหายต่างพูดหว่านล้อมให้เท็นเชื่อ  มันไม่ต่างอะไรกับการมัดจำความเชื่อล่วงหน้า  ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครพยากรณ์ได้ ที่แน่ๆเท็นคงไม่ได้เกลียดเขา  และก็อาจ...ไม่ได้รัก

คู่แต่งงานใหม่ได้ย้ายเข้ามาอยู่ย่านที่พักอาศัยของผู้มีอันจะกิน  บ้านหลังข้างเคียงของเขาทั้งสองคือครอบครัวของศัลยแพทย์มือหนึ่งและภรรยาพร้อมกับลูกชายหัวแก้วหัวแหวนวัยสิบเจ็ดปี ... แจฮยอน

ในฐานะเพื่อนบ้านคนใหม่แล้ว  แจฮยอนเป็นเด็กหนุ่มที่น่ารัก เขาทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดี  คอยสอนคอยบอก  แนะนำหลายๆสิ่งหลายๆอย่างในย่านนั้นให้กับเท็น 

โดยไม่รู้ตัว....ความรู้สึกบางอย่างกำลังก่อตัวอย่างเงียบเชียบภายในจิตใจอันแสนเปลี่ยวเหงา

            “ตามฉันมาทางนี้สิ”
ท่าทางการเดินของเท็นดูสง่างามอยู่เสมอ  หลายๆครั้งมันให้ความรู้สึกราวเกินจะเอื้อมถึง

เด็กหนุ่มผลักรั้วโปร่งสีดำสนิทเดินตามอีกฝ่ายไปอย่างเงียบๆ  พื้นหินธรรมชาติกับต้นไม้ร่มรื่นซ่อนตัวจากแสงแดดแผดร้อนยามบ่าย   ดอกไม้เล็กๆถูกปลูกอย่างประณีตเรียงรายตลอดทางเดินแคบๆที่นำไปสู่ประตูที่อยู่ด้านข้างของตัวบ้าน  ประตูเล็กๆที่ว่าเป็นประตูของห้องที่ใช้เป็นห้องทำงานหรือจะเรียกว่าห้องชมดอกไม้ของเท็นก็ไม่ผิด  ส่วนหนึ่งของด้านข้างอาคารถูกดัดแปลงให้เป็นห้องเรือนกระจก  ดอกไม้เขตร้อนบางอย่าง อย่าง พุดซ้อน เบญจมาศ บรรจงปลูกไว้อย่างสวยงามในกระถางลดหลั่นกัน ยังมีดอกไม้อีกหลายชนิด แปลกตาที่แจฮยอนไม่รู้จัก

            “นั่งรอตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวฉันเอาน้ำมาให้”

เท็นหายไปได้ครู่เดียวก็กลับมาพร้อมกับแก้วน้ำชาสีเขียวอ่อนใสฉ่ำเย็นมีก้อนน้ำแข็งลอยอยู่ภายใน  เท็นยื่นให้เด็กหนุ่มแก้วหนึ่ง และดูดอีกแก้วหนึ่งอย่างสบายใจ  เท็นวางตัวสบายๆ ยามเมื่อได้อยู่ในที่ของตนเอง โดยไม่ต้องกังวลว่าจะเป็นจุดสนใจของใคร หรือจะมีใครแอบถ่ายรูปหรือไม่  และแจฮยอนก็ดูเหมือนจะได้รับสิทธิพิเศษที่จะได้อยู่ในพื้นที่นั้น

แต่สิ่งที่เด็กหนุ่มเป็นในเวลานี้ กลับสวนทางกับอีกฝ่าย  แจฮยอนนั่งตัวทื่อบนโซฟาเดี่ยวบุนวมแบบแอนทีค แก้วน้ำเย็นเฉียบที่รับมาถูกกอบกุมไว้ในมือทั้งสองที่วางไว้บนหน้าตักของตนเอง  เขาแทบไม่กล้าขยับตัวไปไหน เขาไม่กล้าขยับเขยื้อนตัวสักนิด ยิ่งคิดว่านี่เป็นพื้นที่ส่วนตัวของเท็นแล้ว เขายิ่งไม่กล้าไปหยิบแตะอะไรทั้งนั้น

อาการของเด็กหนุ่มตรงหน้าทำให้คนมองนึกขำ

            “ทำตัวตามสบายก็ได้นะ ไม่ต้องเกร็งหรอก”

เท็นนั่งลงบนโซฟาอีกตัวข้างกัน  วางแก้วน้ำที่ของเหลวเย็นเฉียบที่พร่องไปเกือบครึ่งลงบนโต๊ะเตี้ย ก่อนจะทิ้งไหล่ข้างหนึ่งพักไว้บนพนัก คอเสื้อกว้างไหลเทลงมาตามไหล่ที่คล้อยลงตามการทิ้งน้ำหนัก  ไหปลาร้านำสายตาของเด็กหนุ่มไล่ตามลงไปยังคอเสื้อลึกกึ่งกลาง  และเงาใต้ผ้าผืนเบาบางก็เรียกจินตนาการให้เด็กหนุ่มได้ไม่น้อย   แจฮยอนยิ่งจับแก้วแน่นขึ้นไปอีก และรีบหลบสายตาไปมองที่ปลายเท้าตนเองอย่างละอายใจ
เขากำลังพยายามอย่างสุดความสามารถในการคงไว้ซึ่งเด็กหนุ่มแสนสุภาพตามที่ได้รับการอบรมสั่งสอนมา...
และนั่นก็ยังอยู่ในสายตาของเท็นเช่นเดียวกัน

            “เธอไม่คิดว่าความสมบูรณ์แบบเกินไปมันน่าเบื่อบ้างเหรอ”  เท็นตั้งคำถาม
นิ้วเรียวไล้ไปตามละอองน้ำที่เกาะพราวอยู่ข้างแก้วที่อยู่บนโต๊ะอย่างเชื่องช้า

            “เอ่อ คุณหมายถึงอะไรเหรอครับ
?

            “ก็อย่างเช่น  ต่อหน้าฉัน ไม่ต้องนั่งเรียบร้อยวางฟอร์มขนาดนี้ก็ได้”
เท็นเอื้อมมือไปแกะเอาแก้วน้ำในมือของแจฮยอนออกไปวางไว้บนโต๊ะ สัมผัสที่ผิวเนื้อแตะโดนกันผิวเผินให้ความรู้สึกวาบหวามแปลกๆ

คอเสื้อลึกที่เปิดห้อยลึกลง กับกลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวของเท็น ยิ่งทำให้เด็กหนุ่ม
หายใจติดขัด

            “เวลาที่เธอทำตัวตามสบายได้ ก็ทำตัวตามสบายเถอะ ไม่ต้องสมบูรณ์แบบตลอดเวลาก็ได้”
เท็นยิ้มให้กับเด็กหนุ่มตรงหน้า

            “ผมเข้าใจว่าคุณเท็นเป็นคนชอบอะไรที่สมบูรณ์แบบเสียอีก”

ในใจเท็นวูบหนึ่งกระตุกเล็กน้อยจากคำว่าสมบูรณ์แบบที่ใครๆต่างใช้กับเขามาตลอดชีวิต

               “อะไรทำให้เธอคิดอย่างนั้นล่ะ
?


           
“ก็คุณดูเพอร์เฟ็ค  เพียบพร้อม ไม่ว่าคุณจะทำอะไรคุณก็ดูดีไปหมด ราวกับไม่ใช่เรื่องจริง...”

              “ไม่จริงหรอก แจฮยอน ไม่จริงสักนิด”

เท็นหลุบตาลงอย่างขมขื่น  ไม่มีใครรู้จักราคาของความสมบูรณ์แบบเท่ากับเท็นอีกแล้ว  การเป็นลูกของพ่อ ทายาทของตระกูล  ภรรยาของสามี  ทุกบทบาทที่ใครๆต่างคาดหวัง  เขาคือกุญแจสำคัญของคำว่าสมบูรณ์แบบที่ใครหลายคนปรารถนา  คนที่ไม่ได้รับโอกาส คนที่พลาดพลั้ง คนที่ไม่อาจเป็นสิ่งที่ใจหวังได้  ต่างฝากความคาดหวังเอาไว้ที่เขา  เขาต้องยอมเป็นความสมบูรณ์แบบนั้น เป็นในสิ่งที่ใครๆต่างคาดหวัง แม้จะต้องยอมแตกสลายภายในเองก็ตาม


            “ฉันไม่ได้ดีเด่ไปกว่าใครเลย แจฮยอน”  ดวงตากลมโตตวัดหางคู่นั้นดูเศร้าสร้อยกว่าทุกครั้ง

            “ฉันประสบความสำเร็จในการทำให้ใครๆมีความสุข เป็นเท็นคนดี เป็นความสมบูรณ์แบบให้กับทุกๆคน แต่รู้ไหม แจฮยอน  ฉันล้มเหลวอย่างมาก..  ในการทำให้ตัวเองมีความสุข”

เสียงของคุณเท็นดูขมขื่นและสิ้นหวัง

หากเท็นพยายามยั่วยวนเขา เขาคงห้ามปรามความรู้สึกตัวเองสำเร็จ แต่ภาพใบหน้าขมขื่นของเท็นที่ดูเหงา และเศร้าสร้อยเกินกว่าจะบรรยายเป็นตัวปลดสลักความรู้สึกทั้งหมด  แจฮยอนเคลื่อนตัวเข้าไปใกล้เท็นเพื่อยื่นมือไปซับน้ำตาที่เริ่มปริ่มออกมาจากดวงตาคู่สวย  เขาไม่อยากเห็นภาพคนตรงหน้าร้องไห้เลยสักนิด

            “ต่อให้คุณจะแตกสลายยังไง คุณก็จะยังสวยงามที่สุดสำหรับผม”

 แจฮยอนละมือจากดวงตาคู่สวยไล้ลงมาตามพวงแก้มนิ่มที่เจ้าของเอียงหน้ารับสัมผัสนั้นอย่างไม่แหนหวง  เท็นยกมือขึ้นมาแตะที่มือของแจฮยอนอย่างแผ่วเบา ดวงตาคู่นั้นกำลังแสดงความรู้สึกลังเลเล็กน้อย และเป็นเท็นที่เป็นฝ่ายขยับตัวปิดช่องว่างระหว่างทั้งสองคนด้วยการทาบทับริมฝีปากของตนเองลงไปบนเรียวปากได้รูปของเด็กหนุ่ม... 

            “...คุณเท็น” 

เด็กหนุ่มดวงตาใสซื่อเอื้อนเอ่ยขึ้นเมื่อริมฝีปากได้รับอิสระ

            “ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น” 

เท็นรู้ตัวว่ากำลังข้ามเส้นของความถูกต้อง   เขาไม่กล้าแม้แต่จะตั้งคำถามต่อความถูกทำนองคลองธรรมของสิ่งที่เขาจะทำต่อจากนี้ เขารู้ดี  มันไม่ถูกต้อง มันไม่ถูกต้องเลยสักนิด  แต่เขาก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาต้องการเด็กหนุ่มตรงหน้ามากแค่ไหน  เขาไม่ต้องการความสมบูรณ์แบบหรืออะไรที่คนยัดเยียดให้เขาเป็นทั้งนั้น  เขายินดีที่จะมีรอยด่างดำในชีวิตบ้างหากมันจะมอบความสุขให้ชีวิตเขาสักครั้ง  และเขายินดีจะให้แจฮยอนเป็นคนคนนั้น เด็กหนุ่มที่สั่นคลอนความรู้สึกของเขาทุกครั้งยามที่อยู่ใกล้  เด็กหนุ่มคนที่ทำให้ร่างกายภายใต้เสื้อชิ้นบางร้อนรุ่มจนแทบระเบิด...

 

CUT  ( รหัสผ่านคือเลขสี่หลักประจำเรือนะคะ )
https://katamari10.wordpress.com/2018/07/24/cut-jaeten-hiding-under/



========================================================

:::: TALK ::::

ขอบคุณทุกคนที่เดินทางมาถึงบรรทัดนี้นะคะ  มาบาปร่วมกันค่ะ ตกนรกคราวนี้ไม่เหงาแน้ววว
เป็นน้อยครั้งมากๆที่คิดปุ๊บ พิมพ์ปั๊บ แล้วแต่งจบเลย แทบไม่พรู้ฟด้วย
555+  ได้โจทย์มาจากฟิลเตอร์ที่ว่า
คุณนายสวยสะพรั่งที่มีสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาวกับ เด็กหนุ่ม ม.ปลายใสๆข้างบ้าน  บาปจริงๆค่ะ โฮ่ๆ 

เรื่องนี้ถึงจะแต่งเร็วมากแต่เราใส่สัญลักษณ์เข้าไปเยอะมากค่ะ  ถ้าใครชอบแนวนี้ลองกลับไปอ่านซ้ำอีกรอบดูนะคะ
ยกตัวอย่าง  เช่น
ดอกพุดซ้อน เป็นสัญลักษณ์ของ
Secret Love และในเรื่องเราให้มันปลูกคู่กับ เบญจมาศ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความซื่อสัตย์  เราว่ามันย้อนแย้ง irony ดี และมันก็แสดงถึง conflict ในตัวของเท็นด้วยค่ะ  อิอิ

ยังมีส่วนอื่นๆอีกนะคะ ลองคิดตามดูเนอะ
 ต้นไม้ ประตู แจกัน ดิน ทราย ต้นไม้ใหญ่ แก้วน้ำ จาน ชาม บันได โคมไฟที่สวยงาม
~  (ร้องเพลง)

อ้อ  มีสิ่งนึงที่อยากบอก  เรื่องนี้เป็น NC เรื่องแรกในชีวิตเราเลยค่ะ กรี๊ดดดดดด  555+

ปล. ขอบคุณน้องฝน   ryniarx  ที่ผลักดันความบาปนะคะ แต่งมาให้อ่านแน้ววว  555+

ชอบไม่ชอบ คอมเม้นท์กันได้นะคะ ทุกคอมเม้นท์คือกำลังใจ อิอิ
ใครอยากเม้าท์หวีดแทคในทวิต  ใช้แทคนี้นะคะ 
#katamari_FF

ขอบคุณค่า
Katamari / @Tentasticboy

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #12 bhbhbh_bh (@bhbhbh_bh) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 01:08
    ขอเรื่องนี้ยาวๆเลยได้ไหมคะไรท์ แบบชอบมากชอบความบาปที่หอมหวานนี้สุดไปเลย 55555555
    #12
    0
  2. #11 looman (@looman) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2561 / 09:04
    แต่งดีมากๆเลยค่ะ อยากอ่านอีกกกก
    #11
    0
  3. #10 CottonCandiie (@CottonCandiie) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 19:08

    มันไม่พออ่ะ มันอยากได้อีก บรรยากาศกำลังดีคุณนายข้างบ้านเซะซี่ น้องเจย์กำลังเติบโตต้องสอนบ่อยๆ นะ

    อยากได้อีกต้องทำไง น้องเจย์แลกตัวกับพี่สักวัน คุณนายยั่วยวนกรุบกริบ กริ๊ว

    #10
    0
  4. #9 super_man (@morita_keita) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 21:48
    บรรยายได้ดีมากเลยค่ะ
    นึกถึงภาพบรรยากาศ แล้วมันก็จะอีโรติกนิดๆ อิอิ
    #9
    0
  5. #8 jauniky (@bowky_1628) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 01:13

    ดอกเบญจมาศ ดอกไม้โปรดของเราเลยล่ะค่ะ

    บทบรรยายถ่ายทอดความรู้สึกประหม่าของแจฮยอนออกมาได้ดี แบบที่คนอ่านอยากเรายังรู้สึกกระอักกระอ่วนในใจแทนได้เลยค่ะ

    ชอบที่บรรยายถึงบรรยากาศหน้าร้อนผ่านชุดที่แจฮยอนสวม เสียงจักจั่น ไอที่เกาะรอบแก้วน้ำ เหมือนใส่ฟิลเตอร์สีเหลืองหม่น ๆ ให้กับเรื่องนี้ตลอดตั้งแต่ต้นจนจบเลยค่ะ

    ส่วนฉากคัท เป็นคัทที่บรรยายได้เนี้ยบค่ะ คุมโทนสีเหลืองหม่นได้ไปจนถึงฉากอย่างว่าเลย ถูกใจนะคะ

    ไว้จะติดตามอ่านผลงานเรื่องอื่น ๆ อีกเรื่อย ๆ เลยค่ะ สู้ ๆ นะคะคุณนักเขียน

    #8
    0
  6. #7 rookiesloyal (@rookiesloyal) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 09:31
    รู้สึกย้อนแย้งตั้งแต่คิดว่า มันสวยงามทั้งๆที่มันเลัเทะขนาดนี้แล้วค่ะ ฮือออ ในแง่ของคุณธรรมค่อนข้างจะน่าหวาดเสียวที่จะตกลงไปในหลุมที่อาจจะกลับออกมาไม่ได้ แต่รู้สึกว่าเป็นเรื่องที่ดีต่อใจมากๆ ยิ่งทำให้รู้สึกอยากอ่านต่อไปอีก ซึ่งก็ย้อนแย้งกับคำเปิดเรื่องที่ว่าเป็นเรื่องสั้นตอนเดียว ไรท์เตอร์พร้อมย้อนแย้งไปด้วยกันไหมคะ ฮรุก! ;__; ชอบมากๆเลยค่ะ นอกจากความหอมหวานที่อันตรายแล้วอยากรู้ว่าเรื่องราวจะไปต่อทิศทางไหน ก็คือตอนเดียวมันไม่พอจริงๆ รบกวนด้วยนะคะ 555555555555555
    #7
    0
  7. #6 daulaire (@doublehq) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 00:06

    อ่านจบแล้วก็เอามืออุดปากกรี๊ดเลยค่ะ

    ฮื่ออออออออออออ T_____________T

    คือชอบทุกบรรยากาศในเรื่องเลยค่ะ ความมีกลิ่นอายญี่ปุ่นที่จะดูอุ่นๆ แต่ก็แอบแฝงความร้อนแรงจากการผิดศีลธรรม (บาปบุน ฮื่อ)

    ตอนแรกอ่านไปก็แอบคิดไว้แล้วแน่ๆ ว่ามีหลายอย่างที่เป็นสัญลักษณ์ในเรื่อง พอได้อ่านทอล์คพี่ฝนก็ใช่จริงๆ ด้วย

    อยากบอกว่าชอบมากเลยค่ะ มันเป็นความิดบาปที่กร๊าวใจคนอ่านอย่างยิ่งนัก

    (กรี๊ด)


    #6
    0
  8. #5 LionPrincess,*๑o๒ (@hanjaeri) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 00:02
    โอ๋ยยยยย ชอบมากเลยค่ะ บาปดี ฟฟฟฟฟฟฟฟ คุณนายเค้ายั่วก่อน ตาน้องข้างบ้านก็หยุดไม่ได้ ฮรุกกกกกกกกก บาปจังแต่ชอบ ;-;
    #5
    0
  9. #4 parlim (@kooolo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 23:56
    ลืมบอกๆๆๆแบบว่าอยากอ่านแนวพี่ว้ากแง้ะ ไม่รู้ว่าเราหาไม่เจอหรือว่าไม่มีคนแต่งแบบไม่เคยเจอแจเตนล์พี่ว้ากเลย;_; แบบว่าพี่เจย์เฮดว้ากดุๆงี้ ว้ากจนน้องเตงร้องไห้ละแบบพี่เจย์ก็ดุๆๆๆๆๆจนน้องกลัวไปเลย แต่พอจบเชียร์วันนั้นก็แอบตามน้องไปเงี้ยละน้องก็แบบซื่อๆอ่าก็คิดว่าพี่เขาจะมาดุต่อโอยแค่คิดก็น่ารักแน้วว
    #4
    0
  10. #3 parlim (@kooolo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 23:50
    ฮือออชอบแนวบาปๆแบบนี้55555555 ชอบภาษามากเลยๆๆๆแบบว่าคุณไรเตอร์ใช้ภาษาสวยจังเลยในความรู้สึกเรา;-; แต่เราว่าสั้นไปนิดนึงแง้ะ ประมาณว่ากำลังจะอินแล้วแต่ถูกตัดฉับงี้แต่เราชอบนะๆๆๆดีมากเลยยยขอบคุณนะคะที่แต่งมาให้อ่าน💕
    #3
    0
  11. #2 JTBrownie (@JTBrownie) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 22:54
    เป็นบาปที่ดี ;-; คุณเท็นน่าค้นหามากๆ
    #2
    0