[fic inazuma eleven go yaoi-nomal]รักวุ่นๆของชมรมฟุตบอลไรมง!

ตอนที่ 9 : ฉันเข้าใจตัวเองแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 869
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    10 พ.ค. 58

     "อะ..อืม..."เห้อง่วงจังเลยน้ะรู้สึกเมื่อวานนอนสบายจัง
"รุ่นพี่คิริโนะ ตื่นแล้วหรอครับ
"
"อ้ะ คาริยะ.."เอ่อเมื่อคืน-//-เรา...งืมๆๆพูดแล้วเขินอ้าาา
จุ้บ! 
"คาริยะทำอะไรน่ะ!!-/////-"มาจุ้บปากผมทำไมเนี่ยย
"มอนิ่งคิสไงครับรุ่นพี่^//^"
"นายมันบ้าา"ตาบ้าคาริยะเอ้ยย
"บ้าแล้วรักป้ะละะ"
"ชิส์ -3-" ว่าจบคาริยะก้นั่งลงข้างผมบนเตียง
"ไม่อยากจะเชื่อเลยน้าว่าจะมีวันนี้ วันที่รุ่นพี่คิริโนะจะรับรักผม"
"นี่ฉันยังไม่รับรักนายเต็มปากเต็มคำหรอกน้ะ"ไปเอาความมั่นใจนั่นมาจากไหนกัน-//-
"แล้วเมื่อคืนใครบอกรักผมอ่ะ"
"ชิ ตอนนั้นอารมณ์มันพาไป"
"แล้วตอนนี้มีอารมณ์มั้ยละรุ่นพี่"
"เหอะ" เขินวุ้ยยจะยื่นหน้ามาทำไม ผมจึงรีบๆใช้มือดันหน้าคาริยะออกไป
"หึ" ว่าจบเขาก้ใช้มือนึงจับมือผมไว้สองข้างแล้วมาขึ้นคร่อมผม(?)
"นะ นายจะทำอะไรน่ะ"
"ผมขอจูบหน่อยได้มั้ย"
"อ่ะเอ๋ อยะ อย่าพึ่งสิ"
"ถ้ารุ่นพี่ไม่ชอบผมไม่ทำก้ได้"
"อะ อื้ม"-//-โอ้ยจะยื่นเข้ามาใกล้เกินไปแล้วน้ะ
จุ้บ!   หือ จูบหน้าผากหรอ? 
"เอ้ะ"ทำไมฉันรู้สึกผิดหวังกันน้ะ-0-
"ผมจะไม่ล่วงเกินรุ่นพี่จนกว่ารุ่นพี่จะให้ใจผมเต็มร้อย"
"ก็เมื่อคืนนายน่าจะรู้ละน้ะ"
"ผมอยากให้รุ่นพี่มั่นใจมากกว่านี้ เพราะอะไรรู้มั้ยครับ^^"
"หืม?"
"ผมน่ะแทบไม่ได้นอนทั้งคืนเลยน้ะ เอาแค่จ้องหน้ารุ่นพี่น่ะ"
"อ่ะเอ๋!!./////."
"รุ่นพี่ละเมอด้วยแหละ"
"หาา ฉันเนี่ยน้ะ"
"ครับละเมอถึง...รุ่นพี่ชินโด"
"..คาริยะ"
"ผมถึงบอกไงว่าผมอยากให้รุ่นพี่มั่นใจมากกว่านี้^^ยังไงผมก้ยังรอรุ่นพี่เสมอ"
"ขอบคุณน้ะคาริยะ"
"ครับ รุ่นพี่จะกลับบ้านเลยมั้ยนี่ก้จะเที่ยงแล้วหาอะไรกินกันก่อนมั้ย"
"ฉันว่าจะกลับบ้านเลยน่ะ"
"งั้นให้ผมไปส่งน้ะ"
"ไม่เป็นไรฉันกลับเองได้"
"โอเคครับงั้นกลับบ้านดีๆน้ะครับ"
"อื้ม"
ระหว่างทางกลับบ้านฉันก้นึกถึงเรื่องที่คาริยะพูดเห้อฉันละเมอถึงชินโดจริงๆหรอเนี่ย
"คิริโนะ!!!!" 
"หืม..ชะ ชินโด!"ไวกว่าความคิดผมรีบเดินหนีทันที ตอนนี้ผมยังไม่อยากสู้หน้สเขาหรอก
"หยุดเดี๋ยวนี้น้ะ หันมาคุยกันก่อน"เร็วมาก!อยู่ๆก้วิ่งมาจับมือผม
"ปะ ปล่อยฉันชินโด"
"ไม่!ไม่ปล่อยจนกว่าฉันจะได้คำอธิบาย"
"คำอธิบายอะไร?"
"ทำไมนายถึงไปคบกับคาริยะ"
"ฉันรักเขา" จริงๆก้ยังไม่แน่ใจด้วย
"โกหก!!แค่มองแววตานายฉันก็รู้แล้ว.."
"นายไปเอาความมั่นใจผิดๆนั่นมาจากไหนน่ะชินโด?"
"จะพิสูจน์มั้ยละ"
"พิสูจน์อะไร"
"วันนี้ไปค้างบ้านฉัน"
"นี่นายแค่นี้ฉันดูแย่ละน้ะแล้วนี้พึ่งค้างบ้านคาริยะมาแล้วให้มาค้างบ้านนายอีกหรอกห้ะแล้วทางบ้านฉันจะบอกว่ายังไงละ"
"ไม่ต้องห่วงคิริโนะ..ฉันบอกกับทางบ้านนายไว้แล้ว"
"นายมัน..เอาแต่ใจที่สุด!!"
"ฉันเป็นแบบนี้ก้เพราะนายน้ะ :)"ตาบ้าเอ้ยย
แล้วผมก้ถูกชินโดจูง(ลาก)ไปบ้านเขา 
"กินไรก่อนมั้ย"
"ไม่กิน!"
"อ้อ อยากกินฉันหรออ"
"บะ บ้าหน่ะ(-- //)"
"แล้วทำไมต้องหน้าแดงด้วยหล่ะ^^"ไม่แดงก้บ้าละโว้ย
-ตกดึก 
"ฉัน จะ ไม่ นอน ห้อง เดียว กับ นาย!"
"โถ่ไม่เอาหน่าคิริโนะ" มันอันตรายโว้ย!!
พูดจบชินโดก้มากอดผมจากด้านหลัง พร้อมทั้งหอมซอกคอไหล่และไล่ลงมาเลื่อยๆ
"อะ..อ๊าา"ทำไมมันรุสึกอย่างนี้เนี่ย ความรู้สึกแปลกๆนี่มันอะไรกัน
ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ตอนนี้ผมได้อยู่ภายใต้ร่างของชินโดบนเตียงแล้ว
"อะ ..อืมม"ชินโดจูบผมอย่าหนักหน่วงเหมือนโหยหาริมฝีปากนี้มานาน
"ชะ...ชินโด..อื้ออ..พะ.พอเถอะน้ะ"รู้สึกว่าร่างกายร้อนไปหมดตั้งแต่เส้นผมจรดปลายเท้า
"..."ตอนนี้มือของชินโดเริ่มไต่ลงไปเรื่อยๆจนถึงเอว
"ชะ..ชินโด.."ทำไมผมรู้สึกเจ็บที่หน้าอกอย่างนี้ ทำไมผมเห็นภาพที่ชินโดกำลังเล่นกับร่างกายของผมทำไมผมถึงได้เห็นเป็น..คาริยะ.. 
"ฮึก.."น้ำตาผมเริ่มไหล ผมสะอึกสะอื้นจนชินโดรู้สึกได้
"คิริโนะ.."
"ฉัน..ฉันทำไม่ได้ชินโดฉันขอโทษ ฉันรักคาริยะนายเข้าใจมั้ย"พูดจบผมจึงรีบจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่และวิ่งออกจากบ้านของชินโดทันทีและเป้าหมายที่ผมจะไปในตอนนี้คือ..บ้านของคาริยะ
ออดดด~  ผมกดออดหน้าบ้านของคาริยะ
"อ้ะรุ่นพี่คิริโนะ ไปทำอะไรมาครับทำไมถึงมาสภาพนี้!!"
"ฮึก.."
"โอ๋ๆไม่เป็นอะไรน้ะคนดี"คาริยะเดินเข้ามากอดผม
"คาริยะ..ฉัน..รักนาย"
"จะ จริงหรอครับ!"คาริยะคลายอ้อมกอดออกพร้อมถามผม
"ฉันเข้าใจตัวเองแล้วคาริยะ ฉันรักนาย"
ว่าจบคาริยะก้พาขึ้นห้องนอน(?)เพราะนี่ก้ดึกมากแล้วคาริยะเลยให้ค้างที่บ้านเขา
"งั้นเดี๋ยวผมไปนอนตรงห้องนั่งเล่นน้ะครับ รุ่นพี่คิริโนะก้พักผ่อนได้ตามสบายเลยน้ะครับ"
"นายจะไปนอนที่อื่นทำไม นายก็นอนห้องเดียวกับฉันนี่แหละ"
"ตะ..แต่ว่า.."
"ไม่มีแต่อะคาริยะ"
"คือ.ผมจะห้ามใจตัวเองเอาไว้ไม่ได้น้ะครับ-//-"
"แล้วใครห้ามนายกัน?"
"อะ.เอ๋!?!?"
"^^"ตอนนี้ฉันต้องการนายคาริยะะ <<[ตรงไปมั้ยค้ะ?555-คาสึโกะ]
"ง่ะ..งั้นแสดงว่า..ผมจะทำอะไรกับรุ่นพี่ก้ได้ใช่มั้ยครับ(._.//)"
"อะอืม.."ทำไมรู้สึกว่าตัวเองหน้าหนาส้ะละ
"รุ่นพี่แน่ใจแล้วหรอครับ"โอ้ยยอีนี่ลีลาเยอะ
"ฉันแน่ใจแล้วว่าฉันรักนายยยยยย"
ว่าจบอยู่คาริยะก้มาขึ้นคร่อมตัวผม!?
"งะ..งั้นผมไม่เกรงใจละน้ะครับ"
"อืม..."พูดจบคาริยะก้เริ่มด้วยจูบที่อ่อนโยนและหนักหน่วงขึ้น
"อะ..อือออ๊าาา"เขาเริ่มเลื่อนใบหน้าลงมาเลื่อยๆลมหายใจของเขาร้อนมากตอนนี้อุณหภูมิในร่างกายขึ้นสูงมากแน่ๆ
.
.
.
.
"รักน้ะครับรุ่นพี่คิริโนะ ผมสัญญาว่าจะไม่ทำให้รุ่นพี่เจ็บปวดต้องทนทุกข์อีกแล้ว."
"อืมม" รู้สึกมีความสุขจังเลยน้า..ผมก็ไม่รู้เหมือนกันตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ผมรักคาริยะมากขนาดนี้
"คาริยะ..ฉันรักนาย"
------------------------------------------------------------------ 
คาสึโกะ-อ่านไปก้จินตนาการไป=w=รุสึกสงสารชินโด-0- ละก้อยากจะถามว่าา อยากให้เขียนต่อไปเรื่อยๆหรือว่าเขียนอีกสักคู่แล้วจบตอนเลยดีอ่าานา -3-ขอความเห็นหน่อยสิ ><

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

162 ความคิดเห็น

  1. #136 โลลิค่อน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:41
    ชินโดผู้หน้าสงสาร
    #136
    0
  2. #59 TsurugiKung (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:02
    เยๆๆๆ คาริยะ แอนด์ คิริโนะ
    #59
    2
    • #59-1 Kasauko(จากตอนที่ 9)
      8 มีนาคม 2559 / 02:15
      เราจจะตามตอบเทอทุกคอมเมนต์555 จัดให้
      #59-1
    • #59-2 TsurugiKung(จากตอนที่ 9)
      21 มีนาคม 2559 / 21:38
      ขนาดนั้นเลยเหรอครับ 😄😄
      #59-2
  3. #27 kompunch (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 00:09
    #ถล่มบ้าน
    #บึ้นคอม
    ไม่นะ คิริโนะแอนด์ชินโดของดิชุ้นนนTT
    #27
    1
    • #27-1 Kasauko(จากตอนที่ 9)
      20 ตุลาคม 2558 / 00:18
      ใจเย็นๆน้ะตัวเทอ TT คิริโนะชอบกินเด็ก!?
      #27-1
  4. #3 ปัน_เหมียวขี้เซา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 06:11
    แม่อยากให้ลูกชินมีความสุข T^T
    #3
    0