ลดลงเหลือศูนย์ (End.)

ตอนที่ 26 : บวกยี่สิบหก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,266
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 553 ครั้ง
    18 มี.ค. 63

เสียงพลิกกระดาษปลุกคนที่ซุกร่างเปลือยเปล่าของตัวเองไว้ในผ้านวมผืนหนาให้ค่อยๆลืมตา จินเจอร์ใช้เวลาสักพักถึงรับรู้ได้ถึงความปวดเมื่อยที่ลามไปทุกส่วน หนักหน่อยคงจะเป็นบริเวณสะโพก คิ้วได้รูปขมวดมุ่น ครางอืออาในลำคออย่างขัดใจเพราะขยับแต่ละทีมันเจ็บไปหมด

 

จุ๊บ…

 

แต่แล้วสัมผัสอุ่นๆนุ่มบนหน้าผากก็ทำให้ได้สติขึ้นมาอีกหน่อย คนเพิ่งตื่นใจเต้นตึก ก่อนนัยน์ตาสีเข้มจะเหลือบมองใครอีกคนที่นั่งพิงหัวเตียง กำลังก้มหน้าก้มตาอ่าน—

 

“เฮ้ย!”

“ชู่ว…เดี๋ยวเจ็บนะ”

“เอามา”

“อยู่นิ่งๆจินเจอร์”

“หยุดอ่าน!”

 

คนข้างตัวถอดถอนใจเหมือนกำลังต้องสู้รบปรบมือกับเด็กเกเรอายุสองสามขวบ ท่าทางอย่างนั้นมันยิ่งทำให้เขาที่ตอนนี้ตอบโต้ไม่ค่อยไหวหงุดหงิดกว่าเก่า

 

“โรแมนติกนะเราอ่ะ”

“…” จำใจยอมรับสภาพตัวเองเลยได้แต่มุดลงผ้าห่มไปนอนกอดอกเงียบๆด้วยความอับอาย บางอย่างในอดีตก็ไม่ควรถูกเอามารื้อฟื้นในปัจจุบัน อะไรที่เคยคิดว่าเท่ที่สุดแล้วมันก็อาจจะดูน่าตลกเมื่อย้อนกลับไปมองด้วยตัวเองตอนนี้

 

แล้วบรรยากาศรอบตัวก็เงียบลง ยังไม่ทันสงสัยอะไรให้มากมายทั้งตัวก็โดนรวบไปกอดจนจมกับเนื้อหนังใครบางคนแทนที่จะเป็นเตียงนุ่มๆที่เขาเป็นเจ้าของ

 

“ทำไมต้องหวง?” เสียงกระซิบชวนจั๊กจี้วนเวียนรดหลังคอ มือหนาลูบไปมาตรงหน้าท้องทำเอาตัวเกร็งไปหมด

 

นันท์ทำตัวโคตรวุ่นวาย

 

“แค่อยากรู้ ที่ผ่านมาปิดเนียนจนไม่เคยเห็นอะไรเลย”

“ไปเอามาจากไหน?” ไอ้อารมณ์อ้อนที่ทำใจอ่อนยวบไม่เหลือรูปร่างทำให้จินเจอร์ต้องเปลี่ยนหัวข้อไปแบบดื้อๆ ว่าตามตรงคือยังทำใจไม่ค่อยได้กับนันท์เวอร์ชันนี้ ช่วงก่อนหน้าก็พอจะเห็นเค้าลางความวอแวของอีกฝ่ายอยู่หรอก แต่ก็ไม่ได้คิดว่าจะขนาดนี้

 

แล้วคนอย่างเขา คนที่ขนาดโดนทำตัวแย่ใส่ตั้งเยอะก็ยังตัดใจไม่ลง มาเจอแบบนี้จะให้ทำยังไงวะ แม่งเอ๊ย…

 

“พิ้ง”

“ตัวแสบ” เขาเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันเมื่อนึกถึงน้องสาวตัวดี ป่านนี้ไม่รู้ไปเที่ยวสบายใจเฉิบที่ไหนแล้ว ได้ยินเสียงรถออกตั้งแต่เข้ามืดนู่น

“นึกว่ามึงจะวาดกู” อ้อมแขนถูกรัดแน่นขึ้นนิดหน่อยเมื่อใครบางคนไม่ได้รับความสนใจเท่าที่ควร ฝ่ามือที่ไล้อ้อยอิ่งอยู่บนตัวเริ่มไต่สูงขึ้นเรื่อยๆ จินเจอร์เห็นท่าไม่ค่อยดีเลยพลิกตัวกลับไปหาให้ไอ้มือปลาหมึกนั้นไต่หลังเล่นแทน

 

แต่เหมือนจะคิดผิด เพราะพอทำงั้นนันท์ก็เลื้อยลงต่ำ…

 

“วาดมึงทำไม?” ทำท่าหาเรื่องแต่เสียงกลับสั่นอย่างอ่อนด๋อยที่สุด จินเจอร์เม้มริมฝีปาก รู้เลยว่าที่ร้อนๆนี่คือหน้าตัวเองต้องแดงมาก แต่ถ้าทำเป็นไม่รู้แล้วใครจะว่าอะไรได้

“ก็มึงชอบกู” ประโยคนั้นมาพร้อมกับแรงบีบที่เนื้อนุ่มตรงเนินสะโพก คนโดนกระทำสะดุ้งเฮือก อยากด่าแต่พูดไม่ออก จะตอบคำถามก็คิดไม่ทันสักอย่าง

“เกี่ยว…เกี่ยวตรงไหน?”

“กูน่าจะถามมึงมากกว่า แก้วกาแฟ ก้อนลูกบาศก์ เสื้อเชิ้ต มันเกี่ยวกับกูตรงไหน?” พอหัวข้อบทสนทนาไหลมาในเรื่องที่เป็นชีวิตจิตใจของตัวเอง เขาก็ลืมสัมผัสหนักตรงด้านหลังตัวเอง รีบอธิบายตามประสาศิลปินเจ้าของผลงานโดยไม่ได้สังเกตเลยว่าคนตรงหน้าซ่อนยิ้มเจ้าเล่ห์ไว้ภายใต้ท่าทางตั้งใจรับฟัง

“ไม่ใช่แก้วกาแฟ แต่เป็นแก้วมัคใส่นมร้อน มึงชอบกินตอนเช้า” เพราะว่าทั้งหมดในสมุดทำมือเล่มนั้นถูกร่างเรื่อยเปื่อนจากดินสอ ภาพที่เกิดเลยเป็นขาวดำทำให้บางอย่างดูยากสักหน่อย

“ไอ้ก้อนที่เห็นอ่ะน้ำตาล มึงบ้าขนมหวานเลยวาดอันนี้ทีเดียวเลย”

“อือฮึ” ครางรับในลำคอพลางไล่มองคนที่เล่าให้ฟังในแบบสั้นจนติดห้วนตามฉบับคุณขิง นันท์อยากก้มลงไปปิดปากช้ำๆนั่นจะแย่ แต่ต้องพยักหน้าว่าสนใจเรื่องที่ถามไปอยู่เลยได้แต่เก็บอาการ

“ส่วนเสื้อเชิ้ตคือตอนที่มึง— อื้อ!”

 

แล้วสุดท้ายก็ไม่ทน เพราะไม่รู้จะฝืนไม่จูบแฟนตัวเองไปเพื่ออะไร

 

“มึงชักเยอะเกินไปละ นันท์!” เจ้าของชื่อทำตาใสแจ๋วตอนที่พลิกขึ้นคร่อมคนขี้โวยวาย เลิกคิ้วถามนิดหน่อยเหมือนไม่เข้าใจว่าทำอะไรผิด พอเห็นท่าทางอ้ำอึ้งเลยก้มหน้าลงไปบดจูบอีกครั้ง คราวนี้หลอกล่อให้คนที่แดงไปทั้งตัวเปิดปากสำเร็จ เขาแทรกลิ้นตัวเองเข้าไป เกี่ยวกระหวัดจนได้ยินเสียงเฉอะแฉะและสัมผัสได้ถึงลมหายใจถี่กระชั้นของจินเจอร์

“มะ ไม่เอา ฮื่อ…”

“นันท์อยากเอา”

 

สาบานว่าจินเจอร์โคตรเกลียดเวลาอีกคนแทนตัวเองด้วยชื่อเล่นแบบนั้น ไม่ยุติธรรมกับเขาสุดๆไปเลย

 

“มันปวด”

“งั้นขอดู” ไม่วว่าจะตอบอะไรไปสิ่งที่ได้กลับมาก็ชวนให้อ้าปากค้างไปหมด อย่างตอนนี้ที่นันท์ไล่จุ๊บตั้งแต่แผ่นอกเรื่อยลงถึงหน้าท้อง และดูเหมือนจะยังเคลื่อนต่ำลงไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

“ดูอะไร— อึก! นะ นันท์” 

“อาบน้ำกัน”

 

—xoxo—

 

“คนชั่ว”

“ไม่เหนอะหนะ?” จินเจอร์กันฟันมองมือหนาที่เช็ดไปกับทิชชู่เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทว่าตาคมดุยังวิบวับอย่างไม่น่าไว้ใจ เขาทั้งเขินทั้งหงุดหงิด ไหนจะรำคาญตัวเองที่มันรวนไปหมด คิ้วสวยขมวดเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว และพอเป็นแบบนั้นก็โดนจูบหน้าผากไปอีกที

“ไม่ทำครับ เห็นแล้วว่าช้ำ” ไม่เคยจะรู้ว่านันท์มีเสียงนุ่มๆซ่อนไว้ใช้กับใครเขาเหมือนกัน คนฟังพยักหน้าแบบขอไปทีเพื่อกลบเกลื่อนประโยคบ้าบอนั่น เห็นแล้วว่าช้ำ…เฮอะ ให้ตายเถอะพัทธนันท์ ส่วนไหนของร่างกายที่ช้ำแล้วมันเป็นเพราะใคร

หมั่นไส้จริงๆ

.

.

.

ไอน้ำอุ่นเกาะกระจกเงาขึ้นเป็นฝ้าขุ่น ห้องอาบน้ำของเขาเป็นชาวเวอร์ง่ายๆ บรรยากาศดูดิบนิดหน่อยเพราะจินเจอร์เลือกตกแต่งด้วยปูนเปลือย โทนสีดำและเงิน ตลกดีที่บริเวณแค่นี้มีผู้ชายตัวไม่เล็กสองคนยืนอาบน้ำกันเงียบๆ เขาทำเป็นไม่สนใจอีกคนที่เก็บไม้เก็บมือเอาไว้ถูสบู่ให้ตัวเอง กลิ่นหอมสดชื่นของครีมเหลวลื่นในมือทำให้รู้สึกดีขึ้นนิดหน่อย ที่บอกว่าปวดความจริงมันออกไปทางเมื่อยมากกว่า นันท์เมื่อคืนเหมือนคนตายอดตายอยากแต่ส่วนที่ทำให้เขาประสาทกินสุดคือการพยายามควบคุมตัวเองที่ก็ทำไม่ค่อยจะได้ของเจ้าตัว ไม่อยากจะใช้คำนี้กับผู้ชายตัวใหญ่สูงชะลูดแถมดุเหมือนหมาอย่างนี้เลย

 

เออ…แต่มันก็น่ารักนั่นแหละ

“เหม่ออะไร?” ข้อมือข้างซ้ายโดนจับรั้งไว้ให้มองคนพูด จินเจอร์กระพริบตาปริบมองคนที่อยู่ๆก็จริงจัง ท่าทางกังวลกับการกวาดมองเขาเหมือนกลัวจะเจ็บตรงไหนทำให้ต้องหัวเราะออกมา

“อะไร?” เขาทำเป็นไม่รู้เรื่อง ใช้มืออีกข้างฟอกสบู่ต่อตรงท้ายทอย สุดท้ายเลยโดนคนขี้โมโหรวบมือสองข้างแล้วดึงไปดูใกล้ๆ

“รู้สึกไม่ดีตรงไหนรึเปล่า?”

 

วูบนึงที่หัวใจเต้นแรงขึ้นมาจนต้องกัดปากตัวเองไม่ให้หลุดอาการอะไรออกไป แต่ไม่ได้รู้เลยว่านั่นจะทำให้นันท์ยิ่งขมวดคิ้วมุ่นเพราะเข้าใจผิดเป็นอย่างอื่น

 

“เลิกเหม่อแล้วรีบอาบน้ำให้เสร็จ เดี๋ยวกูไปซื้อยา” จินเจอร์ชะงักมองคนที่เปิดน้ำล้างร่างกายตัวเองไวๆ ขยี้ผมที่สระเมื่อไหร่ไม่รู้ให้หมดฟอง ใช้เวลาไม่ถึงห้านาทีก็ปิดน้ำและทำท่าจะเดินออกไปจริงๆจนต้องรีบคว้าแขนรั้งเอาไว้

“นี่—”

“ทำไม? เอายาลดไข้มั้ย เผื่อก่อน”

“นันท์คือ—”

“เจ็บคอด้วยรึเปล่า? เออซื้อมาให้หมดเลยแล้วกัน”

“นี่…จะออกไปทั้งอย่างนี้หรือไง?”ใบหน้าเรียวพยักเพยิดไปยังร่างกายของใครบางคนที่ยังตื่นตัวจนเห็นแล้วปวดแทน จินเจอร์เผลอเลียปากด้วยความประหม่าตอนเห็นใบหูของคนที่เกือบจะวิ่งไปร้านยาขึ้นสีแดงก่ำ เขากลั้นหายใจ ก่อนจะค่อยๆสูดอากาศเข้าลึกแล้วผ่อนลง พลิกข้อมือเป็นฝ่ายจับฝ่ายที่ยืนแข็งทื่อให้ใจเย็นลงหน่อย

“ช่างน่า…”

“ไหนพูดอีกทีแบบมองหน้าหน่อย”

“ใช่เวลาเล่นเหรอจินเจอร์?”

 

พอเถียงไม่ได้ก็ดุอีกละ

 

คนผิวน้ำผึ้งโคลงหัว ตัดสินใจเบียดร่างเข้าไปใกล้ ไม่สนสีหน้าตื่นๆจนดูตลกของผู้ถูกกระทำและยื่นหน้าเข้าไปกระซิบบางอย่างที่ทำให้คนที่แทบจะทำอะไรไม่ถูกอยู่แล้วความคิดกระจัดกระจายกว่าเก่า

 

“ถ้าเทียบกันตอนนี้ มึงอาการน่าเป็นห่วงกว่ากูอีกพัทธนันท์” แกล้งงับหูซะหน่อยเพราะมันเขี้ยวมาก มีอย่างที่ไหนดุเดือดทั้งคืนแล้วเช้ามาเหมือนเพิ่งได้สติ พอห่วงก็ห่วงเหลือเกินเหมือนกับเขาจะละลายหายไปตรงนี้งั้นแหละ

“มันปวด…แบบเมื่อยๆ ไม่ได้ขนาดนั้น”

“…”

“แต่มึงอ่ะ น่าจะปวดมากเลยป้ะ?”

“ขิง ไม่ตลกนะ” สรรพนามที่เปลี่ยนไปทำให้ใครบางคนหยักยิ้ม จินเจอร์ถอยหลังจนชิดผนังปูนสีเทาขณะดึงอีกฝ่ายให้ตามมาใกล้ เลื่อนมือซุกซนขึ้นไปเกลี่ยหัวไหล่แน่นตึงก่อนจะหลุดหัวเราะอีกครั้ง

 

ไม่ได้รู้เลยว่าตาหยีๆกับรอยยิ้มนั้นทำให้ใครบางคนนึกอยากขย้ำตัวเองแค่ไหน

 

“มึงต่างหาก โคตรตลก”

“คนเขาเป็นห่วงเนี่ย”

“อยากให้เป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องเกรงใจหรือเป็นห่วงขนาดนั้นหรอกน่า”

 

นันท์ใจเต้นเมื่อคนที่คิดว่าน่ารักที่สุดแล้วยังน่ารักเพิ่มได้อีกเรื่อยๆ ความตรงไปตรงมากับท่าทีเอื่อยเฉื่อยทั้งที่ปลายจมูกโด่งขึ้นสีแดงมันให้ความรู้สึกน่ากัดจนต้องเม้มปากควบคุมตัวเอง ถึงจะใจดีด้วยแต่ก็ไม่ได้แปลว่าควรฉกฉวยรับไว้ทุกโอกาส

 

“แต่ไม่เอาแล้วไง ให้มึงพักก่อน” นึกว่าจะได้รับรอยยิ้มตื้นตันใจของคนตรงหน้าเป็นรางวัล ทว่าทั้งหมดที่เกิดขึ้นมีเพียงการที่จินเจอร์จิ๊ปาก เอาแขนคล้องคอพลางเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างเอือมระอาที่สุด

“รู้มั้ยร่างกายคนเรามันมีหลายส่วน?”

“ละ แล้วเกี่ยวอะไร?” เสียงทุ้มสั่นเมื่อคนผิวน้ำผึ้งหันหลัง กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ให้ร่างกายที่ไม่รู้ไปแอบออกกำลังกายตอนไหนถึงได้—

“ใส่เข้ามา…ตรงนี้” จินเจอร์รีบตัดบทและหันหน้าเข้าผนังทันที สายตาที่รุกล้ำกันไปถึงไหนต่อไหนทำเอาคนใจกล้าใกล้สติแตกเต็มทน ที่ทำอยู่ก็คือเชิญชวนจนแทบจะขึ้นให้อยู่แล้ว ถ้ายังบอกว่าเกรงใจอีกจะต่อยให้ปากแตกเลย

 

จะเลือกมือหรือจะเลือกเขา ยืนอยู่ตรงนี้ทั้งคนยังต้องคิดอีกหรือไง?

 

--xoxo--

 

“อืม…” เสียงทุ้มต่ำกับของเหลวหนืดที่ไหลเปื้อนไปตามซอกขาทำให้คนที่ค่อยๆได้สติกลับคืนมารู้สึกอยากจะเป็นลมแล้วหายไปจากตรงนี้ให้มันจบเรื่อง ทว่านัยน์ตาสีเข้มก็ต้องวกกลับไปมองคนที่จู่ๆก็เปิดฝักบัวอีกครั้ง ยืนนิ่งยอมให้คนดุคนนั้นชำระร่างกายอย่างเงียบเชียบ หัวใจยังทำงานหนักเพราะรอยริ้วสีแดงบนแก้มของฝ่ายที่ดูแลกันโดยไม่ต้องขอ
“อย่ามอง” โดนบอกแบบนั้นพร้อมกับถูกจุ๊บหน้าผากแล้วก็จับหมุนตัวเข้าผนังอีกรอบ ชะงักนิ่งยามที่นันท์คุกเข่าลงไปทำความสะอาดให้จนหมด พูดอะไรไม่ออกไปถึงตอนที่คนตาดุแต่แก้มแดงเอาผ้าเช็ดตัวมาซับน้ำให้พร้อมกับใส่ชุดคลุมเสร็จสรรพ จากนั้นก็ค่อยใช้ผ้าผืนเดียวกันนั่นแหละไปเช็ดตัวเองแล้วก็เอามันผูกเอว ดันหลังเขาออกมาจากห้องน้ำและกดลงให้นั่งปลายเตียง นันท์เดินวุ่นวายสักพักและกลับมาพร้อมกับผ้าเช็ดผมผืนเล็ก ขยับมือสางผมให้จนแห้งหมาดแล้วก็ก้มลงมาจุ๊บปากเร็วๆปิดท้าย

 

จินเจอร์กำลังจะเป็นบ้าเข้าให้จริงๆแล้ว

 

“อยู่บนนี้ จะออกไปซื้อข้าวกับยา กินเสร็จจะได้นอนพัก”

“นะ นอนอะไร เพิ่งตื่นเมื่อกี้”

“แน่ใจว่าไม่ง่วง?” คนโดนรู้ทันเพราะเผลอแสดงท่าทางอ่อนเพลียออกไปได้แต่เบือนหน้าหนี ไม่เคยมีใครวุ่นวายมาดูแลขนาดนี้เลยทำตัวไม่ถูก

“เออ จะทำอะไรก็ทำ”

 

นันท์หยักยิ้ม ยีผมฟูของอีกคนอย่างมันเขี้ยว

 

“แบบนี้สำนวนเขาเรียกอะไรนะ?” นันท์ถาม ทำท่าครุ่นคริดแต่สายตาฉายแววเจ้าเล่ห์อย่างปิดไม่มิด

“สำนวนอะไร?” คนที่รู้ตัวว่าจะโดนแกล้งได้แต่ถามกลับเพราะทำอะไรไม่ได้ ก่อนประโยคคำตอบถัดไปจะทำให้ต้องเอี้ยวตัวไปหยิบหมอนใบใหญ่มาไล่ปาใส่คนที่คว้ากุญแจรถแล้ววิ่งหนีออกจากห้องไปหวุดหวิด

“ตบก้นแล้วลูบหลังป่ะ?”

“ไอ้นันท์มึง!” เสียงหัวเราะลั่นดังแม้ไอ้ตัวดีจะไม่อยู่ในห้องแล้ว จินเจอร์กำหมอนแน่นหน้าแดงก่ำ ไม่รู้ว่าต้องโมโหหรือต้องอายก่อนเป็นลำดับแรก

“แต่ใช้ตบก็ไม่ถูกเนอะ เพราะกูฟาด”

“จะไปไหนก็ไปเลยไอ้หน้าชั่ว!” ยัง…ยังไม่วายตะโกนไล่หลังมาให้เขาด่ากลับไป จินเจอร์กัดปากอย่างหงุดหงิดพลางซบหน้าลงกับฝ่ามืออย่างพ่ายแพ้

 

อือ แพ้…ราบคาบเลยด้วยถ้าเป็นคนนั้นน่ะ

 

 

____________________

จ้าาาาาาา~

ขอยาดไม่พูดอะไรนอกจากจ้าาาาาาา

เห็นคนรักกันแล้วรำคานอ่ะค่ะ อะไรคือการไปขอให้เขาบอกรักอ่ะคะ

รอบที่แล้วก็ทีนึงแล้วนะคะคุณพัทธนันท์

ส่วนคุณขิงก็น่าจับมาตีๆๆจริงเลย

เอ๊ะ แต่ถึงเราไม่ตีก็มีคนตีอยู่แล้วเนอะ

อ๋อ ไม่เรียกตี ไม่เรียกตบด้วย เขาบอกต้องใช้ฟาด

เกินค่ะ เกินไปมากกกกกก

#เหลือศูนย์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 553 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

781 ความคิดเห็น

  1. #708 Kuayy (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 10:19
    เหม็นควัมรั้กของทั้งสองค่ะ

    พูดแค่นรี้
    #708
    0
  2. #682 Brownsugar1980 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 05:10
    ทำไมแซ่บขนาดนี้😆😆😆😆😆😍😍😍😍
    #682
    0
  3. #672 CallistoJpt (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 17:27

    อย่างหวานกันเลย พันธนันท์ไม่เบาเลยน้าาาาาาา >/////<

    #672
    0
  4. #608 loveseriesY (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 21:43
    พี่ขิงยิ้มแล้วววว เขาดีใจด้วยน๊าาา แงๆๆอินงับ
    #608
    0
  5. #425 ueeq50g. (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 22:42
    ไรท์แก้โหน่ยยยยย อยากอ่านแล้ววว😭😭😭
    #425
    1
    • #425-1 Kapitan(จากตอนที่ 26)
      16 มีนาคม 2563 / 23:25
      แก้แล้วค้าบ รอปลดแบนอยู่5555 แต่คิดอะไรไม่ออกคิดถึงแอปนกนะคะ บอกได้เท่านี้จิงจิงงงง
      #425-1
  6. #420 NamSasiprapa (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 15:31
    โกดคนแบน ฮือออออ
    #420
    0
  7. #418 The gray (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 13:46
    แงงงง ทำไงถึงจะได้อ่านคะ
    #418
    0
  8. #413 passchu (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 11:12
    แงงง อยากอ่านนตอนนี้
    #413
    0
  9. #412 parn04 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 10:42
    แงงงงงง ใครแบ๊นนน
    #412
    0
  10. #411 Palloz (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 มีนาคม 2563 / 10:41
    แง้ ตอนนี้อ่านไม่ได้ค่าา
    #411
    0
  11. #344 beme. (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 14:57
    เกินไป เกินไปมาก น้ำตาลจะขึ้น
    #344
    0
  12. #281 ychibi (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 16:50
    ก็จะฟาดๆ ฟน่อยนะคะ แฟนเค้าชอบอะไรแบบนี้ก็ไม่ยั้งเลยนะพ่อจ๋า
    #281
    0
  13. #209 PuiPui--r (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 11:41
    อยากจะแหมมมมมมมมมม
    #209
    0
  14. #182 kikrattiyaporn (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 21:08
    มองบนค่าาาาา ตอนที่แล้วว่ามดขึ้น ตอนนี้มดทำรังเสร็จแล้วค่าาา คุณพัทธนันท์คุณนี่มันจริงๆเลย ขิงก็ไม่น้อยหน้าเลยนะลูกกกกก
    #182
    0
  15. #140 B'Bew (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 15:55
    เกินปายอ่ะ เกินป๊ายยยยยยย!!! น้ำตาที่เสียเป็นแกลอนของอิชั้นใครจะรับผิดช๊อบบบบ โวยยยยย ขนโรงงานน้ำตาลมาคว่ำหน้าบ้านกันหรอคะะะะะะะะเเ
    #140
    0
  16. #120 summerbb (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 21:59
    มีคนหื่นขึ้นตาาา สงสารเจอร์มาก โดนจับกิน แต่ก็เพราะไปยั่วเขาก่อนนะลูกกแงงงง ตอนนี้คือเหม็นความรักจริงๆ เจอร์คือโรแมนติกมากจริงๆ นังนันท์โชคดีแล้วอะ
    #120
    0
  17. #119 MMAAYY (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 02:36
    ฮือออออ สนุกมากค่ะช่วงนี้ขิงกับนันท์คืออินเลิฟแล้วหวานเวอร์เราก็ดีใจเหมือนเห็นลูกโต 555555

    คิดถึงไรท์มากๆเลย เป็นกำลังใจในการแต่งต่อไปนะคะ

    ยังไงเค้าก็จะรอสู้ๆค่าาา
    #119
    0