[fanfic Kimetsu no Yaiba x oc] ผู้สืบทอดปราณตะวันที่แท้จริง

ตอนที่ 11 : บทที่ 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 539
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    6 ก.พ. 64

*เนื้อหาอาจจะมีการสปอย

----------------------------------

“เขานาตากุโมะ เขานาตากุโมะ มี12อสูรจันทราาาา” อีกาของฉันบินมาและพูดกับฉัน

“แล้วมีใครไปหรือยัง”

“ท่านต้องไปช่วย ต้องไปช่วย!! ทันจิโร่ เซ็นอิทสึ อิโนะสุเกะ กำลังแย่ ต้องไปช่วย!!” อีกแล้วหรอ!?

“หาาาา ทันจิโร่ เซ็นอิทสี?? แล้วเสาหลักล่ะ" แล้วอิโนะสุเกะคือใครล่ะนั่น มีเด็กแปลกๆเพิ่มขึ้นอีกแล้วสินะ…

“เสาหลักท่านโทมิโอกะ ท่านโคโจ กำลังไป!”  ฉันไม่รอช้า รีบมุ่งหน้าไปยังจุดหมายทันที

 

[Mount Natagumo]

“โคฮากุ!! กิยูและชิโนบุอยู่ที่ไหน”ฉันตะโกนถามอีกาของฉัน

“ท่านโคโจช่วยเซ็นอิทสึ ท่านโทมิโอกะช่วยอิโนะสุเกะ!!” แล้วทันจิโร่ละ!!

“งั้นฉันจะไปช่วยทันจิโร่" 

.

.

“นั่นไง!!!” ฉันเจอทันจิโร่ พร้อมกับเนซึโกะที่โดนขึงด้วยใยแมงมุมอยู่ข้างบนต้นไม้ และเขากำลังจะโจมตีอสูรตัวนั้น!!

“ฮิโนคามิคางุระ!!!" อะไรน่ะ…ฮิโนคามิคางุระ…นั่นมันปราณตะวันนี่ มีผู้ใช้ปราณตะวันได้อีกหรอ!?ทันจิโร่เป็นผู้ใช้ปราณตะวันหรอ!? 

"สายสัมพันธ์ของฉันกับเนซึโกะน่ะ ไม่มีใครตัดมันขาดได้หรอก!!” แล้วนั่นมัน12อสูรจันทรา...รุยนี่!!ทันจิโร่จะถึงคออสูรแล้ว

ชิ้งงงงงง !!

“…นั่นมัน” ฉันอึ้งที่คอของรุยขาด แต่คอของมันไม่ได้ขาดเพราะทันจิโร่ฟัน รุยตัดคอตนเองก่อนที่ทันจิโร่จะฟันนี่สิ!

“…” ทันจิโร่นอนนิ่งไป เป็นเพราะใช้ฮิโนคามิคางุระงั้นหรอ มันคืออะไรกันแน่ มันเหมือนปราณตะวันแต่มีความต่างกันอยู่นิดหน่อย ส่วนอสูรตนนั้นก็นอนแน่นิ่งไปเช่นกัน แต่ฉันมั่นใจว่าฉันเห็นว่ามันตัดคอตัวเองนะ!!

“คิดว่าจะเอาชนะฉันได้หรอ น่าสมเพชจังนะ กำลังมีความสุขอยู่ในภาพลวงตาอันน่าเวทนาของตัวเองหรอ ฉันเอาเส้นใยตัดหัวตัวเองก่อนที่แกจะตัดหัวฉันไงล่ะ” นั่นไง ฉันว่าแล้ว..ฉันต้องออกไปช่วยทันจิโร่

“อึก..” รุยลุกขึ้นและกำลังจะเชื่อมหัวตัวเองกลับ ขณะที่ทันจิโร่พยายามลุกสุดชีวิต

“พอกันที ฉันจะฆ่าแกกับน้องสาวของแกสะ นานแล้วที่ไม่ได้โมโหขนาดนี้" รุยกำลังจะเดินไปหาทันจิโร่

“ขอบคุณที่ทำให้ฉันโมโหขนาดนี้ ฉันจะได้ฉีกแกเป็นชิ้นๆโดยไม่ต้องรู้สึกเสียดายอะไรอีก"

“….” ทันจิโร่ พยายามจะลุกขึ้นแต่ก็ทำไม่ได้

“มนต์อสูรโลหิต กรงมรณะ!!” รุยใช้มนต์อสูรโลหิต

“อั้กก” ได้เวลาล่ะ!! ฉันชักดาบและวิ่งตรงไปยังทันจิโร่

“ปราณจันทรา กระบวนท่าที่2 พิศจันทราเต็มดวงงามล้ำ” ฉันออกกระบวนท่าฟันเส้นใยทั้งหมดที่คลุมทันจิโร่อยู่

“…อดทนจนฉันมาถึงได้นับว่าเก่งมากแล้ว หลังจากนี้ฉันจะจัดการเอง” ฉันหันไปพูดกับทันจิโร่

“…คุณนักดาบคโยเกน..เอ้ะ ไม่ใช่..”ทันจิโร่พูดขึ้นเบาๆ พร้อมกับมีหน้าตาที่ตกตะลึงเล็กน้อย.. คงเป็นเพราะสีผมของฉันเปลี่ยนไปเขาจึงคิดว่าฉันเป็นคนอื่นสินะ

“มาแล้วสินะ เจ้าสวะที่หักหลังท่านผู้นั้น…" รุยพูดขึ้น

“ว่าไงรุย...” ฉันตอบ ที่จริงพวกอสูรทุกตัวคงรู้เรื่องของฉันจากมุซันหมดแล้ว แต่ที่ฉันรู้จักรุยได้ยังไงน่ะหรอ จากที่ฉันตามสืบมาฉันรู้จัก12อสูรจันทราหมดทุกตัวยังไงล่ะ

“ดูจากที่แกใช้ปราณจันทรา แกคงจะได้เลือดของท่านผู้นั้นมาเยอะสินะ”

“…”ฉันได้แต่มองนิ่งๆ

"แล้วแกยังมาขวางทางฉันอีก…งั้นแกก็ตายไปพร้อมกับสองพี่น้องนั่นแล้วกัน! มนต์อสูรโลหิต วงล้อใยสับ!!!”

“ปราณจันทรา กระบวนท่าที่14 หายนะจันทร์เสี้ยวเต็มท้องนภา” เส้นใยของมันขาดไม่เหลือชิ้นดี

“…เป็นไปไม่ได้ ลองอีกครั้ง!” รุย กำลังจะใช้มนต์อสูรโลหิตอีกครั้ง แต่ว่า..

“ช้าไปแล้วล่ะ รุย..” ฉันเข้าไปประชิดตัวและฟันคอของอสูรตนนั้นอย่างรวดเร็ว

“อั๊ก!!แก!!” หัวของรุยขาดทันทีที่ฉันฟันเข้าไป

“รุย…สิ่งที่นายต้องการ คือครอบครัวจอมปลอมอย่างนี้จริงๆหรอ" ฉันพูดออกไป ฉันได้ยินที่อีกาของฉันเล่าให้ฟังระหว่างทางว่าอสูรที่นี่นั้นเป็นครอบครัวอสูร ทั้งๆที่อสูรนั้นไม่มีวันญาติดีด้วยกันเองแท้ๆ ฉันจึงสามารถประติประต่อเรื่องทั้งหมดได้

“อึก…” ทันจิโร่ที่กำลังกอดเนซึโกะอยู่ดูเหมือนจะเข้าใจความปรารถนาของรุย ทันจิโร่จึงจับตัวรุยและมองเขาด้วยสายตาที่อบอุ่นเป็นครั้งสุดท้าย

“ทันจิโร่…” ฉันเรียกเขา

“คุณ..คุณคือใคร แต่กลิ่นของคุณ..หรือคุณคือคุณนักดาบคโยเกน?” เขามองฉันด้วยความสงสัย เนื่องจากสีผมของฉันยังไม่เปลี่ยนกลับไปเป็นสีเดิม ยังดีฉันใส่หน้ากากเขาจึงไม่เห็นตาสีแดงสดของฉัน ไม่งั้นเขาคงรู้ว่าตอนนี้ฉันเป็นอสูรแน่ๆ

“ฉัน..ฉันคือนักดาบคนนั้นแหละ เรื่องมันซับซ้อนน่ะ" ฉันตอบเขาไป แล้วฉันจะอธิบายทำไมเนี่ย!

“….เฮือก!" แย่แล้วกำลังมีอะไรโจมตีมาทางนี้

ชิ้งงงงงง! ฉันหันดาบไปทางที่รู้สึกว่ามีอะไรโจมตีมา

“….อ้าว เครื่องแบบนี่ ไม่ใช่อสูรหรอกหรอ ทำไมเธอมีกลิ่นอายเหมือนอสูรเลยล่ะคะ” เสียงหวานนุ่มน่าฟังแต่ก็น่าขนหัวลุกแบบนี้มัน…เสาหลักแมลง โคโจ ชิโนบุ!

“….” แย่ละสิ เสาหลักเขาเจอฉันสะแล้ว ฉันควรจะแนะนำตัวว่าอะไรดี

“ถ้าอย่างนั้น เธอยศอะไรละคะ เธอน่าจะรู้จักฉันอยู่แล้วเนอะ” ชิโนบุถามฉัน

“…” ฉันไม่ตอบอะไร

“…ทำไมไม่ยอมตอบล่ะ แถมยังใส่หน้ากากแบบนี้ก็คุยลำบากแย่สิคะ ฉันยังไม่เคยเห็นเธอมาก่อน เธอเป็นนักดาบแน่หรอคะเนี่ย”

“…” ฉันยืนนิ่งๆ

“จะไม่ตอบจริงๆใช่มั้ยคะ แล้วนั่นมันอสูรนี่คะ ที่เธอกำลังกอดอยู่น่ะพ่อหนุ่ม" ชิโนบุเอื้อมไปมองทันจิโร่ที่อยู่ข้างหลังฉัน พร้อมจับดาบ

“….” ฉันตั้งท่าป้องกันเนซึโกะและทันจิโร่ที่อยู่ข้างหลังฉัน

“ถ้าไม่ตอบอะไรอย่างนี้ คงต้องขอฆ่าอสูรตนนั้นหน่อยล่ะค่ะ!” ว่าจบชิโนบุก็กระโดดตีลังกามาอยู่ข้างหลังของฉันอย่างรวดเร็วและกำลังจะเข้าถึงตัวสองคนนั้น 

“!!!” บ้าจริง เผลอไปแปปเดียวเท่านั้น เธอนี่ไวเป็นบ้าเลย ฉันเอื้อมไปไม่ทัน…

เคร้ง!!

“เอ๋ ตายจริง” ชิโนบุพูดขึ้น

“….”น่ะ..นั่นมัน

“ทำไมถึงขวางฉันล่ะคะ คุณโทมิโอกะ” กิยู นี่!!! เขามาอยู่ตรงหน้าฉันเลย

“…”กิยูไม่ตอบอะไร

“คุณเคยบอกเองแท้ๆว่าจะไม่มีทางญาติดีกับอสูร แล้วนี่มันอะไรกันคะ.. เพราะคุณชอบเป็นแบบนี้ ถึงได้มีแต่คนเกลียดยังไงละคะ”

“อ่ะ..เอ๋!?” ฉันเผลออุทานออกไป ..เป็นเรื่องจริงหรอนี่ที่มีแต่คนไม่ชอบเขาน่ะ…

“….ฉันไม่ได้โดนเกลียด" กิยูเงียบไปแปปนึงแล้วพูดขึ้น กิยู..อย่าบอกนะ...

“อ๋า คงจะไม่รู้ตัวว่าโดนเกลียดสินะคะ ฉันพูดมากไปหน่อย ขอโทษด้วยนะคะ”

“เฮือก!” ฉันตะลึงรอบที่2กับสิ่งที่ชิโนบุพูด นี่หล่อน!!หล่อนจะพูดตรงเกินไปแล้วนะยะ!! 

“พ่อหนุ่ม..ทำไมถึงปกป้องอสูรตนนั้นล่ะ”ชิโนบุถามทันจิโร่

“เธอเป็นน้องสาวของผมครับ!” ทันจิโร่ตอบ

“งั้นหรอ..น่าสงสารจังเลยนะคะ ถ้าอย่างงั้นฉันจะฆ่านางด้วยพิษอ่อนๆนะ” ชิโนบุพูดพร้อมจับดาบอีกครั้ง

“…”กิยูเตรียมตั้งท่าตั้งรับ

“ขยับตัวไหวมั้ย” ฉันหันไปถามทันจิโร่และตั้งท่าป้องกัน

“…”ทันจิโร่มองฉันอย่าง งงๆ

“ต่อให้ไม่ไหวก็ต้องฝืนหน่อยนะ รีบพาน้องสาวนายหนีไปสะ” ฉันพูดต่อ

“คะ..คุณนักดาบ..คุณโทมิโอกะ...ขอโทษและขอบคุณมากครับ!!” ทันจิโร่ตอบและอุ้มน้องสาววิ่งหนีไป

“แล้วพวกคุณ2คนนี่มันยังไงกันคะ ถึงมาปกป้องพ่อหนุ่มกับอสูรตนนั้นได้ล่ะ แบบนี้มันฝ่าฝืนกฎของหน่วยนี่คะ” ชิโนบุพูดขึ้น

“…..” ทั้งฉันและกิยู เอาแต่เงียบไม่ตอบอะไร

“เอาจริงหรอคะ คุณโทมิโอกะ ไม่นึกเลยว่าเสาหลักจะปกป้องอสูร แล้วคุณนักดาบปริศนา คุณเป็นใครกันแน่คะ”

“ฉัน…”ยัยนี่..ลืมๆฉันไปจะได้มั้ยเนี่ย จะให้ฉันตอบว่าอะไรเล่า!!! ฉันมันไม่มีตัวตนที่นา!!

“…เอ้ะ"

เคร้ง! กิยูมองฉันและอยู่ดีๆดาบในมือของเขาก็ร่วงลงไป

“…”ฉันได้แต่มองเขาหวั่นๆ แย่แล้ว หรือว่าเขาจะจำฉันได้! สีผมของฉันกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้วหรอ..

“ยะ..ยูคาริ? ไม่ใช่สิ..สีผมนี้..ไม่ใช่นี่นา แต่นี่มันฮาโอริของเธอนี่นา” กิยูพูดกับตัวเอง และยืนจ้องฉันเหมือนกำลังพิจารณา แต่สิ่งที่เขาพูดมาฉันได้ยินทั้งหมด เอ้ะ..สีผมของฉันยังไม่กลับมางั้นหรอ มันนานผิดปกตินะ!!ฉันเริ่มกังวลสะแล้วล่ะ..

“เธอ..เธอได้ฮาโอริตัวนี้มาจากไหน…” กิยูถามฉัน แย่แล้ว ฉันควรตอบว่ายังไงดี ฉันยังบอกความจริงกับเขาไม่ได้ สภาพตอนนี้ฉันยังเป็นอสูรอยู่!!

“ฉัน……."

----------------------------------------------------------------

talktalk : น้องกับกิยูซังได้พบกันแล้วนะคะ ในที่สุดดดดด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

48 ความคิดเห็น

  1. #20 นิยาย ขออ่านที (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2564 / 03:56
    กรี๊ดดดดดด
    #20
    0
  2. #19 Devil (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2564 / 02:07

    มันค้างเจ้าค่ะ!!!!

    #19
    0
  3. #18 อยากมีสามี2D (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:11

    ค้างคาใจเหลือเกินเจ้าค่ะะะะovo

    #18
    0
  4. #17 rotazx9077 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:00
    ค้างอ่ะ!!!!°^°
    #17
    0
  5. #16 ริบบิ้น (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 18:38

    มาต่ออีกทีวันไหนคะ?

    #16
    1
    • #16-1 Kasauko(จากตอนที่ 11)
      6 กุมภาพันธ์ 2564 / 18:41
      อัพทุกวันค่ะะ 🤗🤗 วันละตอนน้า
      #16-1
  6. #15 caramel_white2 /ช่างมี่ / ไอยริน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 10:59
    ลุ้นต่อไป
    #15
    0