My Stalker

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,180 Views

  • 10 Comments

  • 31 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    308

    Overall
    1,180

ตอนที่ 3 : ตามครั้งที่2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 156
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    20 มี.ค. 62

      “อ๊ะ ปล่อยนะ”คนที่โดนรวบตัวโวยวายขึ้นมาเบาๆ

 

 

    “ปล่อยให้โง่เหรอ”คนตัวสูงตอบกลับคนที่โวยวายดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอด

 

 

    “บุกเข้าห้องคนอื่น แต่ไม่ระวังตัวเลยนะ”

 

 

  แต่ว่าไปแล้วโจรต้องมันต้องผิวเนียนละเอียดขนาดนี้เลยอ่อวะ? ที่สำคัญตัวก็หอม

 

 

    “ป..ปล่อยผมไปเถอะนะ คุณสิงโต”

 

 

    “รู้จักฉันด้วย?”

 

 

  ดูเหมือนอีกฝ่ายจะหลุดปากพูดเพราะหลังจากที่ร่างสูงถามออกไป คนตัวเล็กก็นิ่งเงียบไป

 

 

    “ถามก็ตอบ”

 

 

    “ร..รู้จัก”ดูท่าจะกลัว สั่นทั้งตัวเลย

 

 

    “เสียงสั่นขนาดนี้ กลัวเหรอ”เห็นแล้วก็อดแกล้งไม่ได้ ยิ่งอีกคนตัวสั่น เสียงสั่นขนาดนี้

 

 

    “เปล่าซักหน่อย”

 

 

  โกหกไม่เนียนเลยนะ ลืมรึไงว่าเขาเป็นนักแสดงอาการแบบนี้คิดว่าดูไม่ออกรึไง เด็กบ้า

 

 

    “เข้ามาทำอะไรในห้องฉัน”

 

 

  ร่างสูงแสร้งถามออกไปเสียงเข้ม

 

 

    “ค..แค่เอาของมาให้”

 

 

    “ของ?”

 

 

    “อือ ปล่อยเถอะ”

 

 

  ชายหนุ่มไม่ปล่อยตัวอีกคนแถมยังรัดแน่นกว่าเดิม พลางขบคิดถึงคำว่าของทำให้สิงโตฉุกคิดขึ้นมาได้ หรือว่า

 

 

    “เดี๋ยวนะ นายคือคนนั้นใช่มั้ย”

 

 

    “ป..ปล่อยผมซักที”

 

 

  ตอบไม่ตรงคำถาม แถมยังเลี่ยงตอบแบบนี้ ชัวร์ ในที่สุดก็เจอกันนะ:)

 

 

    “จับส่งตำรวจดีมั้ยเนี่ย ข้อหาแอบเข้าห้องคนอื่นในยามวิกาล”คนตัวเล็กกว่าหน้าเสียทันที หลังจากที่พูดว่าจะส่งตำรวจ

 

 

    “ย..อย่า ขอโทษ ผมขอโทษอย่าส่งผมให้ตำรวจเลยนะ ผมไหว้ก็ได้”

 

 

    “ชื่ออะไร”

 

 

    “ปล่อยผม”

 

 

   “ฉันถามว่าชื่ออะไร”

 

 

    “คริส”อืมม.. น่าคิสจิงๆนั่นแหละ

 

 

    “ชื่อเพราะดีนี่ หันมาสิ”

 

 

  ร่างสูงไม่เพียงแค่พูดแต่จับตัวหันกลับมา แต่อีกคนก็ไม่ยอมมองหน้าเขาแถมยังก้มหน้าจนคางแทบจะชิดอกอีกต่างหาก

 

 

    “เงยหน้าขึ้น”

 

 

    “หึ ไม่”ดื้อจังแหะ เด็กคนนี้

 

 

    “นี่ นายชอบฉันไม่ใช่เหรอ”ในเมื่อใช้ไม้แข็งไม่ได้ก็คงต้องใช้ไม้อ่อน

 

 

    “จะไม่มองคนที่นายชอบหน่อยเหรอ ไม่มากนะที่จะได้มองฉันใกล้ๆแบบนี้”

 


  คำพูดของร่างสูงได้ผลเพราะคนในอ้อมแขนค่อยๆเงยหน้าขึ้นมา ถึงแม้ห้องจะมืดแต่เขาก็รู้สึกได้ว่าอีกคนขาวพอสมควร ชายหนุ่มไล่มองตั้งแต่ลงมาจมูกจนถึงปากบางเล็ก

 

 

  แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาของคนตัวสูงมากที่สุดคือซอกคอขาวน่าฝังรอยจูบ ไวกว่าความคิดเขาก้มลงไปซุกไซร้ที่ซอกคอหอมก่อนจะขบเม้มจนเกิดรอยจางๆ

 

 

    “อึก ปล่อยนะ”เสียงสั่นจวนจะร้องไห้เอ่ยออกมา

 

 

    “อยู่เฉยๆ”

 

 

    “ปล่อยผมไป”ครานี้ไม่ใช่แค่เสียงที่สั่นคลอน เพราะมีน้ำตาเม็ดใหญ่ไหลออกมาจากดวงตากลมสวย

 

 

    “จะอยู่กับฉันที่นี้หรือจะไปอยู่ในคุก เลือกเอา”เสียงเข้มพูดออกมา

 

 

    ”คนตัวเล็กเงียบไป พลางคิดในใจว่าควรจะตอบอย่างไรดี ในเมื่อทั้งสองตัวเลือกที่อีกคนว่ามานั้นไม่ได้ส่งผลดีต่อตัวเองเลย

 

 

    “ตอบสิ”คนตัวสูงเร่งเร้าจะเอาคำตอบกับอีกคนที่อยู่ๆก็เงียบไป

 

 

    “อยู่กับคุณ”ที่เลือกตอบแบบนี้เพราะคิดแค่ว่าก็ดีกว่าที่จะโดนส่งตำรวจ

 

 

    “เลือกได้ดีนี่”ร่างสูงค่อนข้างที่จะพอใจกับสิ่งที่คนตัวเล็กเลือก

 

 

    “อึก”เสียงบางเปล่งออกมาด้วยความเจ็บปวดเนื่องจากถูกอีกคนกัดเข้าที่คออย่างแรง

 

 

    “ที่นี้ก็เลิกพูดว่าให้หยุดแล้วเรียกชื่อฉันด้วยเสียงหวานๆของนายซะ”

 

 

  ในเมื่อไม่ยอมให้กฎหมายลงโทษงั้นเขาก็ลงโทษเองก็แล้วกัน อย่าหาว่าผมแกล้งเด็กเลยนะ ในเมื่อเด็กมันน่าให้แกล้งเอง

 

 

 

 

 

    “อื้ออ”สิงโตครางอื้ออึงในคอก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นเพราะรับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนข้างๆตัว

 

 

    “ไปไหน”ชายหนุ่มถามขึ้นเพราะเห็นอีกฝ่ายกำลังจะลุกออกจากเตียง

 

 

  โดนไปขนาดนั้นยังจะลุกไหวอีกรึไงกัน

 

 

    “ผมจะกลับห้อง”ร่างบางตอบออกมาเสียงเบา แต่ถึงจะเบาขนาดไหนอยู่ใกล้กันขนาดนี้ยังไงก็ได้ยิน

 

 

    “อยู่ห้องไหน”ร่างสูงคาดว่าอีกคนน่าจะอยู่คอนโดนี้ แต่ห้องไหนนั้นไม่รู้

 

 

    “ห้องข้างๆ ปล่อยได้แล้ว”

 

 

  เป็นไปตามที่คิดแต่ไม่คิดว่าห้องจะอยู่ติดกันขนาดนี้

 

 

  ร่างบางพูดจบก็ลุกขึ้นทันทีแต่ด้วยร่างกายที่ไม่ค่อยอำนวยทำให้การขยับร่างกายค่อนข้างจะช้ากว่าปกติ จึงทำให้สิงโตได้โอกาสคว้าตัวอีกคนที่ยังเดินไปไม่ไกลให้กลับมานั่งลงอยู่บนเตียง

 

 

    “เจ็บ:( คุณมันโรคจิต”แรงดึงจากคนตัวสูงไม่มากแต่ก็ไม่น้อย ทำให้คนที่เพิ่งผ่านจากศึกหนักมาเจ็บได้ไม่ยาก

 

 

    “คงไม่เท่านาย แอบเข้าห้องคนอื่น”

 

 

    “เปล่าซักหน่อย”ร่างบางยังคงปฏิเสธ

 

 

    “เปล่าอะไร จับได้ขนาดนี้”

 

 

    “เรามาทำข้อตกลงกันดีกว่า”

 

 

    “ข้อตกลงอะไร”

 

_____________

 

ข้อตกลงอะไรหว่าาาาา มาเม้นกานนนน

#MyStalkerKS

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #1 rincheer (@rincheer) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 14:30

    ไรท์เรียบมาต่อนะจร้า รออยู่นะ

    #1
    0