ท่านมังกร! ช่วยเผ่าของข้าด้วย (สำนักพิมพ์พันแสง)

ตอนที่ 8 : บทที่ ๕

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,307
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,011 ครั้ง
    11 ส.ค. 63

บทที่ ๕

 

 

เฟยจูนั่งสนทนาอยู่กับตงนั่วหลิวเพียงแค่ครู่เดียวก็จากไป

อันที่จริงในช่วงเข้าหอเจ็ดวันเช่นนี้คนนอกไม่สมควรเสนอหน้าเข้ามาในห้องเสียด้วยซ้ำ เพื่อไม่ให้ธรรมเนียมต้องบิดเบือนไปมากกว่านี้เฟยจูจึงกำชับกับตงนั่วหลิวเพียงไม่กี่ประโยคจากนั้นก็เดินออกจากห้องไป

เมื่อถูกทิ้งให้อยู่เพียงลำพังตงนั่วหลิวก็เริ่มคิดโน่นคิดนี่จนฟุ้งซ่าน

ร่างบางมุดลงไปในอ่างที่มีความลึกท่วมศีรษะพอดี จากนั้นก็นั่งกอดเข่า ไม่สิ กอดครีบหางอยู่ในก้นอ่างเพื่อใช้ความคิดเงียบๆ

กระทั่งเวลาล่วงเลยไปนานเท่าไหร่ก็ไม่ทราบ

ตงนั่วหลิวที่มุดหัวอยู่ใต้น้ำไม่ทราบเลยว่าหลงชิงเทียนกลับเข้ามาแล้ว

ทีแรกหลงชิงเทียนเข้ามาแล้วไม่เห็นคู่สมรสของตนอยู่ในห้องก็พาลคิดว่าอีกฝ่ายก็เผ่นไปแล้ว แต่พอเดินมาที่ข้างอ่างน้ำก็พบเข้ากับเงือกตนหนึ่งนั่งกอด  ครีบหางอยู่ก้นอ่าง

ตงนั่วหลิวก้มหน้าอยู่จึงไม่ทันสังเกตว่ามีคนเข้ามาในห้อง

หลงชิงเทียนอาศัยจังหวะนี้พิจารณาใบหน้าและเรือนร่างของภรรยาชัดๆ

ตงนั่วหลิวมีใบหน้าที่งดงามมาก เส้นผมสีเดียวกับผืนทรายของเจ้าตัวเข้ากันได้ดีกับดวงตาสีน้ำทะเล ไหนจะเกล็ดตรงหางที่ส่องประกายราวกับไข่มุก

หลงชิงเทียนสามารถยืนจ้องมองตงนั่วหลิวเช่นนี้ได้ครึ่งค่อนวันไม่มีเบื่อ

แต่น่าเสียดายที่คนถูกมองรู้สึกตัวแล้ว ร่างบางสะดุ้งโหยงเมื่อเงยหน้าขึ้นมาพบว่ามังกรตนหนึ่งยืนจ้องตนเขม็ง

ตงนั่วหลิวรีบผุดขึ้นมาจากผิวน้ำ “ท่านกลับมาแล้วหรือ”

“อืม” หลงชิงเทียนรับคำสั้นๆ มังกรหนุ่มยังไม่ยอมสบตากับตงนั่วหลิวเช่นเคย ร่างสูงเดินไปนั่งตรงโต๊ะอาหาร ตงนั่วหลิวจึงเห็นว่ามีคนเอามื้อเย็นเข้ามาให้แล้ว

“ข้ารบกวนท่านเรื่องหนึ่งได้หรือไม่” เจ้าเงือกน้อยเอ่ยอ้อมแอ้ม

ดวงตาสีทองคำของหลงชิงเทียนเบือนกลับมาคล้ายย้อนถามว่าจะให้เขาช่วยเรื่องอะไร ตงนั่วหลิวจึงไม่รอช้า รีบเอ่ยทันทีว่า

“หยิบเสื้อผ้าตัวใหม่ให้ข้าที” 

ตงนั่วหลิวในตอนนี้สวมเสื้ออยู่ก็จริง แต่เนื้อผ้าก็ชุ่มน้ำไปหมดแล้ว หากขึ้นไปบนบกทั้งอย่างนี้จะต้องทำให้พื้นเปียกเอาแน่ๆ ไหนจะไม่ได้สวมกางเกงอยู่อีก ให้อีกฝ่ายช่วยหยิบเสื้อผ้ามาให้เปลี่ยนนั่นแหละดีแล้ว

ในขณะที่ตงนั่วหลิวคิดว่ามันเป็นคำไหว้วานที่ง่ายดาย คนถูกไหว้วานกลับแสดงสีหน้าพิลึกออกมา

“อืม” สุดท้ายหลงชิงเทียนก็ยอมรับคำ

มังกรหนุ่มลุกขึ้นเดินไปเปิดลิ้นชักและหยิบเสื้อสีฟ้าอ่อนอันเป็นสีโปรดของภรรยาออกมาตัวหนึ่งพร้อมเดินมาทางอ่างน้ำ

ตงนั่วหลิวคลี่ยิ้มหวาน ก่อนจะเปลี่ยนหางตนเองให้กลายเป็นขา

แสงสว่างส่องวาบขึ้นมาชั่วพริบตา ก่อนที่ครีบหางประกายมุกแสนงดงามจะแปรเปลี่ยนเป็นขาเรียวขาวผ่องสองข้าง 

หลงชิงเทียนหลุบมองเรียวขาสวยที่โผล่พ้นสาบเสื้อมาวับๆ แวมๆ ก่อนจะหันหน้าไปทางอื่นด้วยใบหูแดงๆ พลางยื่นเสื้อให้ตงนั่วหลิวโดยไม่หันมามอง

ทันใดนั้นเองดวงตาของตงนั่วหลิวก็วาววับ

ดูเหมือนสิ่งที่เฟยจูกล่าวจะไม่เกินจริงเสียทีเดียว

อาการของหลงชิงเทียนยามนี้นิยามได้ว่า ‘เขิน’ ใช่หรือไม่

ฉับพลันความคิดสนุกๆ ก็ถูกจุดขึ้นในหัว ตงนั่วหลิวหัวเราะคิกคัก ไม่ยอมรับเสื้อจากมือของหลงชิงเทียน หากทว่ากล่าวประโยคที่ทำให้คนฟังต้องตกตะลึงออกมาแทน

“เช็ดตัวให้หน่อยสิ”

“เจ้า...!?” หลงชิงเทียนหันขวับกลับมา ดวงตาสีทองของเขาเบิกกว้าง ใบหน้าดูตกอกตกใจเอามากๆ

แล้วหลงชิงเทียนก็ต้องตกใจยิ่งกว่าเมื่อคนงามที่ยืนอยู่ในอ่างน้ำเลื่อนมือมาปลดสายคาดเอวและทำท่าจะถอดเสื้อที่เปียกชื้นออก

หากตงนั่วหลิวถอดเสื้อออกอีกอย่างละก็ เจ้าตัวก็จะเปลือยทั้งร่างแล้ว 

ใบหน้าหล่อเหลาของหลงชิงเทียนแดงซ่านขณะเห็นลาดไหลขาวผ่องกับหน้าอกแบนราบที่โผล่ออกมาเนื่องจากอกเสื้อถูกแหวกออก

“ช้าก่อน!!” มังกรหนุ่มลืมตัว เขาถึงกับโยนเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนของตงนั่วหลิวไปอีกทางหนึ่ง เพื่อปราดเข้ามาคว้ามือทั้งสองข้างที่กำลังจะเปลื้องผ้าตนเองของตงนั่วหลิวเอาไว้

“ทำไมล่ะ” ตงนั่วหลิวแสร้งทำเป็นใสซื่อไม่รู้ความ

“เจ้า...!?” ในขณะที่หลงชิงเทียนคว้ามือของตงนั่วหลิวเอาไว้ได้ก็ตัวเกร็งจนไม่กล้าขยับเขยื้อน

ตอนนี้ทั้งสองคนยืนอยู่ใกล้กันมาก แม้จะอยากเบือนหน้าไปทางอื่น      แค่ไหนแต่ภาพของตงนั่วหลิวก็ยังปรากฏอยู่ในหางตาของมังกรหนุ่มอยู่ดี

พอก้มหน้าก็เห็นขาขาวๆ

พอมองสูงขึ้นมาหน่อยก็เห็นไหล่กับแผ่นอก

พอเงยขึ้นมาอีกนิดก็ต้องสบตากัน

หลงชิงเทียนรู้สึกว่าตัวเขากำลังจะระเบิด ตรงกันข้ามกับตงนั่วหลิวที่พบเรื่องสนุกเข้าให้แล้ว ร่างบางฉีกยิ้มกว้างจนมุมปากแทบจะถึงใบหู

ตงนั่วหลิวอาศัยจังหวะที่มังกรหนุ่มกำลังอึกอักอยู่ เปลี่ยนมือที่ถูกกอบกุมของตนเองให้ไปกอบกุมมือหนาแทบ จากนั้นก็ยื่นหน้าเข้าไปใกล้หลงชิงเทียนและเอื้อนเอ่ยวาจาด้วยน้ำเสียงที่ไพเราะยิ่งกว่าระฆังสวรรค์ว่า

“สามี~ ช่วยเช็ดตัวให้เสี่ยวนั่วหน่อยได้ไหม”

ด้วยความที่อยู่ใกล้กันยิ่งกว่าเดิม ตงนั่วหลิวก็เลยได้ยินเสียงเต้นของหัวใจของอีกฝ่าย ซึ่งมันดังมาก ขนาดไม่ได้เอาหูแนบอกยังได้ยินชัดปานนี้ หัวใจของหลงชิงเทียนต้องเต้นแรงขนาดไหนกันนะ

เนื่องจากตงนั่วหลิวยังไม่อยากให้หลงชิงเทียนหัวใจวายตายไปก่อน เจ้าเงือกตัวแสบจึงยุติกระบวนการกลั่นแกล้งแต่เพียงเท่านี้

“ก็ได้ๆ เสี่ยวนั่วร้องขอมากไปเอง เสี่ยวนั่วจะจดจำเอาไว้ให้ขึ้นใจว่าอยู่ในแดนมังกรแห่งนี้เสี่ยวนั่วก็เป็นได้แค่เครื่องผลิตทายาทเท่านั้น ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรจากสามีอย่างท่าน” 

ตงนั่วหลิวว่าพลางก้าวออกมาจากอ่างด้วยตนเอง

ร่างบางเดินผ่านร่างของหลงชิงเทียนที่แข็งค้างเป็นรูปปั้นหินไปหยิบเสื้อที่ถูกโยนกระจายเกลื่อนพื้นขึ้นมาสวมใส่ จากนั้นก็เดินไปนั่งตรงโต๊ะอาหารเงียบๆ

อึดใจต่อมาหลงชิงเทียนก็เดินเข้ามาหาร่างบาง

ในมือของเขาถือผ้าเนื้อนุ่มผืนหนึ่งมาด้วย

เมื่อครู่ตงนั่วหลิวก็แค่แกล้งกล่าวไปอย่างนั้นเอง ไม่ได้คาดหวังให้อีกฝ่ายช่วยเช็ดผมให้จริงๆ พอหลงชิงเทียนเดินเข้ามายืนซ้อนหลังและเริ่มเช็ดเส้นผม        สีทรายให้ตนเงียบๆ ตงนั่วหลิวกลับเป็นฝ่ายหน้าแดงเสียเอง

“ขี้โกงนี่” เจ้าเงือกน้อยบ่นอุบอิบ

ตนเองต้องวางแผนและเลือกใช้คำพูดสารพัดเพื่อเย้าแหย่อีกฝ่ายให้ใจเต้นแรง แต่หลงชิงเทียนกลับทำให้ตงนั่วหลิวรู้สึกขวยเขินได้โดยไม่ต้องเปลืองสมอง

แค่เขาช่วยเช็ดผมให้อย่างนุ่มมือ ทั้งๆ ที่ดูก็รู้ว่าเรี่ยวแรงของอีกฝ่ายมีมหาศาลมากกว่านี้ไม่รู้กี่เท่า ตงนั่วหลิวก็รู้สึกอยากเอาหน้ามุดเข้าไปในชามข้าวแล้ว

“ข้าขี้โกงอย่างไร”

ไม่รู้ทำไมจู่ๆ หลงชิงเทียนก็ยอมสนทนากับภรรยาของเขามากขึ้น ตง   นั่วหลิวเลิกคิ้วประหลาดใจ แต่ก็ตอบเสียงกลั้วหัวเราะกลับไปว่า

“ท่านปฏิบัติอย่างอ่อนโยนเช่นนี้ทำให้ข้ารู้สึกหวั่นไหวอย่างรุนแรงเลยล่ะ”

ตงนั่วหลิวไม่เพียงแค่พูดอย่างเดียว เจ้าตัวยังเงยหน้าขึ้นมาสบตากับคนที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลังด้วย แน่นอนว่าผลลัพธ์ที่ได้ก็คือตงนั่วหลิวถูกฝ่ามือหนาผลักให้หันกลับไปทางโต๊ะอาหารเหมือนเดิม และตลอดเวลาที่ร่วมรับประทานอาหารเย็นกัน หลงชิงเทียนก็ไม่ยอมพูดอะไรออกมาอีกแม้แต่ครึ่งคำ

กระทั่งถึงเวลาเข้านอน

ตงนั่วหลิวที่เริ่มได้ใจก็คิดแผนการขั้นต่อไปเรียบร้อยแล้ว

ร่างบางมองแผ่นหลังของหลงชิงเทียนที่นอนตะแคงหันหน้าเข้าหากำแพงด้วยดวงตาแพรวพราว

“พี่ชิงเทียน ท่านหลับแล้วหรือ” ตงนั่วหลิวคลานขึ้นมากระซิบถามอีกฝ่ายข้างใบหู ด้วยน้ำเสียงที่ยั่วยวนมากเป็นพิเศษ

เมื่อเห็นว่าหลงชิงเทียนสะดุ้งเบาๆ ตามที่คิดเอาไว้จริงๆ คนงามก็ถอยออกมาหัวเราะคิกคักมีความสุข แต่พอเห็นว่าหลงชิงเทียนไม่ยอมพลิกตัวกลับมาสนใจตนเอง ตงนั่วหลิวก็หน้างอไม่พอใจ

“พี่ชิงเทียน ท่านอย่าเย็นชากับข้านักสิ ข้าเหงานา~” เสียงหวานเอ่ยพลางขยับตัวเข้าไปนอนซุกกับแผ่นหลังกว้าง

บัดนี้ไฟในห้องหอมืดสนิทแล้ว มีเพียงแสงจันทร์เลือนรางที่ส่องลอดม่านเข้ามาเท่านั้น ทำให้ประสาทสัมผัสด้านการฟังและการสัมผัสตื่นตัวมากเป็นพิเศษ

ฝ่ามือนุ่มนิ่มของตงนั่วหลิวล้วงเข้าไปในอกเสื้อของหลงชิงเทียนจากนั้นก็เริ่มลูบไปลูบมาเบาๆ ปากก็เอ่ยเรียก “พี่ชิงเทียน สนใจข้าหน่อย” ไม่ยอมหยุด ท่าทางจะติดใจที่ได้แกล้งมังกรผู้ยิ่งใหญ่ให้จนตรอกติดผนังเกินไปหน่อย จนลืมคิดไปว่าหากมังกรหันกลับมาเอาคืน ตนเองนั่นแหละที่จะลำบากเอา

ทีแรกหลงชิงเทียนคิดจะอดทนให้มากหน่อย

แต่ตอนนี้หลงชิงเทียนทนไม่ไหวแล้ว

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.011K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

775 ความคิดเห็น

  1. #701 Reader☕ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 17:27
    จัดไปพี่เทียน
    #701
    0
  2. #549 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 17:47
    รู้เรื่องเลยเนี่ยยย
    #549
    0
  3. #524 Burning Princess (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 22:10
    ทนไม่ไหวจะทะอะไยหยอเราไม่ยู้เยย~555
    #524
    0
  4. #509 evaw. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 00:16
    น้องลูกก55555555555
    #509
    0
  5. #478 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 07:20
    แงเฟยจูสอนทาดี
    #478
    0
  6. #457 BONGBONGBONG (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 04:35
    น้องงงงง
    #457
    0
  7. #448 sakura17 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 00:10
    อย่ายั่วเค้ามากน้องงงงง55
    #448
    0
  8. #377 b_bbexam (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 13:24
    น้องขี้แกล้งอ่า5555555555
    #377
    0
  9. #368 Sasi2546 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 21:20
    เอาแล่ววววววว
    #368
    0
  10. #333 mikaseai89 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 18:31
    กรี้ดดดบ้าบอออ
    #333
    0
  11. #316 qazwsxwdc (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2563 / 16:48

    งื้อออออไรท์อยากอ่านต่ออ
    #316
    0
  12. #299 -เกม- (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 21:00
    ได้ทีก็แกล้งใหญ่เลยนะ ระวังเจอพี่เขารังแกกลับน้าาา
    #299
    0
  13. #293 ตุ๊ดน้อยผู้เดินดิน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 19:37
    น้องงงง
    #293
    0
  14. #288 supi619 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 17:59
    แง นว้องงงงงง>< หนูโดนแน่
    #288
    0
  15. #282 GFMB (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 13:02
    นว้องงงงงง!!! 555555555 ตายแน่ลูกกกก
    #282
    0
  16. #278 weps (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 09:52
    น่ารักมากกกกก
    #278
    0
  17. #276 editionzeed (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 01:29
    กลั้นไม่ไหว กลั้นยิ้มไม่ไหววว
    #276
    0
  18. #275 Lady in Red (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 22:21
    กรี้ดดดด ไม่ต้องทนนนนน อย่าทนนนนน
    #275
    0
  19. #274 เปาถั่วแดง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 21:25
    กรี้ดดดดดดดดดดดด!!!ค้างมากกกกก
    #274
    0
  20. #273 Nui_Mai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 21:05

    น้องเอ้ยยย

    อย่า หา ทำ

    ทีนี้ละ 7 วัน 7 คืนของจริง 55555555555555

    #273
    0
  21. #272 PinkLadys (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 20:54
    งุ้ยยยย พิคัพเค้กจะกลายร่างแน้ววววว
    #272
    0
  22. #271 Taengkwa_is_a_Cucumber (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 20:22

    ไม่ต้องทน!!!
    #271
    0
  23. #270 toey2468 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 20:02
    อ้าวเฮ้ย ตัดจบแบบนี้ก็...ค้างสิ ไร๊ท์กลับมาก๊อนนนน
    #270
    0
  24. #269 some-siwarak (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 19:08
    ประโยคสุดท้ายฉันถึงกับกรี๊ดดดดเลย
    #269
    0
  25. #268 PuiPui--r (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 18:43
    ยัยน้องเอ้ยหาเรื่องเจ็บตัวซะแล้ว
    #268
    0