ท่านมังกร! ช่วยเผ่าของข้าด้วย (สำนักพิมพ์พันแสง)

ตอนที่ 14 : บทที่ ๑๐

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,175
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,145 ครั้ง
    28 ส.ค. 63

บทที่ ๑๐

 

 

เนื่องจากหลงชิงเทียนแช่น้ำอยู่นานมาก นานจนตงนั่วหลิวสร่างเมาแล้ว

เจ้าเงือกโฉมงามผุดลุกขึ้นจากเตียงและเดินวนไปวนมารอบๆ ห้อง ขณะนี้ในหัวของตงนั่วหลิวมีความคิดแตกออกเป็นสองสาย

หนึ่งคืออยากให้หลงชิงเทียนกลับมาเร็วๆ จะได้เริ่มกระบวนการผลิตลูกกัน

สองคือไม่อยากให้หลงชิงเทียนกลับมาเลย ตอนนี้เขายังเตรียมใจทำเรื่องวาบหวามกับสามีไม่ได้

เมื่อจิตใจฟุ้งซ่านเช่นนี้ ฤทธิ์ของสุราที่ดื่มเข้าไปเพียงแค่อึกสองอึกจึงมลายหายไปสิ้น ร่างบางเดินวนเวียนเป็นหนูติดจั่น ก่อนที่สายตาคู่งามจะเหลือบไปเห็นตำราเล่มหนึ่งซึ่งวางไว้ใต้กล่องไม้ที่หลงชิงเทียนนำมา

ตงนั่วหลิวเดินเข้าไปดูว่าตำรานั้นมีเนื้อความเกี่ยวกับอะไร

เพราะก่อนหน้านี้หลงชิงเทียนพูดว่าเขาไปศึกษามาว่านิยามของคำว่า ‘งอน’ คืออะไร ตงนั่วหลิวจึงคิดว่านี่อาจเป็นตำราว่าด้วยกลวิธีง้อภรรยาที่หลง ชิงเทียนไปหยิบยืมมาจากหอตำรา

ทว่าตงนั่วหลิวกลับคิดผิด

‘ผนึกฟ้าดินไร้ลักษณ์’

คิ้วเรียวสวยกดเข้าหากัน

ถ้าจำไม่ผิดดูเหมือนผนึกฟ้าดินไร้ลักษณ์คือชื่อวิชาที่ใช้ผนึกปีศาจเหนียนเมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อน

“ทำไมพี่ชิงเทียนถึงได้ศึกษาวิชานี้ล่ะ?”

แอ๊ด

ประตูห้องถูกเปิดออกพอดี ผู้ที่เข้ามาใหม่ทอดสายตามองตงนั่วหลิวที่แอบอ่านตำราของชาวบ้านเขาเล่นด้วยใบหน้าอ่านยาก ตงนั่วหลิวกลัวจะโดนตำหนิจึงกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปคว้าชายเสื้อของอีกฝ่าย

“ข้าขอโทษที่แอบอ่านหนังสือของท่านโดยไม่ได้ขออนุญาต”

“ไม่เป็นไร” หลงชิงเทียนรับคำเสียงทุ้ม

มังกรหนุ่มตัดสินใจเดินไปหยิบตำราเล่มดังกล่าวและเดินกลับมาหาตง นั่วหลิว พร้อมเอ่ยว่า “ข้าไม่อยากพาลูกน้องไปตายเพียงเพราะต้องการมีลูกกับเจ้า”

“อา...”

ตงนั่วหลิวดวงตาเห็นธรรม

ในที่สุดเจ้าเงือกน้อยก็เข้าใจแล้วว่าทำไมหลายวันมานี้หลงชิงเทียนถึงได้หนีหน้าตน ที่แท้ไม่ใช่เพราะเขาขี้อายเอามากๆ แต่เป็นเพราะเขาคำนึงถึงชีวิตของทหารใต้บังคับบัญชาด้วย

เรื่องนี้เป็นเรื่องละเอียดอ่อน

หลงชิงเทียนไม่อยากให้ลูกน้องตนเองตาย

ตงนั่วหลิวเองก็ไม่อยากให้ชาวเมืองบาดาลตายเช่นกัน

หากให้ต่างฝ่ายต่างงัดเหตุผลขึ้นมาโต้เถียงกันละก็ เกรงว่าจะไม่มีฝ่ายไหนถูกทั้งหมด และไม่มีฝ่ายไหนที่ผิดทั้งหมด

ตงนั่วหลิวที่พอมีมันสมองอยู่บ้างยกมือขึ้นมาตีหน้าผากตนเองอย่าง กลัดกลุ้ม ไม่คิดเลยว่าชีวิตแต่งงานของตนจะเต็มไปด้วยเงื่อนตายที่ไม่อาจคลายปมได้เต็มไปหมดเช่นนี้

หลงชิงเทียนมองสีหน้าของตงนั่วหลิวแล้วก็เอื้อมมือไปลูบเส้นผมสีทรายอ่อนนุ่มอย่างเบามือ

“ข้าอยากจะหาทางสังหารเหนียนก่อนที่ผนึกจะสลาย”

“แต่ผนึกที่ใช้พันธนาการเหนียนเอาไว้คือ ฟ้าดินไร้ลักษณ์ ร่างกายของเหนียนไม่ได้มีรูปลักษณ์ให้พวกเราจับต้องได้ เหนียนในยามนี้กลืนกินเป็น หนึ่งเดียวกับฟ้าดิน ต้องรอจนกว่าผนึกสลาย ร่างกายของเหนียนจึงจะปรากฏ” ตงนั่วหลิวแย้งด้วยใบหน้าเครียดขรึม

เรื่องนี้ไม่ใช่หลงชิงเทียนไม่รู้ เขารู้ ถึงได้พยายามศึกษาหาทาง

“แต่จุดที่ผนึกเหนียนเอาไว้ก็อยู่ใต้ท้องทะเลอยู่ดี ที่ที่มีปราณทมิฬของเหนียนเข้มข้นที่สุด ก็คือที่ที่ร่างกายไร้ลักษณ์ของเหนียนกำลังหล่อหลอมรวมกันเพื่อกำเนิดใหม่ หากเราไปที่นั่นอาจจะหาทางสลายการหลอมร่างของเหนียนได้” หลงชิงเทียนว่าพลางเดินจูงมือของตงนั่วหลิวไปนั่งบนเตียง

ถ้อยคำของมังกรหนุ่มทำให้ใจดวงน้อยของตงนั่วหลิวสั่นไหว

คนผู้นี้ใจดี

เขาไม่คิดจะฉีกสัญญาโดยการไม่ทำให้ตงนั่วหลิวท้องดื้อๆ

และเขาก็ไม่คิดจะส่งลูกน้องไปตายด้วยเหตุผลส่วนตัว

หลงชิงเทียนกำลังหาทางปราบเหนียนด้วยกำลังของตนเอง

“ท่านอ่อนโยนจนข้าอยากจะร้องไห้” ตงนั่วหลิวยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาของตนเอง ร่างบางเอนกายไปซบกับลาดไหล่กว้าง

บัดนี้ทั้งสองคนนั่งอยู่บนเตียงด้วยกัน

หลงชิงเทียนคิดโล่งใจที่ตงนั่วหลิวยอมรับวิธีการของตน ในขณะที่ตง นั่วหลิวนั้นได้ถูกหลุมลึกไร้ก้นบึ้งกระชากให้ร่วงหล่นลงไปแล้ว

และหลุมที่ว่าก็คือหลุมรัก

กับสามีที่มีมุมน่าเอ็นดู มุมที่พึ่งพาได้ และมุมที่อ่อนโยนใส่ใจคนนี้ เงือกโง่งมอย่างตงนั่วหลิวจะต้านทานไหวได้อย่างไร

“บิดาของข้าส่งคนเข้าไปสำรวจจุดศูนย์กลางของปราณทมิฬหลายครั้งแล้ว น่าเสียดายที่เผ่าเงือกอย่างพวกเราด้อยความสามารถ จึงไม่สามารถหาทางขัดขวางการหลอมรวมร่างของเหนียนได้”

ปัญหาใหญ่อีกข้อหนึ่งก็คือจุดหลอมรวมปราณของเหนียนคือใต้ทะเล

และเผ่าที่หายใจใต้น้ำได้ก็มีอยู่แค่หยิบมือเดียว

และที่เด่นๆ ในนั้นก็คือเผ่าเงือก ซึ่งลองสำรวจก้นทะเลบริเวณนั้นหลายรอบแล้วก็อับจนหนทาง

“ได้ยินว่าเผ่าเงือกมีวิธีทำให้คู่สมรสจากต่างเผ่าอาศัยอยู่ใต้น้ำได้ในระยะเวลาหนึ่ง ไม่แน่ใจว่าเจ้ารู้หรือไม่ว่าวิธีการนั้นต้องทำอย่างไร” หลงชิงเทียนที่ตั้งใจจะลงไปสำรวจใต้ทะเลด้วยตนเองเปรยถาม

ใบหน้าของตงนั่วหลิวร้อนวูบวาบ

“วิธีการนั้นง่ายดายมาก มันคือสิ่งที่คู่สมรสทุกคู่ทำกันเป็นปกติ หากแต่คู่ของพวกเรายังไม่เคยทำ”

ตงนั่วหลิวพูดจาอ้อมค้อมด้วยใบหน้าแดงซ่าน ทว่าก็ชัดเจนพอจะทำให้คนฟังเข้าใจ

“งะ งั้นหรือ...” อย่างไรนิสัยขี้อายของมังกรก็แก้ไม่หาย หลงชิงเทียนที่ไม่คาดฝันว่าวิธีทำให้สามารถอาศัยอยู่ใต้น้ำเป็นเวลานานมันจะเป็นวิธีนี้

มังกรหนุ่มอึกอัก ในขณะที่ตงนั่วหลิวอธิบายเสริมเสียงแผ่ว

“ร่วมราตรีกันนานเท่าไหร่ ระยะเวลาที่ท่านจะอยู่ใต้น้ำได้ก็จะมากกว่านั้นสามเท่า” พูดง่ายๆ ก็คือหากมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกันหนึ่งชั่วยาม หลงชิงเทียนก็จะอยู่ ใต้น้ำได้สามชั่วยามนั่นเอง

“ต้องทำรวดเดียวเลยหรือ”

“สะสมได้” ตงนั่วหลิวยิ่งพูดยิ่งเสียงแผ่วลง

ใบหน้างามแดงระเรื่อ หัวที่เอนพิงไหล่ของหลงชิงเทียนอยู่ก็ปล่อยค้างไว้เช่นนั้นเพราะตัวแข็งจนไม่กล้าขยับ

“ท่านคิดว่าต้องใช้เวลาสำรวจนานเพียงใดหรือ”

“อย่างต่ำก็สามวัน แต่ถ้าจะเอาให้แน่นอนก็คงเก้าวัน”

หลงชิงเทียนต้องอยู่ใต้น้ำเก้าวัน นั่นหมายความว่าพวกเขาต้องร่วมราตรีกันสามวัน

“สามวันเท่ากับสามสิบหกชั่วยาม ข้าจะให้เสี่ยวเฉิงลงไปส่งข่าวยังเมืองบาดาลก่อน ระหว่างนั้นพวกเราค่อยๆ มาทำเรื่องบนเตียงสะสมไปวันละหนึ่งถึงสองชั่วยามดีหรือไม่” ตงนั่วหลิวหน้าแดงแล้วหน้าแดงอีก

เจ้าเงือกน้อยโฉมงามเพิ่งจะตกหลุมรักสามีเมื่อสักครู่นี้เอง บัดนี้ต้องมานั่งตกลงกันเรื่องบนเตียงเสียแล้ว จะไม่ให้เขินอย่างไรไหว

และขนาดตงนั่วหลิวยังเขินจนแทบมุดน้ำหนีเช่นนี้ หลงชิงเทียนจะเหลืออะไร

“อา อืม”

มังกรหนุ่มรับคำอยู่ครึ่งค่อนวันก็ไม่มีทีท่าว่าจะขยับตัว

ต่างคนต่างนั่งหลังตรงกันอยู่เช่นนั้นด้วยใจที่เต้นแรงจนได้ยินเสียงของอีกฝ่ายอย่างชัดเจน

“เช่นนั้นข้าจะเริ่มแล้วนะ” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น

ตงนั่วหลิวสะดุ้งน้อยๆ ก่อนพยักหน้างึมงำ “อืม”

“...”

“...”

แต่หลังจากเอ่ยคำนั้นออกมาหลงชิงเทียนก็ยังนั่งอยู่ท่าเดิม ตงนั่วหลิวนั้นประหม่าจนเมื่อยคอไปหมดแล้ว

“เช่นนั้นข้าจะเริ่มเลยนะ”

“อื้อ!”

ขณะที่เจ้าเงือกน้อยตะโกนว่า ‘เริ่มสักทีเถอะ!’ ในใจนั้นเอง มังกรหนุ่มก็หันมาอุ้มร่างบางให้นอนราบลงบนเตียงเอาหัวหนุนหมอนดีๆ

หลงชิงเทียนปีนตามขึ้นมาคร่อมคนงามเอาไว้

ทั้งสองคนจ้องตากัน เนื่องจากยังไม่ได้ดับเทียนต่างฝ่ายจึงเห็นใบหน้าของอีกคนอย่างชัดเจนว่ามันแดงก่ำขนาดไหน

“อะ คือว่า...” ตงนั่วหลิวขยับตัวอย่างเก้ๆ กังๆ ไม่รู้ว่าควรวางมือไม้ไว้ตรงไหน

“เงียบ” หลงชิงเทียนดุเสียงเข้ม คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเล็กน้อย หากมองไม่ผิด ตงนั่วหลิวคิดว่าเมื่อสักครู่อีกฝ่ายกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ

เห็นท่าทางประหม่าไม่แพ้กันของหลงชิงเทียนแล้วตงนั่วหลิวก็ยิ่งลุกลี้ ลุกลนเข้าไปใหญ่ แต่ในที่สุดคนตัวโตกว่าก็ลงมือเสียที มังกรหนุ่มโน้มกายลงมาแนบจูบริมฝีปากบาง

รสจูบของหลงชิงเทียนเริ่มต้นจากแผ่วเบา เพียงแค่ริมฝีปากแตะกันตง นั่วหลิวก็รู้สึกรุ่มร้อนเหมือนโดนมังกรพ่นไฟใส่ และเจ้าเงือกน้อยก็ได้กลายร่างเป็นปลาเผาที่มอดไหม้ไปโดยสมบูรณ์เมื่อลิ้นสากค่อยๆ สอดแทรกเข้ามาข้างใน

ตงนั่วหลิวเผลอกลั้นใจโดยไม่รู้ตัวยามหลงชิงเทียนเริ่มขบเม้มกลีบปากบางจนเกิดเสียงน่าอาย

ฝ่ามือหนาบีบข้อมือของตงนั่วหลิวเบาๆ ในขณะที่ยังคงแลกจูบกันอย่างดูดดื่ม คาดว่าหลงชิงเทียนจะเตือนให้ตงนั่วหลิวสูดลมหายใจเข้าไปบ้าง แต่เจ้าปลากลับสะดุ้งราวกับโดนของร้อน

สุดท้ายหลงชิงเทียนก็ยอมผละออกมาพร้อมถามว่า

“หรือว่าเจ้าไม่อยากทำ” ขณะพูดมังกรหนุ่มไม่ได้สบตากับคนใต้ร่าง

เพราะยามนี้ใบหน้าที่เริ่มมีอารมณ์ของตงนั่วหลิวนั้นยั่วยวนเกินห้ามใจมากเกินไป เกรงว่าหากมองนานๆ มังกรบางตัวคงได้ระเบิดตัวเองตายไปก่อน

“ปะ เปล่า ข้าแค่ตื่นเต้น”

“ข้าก็ตื่นเต้น”

“ละ แล้ว ท่านจะเอ่อ... ใช้วิชาทำให้ข้าอุ้มท้องเลยไหม” การร่วมรักของเผ่ามังกรมีอยู่สองแบบ นั่นคือร่วมรักเพื่อความสุขสม กับร่วมรักเพื่อให้กำเนิดทายาท ซึ่งอย่างหลังจำเป็นต้องใช้วิชาพิเศษซึ่งเป็นความลับเฉพาะเผ่า

หลงชิงเทียนฟังแล้วก็ส่ายหน้าไปมา

“ครั้งแรกทำแบบนั้นไม่ไหวหรอก”

“หมายถึงข้าหรือ”

“ข้าด้วย” หลงชิงเทียนสารภาพตามตรง

หลังจากพักสนทนากันพอหอมปากหอมคอแล้ว มังกรหนุ่มก็เริ่มใช้มือทั้งสองข้างปลดเปลื้องอาภรณ์ของคนงามใต้ร่างออกทีละชิ้น ทุกครั้งที่เสื้อผ้าถูกถอดออกไป ทั้งคนถอดและคนโดนถอดก็จะหน้าแดงขึ้นเรื่อยๆ

“ได้ยินว่าเผ่าเงือกสามารถผลิตเมือกได้” หลงชิงเทียนจัดการถอดเสื้อผ้าของเงือกโฉมงามเรียบร้อยแล้ว ทว่าเขากลับละล้าละลังไม่รู้ว่าจะไปต่ออย่างไรดี

เมื่อได้ยินคำถามจากปากของมังกรหนุ่ม ตงนั่วหลิวก็ยกมือขึ้นมาปิดหน้า

เผ่าเงือกสามารถผลิตเมือกออกมาเคลือบผิวได้ก็จริง

แต่ว่า...

“ใครจะไปเคยผลิตเมือกในที่แบบนั้นกันเล่า!!” ตงนั่วหลิวเดาได้ว่าสามีอยากให้ตนผลิตเมือกตรงส่วนไหนของร่างกาย คนงามจึงตะโกนออกมาอย่างเหลืออด

หลงชิงเทียนรับคำในลำคอก่อนจะหันไปหาสิ่งอื่นมาใช้หล่อลื่นแทน

เผ่ามังกรไม่เคยขาดแคลนขี้ผึ้ง เพราะเผ่ามังกรนั้นถูกกำหนดให้แต่งงานกับปีศาจเผ่าอื่นที่เป็นเพศผู้เท่านั้น ในมือของหลงชิงเทียนมีกระปุกที่ทำจากโลหะอยู่หลายอัน

ดวงตาสีทองกวาดมองไปมา ท่าทางเหมือนกำลังเลือกว่าจะใช้กระปุกไหนดี

สุดท้ายหลงชิงเทียนก็เลือกหยิบออกมาอันหนึ่ง

“ขี้ผึ้งชนิดนี้มีสรรพคุณของสมุนไพรเซียน ใช้แล้วเจ้าจะสบายตัว ถึงแม้ว่าจะถูกข้าปล่อยข้างในเยอะแค่ไหนก็ตาม”

“เพ้ย! ทำไมจู่ๆ ถึงได้กล้าพูดเรื่องบัดสีพรรค์นี้ออกมากันเล่า!!” ตงนั่วหลิวโวยวายเสียงหลง เพราะไอ้ประโยคเมื่อครู่ของหลงชิงเทียนมันเกินต้านมากจริงๆ

“ขอโทษที” หลงชิงเทียนเองก็เพิ่งรู้ตัวว่าเมื่อครู่ตนเองพูดอะไรออกมา

ทั้งสองคนสบตากันเพียงชั่วพริบตา ก่อนจะรีบหันขวับไปมองผนัง มองโต๊ะตู้เตียง มองอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่หน้าของอีกคนหนึ่ง มีคำว่า ‘เขิน’ แปะอยู่กลางหน้าผากของคนทั้งคู่

 

แหะๆ เขินจัง /บิดตัวไปมา/

อีบุ๊กมีขายแล้วใน MEB >> คลิก <<

รูปเล่มพร้อมส่ง สั่งซื้อได้จาก >> เว็บไซต์สำนักพิมพ์พันแสง << หรือ >> ช็อปปี้ <<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.145K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

775 ความคิดเห็น

  1. #591 Angieunyarat (@Angieunyarat) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 17:02
    มีสะสมแต้มด้วย 555
    #591
    0
  2. #527 Burning Princess (@2527jutamat) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 กันยายน 2563 / 10:50
    คนอ่านก็เขิน><
    #527
    0
  3. #463 15.0_cMoNThis_ (@mirunikasoki) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 กันยายน 2563 / 02:57
    เขินกันอยู่นั่น5555
    #463
    0
  4. #462 J☆ (@Jannapa_1) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 08:29
    เอ็นดูมาก5555
    #462
    0
  5. #456 MarkBam2324 (@May2324) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 18:42
    เอ็นดูวววว
    #456
    0
  6. #455 น้อง อืดด ด (@boonboonjung) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 12:31
    ตัดได้ใจร้ายมากกกกกก
    #455
    0
  7. #454 sakura17 (@thelufy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 11:44
    เขินกันทั้งคู่อะ555
    #454
    0
  8. #451 laya Pattarawatin (@xoxo888) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 09:02
    จะรอดมั้ยน้อ
    #451
    0
  9. #445 Kronos-Hades (@Kronos-Hades) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 09:50
    ฉัน เป็น เขิน
    #445
    0
  10. #444 Taengkwa_is_a_Cucumber (@markbam022) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 00:04

    I want NC!!!
    #444
    0
  11. #442 kanokwan_kt (@kanokwan_kt) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 14:30
    อิพี่บทจะตรงก็พูดตรงเกิ๊นนนน 555555
    #442
    0
  12. #441 BiimBybenchita (@BiimBybenchita) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 10:59
    เขินนนน
    #441
    0
  13. #440 Littlemar (@Littlemar) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 07:57
    เขินเก่งจนนักอ่านเขินตามแล้วนะคะ
    #440
    0
  14. #439 Marshmelllo (@phooziil) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 06:40
    สั่งเล่มจากช็อปปี้รอมาสามวันแล้ว ฮืออออ อยากอ่าน
    #439
    0
  15. #438 KiRasaKR (@KiRasaKR) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 02:20
    เอ็นดูเด็กๆฮืออออ เขินกันน่ารักจังเลยค่ะ
    #438
    0
  16. #437 T????ttt (@TranTIti) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 22:29
    งืออออ รอรอรอรอค่าาาาา
    #437
    0
  17. #436 Melovemind (@Melovemind) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 22:14
    55555โอ้ยยยยตลกน้อง แงงเขินกันทั้งคู่เลยย
    #436
    0
  18. #435 Musumeji (@wanathida) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 21:48
    งู้ยยยยยยยย เอ็นดูวววว ขอสมัครเป็นแม่เลย5555555
    #435
    0
  19. #434 Love story (@earn1268) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 20:39
    ซึนอะ น่ารัก
    #434
    0
  20. #433 moshimoshiiiii (@moshimoshiiiii) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 20:36
    น่ารักอ่ะ55555 เอ็นดูทั้งสองมาก
    #433
    0
  21. #432 imhq_ (@mhpinna) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 19:43
    เอ็นดูทั้งคู่เลยอะ555555555
    #432
    0
  22. #431 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 19:43
    รอค่ะๆ
    #431
    0
  23. #430 phloy0807740807 (@phloy0807740807) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 18:39

    น่ารักกกกกกกกกจริงๆๆ5555
    #430
    0
  24. #429 Pantakarn Promlok (@pantakarnpromlok) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 18:15
    คู่นี้น่ารักอะ555555555555555555555
    #429
    0
  25. #428 orawansuwimon (@orawansuwimon) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 17:38
    55555555555555555555 จะรอดไหมอ่า เอ็นดู
    #428
    0