NCT (OS) JAETEN : STAY

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 463 Views

  • 2 Comments

  • 14 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2

    Overall
    463

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

All you have to do is stay a minute<br /> Just take your time<br /> The clock is ticking, so stay<br /> All you have to do is wait a second<br /> Your hands on mine<br /> The clock is ticking, <br /> So stay… All you have to do is stay<br />


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
“...ไม่ไปได้ไหม?”  เสียงทุ้มๆ นั่นยังคงมีเสน่ห์เสมอ และชวนให้ใจอ่อน
  “...เราคุยกันไปแล้วนะ แจฮยอน แต่มันจำเป็นจริงๆ”...

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 21 ก.ย. 60 / 19:16

บันทึกเป็น Favorite





STAY
NCT (OS) fanfiction ( Jaehyun x Ten )
by Katamari (@TentasticBoy )
           


        เสื้อผ้ากับข้าวของเครื่องใช้จำเป็นไม่กี่อย่างถูกยัดลงกระเป๋าเดินทางอย่างลวกๆ ผมไม่ได้กะเกณฑ์อะไรมากนักว่าจะต้องนำอะไรไปบ้าง  ผิดกับคนตัวสูง ผิวขาวปลอด ที่นั่งอยู่บนโซฟา คอยจับตาข้าวของทุกอย่างที่ถูกคว้าออกจากตู้เสื้อผ้าทิ้งลงบนเตียงด้วยสายตาตัดพ้อราวกับข้าวของทุกอย่างในนั้นเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวสุดท้ายที่จับต้องได้  ใบหน้ายุ่งๆนั่นทำให้ผมทั้งขำ ทั้งสงสาร...

            “นี่...”
            “หืมมม...” แจฮยอนตอบด้วยเสียงต่ำๆในลำคอ สายตานั้นเว้าวอนทั้งที่คิ้วขมวดเป็นปมแน่น
            “ดูทำหน้าเข้า...” 
            “...ไม่ไปได้ไหม
?” เสียงทุ้มๆ นั่นยังคงมีเสน่ห์เสมอ และชวนให้ใจอ่อน
            “...เราคุยกันไปแล้วนะ แจฮยอน แต่มันจำเป็นจริงๆ”... ผมทรุดตัวลงนั่งลงข้างๆเขา  โซฟานุ่มยวบลงให้ผมได้มองหน้าเขาใกล้ๆ
            “ถ้าผมตายไปเพราะคิดถึงพี่จะทำยังไง”  
            “ไม่มีใครตายเพราะความคิดถึงหรอกน่า”
            “ถ้าไม่ตาย มันก็คงจะทรมานมาก”
            “นายคิดว่า มีแค่นายที่ทรมานเพราะความคิดถึงคนเดียวเหรอ
?   ผมเอื้อมไปจับมือเขามากุมไว้หลวมๆ
ดวงตาเรียวรี ที่มักจะคาดเดาสิ่งที่อยู่เบื้องหลังนั้นไม่ออก มองมาที่ผมด้วยแววตาแบบที่ถ้าคุณเจอเค้าข้างทาง คุณต้องเก็บเขากลับบ้านแน่ๆ
            “ทำไมการอยู่ห่างกันมันถึงน่ากลัวขนาดนี้  ทั้งๆที่ตอนนี้เวลาทำงานเราก็ไม่ได้เจอกันแท้ๆ  แต่ทุกครั้งที่กลับบ้าน ผมรู้ว่าไม่ในตอนกลางคืน หรือตอนเช้า ยังไงผมก็ได้เจอพี่  แต่ที่นั่น พี่สบายดีไหม ทำอะไร อยู่กับใคร ผมไม่รู้เลย...”
            “ฉันก็มีแต่ซ้อมกับทำงานนั่นแหละ นายก็รู้”
            “ผมรู้ว่าพี่ต้องไป ผมทำใจทุกวันว่าเราต้องห่างกัน แต่มันก็ไม่เคยทำได้  ผมแค่...อยากอยู่กับพี่ แค่นั้นจริงๆ”
 หน้าผากปรกด้วยผมสีน้ำตาลอ่อนนุ่มจรดลงบนหน้าผากของผม  สันจมูกโด่งได้รูปแตะลงเบาๆบนอวัยวะเดียวกัน...
            “ผมอยากเป็นคนที่อยู่ข้างๆพี่เวลาพี่เหนื่อยหรือต้องการใคร...”
            ....แจฮยอน  อย่าพูดอะไรอีกเลย เพราะถ้านายเอ่ยมันออกมาแม้อีกพียงครั้งเดียว ฉันอาจจะใจอ่อนก็ได้ และมันจะทำให้แผนงาน ทุกอย่างรอบตัวของเราพังกันไปหมด....
เด็กหนุ่มที่มักจะยิ้มสดใสกลับมาเสมอยามที่ได้อยู่ด้วยกัน  เด็กหนุ่มที่มักตีหน้าขรึมซ่อนความเขินอายไว้ เวลานี้กลับทำหน้าเหมือนแบกโลกไว้ทั้งโลก
            “แต่ไม่รู้ว่าตรงนั้น พี่จะได้ไปเจอใครบ้าง...”

            “ระยะทางไม่ได้บั่นทอนความรักนะแจฮยอน แต่ความแคลงใจต่างหากที่มันจะสั่นคลอนทุกสิ่ง” ผมปลอบ  เราต่างแลกลมหายใจกัน ราวกับพยายามหาสิ่งยืนยันความสัมพันธ์ของเราที่มีร่วมกัน
            “ผมไม่เคยสงสัยในตัวพี่ แต่ผมกลัวใครที่จะเข้ามา...”
            “....ฉันรู้ว่าจะรับมือยังไงน่า ”
            “ผมหวงพี่ชะมัดเลย พี่รู้ไหม
?  เด็กหนุ่มตัวสูงค่อยๆลืมตาขึ้น ตาของเราประสานกัน มือของแจฮยอนข้างหนึ่งจับมือผมไว้หลวมๆ แต่อีกข้างกลับกดพนักโซฟาไว้แน่น  ผมรู้ว่าเขาพยายามอย่างมากในการไม่แสดงออกอะไรให้ผมอึดอัด แต่การที่ผมจับได้แบบนี้ ไม่รู้ว่าเขาเก็บมันได้ไม่ดีนัก หรือ ความอัดอั้นในใจเขามันมากเกินไปกันแน่
            “แจฮยอน... ฉันเป็นของนายเสมอนะ ไม่ว่าเมื่อไหร่...”
            “.....” ดวงตาตึงเครียดของเขาอ่อนลงจ้องกลับมาที่ผมแสดงออกว่าเขารับรู้ในทุกคำพูดนั้น 
            “ฉันไม่อยากให้นายคิดมาก มันจะเสียสุขภาพจิต ถึงมุม
possessive นิดๆของนาย มันจะน่ารักมากก็เถอะ...”
เจ้าตัวขมวดคิ้วทันที อ้าปากทำท่าจะท้วง.. แต่เป็นผมที่จรดนิ้วห้ามไว้ก่อน
            “อยู่กับฉัน จะทำตัวเป็นเด็กบ้างก็ได้ หึงบ้างก็ได้นะ รู้ไหม”
แจฮยอนดูแปลกใจกับสิ่งที่ได้ยิน แต่อย่างน้อยผมรู้สึกได้ว่ามันเป็นไปในทางที่ดี
            “พี่ไม่รำคาญผมใช่ไหม
?
            “ไม่มีเหตุผลที่จะต้องรำคาญคนที่เราอยากให้เขาหวงเราเยอะๆนี่”
สิ้นคำของผม รอยยิ้มกว้างจุดขึ้นบนใบหน้าของคนตัวสูงจนปรากฏรอยบุ๋มบนแก้มเป็นขีดยาวสองข้าง
เด็กหนุ่มที่ชอบทำตัวโตกว่าวัย ชอบตีหน้าขรึม ชอบทำตัวจริงจังกับทุกเรื่อง เวลานี้ดีใจเหมือนเด็กได้ของเล่น
แจฮยอนขยับตัวเข้ามาใกล้ ย้ายมือจากพนักโซฟาไล่เลื่อนขึ้นมาประคองท้ายทอยผมเอาไว้  ก่อนที่ริมฝีปากอ่อนนุ่มจะบรรจงประกบลงเบาๆ อย่างหลงใหล และผมก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะปฏิเสธจูบรสพีชหวานหอมนั่น  จูบของเขาช่างพิเศษ... มันละมุนละไมราวกับผลพีชสีหวาน  สัมผัสแรกภายนอกอ่อนนุ่มเชื้อเชิญสุภาพ  ก่อนจะพาให้เตลิดหลงติดกับกับความฉ่ำหวานหอมหวนที่แฝงความดุดันไว้ใจกลาง   มันยากจะถอนตัว จริงๆกลับกันแล้ว ผมจินตนาการไม่ออกเลยด้วยซ้ำว่าผมจะหัวร้อนแค่ไหน ถ้าใครจะมาขโมยลูกพีชฉ่ำหวานจากสวนแสนหวงของผม
แต่ผมเลือกที่จะเชื่อ เชื่อในตัวเขา เชื่อในตัวผม เชื่อในคำว่า “เรา” การที่ต้องอยู่ห่างกันบ้าง เหมือนบททดสอบชิ้นใหญ่ที่เราต้องข้ามผ่านไปให้ได้  แต่ความมั่นใจที่เรามีในตัวของกันและกันต่างหากที่จะพาเราผ่านมันไปได้ ความห่างไกล จะทำให้เรารู้ค่าว่าช่วงเวลาที่ได้อยู่ด้วยกันมันมีค่าแค่ไหน และนักวิ่งระยะไกล ย่อมมีรางวัลของการข้ามผ่านระยะทางอันยาวนานรออยู่ที่เส้นชัย 
หลังจูบรสหวาน แจฮยอนยังคงคลอเคลีย ลากลมหายใจอุ่นร้อนระแก้ม หยอกเย้าวนเวียนอยู่ไม่ห่าง
            “พี่จะไม่รำคาญถ้าผมหึงจริงๆใช่ไหม
?... คือ...ผมกลัวพี่มองผมเป็นเด็กๆ”
            “แล้วถ้าฉันบอกว่าอยากให้นายแสดงความเป็นเจ้าของบ้างล่ะ
?
ยิ้มมุมปากแสนเจ้าเล่ห์ของเขา บอกชัดว่าผมไม่สามารถมองเขาเป็นเด็กๆได้เลย
            “...ถ้าอย่างนั้น....ขอแสดงตอนนี้เลยได้ไหมครับ พี่เตนล์ ไม่สิ.. ที่รัก
?  ไม่พูดเปล่า นิ้วมือเรียวลากผ่านใต้สาบเสื้อเข้ามาสัมผัสเนื้อนิ่มภายใต้   ทุกตารางนิ้วที่ลากผ่านเพิ่มอุณหภูมิในตัวผมให้สูงขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ 
            “เด็กบ้า” ผมตอบยิ้มๆ ก่อนจะรับจูบแสนหวานนั่น อีกครั้ง และอีกครั้ง  ราตรีอันยาวนานจะผ่านไปด้วยความหมาย ก่อนเราจะมาพบกันอีกครั้ง...

All you have to do is stay a minute
Just take your time
The clock is ticking, so stay
All you have to do is wait a second
Your hands on mine
The clock is ticking, so stay

All you have to do is
All you have to do is stay


Won't admit what I already know
I've never been the best at letting go
I don't wanna spend the night alone
Guess I need you, and I need to

Make it on my own, but I don't wanna grow up
We can stay forever young
Living on my sofa, drinking rum and cola
Underneath the rising sun
I could give a million reasons why
But you're going, and you know that

All you have to do is stay a minute
Just take your time
The clock is ticking, so stay
All you have to do is wait a second
Your hands on mine
The clock is ticking,

So stay All you have to do is stay


¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯
 
STAY
/ JAEHYUN x TEN / END
by KATAMARI  (
@Tentasticboy )

::: TALK :::

      สวัสดีค่ะ  มาสั้นๆ ด้วยความคิดถึงจริงๆ อยู่ในช่วงลุ้นยูนิตใหม่น้องเตนล์ ไม่รู้ว่าน้องจะได้อยู่ยูนิตเดียวกันอีกไหม แต่เราเชื่อว่า ขอแค่ใจเราชิป โมเม้นท์ก็ไม่จำเป็นหรอกค่ะ 555+  เรื่องนี้มาสั้นมากจริงๆ ไม่มีบอกว่าใครจะไปไหนทำอะไรกลับมาเมื่อไหร่  แต่นั่นมันก็ไม่ใช่สิ่งสำคัญหรอกค่ะ ขอแค่มีศรัทธาในความร้ากกกกก อิอิ  ชอบไม่ชอบแวะมาบอกกันได้นะคะ ที่ทวิตหรือเม้นท์ไว้ก็ได้ค่ะ 

และที่สำคัญ คือ ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะคะ   ทุกคอมเม้นท์คือกำลังใจ <3


===========================================================


 



ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Katamari จากทั้งหมด 8 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. Programmer
    #2 LOFI :D (@readMe) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 17:55
    ชอบมากกก ละมุนมากโอ๊ยยยย ใจบางสุดไรสุด ละคือออกเพลงคู่กัน นี่ก็ฟังวนไปชิปวนไปจ้าาา ดียยย์
    #2
    1
    • #2-1 Katamari (@Katamari) (จากตอนที่ 1)
      13 กรกฎาคม 2561 / 19:15
      ขอบคุณที่ชอบนะคะ<3 ชื่นใจเลยย ลองฟังstay เวอร์ชั่นนี้ดูนะคะ เป็น acoustic ละมุนดีค่ะ;) https://youtu.be/zqXKt8qgmXU
      #2-1
  2. วันที่ 23 กันยายน 2560 / 17:22
    ชอบบบมากค่ะ บรรยายความรู้สึกของเตนล์กับแจฮยอนออกมาได้ดีมากเลย อ่านแล้วอิน อบอุ่นหัวใจ 💙🍑
    #1
    2
    • 26 กันยายน 2560 / 14:58
      แง มันดีจริงๆเหรอคะ เราว่าเราดรอปลงไปเยอะเลย แถมมาสั้นมากๆด้วย ขอโทษนะคะ แต่ถ้าตะเองชอบเราก็ดีใจ ฮรุก /โผเข้ากอด
      #1-1
    • 26 กันยายน 2560 / 23:46
      สำหรับเราๆชอบอ่าค่ะ แบบว่าอ่านตอนบรรยายแล้วภาษามันลื่นไหลดี~ ^^ วันนั้นแอบแวบมาอ่านฟิคแจเตนล์ละเห็นชื่อไรท์คุ้นๆ ก็เลยลองเข้ามาอ่าน 55555
      #1-2