ท่านมังกร! ช่วยเผ่าของข้าด้วย (สำนักพิมพ์พันแสง)

ตอนที่ 5 : บทที่ ๒

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29,240
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,803 ครั้ง
    31 ก.ค. 63

 

 

บทที่ ๒

 

 

“นี่คือที่พักของพวกท่านก่อนจะถึงวันมงคล” เสียงทุ้มของบุรุษหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่กำยำดังขึ้น ทำเอาสองนายบ่าวที่เดินตัวเกร็งตามอยู่ห่างๆ สะดุ้งเบาๆ

คนผู้นี้เป็นองครักษ์ที่มีหน้าที่พาแขกบ้านแขกเมืองไปยังห้องพัก

หลังจากลงจากรถม้าแล้วพวกตงนั่วหลิวก็ต้องเดินตัวเกร็งตามมังกรหนุ่มผู้นี้มาโดยไม่ได้รับทักทายปราศรัยหรือกล่าวต้อนรับใดๆ ทั้งสิ้น 

ทั้งๆ ที่อุตส่าห์จัดขบวนดนตรีออกไปต้อนรับแท้ๆ

ตงนั่วหลิวต้องสารภาพตามตรงว่าเมื่อครู่เขาแอบคาดหวังว่าจะได้รับการปฏิบัติอย่างอ่อนโยนสักนิด

แต่ที่ไหนได้ มาถึงก็ถูกเฉดหัวเข้ามาอาศัยอยู่ในห้องเล็กๆ ที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากเตียงหนึ่งหลังห้องหนึ่ง

สองนายบ่าวมองหน้ากัน จากนั้นก็พากันถอนหายใจและทำคอตก

“ห้องส้วมที่บ้านของข้ายังกว้างขวางกว่านี้เลยขอรับ” เสี่ยวเฉิงที่เดินสามก้าวเท้าก็ชนขาเตียงแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเศร้าโศก

นิ้วเล็กแตะลงตรงหัวเตียง พอยกขึ้นมาก็พบว่ามีฝุ่นจำนวนมากติดปลายนิ้วมาด้วย “นอกจากจะกว้างกว่านี้แล้ว ห้องส้วมที่บ้านข้ายังสะอาดกว่านี้ด้วยขอรับ”

“เอาไว้หลังจากเข้าพิธีมงคลกับท่านชิงเทียนแล้ว ข้าจะออกปากขอห้องส่วนตัวกว้างๆ ให้เจ้าสักห้องนึง เอาที่มองเห็นสวนด้วย ยามกลางวันข้าจะได้ไปนั่งเล่นกับเจ้าในห้องดีหรือไม่” ตงนั่วหลิวเดินเข้ามาลูบหัวของเสี่ยวเฉิง

แต่เสี่ยวเฉิงกลับถอนหายใจเหนื่อย

“ท่านคิดว่าตนเองจะสามารถเทียวไปเทียวมาได้อย่างอิสระในวังแห่งนี้งั้นหรือขอรับ”

“...” ตงนั่วหลิวเลิกคิ้วอย่างไม่เข้าใจ

“ที่ข้ายืนกรานจะตามมาด้วยให้ได้ก็เพราะองค์ราชาบอกข้าว่าพวกมังกรอาจจะจับท่านขังไว้ในห้องนอนเพื่อผลิตทายาทเพียงอย่างเดียว เหมือนมนุษย์ที่เลี้ยงหมูไว้ในคอก พอถึงเวลาก็จับกินขอรับ”

เสี่ยวเฉิงติดตามมาก็เพื่อคอยส่งข้าวส่งน้ำ หาซื้อของกินของใช้ที่ตงนั่วหลิวต้องการให้เจ้าตัว ยามที่ถูกจำกัดอิสรภาพอย่างน่าสงสารนั่นเอง

พอได้ฟังการคาดการณ์ความเป็นไปของชีวิตที่เหลือแล้ว ตงนั่วหลิวพลันเข่าอ่อน ร่างบางอยากจะทรุดลงไปกองกับพื้นแล้วก็ร้องไห้งอแงขอกลับบ้านเสียเดี๋ยวนั้น

“ตะ ต้องถึงกับกักขังเอาไว้ในห้องนอนเพื่อทำบุตรเพียงอย่างเดียวด้วยหรือ”

“องค์ราชาบอกว่าเคล็ดวิชาที่จะทำให้ปีศาจเพศชายตั้งท้องได้นั้นสลับซับซ้อนมาก ต้องใช้เวลาและความพยายามอย่างยิ่ง ไม่รู้ว่าร้อยปีจะให้กำเนิดบุตรได้สักครึ่งตนไหม ดังนั้นพวกมังกรจึงไม่นิยมให้อิสระแก่เครื่องผลิตทายาทของตนสักเท่าไหร่”

ในประโยคของเสี่ยวเฉิงนั้นไม่ได้เรียกคู่แต่งงานของพวกมังกรว่าภรรยา หากใช้คำว่าเครื่องผลิตทายาทมานิยาม

“มะ ไม่แน่ว่าท่านพ่ออาจจะเข้าใจผิด เผ่ามังกรลึกลับและไม่ข้องเกี่ยวกับเผ่าอื่นสักเท่าไหร่ แล้วรู้ได้อย่างไรว่าพวกเขาปฏิบัติกับคู่ของตนเองอย่างโหดร้ายปานนั้น...”

มนุษย์และปีศาจเผ่าอื่นไม่สามารถเสนอหน้าเข้ามาเดินเพ่นพ่านในอาณาเขตของเผ่ามังกรได้ หรือถ้าอยากมานักละก็เผ่ามังกรยินดีต้อนรับ เพียงแต่ขากลับอาจจะเหลือแต่กระดูกไว้ให้ญาติฝังเท่านั้น

นอกเสียจากคนที่ถูกส่งตัวมาเป็นเจ้าสาวมังกรแล้วก็ไม่มีคนนอกเข้ามาในแดนมังกรสักเท่าไหร่

แล้วบิดาของตนรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร

ตงนั่วหลิวพยายามปลอบใจตนเองว่าบิดาอาจจะคิดมากไปเองก็ได้

“เรื่องนี้เห็นว่าตาเฒ่าเผ่านกกระสาที่ชอบแวะมาเล่นหมากรุกบนเกาะกลางทะเลกับองค์ราชาเป็นผู้เล่าเองจากปากเลยขอรับ”

“ตะ ตาเฒ่าเผ่านกกระสากล่าวเองเลยงั้นรึ”

ตาเฒ่าเผ่านกกระสานั้นอายุนับพันปีแล้ว และชอบบินร่อนไปทั่ว มีสหายอยู่ทุกเผ่า นับเป็นผู้รอบรู้เรื่องชาวบ้านที่สุดในใต้หล้า หากเป็นเรื่องที่ออกจากปากของผู้เฒ่านกกระสาละก็ มีโอกาสเป็นจริงถึงเก้าในสิบส่วน

“ที่ไม่ยอมบอกก่อนเพราะกลัวข้าจะหนีสินะ...” ตงนั่วหลิวหมดแรงจนลงไปนอนหมอบอยู่บนพื้น

ใจดวงน้อยของเงือกผู้งดงามละลายเป็นของเหลวและถูกกลั่นออกมาในรูปแบบของน้ำตาอีกแล้ว

เสี่ยวเฉิงได้แต่มองร่างบางของเจ้านายอย่างสงสาร

เรื่องนี้ราชาเงือกเองก็ปวดใจไม่แพ้กัน แต่ถ้าหากไม่สละบุตรคนเล็กให้พวกมังกรใช้งานแล้วละก็ เมืองบาดาลก็คงย่อยยับเป็นแน่ ดังนั้นองค์ราชาที่เป็นทั้งพ่อทั้งผู้นำจึงต้องเลือกที่จะสละตงนั่วหลิวด้วยความจำยอม

“ท่านไม่ต้องห่วง เสี่ยวเฉิงจะไม่ทิ้งท่าน หากท่านถูกจับมัดไว้กับเตียง เสี่ยวเฉิงจะทำข้าวต้มไปป้อนให้ท่านถึงที่เลย” เสี่ยวเฉิงเดินเข้ามากอดตงนั่วหลิวที่นอนหมดอาลัยตายอยากอยู่บนพื้น

แต่เพราะเสี่ยวเฉิงเป็นเด็กน้อยที่พลังตบะยังไม่แก่กล้า

เวลาแปลงร่างเป็นมนุษย์ของเด็กน้อยถึงขีดจำกัดแล้ว

“น้ำ!” ตงนั่วหลิวสัมผัสได้ว่าเสี่ยวเฉิงกำลังจะกลายเป็นปลาปักเป้าจึงอุ้มเด็กน้อยขึ้นมาแนบอก ก่อนจะรีบวิ่งออกจากห้องนอนแคบๆ เพื่อหาแหล่งน้ำที่ใกล้ที่สุด

ไม่รู้ว่าเป็นความบังเอิญหรือตั้งใจ

แต่ว่าพอเปิดประตูห้องนอนแคบๆ ห้องนั้นออกมาตงนั่วหลิวก็มองเห็นสระบัวสระหนึ่งพอดี ร่างบางหันซ้ายหันขวา พวกเขาเป็นปลาน้ำเค็ม ถึงจะมีแหล่งน้ำอยู่ตรงหน้าแต่ก็ต้องการเกลือ

ตงนั่วหลิวตัดสินใจหย่อนร่างของเสี่ยวเฉิงลงไปในน้ำก่อน และตั้งท่าจะวิ่งออกไปที่ห้องครัว

“ข้าจะไปขอเกลือจากห้องครัวมาให้นะ” ตงนั่วหลิวพูดกับเสี่ยวเฉิงที่คืนร่างเป็นปลาตัวกลมมีหนามแหลมแล้ว

ที่จริงขอแค่มีแหล่งน้ำ ปีศาจสายพันธุ์ปลาอย่างพวกเขาก็มีชีวิตรอดได้แล้ว แต่ตงนั่วหลิวอยากให้เด็กน้อยได้ว่ายน้ำอย่างสบายตัว ถึงอย่างไรน้ำเค็มย่อมดีกว่าน้ำจืดในแง่ของการเจริญเติบโต

แต่ร่างบางยังไม่ทันวิ่งออกไป เจ้าปักเป้าน้อยก็โผล่หัวขึ้นมาจากน้ำและกล่าวว่า

“ไม่ต้องขอรับ น้ำในสระนี้เป็นน้ำจากทะเลของแท้เลยขอรับ”

ไม่ใช่น้ำจืดที่เติมเกลือลงไป แต่ถึงกับเป็นน้ำที่ตักมาจากทะเลจริงๆ

ร่างบางกะพริบตาปริบๆ

ตงนั่วหลิวเดินมานั่งยองข้างสระก่อนจะเอานิ้วจิ้มลงไปในน้ำและยกขึ้นมาเลียชิม

“อืม เป็นน้ำทะเลจริงๆ”

“โชคดีจังนะขอรับที่ดอกบัวในสระนี้เป็นดอกบัวทะเล พวกมังกรก็เลยใช้น้ำทะเลเลี้ยงพวกมัน ดีที่พวกเราได้นอนในห้องนี้โดยบังเอิญ แบบนี้ข้าก็ไม่ต้องห่วงเรื่องแหล่งน้ำแล้วขอรับ” เสี่ยวเฉิงน้ำผุดดำว่ายด้วยความร่าเริง

ในขณะที่ตงนั่วหลิวคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอก

ถึงห้องนอนนั้นจะแคบ แต่เมื่อมองดูดีๆ จะพบว่าแถวนี้มีแค่ห้องนั้นเพียงห้องเดียว นอกนั้นเป็นทางเดินและห้องเก็บของ แสดงว่าเจ้าบ้านเจตนายกห้องที่อยู่ใกล้กับสระดอกบัวทะเลให้ปีศาจปลาน้ำเค็มตาดำๆ อย่างพวกเขาตั้งแต่แรก

จ๋อม

“ดีจัง” ตงนั่วหลิวเห็นว่าแถวนี้ไม่มีคนจึงถอดกางเกงแล้วก็เปลี่ยนขาเป็นหาง ร่างบางหย่อนหางลงไปในบ่อน้ำ ที่จริงก็อยากลงไปแช่ทั้งตัวอยู่หรอก แต่กลัวมีคนผ่านมาแล้วจะโดนตำหนิเอา

“ไม่คิดเลยว่าชาตินี้จะได้ยลโฉมเงือกที่งดงามถึงเพียงนี้ด้วยตาตนเอง”

ฉับพลันเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากทางด้านหลัง

เสี่ยวเฉิงนั้นหลงระเริงไปกับน้ำเค็มจนดำลึกไปถึงไหนแล้วก็ไม่ทราบ จึงเหลือแค่ตงนั่วหลิวที่ต้องรับมือกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นลำพัง

ร่างบางหันขวับไปมองทางต้นเสียงด้วยความตกใจ

เขาคิดว่าซวยแล้ว คงมีมังกรสักตัวผ่านมาทางนี้

ไม่รู้ว่าการที่ตนกับบ่าวออกมานั่งเล่นน้ำโดยไม่ขออนุญาตเช่นนี้จะโดนตำหนิเอาหรือไม่

ทว่าพอหันกลับมาแล้ว คิ้วเรียวพลันเลิกขึ้นอย่างประหลาดใจ

ก็คนที่ยืนอยู่ตรงหน้านี้ ดูอย่างไรก็ไม่น่าใช่มังกร

พวกมังกรน่ะจะมีร่างมนุษย์ที่สูงใหญ่กำยำกว่าคนทั่วไปอย่างเห็นได้ชัด แต่คนที่กำลังเดินเข้ามาหาตงนั่วหลิวนี้กลับมาเรือนร่างบอบบาง ซ้ำยังสวมใส่ชุดที่ตัดจากผ้าเนื้อบางทบกันหลายชั้น ดูแล้วฉุยฉายงดงามมากๆ

ไหนจะเรือนผมสีดำขลับที่ตัดกับดวงตาสีแดงก่ำนั่นอีก

นี่มันลักษณะจำเพาะของเผ่าหงส์ไฟนี่นา

“ท่านคือ...” ตงนั่วหลิวหดหางกลับขึ้นมาบนบก ทำท่าจะลุกขึ้นมาทำความเคารพอีกฝ่าย แต่คนผู้นั้นกลับยกมือห้ามเอาไว้

“เรียกข้าว่าเฟยจูก็ได้” เจ้าของเรือนร่างยั่วยวนทอดกายนั่งลงข้างๆ ตงนั่วหลิว ก่อนจะเอื้อมฝ่ามือเรียวสวยมาลูบหางเงือกด้วยความสนอกสนใจ

“ท่านชอบหางของเงือกงั้นหรือ” ตงนั่วหลิวกล่าวอย่างมึนงง

เพราะเขาไม่เคยถูกใครลูบหางด้วยแววตาวาววับเช่นนี้มาก่อน

คนผู้นั้นหัวเราะคิกคักก่อนตอบว่า “ก็ข้าว่ายน้ำไม่ได้นี่”

ตงนั่วหลิวเองคองุนงง อีกฝ่ายจึงเอ่ยขยายความต่อว่า

“ข้าเป็นองค์ชายจากเผ่าหงส์ไฟน่ะ เจ้าน่าจะรู้นะว่าพวกเราบินได้แต่ว่ายน้ำไม่เป็น” เฟยจูเอ่ยพลางส่งรอยยิ้มชวนใจสั่นมาให้ตงนั่วหลิว

เงือกน้อยหน้าแดงแล้วหน้าแดงอีก เนื่องจากไม่คาดฝันว่าจะถูกวิหคไฟทำให้ใจสั่นได้พระราชวังมังกรเช่นนี้ ตงนั่วหลิวจึงอ้ำอึ้งทำตัวไม่ถูก ท่าทางของตงนั่วหลิวยามนี้ช่างน่ารักเสียจนคนอายุมากกว่าอดเอื้อมมือมาลูบหัวลูบหางไม่ได้

“เจ้าช่างน่าเอ็นดูเหลือเกิน เด็กน้อยชิงเทียนช่างโชคดีนักแต่ได้แต่งกับเจ้า” เฟยจูเอานิ้วมาจิ้มแก้มของตงนั่วหลิวเล่นพลางแลบลิ้นเลียริมฝีปาก

ตงนั่วหลิวรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ เกรงว่าหากสนทนากับคนผู้นี้อีกเกินครึ่งประโยคตนคงถูกกินเต้าหู้[1]จนหมดจานแน่ๆ

“เอาไว้พวกเราค่อยเจอกันอีกทีหลังเจ้าแต่งงานเสร็จแล้วก็แล้วกันนะ” วิหคไฟผู้สง่างามหยัดกายลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินกรุยกรายจากไปอย่างเฉิดฉาย

ตงนั่วหลิวมองตามแผ่นหลังบางไปก่อนในใจจะเกิดคำถามหนึ่งขึ้น

“หงส์ไฟมาทำอะไรในแดนมังกรกันนะ...”

จะว่ามาแต่งงานเพราะมีเรื่องต้องเกาะหน้าแข้งพี่ใหญ่อย่างเผ่ามังกรก็ไม่น่าจะใช่ เพราะพวกหงส์ไฟนั้นเป็นเผ่าที่แข็งแกร่งรองลงมาจากเผ่ามังกรเพียงขั้นเดียวเท่านั้น ไม่น่าสิ้นไร้ไม้ตอกขนาดต้องส่งลูกหลานของเผ่ามาเป็นเครื่องผลิตทายาทให้เผ่ามังกรแม้แต่น้อย

เรื่องนี้จะให้ถามกับเจ้าตัวตรงๆ ก็กระไรอยู่ สุดท้ายตงนั่วหลิวเลยได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจ

จวบจนกระทั่งวันเวลาล่วงเลยไป

ฤกษ์ยามเข้าพิธีมงคลมาถึง

ในที่สุดก็มีองครักษ์ในวังนำชุดแต่งงานมาให้ตงนั่วหลิว

ร่างบางรู้สึกโล่งอก เพราะอย่างน้อยพวกมังกรก็ยังจัดงานแต่งงานให้ตนถูกต้องตามหลัก ไม่ใช่มาถึงก็ลากเข้าห้องหอเลย 

ร่างบางต้องสวมชุดสีแดงเพลิง ยามมองตัวเองในกระจกจึงรู้สึกไม่คุ้นตาอยู่บ้าง

“ไม่เข้าเลยขอรับ” ขนาดเสี่ยวเฉิงที่ขยันยกยอปอปั้นเจ้านายยังออกปาก

“นั่นสินะ...” ตงนั่วหลิวหัวเราะเหอะๆ ก่อนจะรีบหยิบผ้ามาคลุมหน้า

อย่างไรเผ่าเงือกก็เหมาะกับสีฟ้าหรือขาวมากกว่าจริงๆ นั่นแหละ

ใครจะไปใส่ชุดสีแดงขึ้นเหมือนเผ่าหงส์ไฟกันล่ะ

คิดไปคิดมาก็คิดถึงเฟยจูที่เจอกันแค่ครั้งนั้นเพียงครั้งเดียว ตงนั่วหลิวคิดว่าหงส์ไฟตนนั้นช่างงดงามและเหมาะสมกับแดนมังกรแห่งนี้เสียเหลือเกิน แตกต่างจากเงือกอย่างตนที่ดูอยู่ผิดที่ผิดทางไปหมด

 

มังกรเป็นเค้กคับๆ ส่วนหงส์ไฟเป็นพี่สะใภ้ๆ 

ปล. มาลงแก้มือ ขออภัยที่ตอนเมื่อวานมันสั้นไปนะคะ


 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.803K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

775 ความคิดเห็น

  1. #694 ChompunutEksuk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2563 / 22:27
    เอ็นดูน้องงงงมากกก
    #694
    0
  2. #546 poopo555 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 17:28
    พี่สะใภ้เริ่ดอยู่เด้อออ
    #546
    0
  3. #475 ployyy567 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 07:08
    พี่สะใภ้ปังมาก
    #475
    0
  4. #405 Mist-cyj (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 01:55
    อยากรู้ว่าทำไมไม่เเต่เข้าหงษ์ไฟแทนคะ อันนี้เราสงสัยเฉยๆ หรือมีอธิบายเเล้วแต่เราอ่านไม่ละเอียดอ่า
    #405
    2
    • #405-1 kantidaautama(จากตอนที่ 5)
      30 สิงหาคม 2563 / 07:58
      อาจเพราะมังกรแข็งแกร่งกว่ามั้งคะ เลยเลือกมังกรแทน
      #405-1
    • #405-2 0616282503(จากตอนที่ 5)
      7 กันยายน 2563 / 23:42
      ก็พระเอกเป็นมังกรไง ก็แต่งเข้ามังกรสิ
      #405-2
  5. #338 BiimBybenchita (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 19:19

    พี่สะใภ้ต้องปกป้องน้องได้แน่ๆๆ
    #338
    0
  6. #296 -gem- (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 20:41
    พี่สะใภ้ควีนจังค่ะะะ ง่อวววว
    #296
    0
  7. #213 -Bameverthing- (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 01:20
    รอดูคนเป็นเค้ก555555
    #213
    0
  8. #212 -Bameverthing- (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 01:20
    รอดูคนเป็นเค้ก555555
    #212
    0
  9. #190 GFMB (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 01:51
    งื้อออออออ น่ารักแท้55555 เอเนอร์จี้เล่าเรื่องสร้างความกลัวก็นะ....มีกันอยู่ 2 คน น้องงงลูก555555 พี่สะใภ้เหรอ!?

    กี๊ซซซซ!!! น่ารักกกกก
    #190
    0
  10. #167 Pinkaw (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2563 / 11:48
    น้อนนนน น่ารักมากเลยค่ะ อีานแล้วติดงอมแงมแถมภาษาก็สละสลวยน่าติดตามสุดดดดด
    #167
    0
  11. #105 littenoi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 02:08
    รอเลยย สนุกกก
    #105
    0
  12. #101 Tes_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 18:04
    ติดตามค่ะะ ชอบๆๆ
    #101
    0
  13. #100 No-3 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 13:57

    อย่าใจสั่นให้พี่สะใภ้สิน้องงงง555 สามียังไม่ออกเลยน่ออ

    #100
    0
  14. #98 cheesecake-14 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 13:14
    งื้ออ มาต่อไวๆนะค้าบบ กำลังสนุกเลย;-;
    #98
    0
  15. #97 Pitchamind (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 12:33
    น้อนนนน
    #97
    0
  16. #95 kty-music (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 23:17
    แงงงงง น้องงงงง น่ารักน่าเอ็นดูจังคับ ใครเห็นก็คงอยากปั้นเป็นก้อนแล้วเอาเข้าปากอะะ
    #95
    0
  17. #94 aommyl (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 20:31
    น้องงงงง
    #94
    0
  18. #91 re-rattamon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 15:40

    คิดแล้วว่าต้องเป็นพี่สะใภ้

    #91
    0
  19. #90 Sasi2546 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 14:03
    ใครใจร้ายกับน้องชั้นสาปให้หมดดดดด!!!
    #90
    0
  20. #87 qazwsxwdc (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 08:50

    งื้อรออยู่น้าาาาา ชอบมากก
    #87
    0
  21. #86 aonapipan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 22:46
    รออยู่น่าาาาาา♥️♥️♥️♥️
    #86
    0
  22. #85 Littlemar (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 20:18
    เรื่องที่พ่อของยัยน้องได้ยินมาน่าจะเป็นเรื่องนานมาแล้วรึเปล่า?
    #85
    0
  23. #84 suwarin-gluyhom (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 20:06
    รอเลยยยยย น่ารักมากก
    #84
    0
  24. #83 nongpreaw (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 17:22
    รออ่านค่าาาา พระเอกอย่าใจร้ายนะ พรีสส
    #83
    0
  25. #81 hh-forever (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 14:01
    พระเอกค่าตัวแพงมากเลย ยังไม่เจอสักที ฮึ่ย
    #81
    0