รักข้ามเวลา (ชุดกาลรักหนึ่ง)

ตอนที่ 20 : กาลที่ 8 : กองถ่ายผีสิง (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,531
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    1 มิ.ย. 60

กาลที่ 8 : กองถ่ายผีสิง (3)


               นายก้อง!” 

               เสียงของจิรภพทั้งดังทั้งตำหนิชัดเจนมาตามคลื่นโทรศัพท์ ตามด้วยคำบ่นยาวเหยียด 

               ทำอะไรประเจิดประเจ้อ ไม่รู้จักระวังเก็บไม้เก็บมือเสียบ้าง เจ๊ก็บอกแล้วว่าขออย่างน้อยก็ให้ละครออกฉายจนจบเสียก่อน นี่อะไรกัน! ถ่ายยังไม่ทันเสร็จก็ไปยืนกอดกันกลมกับยัยจ้าได้ยังไง

            ระหว่างฟังจิรภพบ่นยืดยาว กวินทร์ก็ปลีกตัวออกมาจากทีมงานที่เวลานี้ยกกองกันมาถ่ายทำตรงลำธารเล็กๆ ซึ่งไหลผ่านพื้นที่ด้านข้างรีสอร์ต เมื่อมาหยุดยืนใต้ร่มไม้ต้นหนึ่งที่ให้ความเป็นส่วนตัวมากพอ เขาก็เริ่มเจรจาและอธิบายเหตุการณ์

            “ผมยอมรับครับเจ๊จิลล์ว่าเผลอไปหน่อย แต่ก็ไม่คิดว่าจะมีคนมาเห็นเข้านะครับ ตอนนั้นแถวนั้นไม่มีใครอยู่เลย

            ภาพที่หลุดออกไปนั้นไม่ชัดเจนเท่าใดนัก คาดว่าคนถ่ายนั้นอยู่ห่างออกไปจนเกินความสามารถของอุปกรณ์ที่ใช้แอบถ่าย แต่ก็พอดูออกว่าเป็นพระเอกหนุ่มกำลังยืนกอดกับหญิงสาวคนหนึ่ง ข้างรถตู้กองถ่ายซึ่งมีสติกเกอร์โลโก้บริษัทติดอยู่หรา และแม้จะเห็นเพียงด้านหลังของหญิงสาว แต่จากรูปร่างและเสื้อผ้าที่เธอใส่ จิรภพและทีมงานในกองก็รู้ได้ว่าเป็นเพ็ญนรี

            “คราวหน้าผมจะระวังให้ดีกว่านี้แล้วกันครับ

            “ไม่มีคราวหน้าย่ะ! จนกว่าละครจะฉายจบจิรภพยื่นคำขาด

            “โธ่เจ๊จิลล์... แล้วจะให้ผมอยู่เฉย ปล่อยให้จ้าถูกไอ้หน้าสวยนั่นคาบไปเหรอครับ ผมรอมานานเกินปะ... โอ๊ะ!”

ขณะที่กวินทร์กำลังต่อรองอย่างหัวเสีย จู่ๆ อะไรบางอย่างก็ลอยมากระแทกกลางหลังจนเขาต้องหันขวับ

            “เป็นอะไรนายก้อง...”

            พระเอกหนุ่มปล่อยผ่านคำถามจากผู้จัดการส่วนตัว กวาดตามองรอบกายก็พบเพียงชายป่าโล่งๆ ไร้ผู้คน เมื่อก้มหน้าลงมองพื้นหญ้าข้างเท้าก็เห็นเศษใบไม้และกิ่งไม้แห้งค่อนข้างใหญ่ตกอยู่หนึ่งกิ่ง

ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงกรอบแกรบคล้ายมีบางอย่างเหยียบย่ำบนใบไม้แห้งไม่ห่างตัวนัก พระเอกหนุ่มจึงรีบเงยหน้ามองไปทางต้นเสียงทันควัน

แต่ทว่า... ความว่างเปล่าไร้สิ่งมีชีวิตใดปรากฏให้เห็นก็ทำให้เขาต้องสูดลมหายใจเข้าลึก

            “นายก้อง...” เสียงจิรภพยังคงเรียกหา

            วินาทีนั้นกวินทร์ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น เขารีบก้าวเท้าเร็วๆ ออกจากจุดนั้นทันที ก่อนจะสะดุ้งเฮือกเมื่อบางอย่างลอยมาปะทะแผ่นหลังอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขาไม่กล้าเหลียวหลังไปมองอีกแล้ว ตั้งหน้าตั้งตารีบเร่งฝีเท้าจนแทบกลายเป็นวิ่งกลับเข้าไปหาทีมงานที่ข้างลำธาร โดยมีเสียง หึลอยตามไล่หลัง


            ดวงตาสีน้ำตาลทองมองตามหลังชายหนุ่มที่บังอาจเรียกเขาลับหลังว่า ไอ้หน้าสวยใบหน้าหล่อเหลาของร่างที่ตอนนี้โปร่งแสงนั้นเรียบตึง แต่ในแววตากลับแฝงด้วยความรื่นเริงเอาไว้เล็กๆ

นักข้ามเวลาหนุ่มอยู่ในชุดพรางตัวล่องหน เทคโนโลยีที่พัฒนาขึ้นมาสำหรับหน่วยแฝงกายสายลับ ที่อาศัยหลักการหักเหของแสงให้อ้อมวัสดุพิเศษที่เคลือบเนื้อผ้าและหน้ากากปิดบังใบหน้า ลวงสายตาให้มองทะลุร่างไปเห็นภาพด้านหลัง และยังสามารถใช้หลบเลี่ยงรังสีอินฟราเรด รวมถึงกล้องจับความร้อนได้อีกด้วย

            อาเธอร์ติดตามเพ็ญนรีมาถึงกองถ่ายตั้งแต่เมื่อวาน แฝงกายไล่อ่านรอยทรงจำจากบรรดาเครื่องมืออุปกรณ์ที่ใช้งานในกองถ่าย และยังได้เพ่งจิตเข้าไปตามหาพาร์ตของพี่ชายจากทีมงานหลายคน แต่สุดท้ายก็ยังไม่ได้เบาะแสอะไรเพิ่มเติม บ่ายนี้เขาจึงตัดสินใจปลีกตัวออกมาเฝ้ามองการทำงานของกองถ่ายละครอยู่ห่างๆ เพราะเห็นว่าผู้คนในกองเริ่มจับได้ถึงการมีสิ่งแปลกปลอมแฝงตัวอยู่แล้ว

            มุมปากของนักข้ามเวลาหนุ่มขยับยิ้มจาง เมื่อคิดถึงเรื่องที่ตนถูกกล่าวหาว่าเป็นกลุ่มพลังงานหลังความตาย จนสร้างความแตกตื่นหวาดกลัวให้พวกเขาเหล่านั้นกันใหญ่ เพียงแค่เมื่อคืนเขาประมาท ไม่คิดว่าจะมีคนพบเห็นก่อนหลบฝนเข้าบ้านพักได้สำเร็จ

ทั้งหมดต้องโทษจุดอ่อนของเทคโนโลยีล่องหนที่ไม่สามารถหักเหแสงได้ร้อยเปอร์เซ็นต์เมื่อเปียกน้ำหรืออยู่กลางสายฝนเช่นเมื่อคืน จะว่าเป็นความผิดพลาดของผู้ประดิษฐ์ก็คงไม่เชิง ในเมื่อบลูแพลนต์ยุคที่เขาจากมา ไม่เคยมีฝนตกกลางยูไนเต็ดให้สิ่งของหรือบ้านเรือนเสียหายมานานนับร้อยปีแล้ว เพราะสามารถบังคับควบคุมให้มันไปตกกลางกรีนแอเรีย ทะเลทรายหรือกลางทะเลได้สำเร็จ

            อาเธอร์หลุดจากความคิดเมื่อเห็นหญิงสาวสองคนเดินตรงมาทางที่เขายืนอยู่ ในใจก็นึกขันระคนขัดใจอยู่เพียงลำพัง เขารู้ว่าทุกคนในกองถ่ายต่างผวากลัวในสิ่งที่มองไม่เห็น แต่ทำไมยังชอบพากันเดินสวนสนามมายังจุดที่เขายืนอยู่นัก

            “พี่จ้าจะอธิบายเรื่องรูปนี้ยังไง

            เมื่ออยู่ห่างจากทีมงานในระยะที่ไม่มีใครได้ยินการสนทนา อลิยาก็ยื่นโทรศัพท์มาตรงหน้าสาวรุ่นพี่ บนหน้าจอนั้นแสดงเว็บข่าวบันเทิงออนไลน์ที่ปั้นแต่งข่าวได้เป็นเรื่องเป็นราวจากภาพที่หลุดไปเพียงภาพเดียว

            และนางเอกสาวดาวรุ่งดวงใหม่ของวงการก็กำลังถูกกระแซะเสียแรง ทำนองว่างานนี้ต้องมีเคลียร์ ว่าใครเป็นตัวจริงและใครกันแน่เป็นมือที่สาม เมื่อมีภาพพระเอกหนุ่มโอบกอดสาวปริศนาหวานชื่นกลางกองถ่าย แต่เห็นชัดว่าไม่ใช่นางเอกคู่ขวัญร่วมกอง

            “คนเค้าหาว่าพี่ก้องทิ้งแอลไปคบสาวนอกวงการเพราะทนนิสัยแอลไม่ไหว ไม่ก็หาว่าแอลไปแย่งพี่ก้องมาควงสร้างกระแสเรียกเรตติ้ง จนแฟนตัวจริงตามมาเอาเรื่องกันถึงกองถ่าย ให้พี่ก้องง้องอนอย่างในรูป... ภาพนี้ทำแอลเสียหายหมดแค่ไหน รู้ไหมคะนางเอกสาวต่อว่าอย่างฉุนจัด

            เพ็ญนรีที่เพิ่งได้รู้ว่าเรื่องถูกใส่สีเติมไข่ขยายความชนิดมโนจัด ถึงกับกลอกตามองฟ้า ก่อนจะพ่นลมหายใจแรง

            “แอลก็รู้ว่าระหว่างพี่กับนายก้องไม่มีอะไรกันจริงๆ ...รูปนี้มันก็แค่พี่จะล้มแล้วนายก้องก็ช่วยไว้

เพ็ญนรียืนยันตามที่บอกกับทุกคนในกอง โดยไม่สนใจว่าคนฟังจะเชื่อกันหรือไม่ เพราะขืนให้บอกออกไปตามตรงว่านายพระเอกแค่คว้าตัวเธอไปแกล้งหยอกเล่นเท่านั้น ดีไม่ดีเรื่องอาจไม่จบ เพราะคนคงจะเอาไปเมาท์กันต่อว่าเรื่องมีมูลเสียมากกว่า

            “พี่จ้าคิดว่าแอลโง่เหรอคะ แอลกินข้าวนะคะ ไม่ได้กินหญ้า

            นางเอกสาวสวนกลับตรงและแรง ไม่เหลือความเกรงใจว่าอีกฝ่ายอายุมากกว่าหลายปี จนเพ็ญนรีชักจะหมดความอดทนเช่นกัน

            “เฮ้อ... เออๆๆ บอกความจริงก็ได้! นายก้องก็แค่เล่นๆ แกล้งพี่อย่างที่เคยนั่นแหละ พี่แค่แกล้งหาว่านายก้องตัวเหม็น เลยโดนจับพิสูจน์กลิ่นซะ! ก็แค่นั้น!”

            “แล้วพี่จ้าไปพูดจาทำนองนั้นทำไม คิดจะอ่อยพี่ก้องใช่ไหมคะอลิยาซัดกลับอย่างไม่สงวนถ้อยคำใส่ความ

นางเอกสาวถูกจัดแจงจัดฉาก สร้างความสัมพันธ์คลุมเครือชวนลุ้นกับพระเอกหนุ่มไฮโซเสน่ห์แรงมาหลายเดือนเข้า หากจะให้เธอควบคุมหัวใจไม่ให้นึกหวั่นไหวกับเขาเลยสักนิดก็คงเป็นไปได้ยาก

            “ยัยแอล!” คนถูกกล่าวหาเสียงดังขึ้น ยกมือข้างดีเท้าเอว จ้องอีกฝ่ายตาลุกพอง พูดจาอะไรให้รู้จักเคารพกันบ้าง อย่าให้พี่โมโหขึ้นมานะ

            “คิดว่าแอลกลัวหรือไง... อย่างพี่จ้าจะทำอะไรแอลได้นางเอกสาวหน้าตาน่ารักกอดอกยักไหล่ ปรายตาลงมองอีกฝ่ายด้วยท่าทางขัดตายิ่งนัก

            เพ็ญนรีเม้มปากแน่น หายใจฮึดฮัด ท่าทางของอีกฝ่ายยั่วให้เธอโมโหขึ้นมาจริงๆ แต่ก็อย่างที่อีกฝ่ายบอก เธอไม่รู้จะหาเรื่องเล่นงานอะไรให้อีกฝ่ายรู้จักเข็ดหลาบเลิกก้าวร้าวกับเธอเสียที จะให้ใส่ไฟฟ้องจิรภพให้แช่แข็งอีกฝ่ายเสียก็ไม่ใช่นิสัยของเธอ

            ช่วงแรกที่อลิยาเข้ามาในสังกัดจิรภพใหม่ๆ แม้อีกฝ่ายจะเชื่อมั่นในตัวเองสูงมากและเอาแต่ใจตามประสาคุณหนูลูกมหาเศรษฐีไปบ้าง แต่ก็ดูเป็นเด็กดี น่ารัก ตั้งใจทำงาน และน่าสนับสนุนเต็มที่ เธอไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมหลายเดือนให้หลังมานี้ อีกฝ่ายถึงชอบมองเธอเหมือนไม่พอใจ และไม่ให้ความสนิทสนมกันเหมือนตอนแรก

            “เหอะ! ถ้าจะทำตัวไม่รู้จักโต ไม่มีเหตุผลขนาดนี้ก็อย่ามาพูดกันดีกว่า เดี๋ยวจะทะเลาะกันเปล่าๆ ต่างคนต่างทำงาน ตัวใครตัวมันแล้วกันเพ็ญนรีว่าแล้วก็สะบัดหน้าเดินหนีไม่อยากมีเรื่อง ยังไงแล้วอีกฝ่ายก็นับเป็นคนร่วมสังกัด

            “เดี๋ยวสิ!” อลิยาร้องเรียกพร้อมคว้าข้อมือดึงรั้งอีกฝ่ายเอาไว้ เธอยังเหลืออีกหนึ่งประโยคสำคัญที่ต้องการบอก และคาดคั้นให้อีกฝ่ายรับปาก

            “โอ๊ย...” / “อ๊ะ!”

            เสียงของสองสาวพลันดังประสาน คนหนึ่งนั้นด้วยความเจ็บตรงข้อมือซ้ายที่ถูกอีกฝ่ายกระชากดึงอย่างแรง ส่วนอีกคนหนึ่งก็ตกใจหนักที่หลังมือถูกฟาดเพี้ยะ!

            เสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังชัดเจนเต็มสองหูนั้น ทำเอาสองสาวที่เมื่อครู่ยังโกรธขึ้งกันแทบแย่มองหน้าสบตากันทันที

            “พี่จ้า...” น้ำเสียงสั่นๆ ของนางเอกสาวไม่หลงเหลือความอวดดี ใบหน้าที่ตกแต่งด้วยเครื่องสำอางสวยงามพร้อมเข้าฉากก็ซีดเผือด

            “พี่เปล่าตีแอลนะเสียงที่ตอบกลับก็ทั้งสั่นทั้งเบาหวิว ใบหน้าอ่อนกว่าวัยนั้นซีดขาวไม่ต่างกับอีกฝ่ายเลย

            และชั่ววินาทีหลังจากนั้น คนทั้งคู่ก็หมุนตัวมุ่งหน้ากลับเข้าไปหาทีมงานด้วยฝีเท้าที่ไม่มีใครยอมถูกทิ้งให้รั้งท้ายตามหลัง

            ข่าวความแรงที่สองสาวบอกเล่ากับผู้ที่เข้ามาสอบถาม เมื่อเห็นสีหน้าแปลกๆ ของพวกเธอ ทำให้ทีมงานตัดสินใจทำพิธีกราบไหว้บอกกล่าวเจ้าของสถานที่และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ปักธูป ถวายผลไม้และน้ำหวานที่ริมชายป่าแห่งนั้น เพื่อความสบายใจและขอความราบรื่นในการทำงาน ก่อนที่ผู้กำกับจะเรียกเข้าฉากและสั่งเดินกล้องต่อไป

 

        

- - - - - - - - - - โปรดติดตามตอนต่อไป- - - - - - - - - - - -


เธอร์เอ๊ย... ทำตัวลับๆ ล่อๆ

เค้าสยองกันยกกองแล้วเนี่ย 555+

ใครเพิ่งได้เข้ามาอ่าน หรือใครอ่านรอบสองแล้ว

ขอเสียงบ้างหน่อยน้า...


สั่งซื้อรูปเล่มฉบับทำมือได้ทาง

1. www.kanfunbook.com

2. Page Inbox : http://m.me/kanfun.writer
3. kanfun.writer@gmail.com
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

หรือโหลดฉบับ ebook 

The1Book : https://goo.gl/YBDkJg

Hytexts : https://goo.gl/AG1Hxy

Ookbee : https://goo.gl/FMfeuY

NaiinPann : https://goo.gl/X5dZpR

รักข้ามเวลา (ชุดกาลรักหนึ่ง)
แก่นฝัน
www.mebmarket.com
กาลรักหนึ่ง... ปีกแห่งรักขยับโบยบิน เวลานับพันปีที่ขวางกั้น พลันหดสั้นเหลือเพียงพริบตา...“ผมรักจ้า” จู่ๆ ชายหนุ่มก็เอ่ยแทรกขัดขึ้นมาน้ำเสียงของเขาจริงจัง หนักแน่น แน่วแน่ ไม่มีล้อเล่น... ถ้อยคำนั้นส่งผลวิ่งตรงกระทบหัวใจดวงน้อยจนมันกระตุกผิดจังหวะ ก่อนจะเต้นแรงอย่างเริงร่า แม้จะขัดเขินเสมอเมื่อได้ฟัง แต่ก็รู้สึกดีทุกครั้งที่ได้ยิน“เจ้าจิ๋ว... ทูนหัว... จูบนะ...”---*นวนิยายรักลำดับที่ 2 ในชุดกาลรักหนึ่ง

- - - - - - - - - - - - - - - - - -

                           


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

611 ความคิดเห็น

  1. #95 ChomPuu (@choompuu28501) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 17:39
    ทำไมอาเธอร์น่ารัก ทำไมมุ้งมิ้งให้เราชื่นใจหวั่นไหวเล่น >/////<
    ขนาดไม่โผล่ไม่มีบทพูดยังสามารถทำเราเขิน เสน่ห์ทำลายล้างหัวใจมากค่า

    ใครทำเจ๊จ้าฮะ เผยตัวออกมาซะดีๆ
    #95
    1
    • #95-1 kanon_kyo (@Kanon_kyo) (จากตอนที่ 20)
      5 มีนาคม 2559 / 11:51
      พระเอกอย่างนายอาเธอร์เนี่ย... จ่ายค่าตัวแค่ค่าความหล่อเลยค่ะ
      บทเบิดไม่ต้องท่อง 555+
      #95-1
  2. #94 ChomPuu (@choompuu28501) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 17:39
    ทำไมอาเธอร์น่ารัก ทำไมมุ้งมิ้งให้เราชื่นใจหวั่นไหวเล่น >/////<
    ขนาดไม่โผล่ไม่มีบทพูดยังสามารถทำเราเขิน เสน่ห์ทำลายล้างหัวใจมากค่า

    ใครทำเจ๊จ้าฮะ เผยตัวออกมาซะดีๆ
    #94
    0
  3. #93 Lindley (@aongon) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 มีนาคม 2559 / 21:59
    คุณเปอร์ต้องเอาคืนให้จิ๋วจ้าด้วยนะ
    #93
    1
    • #93-1 kanon_kyo (@Kanon_kyo) (จากตอนที่ 20)
      5 มีนาคม 2559 / 11:47
      ได้เรยค่าาาาาา
      #93-1
  4. #92 moomai06 (@moomai06) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 มีนาคม 2559 / 17:17
    อาเธอร์คะ ดูแลเงียบ ๆ รักเงียบๆ ก็ฟินได้เนอะ อิอิ
    #92
    2
    • #92-1 kanon_kyo (@Kanon_kyo) (จากตอนที่ 20)
      1 มีนาคม 2559 / 20:55
      ถ้าคุณเปอร์ยังเงียบต่อไป คงต้องเปลี่ยนชื่อเรื่องแล้วมั้งคะ "กริบข้ามเวลา"
      #92-1
    • #92-2 moomai06 (@moomai06) (จากตอนที่ 20)
      1 มีนาคม 2559 / 22:36
      ถ้าคุณเปอร์พูด ก็ฟินขึ้นอีก แต่เค้าชอบชื่อ "กริบข้ามเวลา" แล้วสิ 555555
      #92-2