ท่านมังกร! ช่วยเผ่าของข้าด้วย (สำนักพิมพ์พันแสง)

ตอนที่ 11 : บทที่ ๗

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,969
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,583 ครั้ง
    18 ส.ค. 63

บทที่ ๗

 

 

“เรื่องทั้งหมดก็เป็นเช่นนี้แหละ” ตงนั่วหลิวกล่าวด้วยน้ำเสียงกลัดกลุ้ม

หลังจากเมื่อคืนนี้กระโจนเข้าใส่จนถูกสามีผลักกระเด็นออกมา ตงนั่วหลิวก็สูญเสียความมั่นใจในตัวเองไปจนหมดสิ้นแล้ว เจ้าเงือกน้อยหอบเอาความทุกข์ใจของตนเองมายังวังหลวง

ที่พึ่งสุดท้าย

ไม่สิ ที่พึ่งเดียวที่ตงนั่วหลิวมีก็คือเฟยจู

หงส์ไฟผู้งดงามพยายามกลั้นหัวเราะอย่างสุดความสามารถ แต่หลังจากฟังเรื่องราวของตงนั่วหลิวแล้ว มีใครบ้างที่จะไม่หลุดขำออกมา

“พวกเจ้าทั้งสองคนช่างน่าเอ็นดูเสียจริง ฮ่ะๆๆๆ” เฟยจูหัวเราะคิกคัก

“ข้าพยายามเต็มที่แล้ว หลงชิงเทียนต่างหากที่ผิด เขาตกใจกับเรื่องพรรค์นี้ง่ายเกินไป มีอย่างที่ไหนแค่โดนภรรยากระโจนเข้าใส่หน่อยเดียวถึงกับต้องกางปีกบินหนีฝุ่นตลบ!” ตงนั่วหลิวเคาะโต๊ะดังพั่บๆ

ขณะนี้ทั้งสองคนกำลังนั่งจิบชาสนทนากันอยู่ในอุทยานหลวง

เนื่องจากเผ่ามังกรมีประชากรแค่ราวๆ แปดร้อยกว่าตน หน้าที่รับใช้จิปาถะอย่างนางกำนัลจึงตกเป็นของเผ่าอื่น ข้ารับใช้ที่ยืนอยู่ด้านนอกศาลาชมสวนแห่งนี้เป็นปีศาจสายพันธุ์นก 

ดูเหมือนข้ารับใช้เหล่านี้จะไม่ใช่หงส์ไฟ แต่เป็นปีศาจนกระดับล่างที่พบเห็นได้อย่างดาษดื่นเท่านั้น แต่ละคนจึงยืนประสานมืออย่างสงบเสงี่ยมเจียมตัว ไม่มีใครกล้าแสดงสีหน้าขบขันยามได้ยินตงนั่วหลิวเล่าเรื่องราว

“เด็กน้อย เรื่องเมื่อคืนเป็นความผิดของเจ้าที่ไม่รู้จักยั่วยวนอย่างมีศิลปะ เล่นพุ่งเข้าใส่อีกฝ่ายเหมือนกระทิงตกมันไล่ขวิดคนเช่นนั้นเป็นใครก็ต้องเผ่นหนี”  เฟยจูกล่าว

“นี่ไม่ใช่เวลามาตำหนิข้าอย่างสบายใจนะพี่เฟยจู หากปีศาจเหนียนหลุดจากพันธนาการแล้วละก็ ทุกชีวิตบนโลกนี้ล้วนได้รับความเดือดร้อนทั้งสิ้น ไม่เว้นแม้แต่เผ่าหงส์ไฟของท่าน” ตงนั่วหลิวรบเร้าให้อีกฝ่ายช่วยให้คำแนะนำตนอย่างจริงจังกว่านี้หน่อย

แต่เฟยจูกลับยักไหล่ราวกับเหนียนไม่ใช่เรื่องใหญ่

“ปีศาจเหนียนมีถิ่นกำเนิดอยู่ใต้น้ำ มันว่ายน้ำเก่งมาก เดินบนบกเชื่องช้า ส่วนบนฟ้ายิ่งไม่ใช่ที่สำหรับมันเข้าไปใหญ่”

“แล้ว?”

“ต่อให้เหนียนหลุดมาจริงปีศาจเผ่านกก็ไม่เดือดร้อนหรอก”

“...” ตงนั่วหลิวอ้าปากค้าง เขาลืมคิดถึงเรื่องนี้ไปเลย

เฟยจูเห็นเด็กน้อยทำตาโตก็ใจอ่อน จึงขยายความเสริมว่า

“ตามตำนานที่เจ้าได้ยินมา เป็นเผ่ากิเลนกับเผ่าจิ้งจอกที่ให้ความร่วมมือกับมนุษย์ในการผนึกเหนียนใช่หรือไม่”

“ใช่ๆ อ๊ะ...” ตงนั่วหลิวตาโตหนักกว่าเก่า เพราะฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าตามตำนานแล้วเผ่าหงส์ไฟเองก็ไม่ได้ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเช่นกัน

เพราะทุกคนมัวแต่ตำหนิเผ่ามังกรที่มีพลังแข็งแกร่งที่สุดแต่ไม่ยอมยื่นมือเข้ามาช่วย จึงเผลอมองข้ามเผ่าหงส์ไฟที่แข็งแกร่งรองจากเผ่ามังกรไปเสียสนิท

หงส์ไฟเองก็ไม่ได้ช่วยเหลือเรื่องเหนียนเช่นกัน

เป็นเพราะทั้งหงส์และมังกรต่างบินบนฟ้าและอาศัยอยู่ในที่สูง

แตกต่างจากกิเลนและจิ้งจอกที่อาศัยอยู่บนพื้นดิน

“บอกตามตรง ถึงจะเป็นหงส์ไฟกับมังกรฟ้า แต่การยกพลไปปราบเหนียนโดยไม่มีใครตายเลยนั้นเป็นไปไม่ได้ ในเมื่อไปช่วยแล้วต้องมีการพลีชีพเกิดขึ้น ขณะที่การเลือกอยู่เฉยๆ จะไม่มีใครในเผ่าต้องตายเลย เป็นเจ้า เจ้าจะเลือกทางไหน”

“...” ตงนั่วหลิวเองก็มีบิดาเป็นหัวหน้าเผ่าเช่นกัน

ถึงจะสมองทึบเพียงใดก็พอจะตัดสินใจได้

ในฐานะหัวหน้าเผ่า ชีวิตของคนในเผ่าต้องมาก่อนชีวิตของคนนอกเผ่า

“เมื่อครั้งบรรพกาลหัวหน้าเผ่าของพวกเราจึงตัดสินใจไม่ไปช่วย คราวนี้สามีของข้าตัดสินใจช่วย โดยมีข้อแลกเปลี่ยนน้ำหนักเบาอย่างให้เจ้าอุ้มท้องให้หลงชิงเทียนก็นับว่าใจกว้างมากแล้ว เพราะต่อให้ไม่ใช่เจ้า หลงชิงเทียนแต่งงานกับปีศาจตนอื่นก็ได้ทายาทเหมือนกันถูกไหม หากเจ้าอยากให้เผ่ามังกรช่วยเจ้าจริงๆ เจ้าต้องแสดงความตั้งใจให้มากกว่านี้”

“...”

“เอาล่ะเด็กน้อย ไหนลองบอกข้าสิว่าเจ้ามายังแดนมังกรแห่งนี้เพื่ออะไร”

“เพื่อขอร้องให้เหล่ามังกรช่วยปกป้องเผ่าของข้า” ตงนั่วหลิวตอบเสียงเรียบ

“เช่นนั้นจงลืมความอับอายทิ้งไปเสีย งัดทุกอย่างที่มีออกมามัดใจสามีของเจ้าให้ได้” เฟยจูกล่าวสรุปพลางตบบ่าให้กำลังใจตงนั่วหลิวรัวๆ

ตงนั่วหลิวก็ถูกยุขึ้นง่ายดาย ร่างเล็กรู้สึกฮึกเหิมเอามากๆ

“ข้าจะชี้แนะวิธียั่วยวนให้มังกรขี้อายเกิดอารมณ์แก่เจ้าเอง พร้อมรับฟังหรือยัง” เฟยจูคลี่ยิ้มพราวเสน่ห์

“พร้อมแล้วขอรับ!!”

 

เวลาล่วงเลยไปสามวัน หลงชิงเทียนไม่ได้กลับมาที่ตำหนักชิงไห่ตามที่เฟยจูคาดการณ์เอาไว้ 

หลังจากได้รับการชี้แนะวิธีมัดใจมังกรหนุ่มน้อยขี้อายมาจากท่านปรมาจารย์เฟยจูเรียบร้อยแล้ว ตงนั่วหลิวก็เริ่มดำเนินการทันที แต่แผนการขั้นแรกนั้นออกจะยากอยู่บ้าง

เฟยจูบอกว่าหลงชิงเทียนคงอยู่ที่กองทัพ

สามีของตงนั่วหลิวผู้นี้มีตำแหน่งเป็นแม่ทัพของเผ่ามังกร

และในกองทัพก็ไม่ค่อยมีอาหารอร่อยๆ กิน ดังนั้นเฟยจูจึงบอกให้ตง     นั่วหลิวทำอาหารไปให้หลงชิงเทียน

แต่ติดปัญหาตรงที่ตงนั่วหลิวไม่เคยเข้าครัวมาก่อน

เขาเป็นคุณชายน้อยใช้ชีวิตสุขสบายอยู่ในวังบาดาลตั้งแต่เกิด ชั่วชีวิตไม่เคยเฉียดใกล้ห้องครัวมาก่อน บัดนี้ต้องทำอาหารให้อร่อยระดับมัดใจคนได้ ตง    นั่วหลิวจึงต้องฝึกฝนอย่างหนัก

“เป็นไงบ้าง” ตงนั่วหลิวถามด้วยน้ำเสียงลุ้นระทึก

เสี่ยวเฉิงซึ่งถูกบังคับให้เป็นเหยื่อทดลองรสชาติตักน้ำแกงเข้าปากอย่างเสียมิได้ จากนั้นก็เอ่ยออกมาสองพยางค์สั้นๆ ว่า

“ห่วยแตก”

“นั่นสินะ...” ตงนั่วหลิวคอตก

“นี่ก็ผ่านมาสามวันแล้วนะขอรับ ข้าว่าท่านไร้พรสวรรค์ในการทำอาหารอย่างสิ้นเชิงเลย ไม่สู้หาทางอื่นดูบ้างดีไหมขอรับ” ใช่ว่าหลังร่วมรักกันแล้วตง      นั่วหลิวจะตั้งท้องเลยเสียหน่อย

เสี่ยวเฉิงเคยฟังจากปากของเฟยจูว่าวิธีทำให้ผู้ชายตั้งท้องของเผ่ามังกรนั้นยุ่งยากไม่เบา จึงต้องใช้เวลาและความพยายามมากพอดู แต่ทางตงนั่วหลิวไม่มีเวลาเหลือเฟือขนาดนั้น เหนียนจะหลุดออกมาเมื่อไหร่ก็ขึ้นอยู่กับเวลาแล้ว

“ข้าคิดว่าจะลองทำอะไรที่มันง่ายๆ สักอย่างหนึ่งดู หากไม่ไหวจริงๆ ค่อยเปลี่ยนไปใช้แผนสองก็แล้วกันนะ” ตงนั่วหลิวเม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรง

เจ้าตัวเริ่มนวดแป้งใหม่อีกครั้ง

เนื่องจากเผ่าเงือกอาศัยอยู่ใต้น้ำ วิธีการปรุงอาหารจึงแตกต่างจากบนบก ตงนั่วหลิวไม่ได้ไร้พรสวรรค์ขนาดนั้น แต่การใช้เครื่องครัวที่ไม่คุ้นเคยปรุงวัตถุดิบไม่คุ้นตามันเป็นเรื่องยากมากจริงๆ

กระทั่งเวลาผ่านไปอีกหนึ่งวัน 

“เป็นเช่นไรบ้าง” ตงนั่วหลิวที่พยายามทำตามสูตรอาหารอย่างง่ายถามด้วยน้ำเสียงหวาดหวั่น

เสี่ยวเฉิงคีบเส้นเข้าปาก เคี้ยวแก้มตุ่ยสักพักค่อยพยักหน้าเบาๆ

“พอใช้ได้ขอรับ” 

“ไชโย!” ตงนั่วหลิวชูมือขึ้นฟ้า ร้องตะโกนออกมาด้วยความดีใจ “เช่นนั้นพวกเรารีบเดินทางไปยังกองทัพกันเถิด!” ว่าแล้วก็เก็บของและเดินออกจากห้องครัวไปด้วยความลิงโลด

ตงนั่วหลิวไม่ลืมที่จะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนจะมารวมตัวกับเสี่ยวเฉิงที่หน้าประตูตำหนัก

บนหลังของเสี่ยวเฉิงแบกหีบไม้ขนาดประมาณหนึ่งศอกเอาไว้ เจ้าเด็กน้อยบ่นกระปอดกระแปดว่าไม่อยากแบกของหนักและเดินเท้าไกลๆ ตงนั่วหลิวจนปัญญาจะช่วย

คนงามช่วยเสี่ยวเฉิงแบกสัมภาระบนหลังได้ แต่จะให้อุ้มเสี่ยวเฉิงเดินเท้าไปถึงกองทัพก็ไม่ไหวเหมือนกัน

“วันนี้ใบหน้าของข้าเป็นอย่างไรบ้าง”

“โง่งมเหมือนเคยขอรับ”

“เพ้ย! เจ้าหลานเต่านี่ พูดจาให้มันดีๆ หน่อยสิ”

“งามขอรับ งามล่มเมือง งามแท้แลตะลึงเลยขอรับ” เสี่ยวเฉิงก้มหัวหลบฝ่ามือพิฆาตก่อนจะพูดแก้ตัวพัลวัน

“ไม่งามเป็นพิเศษเลยหรือ ข้าอุตส่าห์บำรุงผิวหน้าก่อนนอนแล้วเชียวนะ” ตงนั่วหลิวได้กระปุกสมุนไพรบำรุงผิวมาจากเฟยจูหลายกระปุก ทุกวันนี้เขาต้องพอกหน้าจนหนาเตอะก่อนนอนเสมอ

ทางด้านเสี่ยวเฉิงก็อับจนคำพูด

เด็กน้อยค่อนแคะในใจว่าแค่บำรุงผิวสองสามวันมันจะเห็นผลเร็วปานนั้นได้อย่างไรกัน

 

“ข้าชักเข้าใจความรู้สึกของหมูที่เดินเข้าไปในดงหมาป่าแล้วขอรับ” เสี่ยวเฉิงพูดไปพลางสั่นเป็นเจ้าเข้าไปพลาง เจ้าเด็กน้อยที่เก่งแต่กับตงนั่วหลิวลนลานคว้าชายเสื้อของเจ้านายเอาไว้

แต่ผู้เป็นนายเองก็ใช่ว่าจะอาการดีไปกว่ากันสักเท่าไหร่

ร่างบางยืนตัวเกร็งอยู่เบื้องหน้าทหารร่างหนาจำนวนหลายสิบนาย

แม้เผ่ามังกรจะมีจำนวนประชากรน้อย แต่ทุกคนในเผ่าล้วนมีความ       น่ากลัวเป็นสิ่งเสริมบารมีด้วยกันทั้งสิ้น ขนาดในกองทัพที่มีจำนวนทหารแค่ไม่กี่ร้อยคนแห่งนี้ พอเดินเข้ามาแล้วกลับรู้สึกน่ากลัวจนขาสั่นระริก

“ขะ ข้ามาหาพี่ชิงเทียน” ตงนั่วหลิวเอากล่องข้าวในมือขึ้นมาปิดหน้า    ปิดตา

มังกรในร่างมนุษย์เพศชายทุกคนถลึงตาจ้องมายังสองนายบ่าว พวกเขาไม่มีใครยอมพูดอะไรออกมา เอาแต่ยืนกอดอกจ้องหน้ากันราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

น่ากลัวเป็นบ้า!

ตงนั่วหลิวรู้สึกอยากกลับบ้านสุดๆ 

แต่เพราะมีภาระหน้าที่อันยิ่งใหญ่อยู่ จะถอยตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด

“ใครก็ได้ช่วยนำทางให้ข้าทีสิ”

กริบ...

แต่เหล่ามังกรฉกรรจ์กลับไม่เห็นถึงความพยายามของตงนั่วหลิวสักนิด พวกเขาใช้สายตาของนักล่าจับจ้องลูกปลาน้อยทั้งสองตัวราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

“ขะ ข้าว่าอาหารกลางวันของพวกเขาต้องเป็นปลาเปรี้ยวหวานแน่นอนขอรับ ดูนั่น มังกรตนนั้นเงื้อดาบขึ้นมาเตรียมชำแหละเนื้อของพวกเราแล้วขอรับ” เสี่ยวเฉิงขยันบั่นทอนกำลังใจคนเก่งนัก

เจ้าเด็กน้อยกลัวจนร้องไห้กระซิกๆ ออกมา ในขณะที่ตงนั่วหลิวพยายามใจดีสู้เสือดูอีกสักตั้ง

“มะ มีใครจะพาข้าไปหาพี่ชิงเทียนไหม...” เสียงหวานแผ่วเบาลงทุกขณะ เพราะพวกพี่ชายมังกรทั้งหลายแผ่รังสีน่ากลัวออกมาไม่หยุดหย่อน

ถึงมังกรจะมีภาพลักษณ์ว่าต้องน่ากลัวก็เถอะ

แต่จะน่ากลัวก็ให้มันมีขอบเขตกันบ้าง!

คนเขากลัวจนจะปัสสาวะรดกางเกงแล้วเห็นไหม!?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.583K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

775 ความคิดเห็น

  1. #664 loocbomb (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2563 / 16:30

    พี่ชิงเทียนนน

    #664
    0
  2. #625 Lovely-bacon (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2563 / 19:41
    น้องงงง
    #625
    0
  3. #551 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 18:06
    สงสารเจ้าสองปลา 5555
    #551
    0
  4. #525 Burning Princess (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 22:37
    อย่าทำน้องกลัวววววว งื้ออออ
    #525
    0
  5. #512 zenandzun (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 15:14
    555 เอ็นดูนาย บ่าว คู่นี้จริงๆ
    #512
    0
  6. #494 thx.fornovle (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 12:26
    นี่เข้าใจเผ่ามังกรกับหงส์ไฟนะระหว่างคนในครอบครัวกับใครก็ไม่รู้ที่ไม่เคยเห็นหน้าไม่เคยรู้จักก็ต้องเลือกครอบครัวก่อนอ่ะ เผ่าเดียวกันเลยนะเว้ยยยยยยตายคือตายไม่เจอกันอีก
    #494
    0
  7. #450 sakura17 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 00:19
    หรือว่าไม่มีใครรู้ว่าชิงเทียนแต่งงานแล้ว
    #450
    0
  8. #443 abc17973 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 23:36
    เอาจริงมังกรกับหงส์ไฟ เห็นแก่ตัวมากๆๆ ต่อไปไม่เดือดร้อนก็จะเดือนร้อนแน่นอนถ้าสมมติว่าเผ่าอื่ยปราบไม่ได้แล้วตายไปหมด
    #443
    0
  9. #381 PP2545 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 01:38
    รออออออออออ
    #381
    0
  10. #380 KiRasaKR (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 00:50
    เป็นตะเอ็นดูค้าบบบบ
    #380
    0
  11. #379 b_bbexam (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 13:37
    ที่หน้าทะมึนอยู่คือไม่รู้ว่าควรทำยังไงแน่เลย55555555555
    #379
    0
  12. #375 Aisa-Mee (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 16:48
    5555ตะไหวรึป่าวน้า
    #375
    0
  13. #374 toey2468 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 11:45
    สงสาร5555
    #374
    0
  14. #373 monaligo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 08:35
    ชั้นเชื่ออะไรได้บ้างเนี่ย เหมือนมังกรจะไม่ใช่แบบที่น้องคิดเลยแฮะ -ที่นิ่งๆทะมึนๆไม่ใช่ไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับพระชายาดีงี้ แล้วที่ฮาคือ น้องคิดไปไกลมากอ่ะ555
    #373
    0
  15. #372 PuiPui--r (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 03:41
    ที่ยืนนิ่งหน้าทะมึนกันนี่คงไม่ใช่กำลังตะลึงคนงามกันใช่มั้ย
    #372
    0
  16. #371 ROS195 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 22:41
    อย่าแกล้งน้องงงง
    #371
    0
  17. #370 Sasi2546 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 21:40
    ตอนนี้ไม่กลัวมังกรแล้ว เอ็นดูแทน
    #370
    0
  18. #366 spygray (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 21:13
    สงสารยัยหนู5555
    #366
    0
  19. #365 supine.ty (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 20:05
    วงวาน แงงง555555555555
    #365
    0
  20. #364 Littlemar (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 18:06
    ต้องคิดอยู่ว่าควรตอบน้องว่าอะไรแน่ๆเลย 555555
    #364
    0
  21. #363 VanidaSTVNL (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 17:39
    เมื่อไรจะมีน้องสักกะทีนะ
    #363
    0
  22. #362 Muffin_Kun (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 17:17

    555555สงสารใครดีเนี่ย
    #362
    0
  23. #361 สาวน้อยโลลิ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 16:59

    -ต้าวววววน้อนนนนนนน
    #361
    0
  24. #360 tmamilk666 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 16:51
    อย่าปกงน้อนนนน
    #360
    1
    • #360-1 tmamilk666(จากตอนที่ 11)
      18 สิงหาคม 2563 / 16:52
      แกง ทำไมไม่มีแก้คำผิดวะ
      #360-1
  25. #359 MB1410 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 16:16
    น่าร้ากกก
    #359
    0