[fanfic Kimetsu no Yaiba x oc] ผู้สืบทอดปราณตะวันที่แท้จริง

ตอนที่ 16 : บทที่ 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 522
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    10 ก.พ. 64

*เนื้อเรื่องมีการสปอย!!!

------------------------------------------------------------

“นี่มัน…นี่มันตัวอะไรกันเนี่ย!!!! ไอ้นั่นสินะ เจ้าแห่งแผ่นดิน..ผู้คุมแผ่นดิน!! ความยาวขนาดนี้ แรงกดขนาดนี้ ไม่ผิดแน่!!ประมาทไม่ได้!!!” อิโนะซุเกะตกตะลึงเมื่อเห็นรถไฟที่จะต้องขึ้นเพื่อไปทำภารกิจ

“ไม่ใช่…นี่มันรถไฟ ไม่รู้จักหรือไง…”เซ็นอิทสึพูดดัก

“ไม่ได้การ!เราต้องโจมตีก่อน!!”อิโนะสุเกะพูดพร้อมง้างดาบเตรียมฟันรถไฟที่อยู่ตรงหน้า

ปี้ดดดดด!! เสียงนกหวีดดังขึ้น

“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!” ตำรวจวิ่งมาทางที่ทันจิโร่ อิโนะซุเกะ และเซ็นอิทสึ ยืนอยู่

“ตำรวจ!!หนีเดี๋ยวนี้ วิ่ง!!!” เซ็นอิทสึพูดพร้อมลากทั้ง2คนวิ่งไปด้วย

.

“….ตรงนี้คงหลบได้แล้วแหละ" เซ็นอิทสึพูดขึ้นหลังจากหลบหนีการจับกุมของตำรวจ

“ทำไมเราต้องหนีตำรวจด้วยล่ะ” อิโนะซุเกะถามขึ้น

 “เพราะพวกเราหน่วยพิฆาตอสูรไม่ได้รับการยอมรับจากรัฐบาลยังไงล่ะ จริงๆเราไม่ควรพกดาบเดินไปเดินมาด้วยซ้ำ”เซ็นอิทสึตอบ

“…” ทั้งสองเงียบและตั้งใจฟังในสิ่งที่เซ็นอิทสึพูด

“ถึงจะอธิบายเรื่องอสูรไป ก็ไม่มีใครเชื่อหรอกมีแต่จะทำให้วุ่นวายเปล่าๆ ยังไงก็เอาดาบไปซ่อนไว้ข้างหลังก่อนเถอะนะ” เซ็นอิทสึบอกสองคนนั้น

.

.

[Tanjiro part]

    พวกผมสามารถเข้ามาในรถไฟได้แล้ว และผมก็กำลังหาคุณเสาหลักเพลิง...

“อร่อย!!!” 

“อะไรละนั่น…” ผมเดินไปหาคนที่คาดว่าน่าจะเป็นเสาหลักเพลิง คุณเร็นโกคุ เคียวจูโร่

“อร่อย….อร่อย….อร่อย!!!”

“อ่า..เอ่อ” ผมพยายามที่จะพูดกับเขา

“อื้ม! อร่อย!…......อร่อย…อร่อย..อร่อย!!!…” แล้วจะพูดแทรกตรงไหนได้บ้างเนี่ย..

“คนๆนั้นคือ เสาหลักเพลิงหรอ…ไม่ใช่คนตะกละเฉยๆใช่มะ” เซ็นอิทสึกระซิบถามผม

“อื้ม….เอ่อ คือว่า ขอโทษนะครับ" ผมพยายามพูดกับเขา

“อร่อย..”

“คุณเร็นโกคุ” ผมพยายามเรียกเขาอีกครั้ง

“อร่อย!!!” เขาหันมาหาผม..

“เอ่อ..เรื่องนั้นผมเข้าใจแจ่มแจ้งแล้วล่ะครับ…”ผมพูดไป

“เจ้าก็คือคนเมื่อตอนที่พบนายท่าน ที่ศูนย์บัญชาการใหญ่ใช่มั้ย” คุณเร็นโกคุถามผม

“ใช่แล้วครับ ส่วน2คนนี้ก็เป็นสมาชิกหน่อยพิฆาตอสูรเหมือนกัน ชื่ออิโนสุเกะและเซ็นอิทสึครับ” ผมแนะนำสองคนนี้ให้รู้จัก

“ส่วนในกล่องนั่น…อสูรเมื่อตอนนั้นสินะ”คุณเร็นโกคุถามขึ้น

“น้องสาวชื่อเนซึโกะครับ”

“อื้ม ในเมื่อนายท่านยอมรับ ฉันก็ไม่ติดใจอะไรแล้วล่ะนะ..มานั่งตรงนี้สิ” เขาชวนผมนั่งข้างๆเขา

“ทำไมพวกเจ้าถึงอยู่ที่นี่ล่ะ ภารกิจหรอ?” คุณเร็นโกคุถาม

“อีกาของผมบอกให้พวกเรามาสมทบกับคุณเร็นโกคุที่นี่น่ะครับ” ผมตอบไป

“อื้ม! อย่างนั้นเองสินะ! เข้าใจแล้วล่ะ!”

“เอ่อ..คุณเร็นโกคุครับ..ผมมีเรื่องอยากจะถามน่ะครับ”

“อะไรล่ะ ลองว่ามาสิ!”

“เป็นเรื่องเกี่ยวกับพ่อของผมน่ะครับ เขามีร่างกายอ่อนแอ แต่ก็สามารถรำคางุระท่ามกลางหิมะที่หนาวสุดๆได้..” ผมอธิบาย

“นั่นก็ดีแล้วนิ!"

“คือว่า…”ผมจะพูดต่อ

“อะไร!!” ใจเย็นสิพ่อคุณ!!

“สิ่งแรกในการต่อสู้นั้น ผมนึกถึงฮิโนคามิคางุระ เป็นสิ่งแรก ผมจึงนำมาใช้กับปราณของผม มีอะไรที่คุณเร็นโกคุพอจะรู้เกี่ยวกับมันบ้างมั้ยครับ”

“…..”

“….” เขาเงียบไปสักพักนึง ผมก็ได้แต่ลุ้นว่าเขาจะตอบว่าอะไร

“อื้ม! ข้าไม่รู้จัก! ข้าพึ่งจะเคยได้ยินคำว่าฮิโนคามิคางุระนี่แหละ ก็เป็นเรื่องที่น่ายินดี ที่เจ้าสามารถหยิบเอารำคางุระของพ่อเจ้ามาใช้ในการต่อสู้ได้ แต่เรื่องนี้คงจบเท่านี้แหละนะ!!” คุณเร็นโงคุจะตัดบทผมแบบนี้ไม่ได้นะครับ!!

“ดะ..เดี๋ยวก่อ…" ผมกำลังจะค้าน

“มาเป็นผู้สืบทอดของข้าสิ! ข้าจะคอยดูแลเจ้าเอง!” เดี๋ยวก่อนสิครับ!!

“ปราณเพลิงน่ะเป็นตำนานเลยนะ ไม่ว่าจะยุคไหนๆ เพลิงและวารีจะได้เป็นเสาหลักเสมอ…เจ้าหนุ่ม ดาบของเจ้าเป็นสีอะไร” คุณเร็นโกคุถามผม

“สีดำครับ…”ผมตอบกลับไป

“ดาบดำหรอ…ลำบากหน่อยนะ ฮ่าๆๆ” เอ๋!

“ลำบากหรอครับ…”

“ข้าไม่เคยเห็นนักดาบที่มีดาบสีดำได้เป็นเสาหลักมาก่อน แล้วก็เคยได้ยินว่าไม่รู้จะพัฒนาไปสายไหนดี เว้นแต่นักดาบหน่อยพิเศษคนนั้นแหละนะที่มีดาบสีดำแต่ข้าก็ไม่รู้ว่านางใช้ปราณอะไร”

“ผมเคยเห็นคุณนักดาบคนนั้นใช้ปราณครับ แต่ผมจำไม่ได้จริงๆว่าเธอใช้ปราณอะไร แต่มันเป็นปราณที่แปลกและผมไม่เคยเห็นมาก่อนด้วยครับ”

“อื้ม น่าสงสัย..แต่เอาเรื่องของเจ้าก่อน มาฝึกกับข้าสิ ข้าจะพัฒนาฝีมือเจ้าเอง!มาเป็นผู้สืบทอดของข้าสะ!”

“เดี๋ยวก่อนสิครับ!!!!” ถึงอย่างนั้น คำพูดการกระทำและกลิ่นของคุณเรนโกคุก็ดูเป็นคนที่พึ่งพาได้สุดๆเลยล่ะ

.

.

.

[Yukari part]

“ก๊าาาาา สมทบ สมทบ” โคฮากุ อีกาของฉันพูดขึ้น

“เอ๋…สมทบ??” สมทบใคร

“ไปสมทบภารกิจขบวนรถไฟนิรันดร์ ไปสมทบ!!ก๊าาา” อะไรนะ??

“เอ๋.. ไปสมทบเนี่ยนะ ฉันจะตามไปทันได้ยังไง นั่นมันรถไฟนะ!!!” บ้ารึเปล่า ฉันจะไปตามรถไฟทันได้ยังไง อีกอย่างรถไฟออกไปตั้งนานแล้วด้วย

“มีอสูรข้างแรมที่1 ต้องสมทบ สมทบ!!ก๊าาา!!” อะไรของเจ้าอีกานี่เนี่ย!!!!

“ข้างแรมที่1 เอ็นมุน่ะหรอ…เสาหลักที่ทำภารกิจนั้นคือใคร” ฉันถาม

“เสาหลักเพลิง ท่านเร็นโกคุ เคียวจูโร่!” อีกาของฉันตอบ

“คุณเคียวจูโร่หรอ ไม่เห็นมีอะไรน่าเป็นห่วงเลย เขารับมือได้อยู่แล้ว นั่นมันอันดับต้นๆของเสาหลักเชียวนะ” ฉันพูดไป

“เป็นคำสั่งของนายท่าน เป็นคำสั่ง!” โคฮากุ!! เจ้าเคยเป็นนกย่างมาก่อนมั้ยคะ!?

“เห้อ…ยังไงก็ไปไม่ทันอยู่แล้ว ไปแล้วเสียเที่ยวก็ไม่รู้ด้วยนะ” ฉันบ่นกับตัวเอง แล้วก็รีบไปที่ปลายทางเพื่อทำตามคำสั่ง

.

.

.

{Mugen train}

[Tanjiro part]

“อึก…”เจ็บตัวไปหมด แถมเจ็บตรงจุดที่โดนแทงมากๆ ใช้ฮิโนคามิคางุระทีไรร่างกายเป็นแบบนี้ทุกทีเลย แล้วคนอื่นๆจะเป็นยังไงบ้างนะ

“ดูเหมือนจะหายใจเพ่งสมาธิตลอดเวลาได้แล้วนะ..ขอชื่นชม ขอชื่นชม!!”คุณเร็นโกคุนี่!! แสดงว่าปลอดภัยสินะ

“คุณเร็นโกคุ…”

“ก้าวแรกของการเป็นเสาหลักคือต้องหายใจเพ่งสมาธิตลอดเวลา แต่ถึงอย่างนั้นคงมีอีกเป็นหมื่นก้าวละนะกว่าจะได้เป็นเสาหลัก!” คุณเร็นโกคุพูดขึ้น

“ผม..ผมจะพยายาม” ผมตอบ

“มีเลือดออกอยู่จากท้องอยู่น่ะ เพ่งสมาธิเข้าไปอีกให้พลังปราณแม่นยำมากขึ้น กระจายประสาทสัมผัสไปให้ทั่วทุกซอกของร่างกาย แล้วเจ้าจะพบเส้นเลือดที่ฉีกขาด”คุณเร็นโกคุพูด

“…เฮือก! อึก…” ผมพยายามเพ่งสมาธิตามที่เขาบอก

“เพ่งสมาธิเข้าไปอีก!”

“อึกกก…" เหมือนว่าผมจะเจอแล้ว!

“ตรงนั้นแหละ ห้ามเลือดที่ไหลสะ” 

“…..อั้ก.."มันไม่หยุด

“เพ่งสมาธิ!” คุณเร็นโกคุนำนิ้วชี้มาจิ้มที่หน้าผากของผม

"...." ผมพยายามจนสุดความสามารถ

“อื้ม ห้ามเลือดได้แล้ว หากฝึกปราณจนเชี่ยวชาญจะช่วยให้เจ้าทำสิ่งต่างๆได้มากขึ้น ถึงแม้วันนี้เจ้าจะยังทำอะไรไม่ได้มาก แต่เจ้าจะแข็งแกร่งกว่าตัวเองคนเมื่อวานอย่างแน่นอน” 

“ครับ..”ผมตอบไป

“ทุกคนปลอดภัยดี มีคนบาดเจ็บเยอะ แต่ไม่สาหัสถึงชีวิต เจ้าเองก็อย่าฝืนเลย พักผ่อนร่างกายสะ”

“..ขอบคุณมากครับ”

.

ตู้มมมมม! มีเสียงกระแทกที่พื้นอย่างจัง

“…” คุณเร็นโกคุ ตั้งท่าป้องกัน

“เฮือก!!” นั่นมัน..อสูรข้างขึ้น ที่…3! ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้!!!

ฟึบ!!!! ไวมาก มันกระโดดมาประชิดตัวผมเพื่อจะโจมตี แต่ตอนนี้ผมขยับตัวไม่ได้!!

“ปราณเพลิง..กระบวนที่2 อาทิตย์สาดส่อง!” คุณเร็นโกคุออกกระบวนท่าฟันแขนของอสูรตนนั้น แต่อสูรตนนั้นกลับฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว

“หึ..เป็นกระบวนท่าที่ดีนี่…” อสูรตนนั้นพูด

“ข้าไม่เข้าใจ..ทำไมถึงเลือกเล็งคนที่บาดเจ็บก่อน!” คุณเร็นโกคุพูดกับมัน ผม..ต้องทำอะไรสักอย่าง ง

“อึก…”ผมพยายายมลุกแต่ร่างกายของผมยังเจ็บอยู่เลย

“คิดว่ามันจะมาเกะกะบทสนทนา ระหว่างเจ้ากับข้าน่ะสิ” อสูรตนนั้นพูด

“มีเรื่องอะไรที่เราต้องคุยกันงั้นหรอ ถึงเราจะพึ่งเจอกัน แต่ข้าก็รู้สึกเกลียดเจ้าสะแล้วล่ะ" 

“งั้นหรอ…ข้าเองก็เกลียดมนุษย์ที่อ่อนแอเหมือนกัน เห็นคนอ่อนแอแล้วจะอ้วก!”

“ดูเหมือนเจ้ากับข้าจะมีความคิดเห็นต่างกันสุดขั่วไปเลย” 

“ถ้าอย่างนั้นข้ามีข้อเสนอดีๆมาให้ เจ้าสนใจมาเป็นอสูรมั้ยล่ะ…”

.

.

“ปราณเพลิง กระบวนท่าที่4 คลื่นเปลวเพลิง!!”

“ท่าสังหาร..”

“กระบวนท่าที่5 พยัคฆ์เพลิง!!”

“ท่าสังหาร ความยุ่งเหยิง!!”

“อึก…” ไม่ไหว เข้าไม่แทรกไม่ได้ ถ้าเข้าไปแทรก รู้เลยว่าจะต้องตายแน่ ยังไงไปตอนนี้ก็มีแต่จะเป็นตัวถ่วง พวกเขาไวเกินไป!!

“…..” ทำยังไงดี!!คุณเร็นโกคุเหมือนจะต่อสู้ไม่ไหวแล้ว!! เราต้องทำอะไรสักอย่าง..

“คุณเร็นโกคุ…”

“ถึงจะทุ่มเททั้งชีวิตต่อสู้ไป ก็เปล่าประโยชน์อยู่ดี เคียวจูโร่…คมดาบอันยอดเยี่ยมที่เจ้าฝากไว้ที่ฆ่า ก็หายสนิทไปแล้ว…และเจ้าล่ะเป็นยังไง..ตาซ้ายแหลก กระดูกซี่โครงหัก อวัยวะภายในบาดเจ็บ กลับเป็นเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้ว…หากเจ้าเป็นอสูรจะหายในพริบตาเดียว พวกนี้เป็นแค่แผลถลอกสำหรับพวกข้า ยังไงมนุษย์ก็ไม่มีวันชนะอสูรได้หรอก” อาคาสะพูดขึ้น

“….อึก!!” แขนขาของผมไม่มีแรงเลย ผมอยากจะเข้าไปช่วยแท้ๆ…

“เฮือก!!” ผมรู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่เปลี่ยนไปของคุณเร็นโกคุ

“เคียวจุโร่..นี่เจ้า” อาคาสะมีท่าท่าตกตะลึงเล็กน้อย กับการที่คุณเร็นโกคุยังมีแรงที่จะต่อสู้ได้อีก

“ข้าน่ะ…ยังทำหน้าที่ของข้าไม่สมบูรณ์ จะไม่ทำให้ใครตายเด็ดขาด…ปราณเพลิง…ท่าไม้ตาย…กระบวนท่าที่9 ไฟชำระ!!”

“ฮ่าๆๆๆ เคียวจูโร่ เจ้านี่สุดยอดจริงๆ มาเป็นอสูรแล้วต่อสู้ไปด้วยกันตลอดกาลเถอะ!! ท่าสังหาร..ทำลายล้าง!!!”

“ย้ากกกกก” ระ…แรงประทะนี่มันอะไรกัน ผมกับอิโนะสุแกะไม่สามารถเข้าไปแทรกแทรงอะไรระหว่างพวกเขาได้เลย…

“คุณเร็นโกคุ!!!!!!!!!!!!!!!” ไม่นะ…อสูรตนนั้นดูเหมือนว่ามัน!!!

-----------------------------------------------------------------------

talktalk : ไรท์แทรกแทรงบทนี้ค่อนข้างน้อย เพราะไรท์รู้สึกว่า the movieนี่มันทำออกมาได้ดีเกินกว่าไรท์จะเพิ่มอะไรได้จริงๆค่ะ555บทนี้เลยจะกลายเป็นrecapของหนังสะมากกว่านะคะ น้องยูคาริเลยไม่ค่อยมีบทเลย…

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

48 ความคิดเห็น

  1. #40 sky (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:36

    รีบไปด่วนเลยลูก หนูจะปล่อยเคียวจูโร่ตายไม่ได้

    #40
    0
  2. #39 rotazx9077 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2564 / 18:20
    ความค้างนี้มันอะไรค่ะ 😐
    #39
    0
  3. #38 Rengoku2020 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2564 / 18:13

    รอค่าาา

    #38
    0
  4. #37 pinkle (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:19
    ค้างมาดดด;____;
    #37
    0
  5. #36 นิยาย ขออ่านที (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:56
    อย่านะㅠㅠㅠㅠ
    #36
    0
  6. #35 manasaporn (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:48
    ค้างงงงงง
    #35
    0