The First Demon King ปฐมบทเเห่งจอมมาร(ยังดองอยู่นะ)

ตอนที่ 4 : ปีศาจเเละการต่อสู้ครั้งเเรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,800
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 101 ครั้ง
    3 เม.ย. 59

     "งั้นก็ถ้ามีอะไรตะโกนเรียกผมดังๆนะครับ"
     ไม่มีทางเฟ้ย...
     .
     .
     .
     .
     .
    "พระเจ้าโว้ยยยยยยยยยย ช่วยตูด้วยยยยยยยยยย"
    ครับ ตอนนี้ผมกำลังหนีฝูงมอนเตอร์อยู่ครับ ถ้ามาตัวเดียวยังจัดการได้นะครับ เเต่จำนวนมันโคตรเยอะเลยครับ ประมาณร้อยตัวได้ จะให้ไล่อัดทีละตัวก็คงไม่ไหวละครับ เลยวิ่งหนีอยู่นี่ละครับ
     "ใช้เวทเป่าให้หมดก็ได้หนิครับ"
     "เอ็งยังไม่ได้สอนตู!!!"
     "อุฟ โทดครับลืมไป ฮ่าฮ่าฮ๋า เเต่พวกนี้ทำร้ายคุณไม่ได้หรอกครับ พลังโจมตีพวกมันก็ไม่เกินพลังป้องกันของคุณด้วยครับ"
      งั้นเหรอ
    "ครับ เเต่คุณก็น่าจะรู้นี่ครับ...อ๊ะ ขอโทษด้วยครับ ผมลืมใส่สกิลประเมินให้ครับ"
    "ไอ้พระเจ้า!!!!"
    "ผิดไปเเล้วคร้าบ"
    "เเล้วทำไงดีฟะ"
    "เอางี้เเล้วกันครับ ก่อนอื่นอยู่นิ่งๆก่อนนะครับ" 
    "ตูก็โดนเเดกดิ!!!"
    "เชื่อผมสิครับ พวกมันตีไม่เข้าหรอกครับ"
    "หยุดก็หยุดฟะ!!! โกหกต้องกลืนเข็มพันเล่มนะเฟ้ย!!!"  
    พูดเสร็จผมจึงหยุดวิ่ง เเล้วก็ตามคาดครับ ไอ้พวกนั้นมันวิ่งใส่ผมทันทีเลยครับ...
    "โอ๊ะ"
    คราวนี้พระเจ้าพูดถูกครับ พวกมันตีผมไม่เข้าจริงๆด้วย
    "งั้นต่อไปเลยนะครับ หลับตาลงเเล้วทำใจให้สงบครับ"
    "ในเวลาเเบบนี้เนี่ยนะ!!!"
    "ทำไปเถอะครับ"
    เออก็ได้ฟะ
    "ต่อไปก็ตั้งใจสัมผัสถึงละอองเวทครับ"
    เเบบไหนฟะ    
    "นึกภาพละอองสีเเดงกำลังลอยรอบๆตัวเเล้วกันนะครับ"
     เออได้ ผมกำลังนึกภาพว่ารอบตัวผมมีละอองสีเเดงอยู่ครับ.....
    {ความเชี่ยวชาญการใช้สกิลครบ ได้รับสกิล[รับรู้เวทมนตร์]เเล้ว}
    เเล้วก็มีเสียงเเบบนี้ดังขึ้นมาในหัวครับ
    "ต่อไปลองให้ละอองพวกนั้นมารวมในร่างนะครับ"
    โอ๊ส!!!
    {ความเชี่ยวชาญการใช้สกิลครบ ได้รับสกิล[ควบคุมเวทมนตร์]เเล้ว}
      โอเคครับ ตอนนี้คุณก็ใช้เวทได้เเล้วนะครับ ต่อไปก็กล่าวบทร่ายตามผมนะครับ
      ได้เลย
    "ในนามของเทพเเห่งไฟผู้ยิ่งใหญ่ ขอเปลวเพลิงของท่านเป็นดังหอกเเห่งเพลิง เเผดเผาศัตรูของข้าให้มอดไหม้ด้วยเถิด [อินเฟอร์โน]!!!"
      "ในนามของเทพเเห่งไฟผู้ยิ่งใหญ่ ขอเปลวเพลิงของท่านเป็นดังหอกเเห่งเพลิง เเผดเผาศัตรูของข้าให้มอดไหม้ด้วยเถิด [อินเฟอร์โน]!!!"
     ทันทีที่ผมกล่าวคำร่าย ก็มีเสาเพลิงพู่งออกมาจากใต้เท้าผมเเละพวกมอนเตอร์ เสาเพลิงนั้นเผาพวกมอนเตอร์รอบๆผมจนหมด พวกมันกรีดร้องออกมาก่อนจะสลายก่อนเป็นเศษธุลี
    เเต่ทำไมผมถึงไม่ได้รับความเสียหายเลยละเนี่ย เเค่รู้สึกร้อนขึ้นเเค่นั้นเอง
    นั้นเพราะเวทมนตร์จะไม่ทำร้ายเจ้าของไงครับ
    อ๋อ งั้นเองสินะ
    เเล้วหลังจากนั้นก็มีเสียงดังขึ้นมาในหัวผม
    {[เลเวลได้อัพเเล้ว][เลเวลได้อัพเเล้ว][เลเวลได้อัพเเล้ว][เลเวลได้อัพเเล้ว]........}
      {ค่าความเชี่ยวชาญสกิลครบได้รับ[เวทมนตร์ไฟ:ขั้นสูง]เเล้ว}
       โอ้ ได้สกิลเพิ่มด้วยเเฮะ
     "เรียบร้อยเเล้วครับ"
     ขอบใจมาก พระเจ้า
     ไม่เป็นไรครับ
     งั้นต่อไปก็ต้องเช็คสเตตัสสินะ [สเตตัสวินโดว์] 
-------------------------------------------------------------------------------
       ชื่อ:บัญชา เกรียงไกร<ซามาเอล>
      อายุ:30
     เผ่าพันธุ์:ปีศาจ
     เพศ:ชาย
     อาชีพ:จอมมารฝึกหัด
     เลเวล:50

     กำลังกาย:50,000
     ป้องกันกายภาพ:50,000
     เวทมนตร์:80,000
     ป้องกันเวท:80,000
     ว่องไว:50,000
     
     สกิล:[สุดยอดประสาทสัมผัส],[ไร้ขีดจำกัด],[เร่งการเติบโต],[พันธสัญญาเเห่งจอมมาร],[กายาปีศาจ],[ตาปีศาจ],[เร่งการเรียนรู้],[รับรู้เวทมนตร์],[ควบคุมเวทมนตร์]
     
     เวทมนตร์:[เวทมนตร์ไฟ:ขั้นสูง]
     
     ฉายา:[จอมมาร],[สหายของพระเจ้า],[คนจากต่างโลก]
--------------------------------------------------------------------------------
        เห สะเตตัสเพิ่มเวลละะพันงั้นสินะ เเล้วทำไมเวทมนตร์ถึงเพิ่มมาเป็น80,000ได้หว่า
     "คิดจากเวทมนตร์ไฟที่ถูกเพิ่มเข้ามาไงครับ"
     อ๋อ งี้นี้เอง เเหม่ ว่าเเต่เมื่อกี้นี่ใจหายวูบหมดเลยน้า 
     "งั้นจะสำรวจต่อเลยมั้ยครับ" 
     ก็คงต้องสำรวจต่อละนะ ฟ้าเริ่มมืดเเล้วด้วยสิ
     งั้นก็....เดี๋ยวนะ
     "อะไรรึครับ"
     เเกเป็นพระเจ้าใช่มั้ัย
     "เเน่สิครับ"
     เเปลว่าเเกมองเห็นทุกอย่างบนโลกสินะ
     "ครับ ฮ่าฮ่าฮ่า"
       เเล้วทำไมไม่บอกตูเล่า!!!!
     "ก็คุณไม่ถามนี่ครับ" 
     เล่นลิ้นเรอะ!!!! ช่างเถอะรู้ใช่มั้ยว่ามีหมู่บ้านอยู่เเถวนี้รึเปล่า
     "ครับ เดินตรงไปอีกซัก1กม.ก็ถึงเเล้วครับ เเต่มันเป็นข้อมูลเก่านะครับ ตอนนี้ผมกำลังอยู่ในสภาวะประมาณว่าลิงค์กับคุณอยู่หน่ะครับ คุณเห็นอะไรผมก็เห็นตามนั้นเเหละครับ"
     นึกว่านั่งดูอยู่บนสวรรค์ซะอีกนะเนี่ย
     "ถ้างั้นก็ไม่ตื่นเต้นสิครับ"
     เออ เอาเหอะ อยู่ข้างหน้าสินะ 
     "ครับ" 
     โอเค 
     ได้ยินดังนั้นผมจึงรีบวิ่งไปที่หมู่บ้านที่พระเจ้าบอกทันที
     .
     .
     .
     เเล้วภาพที่ผมเห็นตรงหน้าคือหมู่บ้านที่กำลังลุกเป็นไฟ
   ------------------------------------------------------------------------------------------
     
     
     
     
         

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 101 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

262 ความคิดเห็น

  1. #262 ExpertKak (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 11:42
    สนุกดีนะแนวจอมมาร ทุกคนก็มีด้านที่เป็นเด็กบ้างแหละ ล่าสุดแถวบ้านผมมีคนอายุ40-50 เล่นเป็นเด็กอยู่เลย เวลาทำงานก็ทำงาน เวลาผ่อนคลายก็ทำตัวเป็นเด็ก.....

    ส่วนฟะเนี่ย ไม่ควรใส่บ่อยเกินไป ไม่งั้นมันจะเหมือนเด็กวัย13-15 มากเกินไปครับ
    #262
    0
  2. #239 oomironhorse (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 17:48
    ไม่มีเพื่อนสมัย!?...ฮาเร็มก็ไม่สมบูรณ์อ่ะดิ? ม่ายยยย>A<
    #239
    2
    • #239-1 oomironhorse(จากตอนที่ 4)
      11 ตุลาคม 2561 / 17:49
      เพื่อนสมัยเด็ก เพื่อนสมัยเด็ก...
      #239-1
    • #239-2 KamenZ(จากตอนที่ 4)
      11 ตุลาคม 2561 / 23:19
      ซามาเอล : เข้าใจดีนี่
      พระเจ้า : พวกคุณนี่น้า...
      #239-2
  3. #215 Mr.kongkang (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กันยายน 2560 / 12:18
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #215
    0
  4. #14 พิมเองงง~>\\\< (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2559 / 18:33
    โดนพระเจ้าเกรียนใส่ 555+
    #14
    0
  5. #10 aimidori (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 20:11
    ไปทำไรหว่า
    #10
    1
    • #10-1 KamenZ(จากตอนที่ 4)
      3 เมษายน 2559 / 21:08
      หาที่พักผ่อนครับ คิดตามความปลอดภัยเเล้วไปหมู่บ้านจะดีกว่าตั้งเเคมป์ ซึ่งตรงนี่ผมลืมอธิบายไปครับ เลยอาจจะงงๆหน่อย ต้องขอโทดด้วยครับ
      #10-1
  6. #9 DarKAEgiS (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 20:07
    ขอบคุณครับ
    #9
    1
    • #9-1 KamenZ(จากตอนที่ 4)
      3 เมษายน 2559 / 21:08
      ด้วยความยินดีครับ
      #9-1