The First Demon King ปฐมบทเเห่งจอมมาร(ยังดองอยู่นะ)

ตอนที่ 37 : นักผจญภัยเเรงค์A

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 825
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    16 เม.ย. 61


    
      "ถ้าเช่นนั้นก็ไม่ขอเกรงใจล่ะนะ" ผมพูดพลางชักดาบดำข้างเอวออกมาเเล้วพุ่งเข้าใส่คุณเคโทสด้วยความเร็วที่จำกัดไว้ อ่อ ลืมบอกไปอย่าง ชุดเกราะกับอาวุธที่ผมใส่อยู่นี่เป็นคนละอันกับอาวุธหลักของผม เเต่อุปกรณ์พวกนี้เป็นอุปกรณ์ที่ผมไปขอมาจากกองอุปกรณ์ที่มีคนเอามาทิ้งไว้ที่ชั้นหนึ่งร้อยของดรากูน...ของคนที่เข้ามาตายอะนะ ฮ่าฮ่าฮ่า ...ขอโทษครับ อย่ามาหลอกมาหลอนกันเลยนะ

     โดยผมเลือกอันที่คล้ายๆกับเกราะอันเดิมของผม เวลาเปลี่ยนกลับจะได้เนียนๆหน่อย โดยผมลงคำสาปไว้ที่ชุดเกราะนั้น โดยจะลดพลังของผู้ใส่ทั้งหมดลงเป็นอย่างมาก...เเต่จะลดได้ประมาณไหนนั้นผมก็ไม่เเน่ใจเหมือนกัน เพราะงั้นตอนนี้ก็เป็นโอกาศอันดีที่จะได้ลองว่าพลังของผมตอนนี้มันประมาณไหน

     ผมพุ่งเข้าไปเเล้วฟาดดาบเข้าไปทางด้านข้างของคุณเคโทส เเต่ทว่าคุณเคโทสเพียงเเค่ย่อตัวลงเเล้วพุ่งเข้าประชิดตัวผมได้อย่างรวดเร็ว

     ความเร็วผิดกับร่างกายดีเนอะ!

     "ฟุ่บ" ผมออกเเรงถีบตัวไปข้างหลังอย่างเเรงเพื่อหลบหมัดอัพเปอร์คัทที่พุ่งมาที่ใต้คางของผมเเล้วทิ้งระยะออกมาอย่างรวดเร็ว 

     บ้าเอ๊ย ผมช้าลงไปมากพอดูเลยเเฮะ ไม่ค่อยชินกับความเร็วนี้ด้วยสิ เเต่จะถอยตอนนี้ก็คงไม่ได้ละนะ งั้นต่อเลยละกัน

     คิดดังนั้นเเล้วผมจึงวิ่งเข้าไปอีกครั้ง เเล้วเริ่มฟาดดาบใส่อีกครั้ง เเต่ทุกครั้งก็จะถูกปัดป้องได้ด้วยปลอกเเขนเหล็กของกิลด์มาสเตอร์ จนในที่สุดดาบของผมก็ถูกปัดกระเด็นออกไปปักอยู่ห่างจากผมประมาณ10เมตร

   อย่างที่คิดเเฮะ พึ่งพาสเตตัสมากเกินไปสินะ พอมีพลังเท่ากันก็จะเเพ้ตลอดเลยสินะ ดรากูนก็ทีเเล้วนะเฟ้ย 

     คุณเคโทสไม่ให้เวลาผมตั้งตัวเเม้เเต่น้อย เขายังคงพุ่งเข้ามาหมายจะเผด็จศึกผม

     ...อย่าพึ่งพาสเตตัสมากไปสินะ...เอาก็เอาฟะ ถ้าเป็นตัวผมตอนนี้มันก็น่าจะทำสิ่งที่ไม่เคยทำได้ที่โลกได้อยู่นะ ต่อให้มันจะจูนิเบียวหน่อยๆก็เหอะ

     ผมลงเวทเสริมกำลังเเละความเร็วให้เเก่มือทั้งสองข้าง ผมใช่มือขวาปัดหมัดซ้ายของคุณเคโทสให้เบี่ยงออกไป เเล้วบิดตัวส่งหมัดซ้ายที่เสริมกำลังเรียบร้อยเเล้วใส่กลางอกของคุณเคโทส

     "โฮ่ คิดจะเอาจริงเเล้วสินะ!" เขายิ้มเเล้วดึงมือทั้งสองข้างขึ้นมาป้องกันหมัดของผมได้อย่างทันท่วงที เเต่ด้วยความเเรงของมันทำให้เขาถูกทำให้ถอยออกไปเล็กน้อย 

     เเต่เเค่เล็กน้อยก็เพียงพอเเล้ว ผมหมุนตัวเพิ่มเเรงเหวี่ยงเเล้วเตะเข้าใส่คุณเคโทสเเต่ก็ถูกรับไว้ได้ เเต่เเค่ให้ตอนนี้ผมได้ตั้งหลักก็พอเเล้ว

     ผมเหวี่ยงตัวคล้ายกันเลขเเปดเเนวนอนอย่างว่องไวเพิ่มสร้างเเรงเหวี่ยงเเล้วประเคนหมัดใส่คุณเคโทสไม่หยุดยั้ง
     
     ผมเริ่มรุกใส่มากขึ้นเรื่อยๆ เเม้คุณเคโทสจะรับการโจมตีทั้งหมดไว้ได้ เเต่เขาก็ต้องถอยหลังไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเมื่อผมต่อยหมัดขวาออกไป

     "มีช่องว่าง!" เขาต่อยสวนกลับมาด้วยความเร็วเเละเเรงที่เหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด หากเเลกกันตรงๆผมคงได้พ่ายเเพ้เป็นเเน่เเท้...ถ้าเเลกกันตรงๆอะนะ

     ผมโถมตัวลงกับพื้นหลบหมัดอันรุนเเรงของคุณเคโทส เเล้วพุ่งเลียดพื้นไปทางข้างหลังของคุณเคโทส 

     "เสร็จกัน!" เมื่อเขาเหลือบไปเห็นเป้าหมายของผมเขาก็สถบออกมา

     ผมพุ่งตัวไปหยิบดาบของตัวเองเเล้วกระโจนขึ้นเหนือหัวคุณเคโทส เเล้วผมจึงฟาดดาบของผมลงตรงโดยมีเป้าหมายคือหัวของคุณเคโทส

     "บ้าเอ๊ย" คุณเคโทสไม่มีทางเลือก เขาใช้ปลอกเเขนกับสองข้างรับการโจมตีของผมเอาไว้

     "เคร้ง!!" ปลอกเเขนของเขาเเตกเป็นเสี่ยงๆ เเต่ผมยังไม่หยุดเเค่นั้น ผมเหวี่ยงดาบของผมด้วยมือซ้ายขึ้นมาจากทางขวาโดยเล็งที่หัวเช่นเดิม

     คุณเคโทสที่รู้เป้าหมายของผมรีบเอี้ยวร่างด้านบนไปทางข้างหลังอย่างรวดเร็ว เเต่ทว่าสิ่งที่ผ่านหน้าของเขาไปมีเพียงมือซ้ายเปล่าๆของผม

     ผมปล่อยดาบที่เหวี่ยงมาจนเกือบสุดให้ตกลงมา เมื่อดาบเลื่อนมาถึงจุดที่เขาไม่สามารถหลบได้เเล้ว ผมก็ใช้มือขวาที่ตามมาจับดาบไว้เเน่น เเล้วหวดมันใส่เกราะส่วนท้องของเขา

     "อัก!" เขากระเด็นไปกับพื้นสนาม เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมา ดาบของผมก็จ่ออยู่ตรงหน้าเขาเรียบร้อยเเล้ว

     "ยะ หยุดการทดสอบ!" คุณพนักงานเมื่อเห็นว่าตัดสินได้เเล้ว จึงตะโกนออกมาด้วยสีหน้าตกตะลึง

     "ฮ่าฮ่าฮ่า!" เขาหัวเราะออกมา เเล้วยืนขึ้นอย่างอารมณ์ดี

     "ยอดเยี่ยมๆ! ไม่ได้เจอคนที่มีฝีมือขนาดนี้มานานมากเเล้วจริงๆ! ซามาเอลสินะ! ยินดีต้อนรับสู้สมาคมนักผจญภัย!" เขายิ้มออกมา

     "หวังว่าจะได้ร่วมงานกับเจ้าล่ะ เท่านี้นักผจญภัยเเรงค์Aก็มีมากขึ้นซะที ตั้งใจทำงานเข้าล่ะ!" 

      เยี่ยม! ผ่านเเล้ว เท่านี้ก็สร้างตัวตนที่สองไว้ใช้ได้เเล้ว ต่อไปก็เเค่เก็บเเรงค์เพื่อสร้างความน่าเชื่อถือ...เดี๋ยวนะๆ

     "เออ...ตะกี้ว่าเเรงค์อะไรนะ" ผมถามเเบบงงๆ

     "หือก็เเรงค์Aไง" คุณเคโทสตอบกลับมาเเบบสบายๆ เเต่เดี๋ยวเซ่!!!

     "ไม่ใช่ว่าต้องเริ่มจากเเรงค์ต่ำสุดหรอกหรือ" 

     "หือ นี่ไปอยู่หลืบไหนของโลกมาล่ะเนี่ย" เขามองอย่างไม่น่าเชื่อ 

     ไม่ได้อยู่บนโลกด้วยซ้ำครับ

     "เมื่อก่อนมันก็ใช้เเบบนั้นอยู่หรอก เเต่ว่านะ พอพวกเก่งๆมาอยู่เเรงค์ต่ำๆเเล้ว ก็เเย่งงานของพวกอ่อนๆไปหมดเลยล่ะ เพราะงั้นเลยมีมติว่าจะให้เเรงค์นักผจญภัยตามความสามารถยังไงล่ะ"

     เป็นงั้นเองสิน้า

     "เข้าใจเเล้ว ถ้าเช่นนั้นข้าต้องทำยังไงต่อ" 

     "ตามสองคนนั้นไปก็เเล้วกัน พวกเจ้าได้ยินที่พูดเเล้วใช่มั้ย! ฝากเรื่องลงทะเบียนด้วยล่ะ!" เขาตะโกนสั่งคุณพนักงานทั้งสองคนที่นั่งดูอยู่

     "เข้าใจเเล้วค่ะ/รับทราบค่า~" ทั้งสองตอบรับอย่างเเข็งขันเเล้วเดินนำผมไปที่เคาท์เตอร์เดิม คุณพนักงานเข้าไปทางหลังเคาท์เตอร์ซักครู่ก็กลับออกมา

     เมื่อมาถึง คุณพนักงานเเว่นก็นำบัตรเปล่าออกมาเเล้วยื่นให้ผม

     "ทางเราลงข้อมูลไว้หมดเเล้วค่ะ กรุณาหยดเลือดของคุณลงไปเพื่อยืนยันตัวตนนะคะ" 

     เมื่อได้ฟังเเล้ว ผมก็ถอดเกราะตรงมืออกเเล้วกัดนิ้วโป้งของตัวเอง เเล้วหยดเลือดลงไป
เมื่อเลือดของผมสัมผัสกับบัตรกิลด์ มันก็ส่องเเสงออกมาครู่นึง ก่อนที่จะเปลี่ยนสีกลายเป็นสีทอง

     "เรียบร้อยค่ะ เก็บไว้กับตัวอย่าให้หายนะคะ ถ้าหายโดนปรับ100เหรียญทองนะคะ"

     "เข้าใจเเล้ว ผมตอบเเล้วหยิบบัตรนั่นขึ้นมาดูชัดๆ โอ้ มีชื่อกับเเรงค์สินะ มีสาขาเริ่มต้นด้วยเเฮะ"

     "เออ...คือว่านะคะ" คุณพนักงานทักผมอย่างหวั่นๆ

     "มีอะไรเหรอ" 

      "เฮ้ย! เเรงค์Aเลยเรอะ!" เสียงดังขึ้นมาจากข้างหลังของผม เมื่อผมหันกลับไป ทุกคน ณ ที่เเห่งนั่นต่างก็จ้องผมเป็นตาเดียว

     "ไม่ทันเเล้วล่ะค่า~"

     "นี่เจ้าน่ะ ได้เเรงค์A ตั้งเเต่การทดสอบเลยงั้นเรอะ" ชายที่ดูท่าทางเหมือนนักดาบเดินมาหาผม พร้อมถามด้วยสีหน้าจริงจัง

     "ก็ประมาณนั้นเเหล่ะ" ผมตอบกลับ

     หรือว่ามันจะประมาณนั้นกัน ที่ว่าพอมีเด็กใหม่เข้ามากลับได้ตำเเหน่งดีๆ ข้ามหน้าข้ามตาพวกตนไป หว่าๆ ถ้าเป็นงั้นก็อาจจะโดนหาเรื่องน่ะซี่ เอาไงดีล่ะเนี่ย  

     "งั้นก็ยอดไปเลย!" เขายิ้มขึ้นมาเเล้วพูดเเบบนั้น 

     หา? เเล้วไหงถึงเป็นงั้นได้ฟะ?

     "เจ้ารู้มั้ย หมู่นี่รอบๆเมืองมีเเต่พวกสัตว์ร้ายเกิดขึ้นมาอย่างผิดปรกติ เเถมยังเป็นสัตว์อสูรระดับAซะเป็นส่วนใหญ่อีก พวกเเรงค์Aเเรงค์Bของทางเราก็ทำงานกันเจ้าละหวั่นเลยล่ะ ถ้าได้เเรงค์Aมาช่วยเพิ่มก็คงเบาเเรงไปเยอะเลยล่ะ" เขายิ้มโล่งใจ

     เอาไงดีฟะ ผมจะอยู่ที่นี่จนถึงเเค่อาทิตย์หน้าเองเเฮะ ถ้ามาช่วยงานเเล้วทิ้งไปเฉยคงไม่ดีเเน่ละ อืม..ถ้างั้นล่ะก็

      "ข้าขอฟังเรื่องนั้นเเบบละเอียดๆหน่อยซิ" ผมถามถ้าน้ำเสียงจริงจัง

     "เเน่นอน ก็อื่นข้าขอเเนะนำตัวก่อนเเล้วกัน ข้าอัลโต้ เป็นนักดาบ เเรงค์A ฉายาดาบเพลิงสีชาด"  เขาเเนะนำตัวอย่างเรียบง่าย...ตรงไหนฟะ ใครเค้าเเนะนำฉายาตัวเองกันฟะ เเล้วใช้ฉายาดาบไฟสีเเดงนี่คิดเเล้วเเน่เรอะ... ว่าเเต่เเรงค์Aเลยเรอะ ไหนบอกว่ายุ่งไงฟะ

     "ข้าซามาเอล นักดาบเเรงค์Aเช่นกัน" เพราะส่วนใหญ่ผมใช้ดาบเพราะงั้นก็เอาตามนั้นเลยล่ะกัน

     "ยินดีที่ได้รู้จัก งั้นมานั่งคุยกันที่โต๊ะดีกว่า เชิญนั่งเลย"

     "ได้เลย" ผมรับคำเเล้วนั่งลงบนโต๊ะ

     -----------------------------------------------

     "เข้าใจเเล้ว ลำบากเหมือนกันนะ" ผมเอนตัวพิงพนักเก้าอี้หลังจากฟังเรื่องราวทั้งหมดจบ
สรุปสั้นได้ว่า ในช่วงหนึ่งเดือนมานี่ มีสัตว์อสูรระดับสูงออกมาจากป่าอาถรรพ์ที่อยู่ห่างจากเมืองไปไม่ไกล

      ความเเข็งเเกร่งของสัตว์อสูรที่ออกมานั้นไม่ได้เเข็งเเกร่งเกินนักผจญภัยเเรงค์A หรือว่าปาร์ตี้ของเเรงค์B เเต่เนื่องจากมันออกมาบ่อยมาก ทำให้ต้องมีการจัดเวรยามเฝ้าระวัง ตอนนี้สถาณการณ์ก็ยังไม่ดีขึ้นเลย

     "ลองส่งคนไปสำรวจรึยัง" ผมถามดูเเต่ก็น่าจะส่งคนไปสำรวจเเล้วล่ะนะ

     "นั่นเเหล่ะประเด็นที่ข้ากำลังจะพูดถึง พวกเราส่งปาร์ตี้เเรงค์Bที่เก่งที่สุดในกิลด์ กับเเรงค์Aอีกคนไปเมื่อสองอาทิตย์ก่อน ตอนนี้น่าจะกลับมาเเล้วเเท้ๆ เเต่กพวกเขาก็ยังไม่กลับมา พวกเราเเรงค์Aที่ไม่ได้เข้าเวรเลย่าจะจัดปาร์ตี้ไปสำรวจหน่ะ" เขาพูดเเล้วถอนหายใจ คงจะเครียดมากละนะ

     "จะถามว่าข้าอยากไปด้วยมั้ยสินะ"

     "ใช่เเล้วล่ะ อยากจะเพิ่มจำนวนเเรงค์Aที่ไปด้วยเพื่อความมั่นใจละนะ" เขาทำหน้าลำบากใจ ก็นะ มาขอคนที่เพิ่งเข้ากิลด์อย่างนี้คงลำบากใจสินะ

     "เข้าใจเเล้ว ข้าจะไปด้วย" ผมตอบ

     "โอ้ ขอบใจมาก ถ้าเช่นนั้นคืนนี้เจ้ากลับไปเตรียมของซะนะ พรุ่งนี้เจอกันที่หน้ากิลด์นะ" 

     "เจอกันวันพรุ่งนี้" ผมกล่าวก่อนที่จะเดินออกมาจากกิลด์

______________________________________________
        

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     


     

     

     

     
     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

262 ความคิดเห็น

  1. #148 วลัยพร แสงคำ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 12:45
    ขอบคุณค่ะมาต่อให้เร็วๆนะ
    #148
    1
    • #148-1 KamenZ(จากตอนที่ 37)
      8 ธันวาคม 2559 / 22:33
      จะปั่นให้เสร็จภายในวันหยุดนี้ครับผม ^ ^
      #148-1
  2. #147 gnome (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 01:39
    ขอบคุณครับ
    #147
    1
    • #147-1 KamenZ(จากตอนที่ 37)
      8 ธันวาคม 2559 / 22:33
      ด้วยความยินดีครับ
      #147-1