ท่านมังกร! ช่วยเผ่าของข้าด้วย (สำนักพิมพ์พันแสง)

ตอนที่ 6 : บทที่ ๓

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25,365
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,156 ครั้ง
    4 ส.ค. 63

 

 

บทที่ ๓

 

 

“ตะ ตื่นเต้นจังขอรับ...” เสี่ยวเฉิงใช้สองมือกำชายเสื้อของเจ้านายคนงามเอาไว้แน่นมาก

เนื่องจากเผ่ามังกรเป็นเผ่าที่มีจำนวนประชากรไม่ถึงพันตน ดังนั้นแม้ว่าวันนี้จะเป็นวันแต่งงานของน้องชายแท้ๆ ของหัวหน้าเผ่า แต่ผู้คนที่ออกมาร่วมงานก็มีแค่ประปราย 

ตงนั่วหลิวชำเลืองตามองบรรยากาศในงาน

ดูเหมือนคนที่มาร่วมงานจะมีตำแหน่งทางการทหารและยศขุนนางเพียงแค่ไม่กี่สิบคนเท่านั้น

แต่ประเด็นก็คือไม่ว่าจะเป็นทหารหรือขุนนาง บุรุษทุกคนในที่นี้ก็มีร่างกายสูงใหญ่กำยำ ใบหน้าแม้จะหล่อเหลาแต่ก็ถมึงทึงไม่น่าคบค้าสมาคมทั้งสิ้น

บรรยากาศงานแต่งเคร่งเครียดยิ่งกว่างานศพเสียอีก

ตงนั่วหลิวที่อยู่ในผ้าคลุมแอบหลั่งน้ำตาในใจ

ขณะที่เดินก้มหน้าก้มตาไปจนถึงแท่นคำนับฟ้าดิน ตงนั่วหลิวที่ยืน        ตัวเกร็งโดยมีเสี่ยวเฉิงเกาะชายเสื้ออยู่ไม่ห่างก็ได้ยินน้ำเสียงเย็นชาเสียงหนึ่งดังขึ้นข้างกาย

“เกะกะ”

ทั้งตงนั่วหลิวและเสี่ยวเฉิงสะดุ้งโหยง

ร่างบางเงยหน้าขึ้นไปมองคนข้างกายก่อนจะต้องผงะเมื่อพบว่าคนผู้นี้ก็สวมชุดแต่งงานสีแดงเช่นกัน

คนคนนี้คือเจ้าบ่าวสินะ...

หลงชิงเทียนผู้นี้มีร่างกายสูงใหญ่ตามประสาของเผ่าพันธุ์ หากทว่าเครื่องหน้าของอีกฝ่ายกลับดูหล่อเหลากว่าพวกขุนนางที่มาร่วมงานแบบทิ้งห่างไม่เห็นฝุ่น ประกอบกับกลิ่นอายของพลังที่แข็งแกร่งซึ่งแผ่ออกมาจากร่างสูง ส่งผลให้คนคนนี้ดูองอาจและน่ากลัวไปพร้อมๆ กัน

ตงนั่วหลิวมองอีกฝ่ายผ่านผ้าคลุมหน้า แต่เป็นเพราะเจ้าสาวมัวแต่       ยืนบื้ออยู่นั่น ชายหนุ่มร่างสูงจึงขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างไม่สบอารมณ์นัก

ดวงตาสีทองคำของหลงชิงเทียนหลุบมองร่างของเสี่ยวเฉิงที่ยืนเกาะชายเสื้อของตงนั่วหลิวอยู่

สองนายบ่าวหันไปสบตากันอย่างโง่งม

เจ้าปลาน้ำเค็มทั้งสองไม่เข้าใจว่าท่านมังกรที่เคารพต้องการจะสื่ออะไร

เดือดร้อนทหารนายหนึ่งต้องเดินเข้ามาหิ้วคอของเสี่ยวเฉิงออกไป

“เริ่มเคารพฟ้าดินได้”

ที่แท้งานจะเริ่มแล้วแต่ยังมีลูกปลาตัวหนึ่งเกาะชายเสื้อของเจ้าสาวอยู่ เลยทำให้เริ่มพิธีไม่ได้นี่เอง เพราะมัวแต่ตื่นคนตื่นสถานที่ ตงนั่วหลิวจึงเผลอลืมไปว่าเขาไม่สามารถพกเสี่ยวเฉิงมาคำนับฟ้าดินด้วยกันได้

ว่าแล้วร่างบางก็เริ่มเคารพฟ้าดินอย่างงกๆ เงิ่นๆ

และเคารพบิดามารดาด้วยจิตใจโศกเศร้า

เนื่องจากแดนมังกรแห่งนี้อยู่ห่างจากเมืองบาดาลนับหมื่นลี้ ตงนั่วหลิวจึงไม่มีญาติมานั่งให้กราบไหว้ คนเดียวที่นั่งทำหน้าเคร่งขรึมอยู่ตรงเก้าอี้ของญาติผู้ใหญ่ของบ่าวสาวก็คือราชามังกร ซึ่งเป็นพี่ชายแท้ๆ ของหลงชิงเทียน

เมื่อเคารพราชามังกรเสร็จก็ถึงคราวเคารพกันและกัน

ตงนั่วหลิวรู้สึกตื่นเต้นจนหัวใจแทบจะไหลออกมาทางปาก

แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นมากไปกว่าการก้มหัวให้กันเงียบๆ

ดูเหมือนคนของเผ่ามังกรจะไม่ค่อยพูดค่อยจาเท่าไหร่ ตลอดพิธีมงคลถึงแม้ว่าตงนั่วหลิวจะนั่งอยู่ข้างๆ หลงชิงเทียนตลอดแต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้เอ่ยวาจาออกมาแม้แต่ครึ่งคำ

งานนี้คงเป็นได้แค่เครื่องผลิตทายาทจริงๆ สินะ

ตงนั่วหลิวใช้ตะเกียบคีบกับข้าวตรงหน้าด้วยอารมณ์หม่นหมอง

“เผ็ด” คนที่สวมผ้าคลุมหน้าอยู่เผลอหลุดปากออกมาคำหนึ่ง

หลงชิงเทียนดูเหมือนจะได้ยิน ร่างสูงจึงชำเลืองมองมาทางนี้ด้วยสายตาเย็นชา ใบหน้าไม่บ่งบอกอารมณ์ของอีกฝ่ายทำให้ตงนั่วหลิวรู้สึกหนาวถึงขั้วกระดูก

ร่างบางพยายามฉีกยิ้ม ทั้งๆ ที่ยิ้มไปก็ไม่มีใครเห็นเพราะมีผ้าปิดอยู่

“ถะ ถึงจะเผ็ด ตะ แต่ก็อร่อยมาก...” วิธีเอาใจคนอันดับแรกก็คือเยินยอไปก่อน จะจริงหรือไม่จริงก็ให้กล่าวชมเข้าไว้ ตงนั่วหลิวจึงกล่าวชมอาหารรสเผ็ดจนแทบกินไม่ได้เหล่านี้ด้วยจิตใจที่ขมขื่น

โชคดีที่หลงชิงเทียนไม่ติดใจสงสัย

มังกรหนุ่มหันกลับไปทานอาหารของตนเองต่อเงียบๆ

จวบจนกระทั่งได้เวลาส่งตัวเข้าหอ

ตามธรรมเนียมของเผ่ามังกรแล้วบ่าวสาวจะเข้าห้องหอพร้อมกัน และต้องอยู่ด้วยกันในนั้นจนกว่าจะครบเจ็ดวันเจ็ดคืน

แค่คิดว่าต้องอยู่กับคนที่มีกลิ่นอายน่ากลัวคนนี้สองต่อสองนานถึงหนึ่งสัปดาห์ เงือกโฉมงามก็แทบจะวิ่งเอาหัวโขกเสาจนสลบเพื่อหนีความจริงไปให้พ้นๆ แล้ว

แต่ความจริงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

สุดท้ายร่างบางในผ้าคลุมหน้าสีแดงก็ต้องมานั่งทำตัวไม่ถูกอยู่บนเตียงจนได้

ห้องหอแห่งนี้เป็นห้องที่กว้างขวางยิ่งกว่าห้องรับรองแขกที่พวกตงนั่วหลิวซุกหัวนอนหลายสิบเท่า นอกจากจะวางเตียงหลังใหญ่เอาไว้แล้ว ภายในห้องหอถึงกับมีอ่างน้ำขนาดใหญ่ ที่ใหญ่พอจะให้ตงนั่วหลิวลงไปว่ายเล่นได้เลยทีเดียว

ตงนั่วหลิวมองอ่างน้ำอ่างนั้นอย่างไม่เข้าใจ

มังกรนั้นมีธาตุพื้นฐานคือทองคำ ซึ่งไม่ใช่เผ่าที่ขาดน้ำไม่ได้ปานนั้น กลับกัน มังกรออกจะไม่ชอบน้ำด้วยซ้ำ แล้วทำไมในห้องหอถึงได้มีอ่างน้ำ?

หรือหลงชิงเทียนจะอยากมีสัมพันธ์กับตนในร่างของเงือก?

ตงนั่วหลิวคิดถึงความเป็นไปได้จนหัวหมุน

แต่เขานั่งเป็นเบื้อเป็นใบ้อยู่เงียบๆ เช่นนี้ครึ่งค่อนคืนแล้ว ร่างสูงที่นั่งอยู่ข้างๆ กลับเงียบยิ่งกว่า ตงนั่วหลิวยังมีขยับตัวเปลี่ยนท่านั่งคลายเมื่อยบ้าง แต่หลงชิงเทียนนั้นนั่งนิ่งราวกับรูปปั้นหินมาตั้งแต่ต้นแล้ว

“เอ่อ...” ตงนั่วหลิวอึกอัก

เขาอยากจะถามว่าพวกเราจะนั่งกันแบบนี้อีกนานไหม

แต่ถ้าไม่นั่งโง่ๆ กันแบบนี้แล้วจะให้ทำอะไรกันล่ะ

กิจกรรมในคืนเข้าหอมันก็มีอยู่แค่ไม่กี่อย่างเท่านั้นไม่ใช่รึ

หรือว่าเราจะปล่อยให้เวลาผ่านไปเรื่อยๆ แบบนี้จนครบเจ็ดวันเลยดี? ตงนั่วหลิวเริ่มมองโลกในแง่ดี และตั้งความหวังว่าตนอาจจะไม่ต้องเปลืองตัวทำเรื่องอย่างว่ากับผู้ชายคนข้างๆ นี้จนครบเจ็ดวันตามกำหนดเข้าหอเลยก็ได้

ว่าแล้วร่างบางก็ฉีกยิ้มจนแก้มปริ

บางทีนิสัยหยิ่งยโสของพวกมังกรก็มีข้อดีอยู่เหมือนกัน

หลงชิงเทียนคงรังเกียจปลาน้ำเค็มอย่างตนจนไม่อยากแตะต้องก็ได้

“ฮุฮุ” คิดไปคิดมาร่างบางก็ส่งเสียงหัวเราะคิกคักชอบใจ ส่งผลให้หลง   ชิงเทียนหันมามองจนได้

ทั้งสองคนสบตากันเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เข้าหอมา

ไม่สิ

เนื่องจากตงนั่วหลิวยังสวมผ้าคลุมหน้าอยู่ ดังนั้นทางด้านหลงชิงเทียนจึงมองดวงตาสีฟ้ากระจ่างของเขาไม่เห็น มังกรหนุ่มได้แต่มองผ้าคลุมหน้าสีแดงอย่างรำคาญใจเท่านั้น

ไวเท่าความคิด มือหนาเอื้อมมาดึงผ้าสีแดงออก

ถ้าตงนั่วหลิวไม่ได้ตาฝาดละก็...

ดูเหมือนพริบตาที่เห็นหน้าของเขา หลงชิงเทียนสะดุ้งเบาๆ ด้วย?

คนงามเอียงคออย่างไม่เข้าใจ เพื่อหาเหตุผลที่เจ้ารูปปั้นหินตรงหน้าเผยอาการตกใจออกมาในชั่วพริบตา ตงนั่วหลิวจึงใช้ดวงตาสีฟ้าใสของตนจับจ้องใบหน้าคมอย่างลืมตัว

“ใครใช้ให้มอง” หลงชิงเทียนว่าพลางยกมือขึ้นมาจับคางของตงนั่วหลิวให้เบือนหน้าไปทางอื่น

เรี่ยวแรงของพวกมังกรมหาศาลนัก ตงนั่วหลิวใจหายวาบเพราะคิดว่าจะถูกจับหักคอเสียแล้ว โชคดีที่หลงชิงเทียนยังรู้จักออมแรง คนงามเลยแค่ตกใจแต่ไม่ได้เจ็บปวดอะไร

“เอ่อ เช่นนั้นพวกเรา... เข้านอนกันไหม”

เนื่องจากอาการประหม่าผสมหวาดกลัว ตงนั่วหลิวจึงเผลอบีบเสียงให้เล็กเพื่อออดอ้อนโดยไม่รู้ตัว

แรกเริ่มเดิมทีเสียงของเผ่าเงือกก็ไพเราะราวกับระฆังสวรรค์อยู่แล้ว ยิ่งเป็นเสียงของตงนั่วหลิวที่ใช้เพื่ออ้อนคนยิ่งไปกันใหญ่ ใครหน้าไหนได้ฟังก็เกินต้านทั้งนั้น

“อืม” หลงชิงเทียนรับคำในลำคอก่อนจะเป็นฝ่ายคลานขึ้นไปบนเตียงก่อน

ทีแรกตงนั่วหลิวคิดว่ากิจกรรมบนเตียงสุดเร่าร้อนกำลังจะเริ่มขึ้นแล้วเป็นแน่จึงหวาดกลัวอย่างมาก แต่พอเห็นหวังชิงเทียนพลิกตัวเข้าหาผนังและทำท่าจะหลับอย่างจริงจัง เงือกโฉมงามก็ได้แต่ยกมือขึ้นมาเกาศีรษะอย่างมึนงง

“เข้านอน...สินะ” เสียงหวานเอ่ยอย่างไม่อยากจะเชื่อ

แต่เช่นนี้ก็ดี

ดียิ่ง!

ตงนั่วหลิวไม่ปล่อยให้โชคที่ลอยเข้ามือหลุดลอยไปได้ ร่างบางรีบมุดเข้ามาในผ้าห่มด้วยใบหน้าประดับรอยยิ้มเบิกบาน 

เสียงหวานที่หัวเราะคิกคักด้วยความดีใจนั้นดังเข้าหูคนที่นอนกอดอก  หันหน้าเข้าหากำแพงเต็มๆ 

หากตงนั่วหลิวสนใจสังเกตสักนิดคงจะเห็นว่าใบหูของสามีนั้นแดงก่ำยิ่งกว่าสีของชุดแต่งงานเสียอีก

และเป็นเพราะหลายคืนที่ผ่านมามัวแต่กังวลเรื่องโน้นเรื่องนี้จนนอนไม่ค่อยหลับ คืนนี้ตงนั่วหลิวจึงผล็อยหลับไปอย่างรวดเร็ว ทำให้พลาดโอกาสที่จะรับรู้ว่าคนที่นอนอยู่ข้างๆ นั้นนอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ทั้งคืน 

หาใช่เพราะหลงชิงเทียนนอนหลับลึก 

หากเป็นเพราะหลงชิงเทียนนอนไม่หลับแต่ขยับตัวไม่ได้เนื่องจากถูกคนงามมานอนซุกแผ่นหลังอยู่...

 

ตื่นเต้นเหมือนกันล่ะสิ ดูออก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.156K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

775 ความคิดเห็น

  1. #663 loocbomb (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2563 / 15:59

    งื้ออ ตะมุตะมิ

    #663
    0
  2. #547 poopo555 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 17:34
    เอ๊ะๆๆๆอะไรยังไงนะเนี่ย
    #547
    0
  3. #476 ployyy567 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 07:12
    แหน่ชอบน้องอยู่แล้วปะ
    #476
    0
  4. #460 Jannapa_1 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 08:05
    แงเปนคุณสามีขี้อายแน่ๆ5555
    #460
    0
  5. #446 thelufy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 00:02
    ไม่ใช่ว่าแอบชอบเงือกน้อยมาก่อนอยู่แล้วนะถึงได้สะดุ้งแรงขนาดนี้55
    แต่เกินไปปป ที่พักให้น้องก่อนแต่งก็ไม่ทำความาะอาดให้หน่อย
    #446
    0
  6. #376 Ppcybk_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 13:14
    คำว่าน่ารักเต็มไปหมดเลนยยยย
    #376
    0
  7. #351 molyarat (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 20:09
    ฮี่นแน่
    #351
    0
  8. #339 BiimBybenchita (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 19:28

    มีขง มีเขินโด๊ยยย
    #339
    0
  9. #331 lcandyl (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 12:36
    ฮรืออออ น่ารักกก เป็นน่ารักมากกกกก
    #331
    0
  10. #297 -gem- (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 20:50
    คีพคูลเหลือเกินนะทั่นน555
    #297
    0
  11. #292 amee_1207 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 19:24
    งุ้ยเป็นตาน่ารัก
    #292
    0
  12. #211 PinkLadys (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 22:42
    โง้ยยยยยยคุรพี่ค้าบ
    #211
    0
  13. #209 yamloveyaoi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 18:31

    ยอดชายนายซึนงอกมาอีกคนใน list ของดิฉันแล้วค่ะ55555555

    #209
    0
  14. #206 fullmoon25331 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 22:53
    เขินน้องเหรออ
    #206
    0
  15. #199 0984363270 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 20:58
    ตะลึงงงงความสวยน้อนนนล่ะสิ!!!
    #199
    0
  16. #191 GFMB (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 01:54
    ฮั่นแหน่~~
    #191
    0
  17. #153 wanathida (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 16:04
    อ๋อออออออ ที่แท้ก็เขิลลลล อ่ะโธ่ เก๊กซะน้องกลัวเลย
    #153
    0
  18. #152 Sasi2546 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 14:06
    เขินน้องล้ะซี๊~~~~
    #152
    0
  19. #151 Chyeolbyun6104 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 12:06
    น่ารักกกก
    #151
    0
  20. #150 warunya_25 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 09:48
    เจ้ามังกรก็น่ารักไม่เบาเลยน้าาา
    #150
    0
  21. #149 0850861969166 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 08:30
    แงงง น่ารักมากกกกก
    #149
    0
  22. #148 pranliew (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 06:32
    แหมมม ขี้อายเหมือนกันนะท่านมังกรรรร
    #148
    0
  23. #147 suwarin-gluyhom (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 01:46
    กี้ด มังกรเขินน
    #147
    0
  24. #146 Mihoro_Ki-U (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 00:41
    ไม่ต้องบอกก็รู้อนาคต ว่าที่คนหลงเมีย เปย์เมีย ชัวร์ป้าบ เอ๊ะ หรือเปย์ไปแล้วนะ หุหุหุ
    #146
    0
  25. #145 Nisa_01 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2563 / 00:12
    ทำไมดูตะมุตะมินะ555
    #145
    0