[fanfic Kimetsu no Yaiba x oc] ผู้สืบทอดปราณตะวันที่แท้จริง

ตอนที่ 10 : บทที่ 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 541
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    5 ก.พ. 64

*เนื้อหาอาจจะมีการสปอย

-------------------------------------------

{Tanjiro part} 

“ฉันชื่อทามาโยะค่ะ ส่วนเด็กคนนี้ชื่อยูชิโร่ สนิทกันเข้าไว้นะคะ..” อสูรที่ชื่อทามาโยะพูดขึ้น

"คุณเป็นอสูรจริงๆใช่มั้ยครับ"ผมพูดขึ้น

“ถ้าให้พูดตามตรงฉันเป็นอสูร และเป็นหมอด้วย และฉันก็เป็นคนเปลี่ยนยูชิโร่ให้เป็นอสูรเองค่ะ”

“เอ้ะ..ไม่ใช่มีแต่ไอนั่น ที่เปลี่ยนคนให้เป็นอสูรได้หรอครับ” ผมถามคุณทามาโยะไป

“กรณีของยูชิโร่จะต่างกันอยู่นิดหน่อยค่ะ ฉันใช้เวลา200ปี และยูชิโร่เป็นอสูรตนเดียวที่ฉันสร้างขึ้นมาได้”

“เอ้ะ..200ปี!!” คุณทามาโยะอายุเท่าไหร่กันเนี่ย!

“ความจริงฉันไม่คิดอยากจะเพิ่มจำนวนอสูรหรอกค่ะ แต่สำหรับผู้ป่วยระยะสุดท้ายหรือผู้บาดเจ็บสาหัสมีเพียงวิธีนี้ที่จะช่วยพวกเขาได้”

“…” กลิ่นของคุณทามาโยะ เป็นกลิ่นที่บริสุทธิ์ ไม่ได้มีความมุ่งร้ายใดๆ เราไว้ใจคนนี้ได้..

“คุณทามาโยะ…มีวิธีเปลี่ยนคนที่กลายเป็นอสูรให้กลับมาเป็นมนุษย์ไหมครับ” ผมถามออกไป

“ยังไงก็ต้องมีหนทางรักษาแน่นอนค่ะ แม้ในตอนนี้เรายังไม่อาจทำให้อสูรกลับมาเป็นมนุษย์ได้ เพราะฉะนั้นฉันมีเรื่องอยากขอร้องคุณค่ะ ในการทำยารักษา จำเป็นจะต้องศึกษาเลือดอสูรเป็นจำนวนมากเรื่องที่ฉันอยากจะขอร้องคือ ข้อแรก ขอให้ฉันได้ตรวจสอบเลือดของน้องสาวคุณ ข้อสอง ฉันอยากให้คุณเก็บเลือดของอสูรที่มีเลือดของคิบุตสึจิอยู่อย่างเข้มข้นมาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ค่ะ”

“ผมจะทำครับ ถ้าคุณทามาโยะคิดค้นยาขึ้นมาได้ ก็ไม่ได้ช่วยแค่เนซึโกะแต่ยังช่วยคนอื่นๆด้วยสินะครับ”ผมตอบไป

 

โครมมมมม!!!!! เสียงพังกำแพงและบ้านดังขึ้น

“เฮือก!!” อะไรน่ะ!

“อสูรนี่!” 2ตัว!กลิ่นของพวกมันต่างจากอสูรที่เคยเจอมา

“นักล่าอสูรที่ใส่ต่างหูไพ่ฮานาฟูดะคือแกสินะ แกควรจะดีใจนะ ที่ได้สู้กับอสูร1ใน12จันทราอย่างพวกฉันนะ~" 1ในอสูรพูดขึ้นกับผม

“อั๊ก!” พวกนี้คืออสูร12จันทรางั้นหรอ!!อสูรตนนั้นปาลูกบอลประหลาดมาที่ผม การโจมตีนี้มันอะไรกัน!!

.

.

{Yukari part}

“ทันจิโร่ โดนโจมตีงั้นหรอ! แล้วเสาหลักไม่มีใครอยู่เลยหรอ ทำไมต้องให้ฉันลงมือเองด้วย รู้มั้ยมันเสี่ยงแค่ไหน!?” ฉันหันไปถามอีกาของฉันหลังจากมันบอกภารกิจที่ฉันต้องไปช่วยเจ้าเด็กทันจิโร่

“ท่านอยู่ใกล้ที่สุดแล้ว ใกล้ที่สุด!!” อีกาของฉันตอบกลับมา

“เห้อ เกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้ไม่รู้ด้วยแล้วนะ…”ฉันออกตัวไปตามทางที่โคฮากุนำไปอย่างว่องไว

.

.

“ขะ..ขยับแขนไม่ไหวแล้ว แต่ฉันต้องออกกระบวนท่าเดี๋ยวนี้..อสูรตัวนั้นมันยังไม่ตาย!” ทันจิโร่นี่! เสียงของทันจิโร่ดังมาจากตรงนี้ และอสูรตนนั้นกำลังจะโจมตีเขาอีกครั้งแล้ว!

“ปราณวารี กระบวนท่าที่3 กระแสน้ำร่ายรำ!!” ฉันออกกระบวนท่าปราณวารีฟันคออสูรลงอย่างง่ายดาย

“เฮือก!!แก..แกเป็นใครกัน อย่ามาเกะกะนะเฟ้ย!” อสูรลูกศรตัวที่ฉันพึ่งฟันคอขาดไปนั้นส่งเสียงโวยวายทั้งๆที่ตัวเองกำลังจะสลายไป 

“หุบปาก…เหลืออสูรที่ถือลูกบอลอีกตัวสินะ..นายไหวมั้ยทันจิโร่” ฉันหันไปมองเจ้าเด็กที่ตอนนี้ดูไม่มีแรง

“…เอ่อคุณคือ…แค่กๆๆ" เจ้าเด็กนั้นจะพูดให้จบประโยคตอนนี้ยังไม่ได้เลย

“รออยู่ตรงนี้แหละ เดี๋ยวฉันมา” ว่าจบฉันก็วิ่งไปตรงที่อสูรอีกตัวนึงอยู่และ..

“ปราณวารี กระบวนท่าที่10 สายน้ำไร้จุดจบ!!”

“กรี้ดดดดดดดดด” คอของอสูรตนขั้นขาดโดยฝีมือของฉัน

“แก!!ฝีมือการใช้ดาบนี้!แกเป็นใครกัน”

“แกกับฉันยังห่างชั้นกันมากนัก แกคงโดนมุซันหลอกใช้สินะ ฝีมืออย่างแกน่ะยังอ่อนแอเกินไป เป็น12อสูรจันทราไม่ได้หรอก” ฉันพูดพร้อมกับจ้องหน้ามันนิ่งๆ

“กรี้ดดดดดด…."และมันก็สลายไปพร้อมกับเสียงกรีดร้องของมัน

“เห้อ…” ฉันไม่จำเป็นต้องมาด้วยซ้ำ อสูรพวกนี้มันกระจอกเกินไป ฉันแค่ใช้ปราณวารีก็ฆ่าพวกมันได้แล้ว เจ้าหนูทันจิโร่นี่คงต้องฝึกอีกเยอะเลยสินะ…

“คุณ!คุณนักดาบที่ใส่หน้ากากคโยเกน!” ทันจิโร่วิ่งมาหาฉัน 

“…” ฉันไม่ตอบอะไร

“ท่านเป็นผู้ใช้ปราณวารีหรอ!!" จะให้บอกว่าใช้ได้3ปราณคงแปลกไป เออ ออไปก่อนละกัน

“อืม..”

“ท่านสุดยอดมากเลย!ทั้งๆที่ใช้ปราณวารีเหมือนกันแท้ๆ แต่ทวงท่าในการใช้ดาบของท่านนั้นสุดยอดจริงๆ” เจ้าเด็กนั่นเอาแต่ชมฉันไม่หยุด

“ทันจิโร่… อย่างที่นักดาบหญิงคนนั้นบอก ฉันคิดว่าอสูรสองตัวนี้ไม่ใช่12อสูรจันทราหรอก แต่ฉันก็เก็บตัวอย่างเลือดมาแล้ว คงต้องขอลองศึกษาดูก่อน” อสูรผู้หญิงที่เดินไปเก็บเลือดพูดกับทันจิโร่

“อสูรหรอ…” ฉันพูดขึ้น เพราะไม่ค่อยเข้าใจสถานการณ์ตรงหน้าเท่าไหร่ ทำไมอสูรตนนี้ถึงญาติดีกับทันจิโร่ที่เป็นมนุษย์ละ!?

“ฉันทามาโยะค่ะ เป็นอสูรที่ไม่ได้อยู่ในการควบคุมของคิบุตสึจิค่ะ ขอบคุณที่เข้ามาช่วยพวกเรานะคะ" ทามาโยะยื่นมาเพื่อที่จะให้จับ

"อ่า..เรื่องนั้นไม่เป็นไร มันเป็นภารกิจที่ฉันได้รับน่ะ" ฉันยื่นมือออกไปจับมือกับคุณทามาโยะ

"เอ้ะ...คุณ!!!" คุณทามาโยะมีสีหน้าที่ตกตะลึงเป็นอย่างมากและรีบชักมือ ออกอย่างไว

"...." คุณทามาโยะคงจะสัมผัสถึงมุซันในตัวของฉันสินะ ที่จริงฉันจะเล่าให้คนอื่นฟังไม่ได้ แต่ฉันรู้สึกว่าทามาโยะเป็นกรณีพิเศษที่สัญชาติญาณของฉันบอกว่าควรเล่าให้เธอฟัง อีกทั้งดูท่าเธอคงมีความสามารถทางแพทย์ด้วยสินะ

"คุณ..." คุณทามาโยะมีท่าทางกล้าๆกลัวๆกับฉันจนยูชิโร่จับสังเกตได้จึงรีบวิ่งมา

"แก!!!แกทำอะไรน่ะ!!" ยูชิโร่มีท่าทีขู่ฉัน

"ยูชิโร่!!" คุณทามาโยะหันไปดุยูชิโร่

"ฉันไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น และไม่คิดจะทำอะไรด้วย ฉันรู้ว่าพวกคุณเป็นอสูรที่ดี มีเรื่องที่คุณควรรู้แต่ฉันยังบอกอะไรคุณตอนนี้ไม่ได้ แต่ขอให้รับรู้ไว้ว่าไม่ต้องกลัวฉันหรอกนะ" ฉันยิ้มให้ทั้งสอง ถึงแม้จะรู้ว่าพวกเขาคงไม่เห็นหรอก เพราะฉันยิ้มภายใต้หน้ากากคโยเกนนี่ แต่ฉันคิดว่าพวกเขาคงรู้แหละว่าฉันไม่ได้มุ่งร้ายอะไร

"ขอโทษสำหรับการเสียมารยาทเมื่อกี้ด้วย..และขอโทษแทนยูชิโร่ด้วยนะคะ"

"...ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวก่อน" 

"เดี๋ยว!!! คุณนักดาบ คุณชื่ออะไรหรอครับ" เจ้าเด็กทันจิโร่เดินมาหาฉันพร้อมกับน้องสาวอสูรของเขา อ่า..ชื่อเนซึโกะสินะ ตอนนี้กลายเป็นอสูรที่มีท่าทีเป็นมิตรสุดๆเลยนะ

"ฉัน..ฉันไม่มีชื่อน่ะ" ฉันบอกชื่อตัวเองไปไม่ได้หรอกนะ

"เอ๋ ได้ไงกัน งั้นผมจะเรียกคุณว่า คุณนักดาบคโยเกน!" เอ๋ นักดาบคโยเกนเนี่ยนะ

"...." ฉันได้แต่ยืนนิ่งๆ

"ก้คุณใส่หน้ากากคโยเกนอยู่นี่นา ถ้าคุณไม่อยากบอกชื่อกับผมก็ไม่เป็นไรครับ!" ทันจิโร่พูดด้วยน้ำเสียงและแววตาสดใส

"แล้วแต่นายเถอะ เราคงไม่ได้เจอกันอีก เป็นไปได้นายอย่าบอกใครว่าเคยเจอฉัน ทำเหมือนฉันไม่เคยมีตัวตนสะ ยังไงฉันก็ขอตัวก่อน" ว่าจบฉันก็ออกมาจากบ้านหลังนั้น

.

.

[วันรุ่งขึ้น]

 

“ช่วงนี้มีแต่เรื่องวุ่นวายจริงๆ” ฉันได้แต่บ่นตลอดทางที่เดินมา

“ทันจิโร่!!!นายทำแบบนี้ทำไม เธอคนนั้นจะต้องแต่งงานกับฉันนะ!" นั่นมันทันจิโร่นี่ เจอกันอีกแล้วหรอ ทำไมเจอกันบ่อยจังแล้วนั่นมันอะไร ไอเจ้าเด็กผมเหลืองที่โวยวายอยู่ตรงนั้น 

“นายไม่เห็นหรือไง เซ็นอิทซึ เธอไม่อยากแต่งงานกับนาย!!เลิกมโนสักที" 

“แต่อีกไม่นานฉันก็ต้องตายฉันเป็นนักล่าอสูรไม่ได้หรอก!!ฉันอยากแต่งงานก่อนฉันจะตายนายไม่เข้าใจฉันหรอก!!”

“เดี๋ยวนะเซ็นอิทสึ…ฉันได้กลิ่นอสูร แต่มันจางมากๆ มันต้องอยู่แถวนี้แน่ๆ แต่ฉันคุ้นกับกลิ่นนี้มากเหมือนเคยเจอมาก่อนด้วย" แย่แล้ว เจ้าเด็กมันนี่จมูกดีนี่นา ฉันหลบบนต้นไม้ได้อีกไม่นานหรอกนะ ทำยังไงดีละ

“ฉันก็ได้ยินเสียง เบาๆเหมือนกัน แต่ฟังดูไม่ใช่อสูรร้ายนะ มันเบามาเลย” เจ้าหัวเหลืองนี่ หูดีอีก!!

“เอ้ะ นี่มันกลางวันแสกๆด้วยนะ เราคงคิดไปเองแหละ” แย่แล้วพวกเขากำลังมาทางนี้แล้ว!! 

“เซนอิทสึ!!ข้างบน!! เอ๋ คนนี่นา..” โอ้ย จมูกมันดีเกินไปแล้วนะ ฉันคงต้อมตามน้ำไปก่อนแล้วแหละ

“คุณนักดาบคโยเกนนี่!!!เจอกันอีกแล้วนะครับ!” ทันจิโร่พูดพร้อมก้มหัวลง90องศา

“ผู้หญิงนี่!!!” เด็กที่ชื่อเซนอิทซึมีท่าทีเปลี่ยนไป

“เอ่อ ฉันมาทำภารกิจแถวนี้น่ะ” ฉันตอบไป

“ทันจิโร่ นายรู้จักเธอหรอ!! คุณนักดาบช่วยถอดหน้ากากได้มั้ยคร้าบบบบ”เซนอิทสึถามทันจิโร่ แล้วหันมาถามฉันอีกที

“นักดาบคนนี้เคยมาช่ว…."

“รู้จักกันโดยบังเอิญ!!!แต่หลังจากวันนี้จะไม่รู้จักแล้ว ฉันขอตัว" ฉันตัดบทพร้อมกับหายออกมาจากตรงนั้น

“โคตรไวเลย…ไว้เจอกันใหม่นะคร้าบบบบ" เซนอิทสึตะโกนไล่หลังฉันมา

.

“เกือบไปแล้ว ยูคาริ!!” ตั้งแต่ทำภารกิจมาหลายปี ยังไม่เคยมีใครรู้สึกถึงตัวฉันได้เลยนะ เจ้าเด็กสองคนนั้นมันอะไรกัน…

ทำไมมีแต่เด็กแปลกๆกันละเนี่ย!

.

.

----------------------------------

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

48 ความคิดเห็น

  1. #14 ชื่อคิดไม่ออก (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:56

    อยากดูตอนต่อไปแล้ว☺😚😊😍

    #14
    0
  2. #13 Saber~ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 12:34
    มาแล้วว~
    #13
    0