The First Demon King ปฐมบทเเห่งจอมมาร(ยังดองอยู่นะ)

ตอนที่ 6 : ปีศาจเเละการช่วยเหลือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    25 พ.ย. 61

     โอ้ว!!! พูดประโยคโคตรเท่ไปจนได้ ก็ไม่รู้ทำไมถึงพูดเเบบนั้นออกไปหรอกนะ เเต่พูดเเล้วมันฮึกเหิมสุดๆไปเลยเฟ้ย!!!
     "ตายซะเหอะไอ้ปีศาจ!!!"
     โอ้ คุณหน้าบากพุ่งเข้ามาเเล้วเเฮะ เร็วใช้ได้เลยฮะ ผมใช้มือรับดาบของคุณหน้าบากไว้เเล้วเตะเขาออกไป
     "อ๊ากกกกกกก"
     กระเด็นไปไกลเลยเเฮะ เเสดงว่ากำลังกายของผมถือว่าอยู่เหนือมนุษย์ทั่วไปสินะ
     "ใช่เเล้วครับ พอๆกลับผู้กล้าตอนเริ่มต้นครับ เเต่เวลาเติบโตสเตตัสของคุณจะเพิ่มเยอะกว่าที่ผู้กล้าเพิ่มครับ"
     เจ๋งไปเลยนี่ ถ้ามันไม่เเลกกับการที่มีผู้กล้า300คนล่ะนะ
     "ผมเป็นพระเจ้าที่เท่าเทียมเสมอครับ"
     ไอ้พระเจ้าตอเเหล...
     "ได้ยินนะครับ"
     ชิ
     "เลิกไร้สาระได้เเล้วครับ นักเวทเริ่มร่ายเวทเเล้วนะครับ"
     หือ จริงสิ 
     เห็นอย่างงี้เเต่สมัยก่อนผมก็เคยเป็นพวกติดเกมมาก่อนนะครับ ผมเลยรู้ว่าถ้าขัดขวางการ่ายเวทได้เวทมนตร์ก็จะยกเลิก ผมจึงพุ่งตัวเข้าไปหานักเวทเเล้วเอามือเเทงเข้าไปที่คอของเขาทันที เเบบนี้ก็น่าจะจุกคอไปซัก... 
        "ทะลุไปเลยนะครับ..."
      อืม ทะลุไปเลยล่ะ...
      มือของผมเเทงทะลุคอของคุณนักเวทไปเลยล่ะครับ ขอโทษครับ...
     "เเก!!! ไอ้สารเลว!!!"
     คุณนักดาบที่ถือดาบใหญ่เหวี่ยงดาบเข้าใส่ผม ผมอาศัยช่องว่างพุ่งไปหักเเขนของคุณนักดาบเเล้วเอาดาบของคุณนักดาบที่ตกลงพื้นขึ้นมาฟันเขาทันที ตายไปอีกหนึ่งเเล้วสินะ
     "ว๊ากกกกก ช่วยด้วย!!!"
     โอ๊ะ คุณนักดาบอีกคนกับคนอื่นๆเริ่มวิ่งออกไปเเล้วสิ
     "ปล่อยพวกเขาไปเถอะครับ"
     ทำไมล่ะ ผมยังไม่ทันได้ลองสกิลอะไรเลยเเท้ๆ
     "ถ้าปล่อยไปจะมีข่าวลือเกี่ยวกับคุณไงครับ เเถมถ้าคุณใช้สกิลมันจะกลายเป็นover killเเน่นอนครับ"
     เเค่ฆ่าไปสองคนเนี่ยคงไม่มีข่าวลือหรอกมั้ง
     "ก็ไม่รู้สินะครับ"
     ตอนนี้ผมไม่ได้รู้เลยว่าสองคนคนที่ผมฆ่าไปนั้นมีเลเวลถึง300ที่ถือว่าเป็นระดับสูงของมนุษย์ครับ
     ว่าเเต่พระเจ้า
     "ครับ" 
     ทำไมอยู่ตูถึงต่อสู้เป็นขึ้นมาละ เเถมยังไม่รู้สึกอะไรตอนฆ่าพวกนั้นด้วย
     "นั่นเพราะผมที่อยู่ในร่างคุณ ช่วยชี้นำให้คุณไงครับ เเถมผมดัดเเเปลงความรู้สึกผิดชอบชั่วดีในสมองคุณเล็กน้อยด้วยครับ"
     อย่ามายุ่งกับหัวตูเด้!!!
     "ไม่ละครับ เพราะถ้าคุณตายไป ผมต้องลำบากไปหาจอมมารคนใหม่อีกครับ ฮ่าฮ่าฮ่า"
     ไอ้ปีศาจ!!!
     "ผมเป็นพระเจ้าครับ เอาเถอะครับ รีบไปปลดปล่อยพวกปีศาจที่ถูกขังได้เเล้วครับ"
     เออๆ
     ผมเดินเข้าไปหาพวกชาวบ้านที่ถูกขังอยู่ในกรง เเววตาของพวกเขามองมาที่ผมด้วยความเคารพสุดๆไปเลยหล่ะ ผมเดินไปกระชากกรงขังจนประตูกระเด็นออกไป
     "ไม่เป็นไรเเล้วนะ"
     "ขอบคุณท่านมากจริงๆ"
     "ขอบคุณมากค่ะ"
     "ขอบคุณครับที่ช่วยพวกเรา"
     "พวกเขาขอบคุณผมเรื่อยๆเลยหล่ะ"
     "ท่านเป็นใครกัน"
     โอ้ กะเเล้วต้องถาม ผมเตรียมคำตอบไว้เเล้ว
     "ข้าคือจอมมาร ข้ามาเพื่อปลดปล่อยเผ่าพันธ์ของพวกเรา เเละนำเผ่าพันธ์ของพวกเราสู่ความรุ่งเรือง"

...............................................................................................................
เสร็จไปอีกหนึ่ง ตอนนี้โคตรสั้นเลยครับ เเบบว่าผมไม่เก่งพวกฉากต่อสู้อะ ตอนนี้เลยเป็นอะไรเเบบการเกริ่นนำครับ ตอนต่อไปไม่พรุ่งนี้ก็วันมะรืนครับ
     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

262 ความคิดเห็น

  1. #235 kookiooo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 22:56
    ลัทธิบูชาสินะ พระเอก: จงนำหนุ่มน้อยน่ารักหน้าหวานเอวบางร่างน้อยมาบูชายันต์ให้แก่ข้าทุกปีซะ!! โดยเฉพาะอายุต้องประมาญ13-14ขวบ!!!
    #235
    1
  2. #217 Mr.kongkang (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 12:26
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #217
    0
  3. #60 MojRiSad (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 00:42
    มาเพื่อปลดปล่อยเผ่าพันธุ์แหม ตอนแรกร้องจะสร้างฮาเรมอยู่อ่ะ
    #60
    1
  4. #19 aimidori (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 14:21
    สั้น ขออีกตอน
    #19
    1
    • #19-1 KamenZ(จากตอนที่ 6)
      9 เมษายน 2559 / 21:32
      เดี๋ยวพรุ่งนี้ลงให้นะครับ555
      #19-1
  5. #18 goinlove1 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 18:22
    ข้อหาสั้น เอามาอีกตอนเลย
    #18
    1
    • #18-1 KamenZ(จากตอนที่ 6)
      8 เมษายน 2559 / 18:42
      ไม่นานเกินรอครับ 5555
      #18-1