Love baddie รักร้ายๆของพ่อมดจอมโหด | Kookmin

ตอนที่ 2 : CHAPTER 1 (อัพครบแล้ว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 253
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    16 มี.ค. 62






5ปีต่อมา

.ร้านกาแฟข้างทาง


"อะไรนะ นายลาออกจากงานอีกแล้วเรอะ"

"ชู้~ เบาๆสิ เจ๊ เจ๊จะตะโกนทำไมนักหนา จีมอยู่ใกล้เจ๊ห่างแค่หนึ่งไม้บรรทัดเอง" ผมชะโงกหน้าข้ามแก้วกาแฟร้อนที่อยู่ตรงหน้าเพื่อกระซิบกระซาบกับหนุ่มหล่อเพื่อนสนิท


"ต๊าย! อกอีแป้นจะแตก" เอ่อ จะว่าไปเพื่อนของผมคนนี้ก็ไม่ใช่ชายหนุ่มเต็มร้อยเท่าไหร่หรอก คือเขาก็กึ่งๆสาวสวยนิดหน่อยเหมือนผมน่ะ


"เดือนนี้นายเปลี่ยนงานมาห้าที่แล้วนะยะ ตั้งแต่พนักงานบริษัทเอกชน เด็กเติมน้ำมันที่ปั้มตท. เด็กเด็กซ่อมรถที่อู่เจ๊เมย์ เด็กขนผักและวิ่งแลกเงินที่ตลาดสด และล่าสุดคือสไตลิสต์ที่สตูดิโอGM"


"ก็จีมทนให้พวกนายจ้างสาว พวกนั้นลวมลามไม่ไหวนี่นา แล้วงานดีๆในเมืองนี้ก็หายากชะมัด จีมก็ต้องเปลี่ยนงานไปเรื่อยๆ เพื่อค้นหาตัวตนของตัวเองว่าเหมาะกับงานไหนที่มันสมองอันน้อยนิดของจีมจะสามารถทำได้น่ะ ซึ่งตอนนี้จีมก็ได้งานใหม่แล้วเลยลาออกจากงานเก่า และงานใหม่คราวนี้จีมว่ามันโอเคนะ ถึงจะไม่ใช้ความสามารถด้านการออกแบบที่จีมเรียนมาก็เถอะ"ผมบอกยิ้มๆ


"แล้วทำไมนายไม่ทำงานด้านออกแบบที่นายอุตส่าห์เล่าเรียนมาล่ะ ไปสมัครเข้าสิในบริษัทใหญ่ๆน่ะ" เจ๊โฮปปี้ถามกึ่งแนะนำด้วยใบหน้าเซ็งๆ


"จีมลองไปสมัครมาแล้ว แต่เขาไม่รับจีมนี่ เพราะจีมไม่ใช่เด็กเส้นแล้วจีมก็ไม่ชอบการเป็นเด็กเส้นด้วย จีมชอบการใช้ความสามารถของตัวเองมากกว่า ถึงความสามารถของจีมมันจะร่อยหรอลงตามกาลเวลาก็เถอะ"


" ตลอดแหละนายน่ะ มีข้ออ้างมาพูดตลอด ฉันแนะนำให้นายทำงานกับพ่อฉันต่อไปนายก็ไม่เอา อยากเหลือเกินนะที่จะมาเช่าหอโทรมๆอยู่ ในเมืองที่มีการแข่งขันสูงและก็เต็มไปด้วยพวก เด็กเส้นก๋วยจั๊บแบบนี้ ชิ


" โธ่ ~ จีมก็อยากยืนด้วยลำแข้งของตัวเองบ้าง ไม่อยากให้คุณพ่อของเจ๊ต้องมาคอยหนุนหลัง ให้เหมือนเมื่อก่อน จีมรู้ว่าคุณพ่อเอ็นดูและเต็มใจช่วยจีม แต่จีมเกรงใจ นี่


"เอาล่ะ แล้วเรื่องห้องพักของนายอีก ฉันล่ะ เบื่อมากเลยนะกับการที่ต้องพยายามพูดให้ นายไปพักอยู่กับฉันแทนที่จะเป็นห้องผีสิงนั้นน่ะ ห้องนั้นมันมีผีหล่อหรือไงยะ นายถึงไม่ยอมย้ายมาอยู่กับฉัน


"ไม่เอาหรอกเดี๋ยวนี้เจ๊ไม่ใช่คนธรรมดา เจ๊เป็น นักร้องแล้วนี่ ถ้าเกิดมีใครรู้ว่าเจ๊อยู่กับผู้ชายแบบจีมด้วยล่ะก็..วุ่นวายชัวร์ๆ จีมไม่อยากลงหนังสือพิมพ์หน้าก็อสซิปนะ"


"ตาย ! ไอ้พวกดารา นักร้องเนี่ยมันไม่ใช่ คนเดินดินเหมือนนายหรือไงถึงเป็นคนธรรมดาไม่ได้"


"โธ่ ~ เจ๊ " ผมใช้เสียงอ้อนๆ เมื่อเริ่มไม่อยากหา เหตุผลมาพูดเรื่องพวกนี้ต่อแล้ว

 

" ย่ะๆๆ ฉันเองก็ขี้เกียจพูดหว่านล้อมนายในทุกกรณีแล้วล่ะย่ะ ครั้งนี้งานอะไรของนายล่ะ"

"พนักงานเสิร์ฟในร้านเบเกอรี่ครับ เงินเดือนกับสวัสดิการดีนะ แล้วเจ้าของร้านก็เป็นผู้ชายใจดีด้วยล่ะ


" ย่ะ ยังไงก็ขอให้นายไปได้เริ่ดกับงานนี้แล้วกัน เฮ้อ ไม่รู้ว่าจะสมน้ำหน้าดีหรือจะสงสารดีที่นาย เกิดมาหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูในสายตาของยายแก่ที่หวังเคี้ยวหญ้าอ่อนทั้งหลาย แน่ะ ! ไม่ต้อง มายิ้มกว้างฉันไม่ได้ชมนายหรอกนะ อย่างน้อยฉันคนหนึ่งล่ะที่สวยเลิศที่สุดในปฐพี " เจ๊โฮปปี้ลอยหน้าลอยตาพูดอย่างน่าหมั่นไส้ 


"ทีนี้เจ๊ก็รู้เหตุผลแล้วใช่มั่ยว่าที่ผมไม่มีปัญญา จ่ายค่ากาแฟแก้วนี้เพราะอะไร" ผมรีบตีหน้าสลดเหมือนลูกแมวเจ้าเล่ห์ เอ๊ย! ตาดำๆทันทีพร้อมกับที่เจ๊โฮปปี้เงยหน้าเหม็นเบื่อขึ้นจากกระเป๋าสะพายใบสีดำคู่ใจ


"นี่! หยุดส่งสายตาเว้าวอนให้ฉันเสียที ถ้าฉันไม่รู้จักนายมาตั้งแต่สมัยประถม ฉันคงหลงเชื่อแววตาใสซื่อนี่หรอก เหอะที่มาของฉายาจอมมหาสมุทรอันดับหนึ่งของนายน่ะ ฉันรู้ดีกว่าใคร"


"โธ่ ก็จีมเป็นแค่เด็กเสิร์ฟจนๆ นี่นา ไม่เป็นนักร้องชื่อดังแบบเจ๊นี่"


"ถึงฉันจะเป็นนักร้อง ก็ไม่ได้มีเงินเป็นกอบเป็นกำเหมือนกับพ่อฉันนะย่ะ เฮ้อ ถ้าจะให้กลับไปขอเงินพ่อใช้เหมือนตอนเด็กไปก็กลัวว่าพ่อจะคว้าไม้มาเขวี้ยงใส่หัวแทนแบงก์ เกิดเป็นโฮปปี้ชีวิตลำบากแท้"


"ง่า แล้วตกลงกาแฟแก้วนี้...." ผมเว้นช่องว่างเพื่อให้เจ๊สุดที่เลิฟเติมคำ(ที่ถูกต้อง)ลงไป ซึ่งก็ได้ผล ถึงเจ๊โฮปปี้จะปากร้าย แต่ลึกๆข้างในเจ๊ก็เป็นคนใจดี แถมยังบ้ายอที่หนึ่งเลยล่ะ


"โอเค ฉันเลี้ยงนายเหมือนเคยใบหน้าหล่อของเจ๊โฮปปี้บู้บี้อย่างขัดใจในความใจอ่อนของตัวเอง


"ขอบคุณน่าเจ๊ ไว้เงินเดือนออกเมื่อไหร่ จีมจะเลี้ยงคืนนะ"


"ไม่ต้องเก็บตังนายเอาไว้ใช้เหอะ แล้วนี่จะกลับหอเลยมั้ย วันนี้ฉันเอารถมา" เจ๊โฮปปี้ถามอย่างหวังดีแต่ผมกลับส่งสายตาเป็นประกายระยิบระยับให้เจ๊แทนคำตอบเหมือนเช่นทุกครั้ง ทว่าครั้งนี้ดูเหมือว่าเจ๊จะรู้ทัน ทำให้ผมต้องเร่งสปีดความเร็วทั้งการกระทำและคำพูด


"น้องๆ ขอเพิ่มสตอเบอรี่ชีสเค้ก ช็อกโกแลตลาวา คาราเมลคัสตาร์ด ทาร์ตไข่ ขอเป็นอย่างละสามชิ้นนะครับ"


"กรี๊ด~! ไอ้จีมินนนนน"

โฮะๆๆ ช้ากว่าผมตามเคยนะเจ๊สุดที่เลิฟ







 TO BE CONTINUED........



TALK 


รักร้ายๆของพ่อมดจอมโหดได้เล่าเรื่องราวของพัค จีมินเจ้าชายผู้แสนจะอาภัพอับจน ยุค 2019 ที่เฝ้ารอให้เจ้าชายในฝันมาโอบอุ้มขึ้นจากชีวิตอันแสนรันทด ทว่าในความเป็นจริง โชคชะตาหรือเคราะห์ร้ายนำพาให้มาเจอกับพ่อมดจอมโหดอย่างจอน จองกุกพ่อมดหล่อมาดร้ายผู้ดำรงตำแหน่งบอสแห่งแก็งบังทัน ไรท์บอกเลยน้องจมิงตายแน่ๆ สำหรับรีดคนไหนรอฉาก บู้ล้างผลาญ จุดไฟ ระเบิดภูเขา เผากระท่อม บอกเลยว่าไม่มีหรือเปล่า ฮาฮา แต่อย่าลืมคอนเมนท์หรือกดหัวใจให้เป็นกำลังใจด้วยน่า เรื่องนี้จะอัพวันละตอนแต่ถ้ารีดคนไหนอยากให้อัพมากกว่านี้คอมเมนท์ไว้เยอะๆเด้อจ้า ไรท์จะมาอัพให้ ปล.เรื่องนี้ไม่เน้นดราม่าแต่เน้นมาม่าเยอะๆ อ๊ะล้อเล่น


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

13 ความคิดเห็น