นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

คัดลอกลิงก์เเล้ว

🌹 Attack on titan ☠️ ☠️ Death ☠️ AND 🌹Release 🌹

โดย Karen_zaza

The long wars was until the end. The enemy of humanity was destroyed. Everything was back to happiness again.

ยอดวิวรวม

944

ยอดวิวเดือนนี้

5

ยอดวิวรวม


944

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


17
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  25 ธ.ค. 62 / 01:13 น.
นิยาย 🌹 Attack on titan ☠️ ☠️ Death ☠️ AND 🌹Release 🌹

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
The long wars was until the end.

The enemy of humanity was destroyed.

Everything was back to happiness again.



But.....



... But in the final ...

In the final end of someone.

???? Will come to DEAD ☠️



☠️????☠️????☠️????☠️

เนื้อเรื่อง อัปเดต 25 ธ.ค. 62 / 01:13


 

สิ้นสุดผืนนภาแห่งความเศร้าโศก สายฝนได้ชำระล้างตราบาปสีชาดบนพื้นโลกให้สูญสิ้น สายลมพัดพาความโกรธแค้นให้มลายหายไป ท้องฟ้าเริ่มเปิดออก เผยให้เห็นฟ้าหลังฝนที่งดงาม เป็นสัญญาณแห่งการสิ้นสุดสงครามที่โหดร้าย

 

เหล่าบรรดาชาวเอลเดียทั้งหลายต่างถูกปลดออกจากบ่วงโซ่แห่งความทรมาน ทรราชย์และเหล่าศัตรูทั้งหลายได้ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้นไปจากผืนแผ่นดิน

 

สูญเสียไปไม่น้อยทั้งชีวิตและทรัพย์สิน แต่มันก็เป็นเรื่องน่ายินดีไม่ใช่หรือ? ศัตรูได้ถูกกำจัดออกไปจนหมดสิ้น ตามที่ชายหนุ่มคนหนึ่งได้ตั้งปณิธานเอาไว้

 

ว่าแต่...เขาอยู่ไหนนะ?

 

 

 

 

"ฮันจิ! เอเลนล่ะ!?"

 

สุรเสียงทุ้มทรงอำนาจและแกร่งกล้าสมกับสมยานามชายผู้แข็งแกร่ง รีไวล์ แอคเคอร์แมน หลังสิ้นสุดสงครามของมนุษย์และไททัน เขามีสภาพหลังสงครามไม่ต่างจากทหารคนอื่นๆ เขาสูญเสียร่างกายบางส่วนไปบ้าง แต่ก็ยังคงสามารถรักษาชีวิตของตนเองไว้ได้ เพื่ออยู่ดูจุดจบของสงครามที่ยาวนาน และมีชีวิตอยู่ต่อไปตามคำสัญญาของเหล่าคนสนิทที่สังเวยชีวิตให้กับผลของการกระทำของศัตรู

 

"......"

 

น่าแปลก หลังสิ้นสุดสงคราม เขาก็ไม่เห็นไอ้เจ้าเด็กเหลือขอ หรือก็คือเอเลน เยเกอร์ นั่นอีกเลย นี่ก็ผ่านมาร่วมจะสามสัปดาห์ได้แล้วหลังสงครามสิ้นสุดลง

 

ครั้งสุดท้ายที่เจ้านั่นมาบอก เหมือนกับว่าจะออกไปทำอะไรบางอย่างกับฮันจิ แต่หลังจากนั้น เขาก็เห็นแค่ฮันจิกลับมาเพียงคนเดียว

 

"ฉันจะถามเป็นครั้งที่ 10,791 เอเลนอยู่ไหน?"

 

เด็กหนุ่มเพียงหนึ่งเดียวที่เขาเป็นห่วงหนักหนา อายุยังน้อยแต่ต้องแบกรับอะไรมากมายเกินตัวจนเขายังคาดไม่ถึงอีกหลายอย่าง เขาไม่รู้ว่าสภาพจิตใจของเด็กหนุ่มหลังสงครามจะยังปกติดีไหม เพราะเขาคือคนที่ช่วยปลดปล่อยชาวเอลเดีย และยังสูญเสียสิ่งสำคัญไปหลายอย่างจนเขายังรู้สึกปวดใจแทน

 

"........."

 

ไร้ซึ่งเสียงตอบกลับจากสาวแว่นเพื่อนร่วมงานที่กำลังนั่งอ่านหนังสือ เขาสังเกตุถึงความผิดปกติ เขาสังเกตุถึงดวงตาที่สั่นระริกด้วยอารมณ์บางอย่างที่เขารู้

 

ทำไม? อะไร? เกิดอะไรขึ้น??

 

แอ๊ด~

 

"คุณฮันจิคะ...บางที...บางที เราสมควรบอกเรื่องนี้กับเขาได้แล้วค่ะ...."

 

เป็นยัยผู้หญิงแอคเคอร์แมนที่ตามติดเจ้าเด็กเหลือขออยู่ตลอดเวลา แต่ว่า คำพูดของเธอ มันทำให้เขาเกิดความสงสัยมากขึ้นไปอีก

 

บอกอะไร? ยังมีเรื่องอะไรที่เกี่ยวกับเด็กนั่นแล้วเขายังไม่รู้อีกหรือ??

 

รีไวล์มองฮันจิที่กำลังมองเขาด้วยสายตาอึดอัดและกระอักกระอ่วน ใบหน้าซีดเผือดก่อนจะก้มหน้ามองหนังสือ หายใจแรงจนรีไวล์ยังได้ยิน เธอนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบกระดาษที่เหมือนจะเป็นซองจดหมายบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสื้อคลุม

 

"หลังจากนี้...ตั้งสติให้ดีๆนะรีไวล์....."

 

 

 

 

 

[ ถึง หัวหน้ารีไวล์

 

หากคุณได้รับจดหมายนี้ นั่นหมายถึงว่าผมไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้แล้วล่ะครับ เอาล่ะ ผมเริ่มเขียนมันเมื่อตอนที่แผนการของผมดำเนินไปได้แล้วกว่า 80%

 

เข้าเรื่องเลยดีกว่าครับ ผมแค่อยากจะบอกว่า ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณทำให้ผม ขอบคุณสำหรับความสุขทุกอย่างและช่วงเวลาดีๆที่เราอยู่ด้วยกัน ขอบคุณ...และขอโทษ ที่ผมไม่สามารถอยู่ต่อได้อีกต่อไปหลังจบสงคราม

 

การตายของผมจะเป็นการยุติสงครามทุกอย่างโดยสมบูรณ์ ตัวผมในตอนนี้ได้ถือครองพลังไททันทั้ง 9 และแน่นอน หากมันยังคงอยู่ต่อไป เกรงว่าจะเกิดการแย่งชิงและก่อสงครามกันแบบนี้ต่อไปไม่รู้จบ ดังนั้น...ผมเลยเลือกทางนี้ ผม...ผมสละชีวิตตัวเอง เพื่อทำลายมัน และเพื่อปลดปล่อยพวกมันให้กลับไปยังที่ๆควรอยู่

 

ไม่ต้องร้องไห้นะครับ ผมอยากให้คุณใช้ชีวิต ให้มีความสุขในช่วงบั้นปลาย อย่าคิดถึงผมเลยครับ อย่าจมปลัก...กับเด็กเหลือขออย่างผมเลยนะครับ

 

ผมรักคุณมากๆนะครับ

 

เอเลน แอคเคอร์แมน ]

 

 

 

 

 

สิ้นสุดเนื้อความ ร่างโปร่งของชายชาติทหารวิ่งผลุนผลันออกไปจากบ้านพักทันทีโดยไม่ฟังเสียงท้วงจากเพื่อนร่วมงานและทหารสาวรุ่นราวคราวเดียวกับคนเขียนจดหมายบอกลานี้

 

เขาไม่รู้หรอกว่าร่างของเอเลนอยู่ที่ไหน แต่เขากลับวิ่งไปเรื่อยๆ วิ่งไปตามสัญชาตญาณที่อยู่ในจิตใจ เขามั่นใจ และเชื่อในสัญชาตญาณของตนเองว่าจะต้องเจอ

 

ไม่มีคำว่าเหนื่อยอีกแล้ว ตอนนี้มันมีมากกว่าเหนื่อย มันคือความเสียใจที่หนักหนาสาหัส เขาได้มาหยุดอยู่หน้าบ้านเยเกอร์ที่ตอนนี้กลายเป็นบ้านร้างไปแล้ว ร่างสูงถีบประตูที่ถูกปิดตายเข้าไป ก่อนจะยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นราวกับถูกสต๊าฟไว้

 

ัหีบแก้วใสตั้งตรง เรืองแสงสีฟ้าอ่อน ในนั้นคือร่างของเด็กหนุ่มในสภาพเน่าเปื่อย เนื้อยุ่ยหลุดจนบางส่วนเผยให้เห็นถึงกระดูก เช่นแก้มซีกซ้ายที่เปื่อยจนเนื้อหลุด เห็นกระโหลกตรงส่วนกรามด้านในได้อย่างง่ายดาย

 

แต่ถึงแม้ว่ามันจะเน่าเปื่อยแล้ว แต่คริสตัลนี้ไม่ปล่อยให้มีกลิ่นเล็กลอดออกมาเลยแม้แต่นิดเดียว ดวงตาสีนิลของชายผู้แขงแกร่งสั่นระริกอย่างรุนแรง

 

"ไม่จริง..."

 

น้ำตาที่ไม่เคยไหลมานานเอ่อคลอ ความเสียใจและความสุญเสียครั้งใหญ่ครั้งที่ 3 ของเขาได้เกิดขึ้นกับเด็กคนนี้ เด็กคนที่เปรียบเสมือนดวงใจของเขา และจะเป็นคนๆเดียวที่เขาตั้งใจจะแต่งงานด้วย หลังจบสงคราม

 

ตึก...ตึก...ตึก.....

 

สองเท้าก้าวเข้ามาในบ้าน ยื่นมืออันสั่นเทาไปด้านหน้าด้วยความเจ็บปวด นิ้วเรียวค่อยๆแตะที่คริสตัลด้วยความเจ็บปวด และกลัวว่ามันจะเปราะแตก สัมผัสความเย็นแรกแล่นเข้ามา มันทำให้เขาเชื่อว่าตรงหน้านี้ ไม่ใช่ความฝัน....

 

มันคือความจริง.....

 

ตึก!!!

 

เสียงสะอึกสะอื้นด้วยความเสียใจอย่างสุดซึ้งดังก้องในบ้านร้างเยเกอร์ ร่างของชายผู้แข็งแกร่งทรุดลงตรงหน้าคริสตัลที่กักเก็บร่างของคนรักที่ไร้ซึ่งวิญญาณไปแล้ว หัวใจของเขาในตอนนี้มันได้เจ็บปวด และกำลังจะตายลงตามร่างบางในคริสตัลไปไม่ช้า

 

"รีไวล์!!!!"

 

ต่อให้อะไรจะเข้ามาขวาง เขาไม่สนมันแล้ว เขาทิ้งทุกอย่าง สละทุกสิ่ง ไม่มีเหตุผลอะไรอีกแล้วที่เขาจะต้องถือมันไว้ ชื่อเสียงหรือภาพลักษณ์ เขาไม่สนมันแล้ว...

 

ในตอนนี้ที่ทำได้ก็มีเพียงร่ำไห้อยู่หน้าคริสตัลบรรจุร่างไร้วิญญาณของเอเลน กับกอดมันไว้แน่นด้วยหัวใจที่แหลกสลาย ใครมาเห็นเขาในสภาพนี้ เขาหมดความอายแล้ว

 

"ไม่เศร้าสิ...ครับ"

 

สุรเสียงหวานอันแสนคุ้นเคยทำให้รีไวล์ค่อยๆหันกลับไปมองด้านหลัง ร่างโปร่งแสงสีขาวของใครบางคนที่เขารักกำลังยืนอยู่ และยืนยิ้มให้เขา

 

"เอเลน"

 

นิ้วเรียวของเอเลนยกขึ้นจรดริ้มฝีปากที่กำลังยิ้มบาง ก่อนที่ร่างนั้นจะค่อยๆแตกสลายเป็นละอองสีขาว รีไวล์ที่เห็นว่าอีกฝ่ายกำลังจะหายไป ก็รีบวิ่งมาด้วยความรวดเร็ว

 

"ใช้ชีวิต ต่อจากนี้ให้มีความสุข...เพื่อผมนะครับ"

 

"เอเลนนนน!!!!!!!!"

 

วิญญาณสีขาวบริสุทธิ์แตกสลาย ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าที่โปร่งใส แสงสีทองของพระอาทิตย์ส่องมายังบริเวณที่ดวงวิญญาณเอเลนเคยยืนอยู่ ราวกับว่ากำลังมารับตัวเด็กหนุ่มไป.....

 

 

 

 

"ขอบคุณทุกคน ที่ปลดปล่อยผมนะครับ...แล้วเจอกันใหม่ แด่เธอในอีก 2,000 ปี ข้างหน้า"

 

☠️????☠️????☠️????☠️

 

 

☠️????☠️????☠️????☠️

ผลงานอื่นๆ ของ Karen_zaza

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 23:46

    เศร้าแท้ ตอนจบจริงเอเลนจะตานไหมน้าา

    #1
    0