ท่านมังกร! ช่วยเผ่าของข้าด้วย (สำนักพิมพ์พันแสง)

ตอนที่ 7 : บทที่ ๔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,964
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,920 ครั้ง
    7 ส.ค. 63


 

 

บทที่ ๔

 

 

ตงนั่วหลิวเป็นเงือกที่มีกิจวัตรดีเยี่ยม เจ้าตัวลืมตาตื่นขึ้นมาตอนรุ่งสางของวันถัดมา หากทว่าตงนั่วหลิวที่คิดว่าตนเองตื่นเช้ามากแล้ว ยังคงพ่ายแพ้ให้กับสามีที่เพิ่งผ่านพิธีมงคลกันมาสดๆ ร้อนๆ

ร่างบางที่นอนบิดขี้เกียจอยู่บนเตียงกะพริบตาใสแจ๋วมองร่างสูงที่นั่งกอดอกทำหน้าเคร่งขรึมอยู่ตรงโต๊ะน้ำชา

“ท่านตื่นเช้าจัง”

เพราะเมื่อคืนหลงชิงเทียนไม่ได้เอะอะก็ลากตนขึ้นเตียงเพื่อผลิตทายาท ตงนั่วหลิวจึงคิดว่าเขาอาจไม่ใช่คนเลวร้ายนัก

ร่างบางเดินไปที่โต๊ะน้ำชาและพยายามชวนอีกฝ่ายคุยด้วยใบหน้าประดับรอยยิ้มหวานเชื่อม

แต่คนงามก็ต้องผิดหวัง เพราะหลงชิงเทียนไม่ยอมมองหน้าตนเลย เอาแต่เบือนสายตามองออกไปนอกหน้าต่างอยู่นั่นแหละ

“ข้าให้คนเตรียมน้ำกับอาหารเช้าแล้ว”

ขณะที่คนงามกำลังก้มหน้าลงไปเล่นปลายผมสีทรายของตนเอง เสียงทุ้มก็เอ่ยขึ้นเรียบๆ ตงนั่วหลิวรีบเงยหน้าขึ้นมา พอพบว่าหลงชิงเทียนยังมองออกไปนอกหน้าต่างไม่เลิกก็เบะปากอย่างผิดหวัง

“อืม” คนงามก้มหน้าเล่นผมของตนเองต่อ

เมื่อตงนั่วหลิวที่อัธยาศัยดีกว่าเงียบ ทั้งห้องหอก็ตกลงสู่ความเงียบสงัด

ตงนั่วหลิวรู้สึกว่าตนใกล้จะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว เขาต้องการเพื่อนคุยโดยด่วน ใครก็ได้มาช่วยเขาจากสถานการณ์ชวนอึดอัดนี่ทีเถอะ!!

ก๊อก ก๊อก

ทันใดนั้นเองความปรารถนาของตงนั่วหลิวก็เป็นจริง บ่าวจำนวนหนึ่งนำอาหารเช้าและน้ำสำหรับล้างหน้าล้างตามาให้คนทั้งสองแล้ว แน่นอนว่าบ่าวเหล่านั้นล้วนเป็นมังกรเพศชายซึ่งทำหน้าตาเคร่งเครียดจนคิ้วแทบจะผูกเป็นปม

บ่าวเหล่านั้นเดินเข้ามาวางของเสร็จก็ก้มหัวแสดงความเคารพแล้วก็เดินเรียงแถวออกไปโดยไม่มีการพูดจาแม้แต่ครึ่งคำ

การแสดงออกอย่างเคร่งครัดเหล่านั้นช่วยให้ตงนั่วหลิวโล่งอก

อย่างน้อยก็ยังดีกว่าโดนส่งสายตาล้อเลียนเรื่องคืนเข้าหอเอาละนะ

เพราะมันไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย เมื่อคืนเขานอนหลับสบายดี

“ท่านไม่กินหรือ” ตงนั่วหลิวเดินมานั่งตรงโต๊ะอาหารอย่างกระตือรือร้น ตรงกันข้ามกับหลงชิงเทียนที่ยังคงนั่งกอดอกแล้วไม่ยอมมองมาทางนี้

จะกินก่อนคนเดียวแล้วเหลือให้เจ้าบ้านกินทีหลังก็กระไรอยู่

มือที่ถือตะเกียบของตงนั่วหลิวชะงักค้าง

ดวงตาที่สวยดั่งอัญมณีแห่งท้องทะเลจับจ้องใบหน้าด้านข้างของมังกรหนุ่มเขม็ง ในดวงตาทั้งสองข้างมีคำว่า ‘มากินด้วยกันสิ มากินด้วยกันสิ’ สะท้อนออกมา

สุดท้ายหลงชิงเทียนก็ทนไม่ไหว เป็นฝ่ายยกธงขาวยอมแพ้

ร่างสูงเดินมานั่งตรงโต๊ะกินข้าว จากนั้นก็เริ่มคีบอาหารกินเงียบๆ

เผ่ามังกรนี่พูดน้อยจริงๆ ตงนั่วหลิวคิดในใจพลางถอนหายใจออกมาด้วยความอัดอั้น

ตัวเขาสมัยอยู่ในเมืองบาดาลนั้นมีคนพร้อมเป็นเพื่อนคุยด้วยมากมาย ตั้งแต่พี่ใหญ่กับพี่รอง บิดา บ่าวรับใช้ พวกขุนนาง รวมไปถึงพวกชาวบ้าน แล้วจะให้ปรับตัวเข้ากับสภาพวังเวงเช่นนี้อย่างไรไหว

แต่จะให้ดันทุรังชวนหลงชิงเทียนคุยก็ใช่ที่ อีกฝ่ายท่าทางน่ากลัวปานนั้น เกิดไปสร้างความรำคาญให้จะแย่เอา

เอาเป็นว่าอยู่เงียบๆ ก็แล้วกัน

ตงนั่วหลิวตกลงกับตัวเองได้แล้วก็ก้มหน้าก้มตากินต่อไป

และเมื่อกินเสร็จแล้วความเงียบก็เวียนกลับมาอีกครั้ง ตงนั่วหลิวนั่งประสานมือไว้บนตักอย่างเรียบร้อย ดวงตาจับจ้องหลงชิงเทียนที่รวบรวมจานชามออกไปวางไว้บนถาดหน้าห้องเพื่อรอให้พวกบ่าวมาเก็บไปล้าง

เมื่อเสร็จแล้วหลงชิงเทียนก็กลับไปนั่งตรงโต๊ะน้ำชาตัวเดิม

“...”

นี่มัน...

อึดอัดเป็นบ้า!!

ตงนั่วหลิวอยากจะตะโกนออกมาด้วยความเก็บกด

“อ๊าก...” ร่างบางก้มหน้าซุกโต๊ะอาหาร และกรีดร้องออกมาด้วยเสียงแผ่วเบา หากทว่ามังกรบางตนกลับหูดีได้ยิน

หลงชิงเทียนเบือนสายตากลับมา ก่อนจะเปรยเสียงเรียบว่า

“เจ้าจะเล่นน้ำก็ได้”

ตงนั่วหลิวมองไปยังอ่างบรรจุน้ำทะเลขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ติดกับผนังห้องฝั่งหนึ่ง เนื่องจากอ่างน้ำตั้งอยู่ข้างๆ โต๊ะน้ำชาซึ่งหลงชิงเทียนนั่งอยู่ คนงามจึงรู้สึกลังเลเล็กน้อย

แต่ปลาก็คือปลา

ไม่มีปลาตัวไหนในโลกต้านทานพลังดึงดูดของสายน้ำได้

สุดท้ายตงนั่วหลิวก็ตัดสินใจลุกขึ้นยืน และจากนั้นร่างบางก็...

...ถอดกางเกง

“เจ้า!!” หลงชิงเทียนตกใจอย่างมาก มังกรหนุ่มถึงกับผงะจนตัวโยน ดวงตาสีทองคำจับจ้องเรียวขาสวยของตงนั่วหลิว ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะเปลี่ยนเป็นสีแดงแจ๋

“ถอดกางเกงทำไม!?” หลงชิงเทียนตะคอกถามขณะหันขวับไปทางหน้าต่างดังเดิม

ตงนั่วหลิวเอียงคออย่างฉงน

“ก็จะเปลี่ยนจากขาเป็นหาง นี่ไง...” ตงนั่วหลิวกลัวอีกฝ่ายจะไม่เห็น ก็เลยปีนลงไปในบ่อ จากนั้นก็ว่ายน้ำไปอยู่ข้างๆ โต๊ะน้ำชาของหลงชิงเทียน จากนั้นก็ชูหางของตนเองขึ้นมาโบกไปมาเบื้องหน้าชายหนุ่ม

หางของเงือกนั้นงดงามมาก

โดยเฉพาะเงือกที่ได้รับการยกย่องว่างดงามที่สุดในเมืองบาดาลอย่างตงนั่วหลิว

ดวงตาสีทองของมังกรหนุ่มกวาดมองปลายครีบสีฟ้าอ่อน ไล่ลงมาจนถึงหางที่มีเกล็ดเป็นสีขาวมุก เมื่อเกล็ดเหล่านั้นต้องแสงอาทิตย์อุทัยยิ่งเรืองรองเกิดเป็นสีสันอันงดงามตระการตา

ขนาดมังกรอย่างหลงชิงเทียนยังอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปลูบตามเกล็ดสีมุกตรงหน้า

“คิกๆ ท่านอย่าจับสิ มันจั๊กจี้นะ” คนโดนสัมผัสหัวเราะคิกคัก

นั่นทำให้หลงชิงเทียนรู้สึกตัวว่าเมื่อครู่เขาเผลอทำอะไรลงไป

มังกรหนุ่มกระแอมไอเบาๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงทุ้มว่า

“ข้าจะออกไปเดินเล่น”

สิ้นคำหลงชิงเทียนก็เดินออกจากห้องหอไป ตงนั่วหลิวไม่สนใจว่าหลง ชิงเทียนจะออกไปไหน เขาไม่อยู่สิดี จะได้เล่นน้ำสนุกๆ หน่อย

“ไชโย” ว่าแล้วเงือกรูปงามก็ตีหางด้วยความรู้สึกลิงโลด

ก๊อกๆ

หลังจากที่หลงชิงเทียนเดินออกไปได้ราวๆ หนึ่งชั่วยาม [1] เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

เนื่องจากนี่เป็นห้องหอของหลงชิงเทียน ดังนั้นชายหนุ่มไม่จำเป็นต้องเคาะประตูเพื่อขออนุญาตเข้ามา นั่นแปลว่าอีกฟากของประตูนั้นเป็นผู้อื่น

“ใครหรือ” ตงนั่วหลิวถามด้วยความหวั่นใจ

ไม่รู้ว่าคนของแดนมังกรจะมาดุด่าตนข้อหาปล่อยให้สามีออกไปเดินเพ่นพ่านในช่วงเวลาเข้าหอหรือไม่ ใบหน้างามฉายแววหวาดวิตกอย่างปิดไม่มิด แต่เมื่อได้ยินเสียงตอบกลับ รอยยิ้มสดใสพลันปรากฏบนใบหน้าหวาน

“เด็กน้อย เป็นข้าเอง เฟยจู”

ที่แท้ก็เป็นหงส์ไฟผู้สง่างามที่เจอกันเมื่อหลายวันก่อนนี่เอง

ตงนั่วหลิวที่หวาดกลัวเผ่ามังกรจนตะคริวจะกินหน้าแทบจะชูมือขึ้นฟ้าแล้วก็ร้องตะโกนออกมาด้วยความดีใจ ที่อย่างน้อยในวังแห่งนี้ก็มีปีศาจเผ่าอื่นที่เป็นมิตรอาศัยอยู่ด้วย

“พี่เฟยจู!”

พอได้ยินเสียงดีใจจนน้ำตาแทบไหลพรากของคนในห้องแล้วเฟยจูก็หัวเราะด้วยความเอ็นดู เจ้าตัวผลักประตูเข้ามาในห้อง พอเห็นว่าตงนั่วหลิวกลายร่างเป็นเงือกและกำลังเล่นน้ำอยู่ในอ่างก็ฉีกยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู

“ข้าเห็นเจ้าเด็กน้อยชิงเทียนวิ่งโร่ออกจากห้องหอตั้งแต่เช้าก็เลยเป็นห่วงเจ้า ที่แท้เจ้าก็สบายดี ซ้ำยังเล่นน้ำอย่างเบิกบานใจ” เฟยจูเดินเข้ามานั่งตรงโต๊ะน้ำชาข้างอ่าง

นกนั้นไม่ถูกกับน้ำ ดังนั้นตงนั่วหลิวจึงไม่คิดจะชวนอีกฝ่ายมาเล่นด้วยกัน

“จริงสิ พี่เฟยจู ทำไมหงส์ไฟอย่างท่านถึงได้มาอยู่ในวังของพวกมังกรหรือ” ตงนั่วหลิวว่ายน้ำไปเกาะขอบอ่างพลางเอ่ยถามเสียงเจื้อยแจ้ว

“ตายจริง ข้ายังไม่ได้บอกเจ้าหรอกหรือ” เฟยจูเอามือแตะแก้ม และทำท่าตกใจอย่างมีจริตจะก้าน ยิ่งเห็นว่ามีสายตาอยากรู้อยากเห็นของเจ้าเงือกน้อยจ้องแป๋วมาทางตน ต่อมขี้แกล้งของเฟยจูยิ่งถูกกระตุ้น

ผู้ที่อยู่ในอาภรณ์สีแดงหรูหราแกล้งเอียงคอไปมา เดือดร้อนตงนั่วหลิวที่จ้องตาอยู่จำเป็นต้องเอียงคอไปด้วย

“ข้าเป็นใครกันน้า”

ซ้ายที ขวาที

สักพักตงนั่วหลิวก็คิดขึ้นได้ว่าตนเองจะเอียงคอตามคนเขาไปทำไม แต่กว่าจะรู้ตัวเฟยจูก็หยอกเอินตงนั่วหลิวเล่นจนหนำใจไปแล้ว

“ข้าก็เป็นพี่สะใภ้ของเจ้าอย่างไรเล่า” เฟยจูส่งยิ้มหวานมาให้

ตงนั่วหลิวเบิกตากว้าง

“หงส์ไฟเช่นท่านเป็น... เป็น... ของราชามังกรงั้นหรือ!?”

หลงชิงเทียนเป็นน้องชายของราชามังกร

หากเฟยจูบอกว่าเป็นพี่สะใภ้ของเขา นั่นก็หมายความว่าเฟยจูเป็นเครื่องผลิตทายาทให้แก่ราชามังกรน่ะสิ!!

“อื้ม แล้วก็กำลังตั้งท้องอยู่ด้วย ช่วงนี้ร่างกายข้าเลยอ่อนแอเล็กน้อย ขอโทษด้วยที่ไม่ได้ไปร่วมงานมงคลของเจ้าเมื่อวาน”

ตงนั่วหลิวตกใจจนแทบจะตะกายออกมาจากอ่างน้ำ

หงส์ไฟเป็นเผ่าพันธุ์ที่สูงส่งและหยิ่งทระนงไม่แพ้เผ่ามังกรเลย ในแง่ของความเจ้ายศเจ้าอย่างนั้นทางด้านหงส์ไฟอาจจะมีมากกว่ามังกรเสียด้วยซ้ำ ที่สำคัญเฟยจูก็ดูคล้ายเจ้าขุนมูลนาย ไม่น่าใช่หงส์ไฟระดับต่ำที่ถูกบังคับจับขึ้นเกี้ยวมาแต่งงานถึงแดนไกลแห่งนี้เลยนี่

ดูเหมือนในหัวของตงนั่วหลิวจะมีความคิดพันกันหลายตลบ เฟยจูก็เลยต้องอธิบายอย่างช่วยไม่ได้

“เพราะเผ่ามังกรมักจะเก็บตัวและไม่ชอบสุงสิงกับใคร ประกอบกับความแข็งแกร่งที่มีโดยกำเนิดของเผ่า ปีศาจเผ่าอื่นๆ เลยพาลเข้าใจผิดว่าพวกมังกรนั้นหยิ่งยโสจนไม่อยากจะลดตัวมาข้องแวะกับปีศาจชั้นต่ำตนอื่นๆ น่ะนะ” เฟยจูหยิบถ้วยชามารินน้ำชาใส่ จากนั้นก็จิบอย่างใจเย็น

ในขณะที่ตงนั่วหลิวได้แต่เกาะขอบอ่างอย่างมึนงง

“เจ้ามาอยู่ที่นี่หลายวันแล้ว เห็นพวกมังกรสนทนากันเกินสามประโยคบ้างไหม” เฟยจูถาม

“ไม่นะ ไม่เลย” ตงนั่วหลิวคิดตามแล้วก็พบว่าขนาดอยู่ในงานเลี้ยง พวกมังกรที่มาร่วมงานก็แค่กินข้าวอยู่ที่ที่นั่งของตนเองเงียบๆ ไม่มีการพูดคุยเรื่องสัพเพเหระเกิดขึ้นเลย

“นั่นไง กระทั่งสหายในเผ่าพันธุ์เดียวกันยังไม่คุยกันเลย แล้วเจ้าคิดว่าพวกเขาจะมีโอกาสได้คุยเล่นกับคนนอกเผ่าไหม มังกรทึ่มทั้งหลายไม่ได้หยิ่งอะไรเลย พวกเขาก็แค่เข้าสังคมไม่เก่งด้วยกันทั้งเผ่า”

ตงนั่วหลิวอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าจะต้องมารับรู้เรื่องน่าเหลือเชื่อเช่นนี้

“ละ แล้วข่าวลือเรื่องที่เผ่ามังกรจะปฏิบัติกับภรรยาอย่างไร้เกียรติและเห็นเป็นแค่เครื่องผลิตทายาทล่ะ”

“อ้อ เรื่องหลอกเด็กงี่เง่าเหล่านั้นเจ้าลืมไปซะให้หมดได้เลย ก็แค่ปีศาจเผ่าอื่นจินตนาการเป็นตุเป็นตะไปเองทั้งนั้น” เฟยจูโบกมือไปมาและทำหน้าเหมือนกับว่ามันเป็นข่าวลือที่ปัญญาอ่อนมาก

“ตะ แต่เมื่อคืนกับเมื่อเช้าหลงชิงเทียนไม่ยอมสบตาข้าเลย เขาดูไม่ชอบหน้าข้าเอามากๆ ไม่แน่ว่าเขาจะปฏิบัติกับข้าอย่างโหดร้าย”

ฟังแล้วเฟยจูก็หัวเราะจนตัวงอ นั่นทำให้ตงนั่วหลิวงงงวยหนักขึ้น

“เจ้าเด็กน้อยชิงเทียนนั่นยังไม่เลิกนิสัยขี้อายจริงๆ ด้วย ฮ่าๆๆ ข้าว่าแล้วเชียว เมื่อคืนนี้เขาคงไม่ได้แตะเจ้าเลยล่ะสิ โอ๊ย ฮ่าๆๆ แค่จินตนาการว่าตอนที่เขาเปิดผ้าคลุมเจ้าสาวออกแล้วเห็นว่าผู้ที่เข้าพิธีมงคลด้วยกันน่ารักขนาดไหนข้าก็ขำจะแย่แล้ว โอ๊ย ฮ่าๆๆๆๆ” เฟยจูบอกว่าขำจะแย่ก็คือขำจะแย่จริงๆ

แต่ตงนั่วหลิวที่น่าสงสารสิงงจะแย่

เจ้าเงือกน้อยพยายามนึกทบทวนความทรงจำถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน

เมื่อคืนหลงชิงเทียนแสดงอาการแบบไหนยามเปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวกันน่ะ?

แต่คิดเท่าไหร่ตงนั่วหลิวก็คิดออกแค่ภาพสีหน้าถมึงทึงเหมือนฆาตกรที่พร้อมจะสังหารคนของหลงชิงเทียนเท่านั้น หากจะบอกว่านั่นคือสีหน้ายามเขินก็ออกจะเชื่อยากไปหน่อย

“พี่เฟยจูล้อข้าเล่นแล้ว หลงชิงเทียนเนี่ยนะจะเขินจนไม่กล้าสู้หน้าข้า”

อย่างไรตงนั่วหลิวก็ถูกสังคมเป่าหูมาชั่วชีวิตว่าพวกเผ่ามังกรนั้นน่ากลัว จะให้เชื่อว่าพวกเขามีนิสัยน่ารักอย่างนิสัยขี้อายนี่มันก็ยากเกินความสามารถไปหน่อย

เมื่อเห็นว่าน้องสะใภ้ตั้งท่าไม่เชื่อตนจริงๆ เฟยจูที่มีนิสัยรักสนุกจึงกระตุกยิ้มและทำตาเจ้าเล่ห์

“หากเจ้าไม่เชื่อว่าเขาเขินเจ้าละก็ คืนนี้เจ้าลองพิสูจน์ดูสิ”

 

เฟยจูยอดนักเสี้ยม 55555

ปล. นิยายเรื่องนี้จะตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์พันแสง วางจำหน่ายในงานวายบุ๊กแฟร์นะคะ ส่วนรายละเอียดอื่นๆ จะมีตามมาทีหลัง ยังไงก็ขอฝากด้วยเน้อ ในเว็บเราก็จะทยอยลงจนจบนั่นแหละ แต่หลังลงจบสักพักต้องขอล็อกตอนนะคะๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.92K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

775 ความคิดเห็น

  1. #548 poopo555 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 17:42
    แสบมากกพี่สะใภ้
    #548
    0
  2. #523 2527jutamat (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 22:00
    น่ารักเกินไปเเล้วววววว
    #523
    0
  3. #477 ployyy567 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 07:16
    พี่สะใภ้น่ารักมาก
    #477
    0
  4. #461 Jannapa_1 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 08:06
    คุณสามีขี้อายเอ็นดู55555
    #461
    0
  5. #447 thelufy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 00:07
    มี่พี่สะใภ้ขี้แกล้ง ชิงเทียนคงโดนแกล้งบ่อย55
    #447
    0
  6. #367 Sasi2546 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 21:14
    แล้วทีนี้ใครจะจีบใครล้ะเนี่ยยย มังกรขี้อายกับเงือกใสใส
    #367
    0
  7. #352 molyarat (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 20:21
    มันนุ่มมท
    #352
    0
  8. #340 BiimBybenchita (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 19:41
    พี่ทำไมน่ารักขนาดนี้ค่ะะะ
    #340
    0
  9. #298 -gem- (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 20:55
    มังกรขี้อาย ปะทะเงือกใสซื่อ เอาล่ะ

    งานนี้ถ้าไม่มีนกคอยเสี้ยมก็คงไม่ได้กินกันสักทีแหละค่า55555
    #298
    0
  10. #214 -Bameverthing- (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 01:33
    แงงน้อนนน
    #214
    0
  11. #207 mintlovem4 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 23:41
    รอจร้าาาาาา
    #207
    0
  12. #205 qazwsxwdc (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 21:06

    งื้ออออยากอ่านอีกอ่าาาา
    #205
    0
  13. #204 Nui_Mai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 14:05

    โอ้ยยยยค้างสูงมาเด้ออออ

    #204
    0
  14. #202 kty-music (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 23:44
    แบบเล่มมีขายหน้าร้านมั้ยอะ อยากสั่งมาก
    #202
    0
  15. #201 markbam022 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 22:47

    พิสูจน์ยังไงหรอออออออ
    #201
    0
  16. #198 pranliew (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 10:27
    เอ็นดูจังงงง มีแต่ความมุ้งมิ้งใช่มั้ยคะเรื่องนี้
    #198
    0
  17. #197 Melovemind (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 10:22
    อยากอ่านคู่ของพี่สะใภ้จังเลยคะ~
    #197
    0
  18. #196 skillblack (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 10:14
    โอย เอ็นดูน้อนนน น่าร้ากกกกน่าจับฟัดมากกก555555
    #196
    0
  19. #194 creamareepon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 07:17
    เอ็นดูววว กลายเป็นตะน้อนกันหมดเลย555555
    #194
    0
  20. #193 No-3 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 06:17

    เข้าสังคมไม่เก่งด้วยกันทั้งเผ่า อุก55555555555555555555555

    #193
    0
  21. #192 GFMB (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 01:59
    พี่สะใภ้~~~555555555555 คือ รู้เลยว่าร้อนแรงงง55555 นว้องงง ชิงเทียนตายแน่ๆ5555555555 โอ๊ยน้อออ
    #192
    0
  22. #188 nongpreaw (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 01:16
    พระเอกคือน่ารักไปเลย 5555555555
    #188
    0
  23. #187 Suprig1324 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 01:10
    อย่าสอนน้องแบบนั้น(จัดนักไปเลย)
    #187
    0
  24. #186 z_waraporn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 22:49

    งื้อออ อยากอ่านอีกก
    #186
    0
  25. #185 Konrafah (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 20:31
    พี่เขาเขิน ให้เวลาเขาหน่อย
    #185
    0