The First Demon King ปฐมบทเเห่งจอมมาร(ยังดองอยู่นะ)

ตอนที่ 36 : กิลด์นักผจญภัย...โคตรเเฟนตาซีเลยใช่มั้ยล่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 864
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    5 ต.ค. 61


     "งั้น...เเล้วต่อไปทำไรกันดี" 

    หลังจากที่พวกเราโดนคุณซาเรียไล่ออกมาข้างนอก ผมก็มานั่งนึกกับเซ็ทเเละดรากูนว่าเราจะทำอะไรกันระหว่างรอหนึ่งอาทิตย์ดี...

     "อืม...กลับกันเลยมั้ย เเล้วอาทิตย์หน้าค่อยมาใหม่" ผมเสนอ

     "เเห้งเเล้งความฝันจังนะครับ"
     
     "เป็นคนน่าเบื่อจังนะครับ"

     "ไม่ขอออกความเห็น"

     "งั้นพวกเเกก็เสนอมาเซ่!!!"

     "เเล้วเเต่คุณเลยครับ/เเล้วเเต่เจ้าเลยเเล้วกัน" เจ้าพวกนั้นตอบอย่างพร้อมเพรียง

     ...เฮ้อ~ เเล้วจะให้ไปทำอะไรดีฟะ...โอ๊ะ หลังจากกวาดสายตาไปอย่างเรื่อยเปื่อย สายตาของผมก็ไปหยุดที่อาคารเเห่งหนึ่งที่มีตราเป็นรูปโล่เเขวนอยู่...

     "เฮ้ยๆ อย่าบอกนะว่าไอ้นี้มันคือ..." เสียงของผมเริ่มสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

     คร้าบๆ พ่อหนุ่มช่างฝัน กิลด์นักผจญภัยครับ พระเจ้าตอบด้วยน้ำเสียงขบขัน

     เจ๋งเป้ง!!!!


------------------------------------------------------

     "เอาล่ะเตรียมพร้อมเรียบร้อย ว่าเเต่...พวกนายไม่เอาด้วยจริงๆเหรอ" ชายในชุดเกราะสีดำสนิททั่วทั้งตัวหันมาถามชายอีกสองคน ใช่เเล้ว ผมเองเเหล่ะ ขอใช่ร่างชุดเกราะเนียนๆเข้าไปสมัครหน่อยละกัน ต่อให้ไม่ค่อยจะได้มาเมืองของเผ่าอื่นบ่อยก็เถอะนะ...อืม ไว้อะไรๆเข้าที่เเล้ว ลองขอให้มาตั้งสาขาได้มั้ย ฮ่าฮ่าฮ่า 

     "ว่าก็ว่าเถอะ ไปคนเดียวมันใจเเป้วอะ มาด้วยกันหน่อยเหอะน่า" ผมหันไปขอร้องดรากูนกับเซ็ท

     "ไร้สาระ"

     "ขอผ่านดีกว่าครับ"

     "ใจร้ายจริงน้า พวกนายเนี่ย งั้นระหว่างนี้พวกนายจะไปทำอะไรล่ะ" ผมถามด้วยความสงสัย

     "นอนหลับ" ดรากูนตอบอย่างเฉยชา

     "ทั้งอาทิตย์?"

     "ใช่" 

     "จำศีลเรอะ!!! เเล้วนายล่ะเซ็ท"

     "นั่นสินะครับ...ก็คงเดินเที่ยวร้านค้าล่ะมั้งครับ"

     "งั้นเหรอ ถ้างั้นอาทิตย์หน้ามาเจอกันหน้าร้านคุณซาเรียเเล้วกันนะ" 

     "ได้เลยครับ/เข้าใจเเล้ว" เมื่อคุยกันเสร็จ สองคน(?)นั้นก็เเยกตัวออกไป ส่วนผมก็ทำใจซักครู่ก่อนที่จะเปิดประตูหน้าของกิลด์เเล้วเดินเข้าไป 

     "ขอรบกวนหน่อยนะ พอดีข้าเพิ่งมาครั้งเเรกน่ะ" พอผมเปิดประตูเข้าไป ทุกคนในนั้นก็หยุดการทำอะไรต่างๆเเล้วหันมาทางผม...อายนะเฟ้ย! อย่าจ้องเยอะเซ่!

     "ยินดีต้อนรับค่ะ ไม่ทราบว่าต้องการให้ช่วยอะไรมั้ยคะ" เสียงของพนักงานตรงเคาท์เตอร์ดังขึ้นเพื่อเรียกผมที่กาลังยืนนิ่งเพราะไม่รู้จะทำยังไงดี ผมจึงค่อยๆเดินไปหาคุณพนักงาน  

     "ต้องการให้รับใช้เรื่องอะไรคะ" คุณพนักงานที่ใส่เเว่นถามผม 

       "ข้าอยากสมัครเข้ากิลด์น่ะ" ช่าย นี่เเหล่ะความฝันเมื่ออ่านนิยายเเฟนตาซี อยากจะเป็นนักผจญภัยไงล่ะ 

          พอผมบอกไป คุณพนักงานสวมเเว่นก็อึ้งไปซักพัก...หมายความว่าไงล่ะนั่น ส่วนคุณพนักงานคนข้างๆนี่ยิ่งหนักเลย ทำหน้าได้อารมณ์ประมาณว่า"เอาจริงดิ" อะไรประมาณนั้นอยู่เลยล่ะ ผมมันคนน่าสงสัยสินะครับ จะสงสัยก็ไม่เเปลกล่ะนะ เล่นปิดทั่วตัวมาเลยนี่นะ

     "เข้าใจเเล้วค่ะ ถ้าเช่นนั้นกรุณากรอกชื่อในเอกสารด้วยค่ะ" คุณพนักงานใส่เเว่นตั้งสติเเล้วจึงเดินไปหยิบเอกสารมาให้ผม ขอโทษที่ทำตัวน่าสงสัยนะครับ

     ไหนดูซิ...บรรเทิงละ ตูเขียนตัวอักษรไม่เป็นนี่หว่า ถึงจะอ่านออกก็เถอะ เอาไงดีฟะๆ 

    "จำเป็นต้องกรอกครบทุกช่องรึเปล่า"

     "ไม่จำเป็นค่ะ" 

     "เข้าใจเเล้ว ถ้างั้นก็เขียนเสร็จเเล้ว" 

    สรุปผมก็เขียนลงไปเเค่ชื่อของตัวเองเเล้วจึงส่งคืนให้คุณพนักงานไปล่ะนะ คุณพนักงานข้างๆมองเเบบเอือมสุดๆไปเลยล่ะ

     "รับทราบค่ะ ถ้าเช่นนั้นกรุณาเข้าไปสอบสัมภาษณ์ด้านในด้วยนะคะ" คุณพนักงานสวมเเว่นถือเอกสารเเล้วจึงเดินไปทางหลังเคาท์เตอร์ ผมจึงเดินตามไปอย่างเรียบร้อย

     ว่าเเต่ว่านะ ไม่นึกว่าจะมีสอบสัมภาษณ์ด้วยเเฮะ ตามพวกนิยายเเฟนตาซีทั่วไปเนี่ย ไม่ใช่ว่าสมัครปุ๊บก็เริ่มงานได้เลยไม่ใช่รึไงนะ อ๊ะ สงสัยจะคิดดังไปหน่อยเเฮะ คุณพนักงานที่อยู่ข้างๆเมื่อกี้เดินตามมาด้วย เเล้วเธอคงจะได้ยินคำพูดของผม เลยจ้องประมาณว่า"มันต้องมีอยู่เเล้วไม่ใช่เรอะ"
เเต่ว่านะ...เธอมีอะไรกับผมนักหนาวะเนี่ย ไม่ไปทำงานเรอะ


     ผมเดินมาเรื่อยๆจนมาถึงหน้าประตูไม้ที่ถูกเเกะสลักมาอย่างดี คุณพนักงานใส่เเว่นจึงเดินไปเคาะประตูเรียกคนข้างใน

      "กิลด์มาสเตอร์คะ มีผู้ต้องการสมัครเป็นนักผจญภัยค่ะ" โอ้ ข้างในคือกิลด์มาสเตอร์เองเหรอเนี่ย...เดี๋ยวนะๆ สัมภาษณ์งานกับกิลด์มาสเตอร์เลยเรอะ! 

      "เข้าใจเเล้ว เข้ามาได้" กิลด์มาสเตอร์ตะโกนตอบกลับมา เเล้วคุณพนักงานสวมเเว่นจึงเปิดประตูเข้าไป

     ในห้องนั้นมีชายวัยกลางคนร่างใหญ่ ทั่วร่างเต้มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อขนาดใหญ่ เเละเเน่นอนว่าหัวล้านล่ะนะ ทีงี้มาตรฐานนิยายเเฟนตาซีเชียวนะเฟ้ย

      "ขอรบกวนด้วย" ผมพูดเเล้วจึงเดินเข้าไปในห้องอย่างเรียบร้อย

     "โอ้ เจ้านี่ดูมีเเววนี่" ทันทีที่กิลด์มาสเตอร์เห็นผม เขาก็ส่งเสียงออกมา ขอบพระคุณครับ

     "สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จัก ข้าซามาเอล" ผมโค้งคำนับกิลด์มาสเตอร์เล็กน้อยเเล้วเเนะนำตัวเอง

     "อ่า ยินดีที่ได้รู้จัก ข้าคือกิลด์มาสเตอร์ สาขาลอสเกรีย เคโทส นั่งก่อนสิ" กิลด์มาสเตอร์พยักหน้ารับเเล้วจึงเชิญให้ผมนั่ง

     "เข้าใจเเล้ว" ผมรับคำเเล้วเดินไปนั่งที่เก้าอี้หน้าโต๊ะกิลด์มาสเตอร์ ส่วนคุณพนักงานทั้งสองก็ไปยืนอยู่ทางข้างหลังของกิลด์มาสเตอร์

     "ไหนดูซิ หืม? อะไรกันละเนี่ย" คุณเคโทสหยิบใบสมัครของผมขึ้นมาดู เเต่ก็ต้องเเปลกใจ...ก็เเน่สิ มันไม่ได้เขียนอะไรเลยนี่นะ ขอโทษที่ทำให้ลำบากนะครับ

     "นี่เจ้าน่ะ เรื่องอื่นๆไม่เขียนมันก็ได้อยู่หรอกนะ เเต่อาวุธประจำตัวเนี่ย ไม่เขียนไม่ได้หรอกนะ"
คุณเคโทสพูดพลางสะบัดกระดาษใบสมัครไปมา

     "อะ เออ คือว่า...." ชิบเเล้ว ก็ผมไม่ถนัดอะไรซักอย่างเลยนี่นา ทำไงดีๆ...ยอมรับตามตรงก็ได้

     "คือว่าข้าน่ะ...ไม่ถนัดอาวุธอะไรเลย เเค่พอใช้เป็นทุกอย่างเเค่นั้นเอง" ผมก้มหน้าลงเเล้วพูดออกมา ทั้งสามคนมองผมด้วยสายตาตะลึง ใช่สิครับ ใช้อาวุธไม่เป็นเเต่จะมาเป็นนักผจญภัยได้เนี่ยยังไงก็ไม่ไหวจริงๆสินะครับ

     "ไม่ถนัดอะไรก็ไม่เป็นไร ถ้างั้นก็ไปทดสอบเลยละกัน" คุณเคโทสส่ายหัวเเล้วจึงเดินออกไป ขอบพระคุณที่เมตตาครับ!

     ผมตามคุณเคโทสมาจนถึงลานกว้าง คุณเคโทสเดินไปใส่ชุดเกราะเต็มตัวเเล้วจึงหันมาทางผม

     "ทดสอบด้วยการสู้กับข้า ถ้าข้ายอมรับ เจ้าก็ผ่าน ง่ายๆ" 

     "ถ้าเช่นนั้นก็ไม่ขอเกรงใจล่ะนะ" ผมพูดพลางชักดาบดำข้างเอวออกมา

     "ฮัดเช้ย!!!" อยู่ๆจามได้ไงฟะ โดนใครนินทารึไงเนี่ย

------------------------------------------------------------------

     มุมมองของพนักงานกิลด์คนหนึ่ง

    สวัสดีทุกท่านค่ะ ฉันชื่อ เอลิซ่า ค่ะ เป็นพนักงานประจำของกิลด์นักผจญภัยสาขาลอสเกรียค่ะ
วันนี้ฉันก็ทำงานอย่างขยันขันเเข็งค่ะ...ว่าไปนั่น 

     "เอลลี่~ ฉันเบื่อจะตายเเล้วอ่า~" ฉันหันไปบ่นให้เอมิเลียเพื่อนของฉันฟัง

     "ไม่มีใครตายเพราะเบื่อหรอกนะ เอลิซ่า" เอมิเลียตอบด้วยใบหน้าเรียบเฉย

     "ยัยตายด้านเอ๊ย เเล้วชั้นบอกกี่ทีเเล้วว่าให้เรียกชั้นว่าเอลซี่" ฉันหันไปค้อนใส่เอมิเลีย

     "ฝันไปเถอะ ยัยคนขี้เกียจ" เธอหันมายิ้มบางๆให้ฉัน

     "ใจร้ายที่สุด!" 

     "กริ๊งๆ" เสียงกระดิ่งที่ติดไว้ตรงประตูดังขึ้น

     "ขอรบกวนหน่อยนะ" พอดีข้าเพิ่งมาครั้งเเรกหน่ะ

     ฉันรีบมองไปที่ประตู เเละบุลคลที่ปรากฏในสายตาของฉันทำให้ฉันต้องมองเขาเเบบอึ้งๆ

     คนร่างสูงใส่ชุดเกราะสีดำทั่วทั้งตัว เกราะนั่นเป็นสีดำสนิทเเละมีผิวเรียบสวยงามบ่งบอกถึงคุณภาพของมัน เขายังห้อยดาบยาวสีดำไว้ตรงเอว 

     "ยินดีต้อนรับค่ะ ไม่ทราบว่าต้องการให้ช่วยอะไรมั้ยคะ" เอมิเลียถามเขาอย่างใจเย็น ฉันอยากจะนิ่งได้ซักครึ่งนึงของเธอจังน้า...เอโต~ คิดอีกทีไม่เอาละกัน 

     เมื่อคนคนนั้นได้ยินเสียงเอมิเลียเขาก็เดินตรงมาทางเคาท์เตอร์ หว๋า~หว๋า~ พอเดินมาใกล้ๆเเล้วน่ากลัวชะมัดเลยอะ เหมือนมีออร่าสีดำอยู่ข้างหลังเลยอ่า พวกนักผจญภัยก็น่าจะคิดเหมือนกันฉัน ตอนนี้ในกิลด์จึงเงียบกริบ มีเพียงเสียงรองเท้าของเขาเท่านั้น...

     "ต้องการให้รับใช้เรื่องอะไรคะ" อ่า ฉันลืมยัยตายด้านนี่ไปซะสนิท หล่อนยังมีประสาทสัมผัสอยู่มั้ยย่ะ!!!

     "ข้าอยากสมัครเข้ากิลด์น่ะ" เอ๋~ ล้อฉันเล่นรึไงคะ~ คนท่าทางอันตรายเเบบนี้เนี่ยนะไม่ได้เป็น
นักผจญภัย ฉันก็นึกว่าคุณเป็นนักผจญภัยเเรงค์สูงจากที่อื่นซะอีกนะคะ~ 

     ดูท่าเอมิเลียก็คิดเหมือนฉันนะเนี่ย จ้องคุณชุดเกราะเเบบอึ้งๆไปเลยล่ะค่ะ เเหม่ นานๆจะได้เห็นความเปลี่ยนเเปลงบนหน้าเธอนะเนี่ย

     "เข้าใจเเล้วค่ะ ถ้าเช่นนั้นกรุณากรอกชื่อในเอกสารด้วยค่ะ" เเม้จะอึ้งไปซักพักเเต่เอมิเลียก็เดินไปหยิบเอกสารสมัครเข้าสมาคมมาให้จนได้ ก็อย่างว่าเเหล่ะนะ ไปสอดรู้สอดเห็นคนอื่นไม่ได้หรอกนะ อะไรนะ มีมารยาทดีเหรอ? เปล่าๆ ใครถามซอกเเซกจะโดนกิลด์มาสเตอร์หักเงินเดือนต่างหาก 

     เข้าใจเเล้ว เขาพยักหน้ารับเเล้วจึงเริ่มกรอกข้อมูลลงไป 

     "จำเป็นต้องกรอกครบทุกช่องรึเปล่า"

     "ไม่จำเป็นค่ะ" เอมิเลียยิ้มตอบกลับไป

     "เข้าใจเเล้ว ถ้างั้นก็เขียนเสร็จเเล้ว" เขาส่งเอกสารกลับมาฉันเลยเเอบมองดูซักหน่อย...
หวาๆ ไม่ใส่อะไรเลยนอกจากชื่อเลยเหรอเนี่ย นี่นายชุดเกราะ...เป็นคนจริงๆปะเนี่ย คงไม่ใช่ผีที่ไหนหรอกนะ เเถมชื่อยังไม่ใช่ตัวอักษรบริททาเนียอีกเรอะ ไม่ไหวนะเเบบนี้

     "รับทราบค่ะ ถ้าเช่นนั้นกรุณาเข้าไปสอบสัมภาษณ์ด้านในด้วยนะคะ" เอมิเลียพูดเเล้วเดินไปทางด้านในกิลด์ ชายคนนั้นก็เดินตามเอมิเลียไปอย่างว่าง่าย...เเน่นอนว่าฉันต้องตามไปด้วยอยู่เเล้วใช่มั้ยล่ะ~ ระหว่างที่ฉันกำลังเดินตามไปก็ได้ยินชายคนนั้นบ่นเบาๆ 

     "ไม่นึกว่าจะมีสอบสัมภาษณ์ด้วยเเฮะ" 

     ต้องมีอยู่เเล้วสิค้า~ ไม่ใช่ว่านั่นเป็นเรื่องธรรมดารึไงกันค้า~

     เอมิเลียพาเขาเดินไปถึงห้องของกิลด์มาสเตอร์

     "กิลด์มาสเตอร์คะ มีผู้ต้องการสมัครเป็นนักผจญภัยค่ะ" เอมิเลียบอกหลังเคาะประตูห้อง

     "เข้าใจเเล้ว เข้ามาได้" กิลด์มาสเตอร์ตะโกนตอบกลับมา เเล้วเอมิเลียจึงเปิดประตูเข้าไป

     ในห้องนั้นมีชายวัยกลางคนร่างใหญ่ ทั่วร่างเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อขนาดใหญ่ เเละเเน่นอนว่าตาลุงนี้ต้องหัวล้านล่ะนะ

     "ขอรบกวนด้วย" คุณชุดเกราะเดินเข้าไปในห้องอย่างเรียบร้อย

     "โอ้ เจ้านี่ดูมีเเววนี่" ทันทีที่กิลด์มาสเตอร์เห็นคุณชุดเกราะ เขาก็ส่งเสียงออกมา

     "สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จัก ข้าซามาเอล"  คุณชุดเกราะโค้งคำนับกิลด์มาสเตอร์เล็กน้อยเเล้วเเนะนำตัวเอง ชื่อซามาเอลสินะคะ...เเต่ขอเรียกว่าคุณชุดเกราะต่อเเล้วกันเนอะ

     "อ่า ยินดีที่ได้รู้จัก ข้าคือกิลด์มาสเตอร์ สาขาลอสเกรีย เคโทส นั่งก่อนสิ" กิลด์มาสเตอร์พยักหน้ารับเเล้วจึงเชิญให้คุณชุดเกราะนั่ง

     "เข้าใจเเล้ว" คุณชุดเกราะเดินไปนั่งที่เก้าอี้หน้าโต๊ะกิลด์มาสเตอร์ ส่วนฉันกับเอมิเลียก็ไปยืนอยู่ทางข้างหลังของกิลด์มาสเตอร์

     "ไหนดูซิ หืม? อะไรกันละเนี่ย" กิลด์มาสเตอร์หยิบใบสมัครของคุณชุดเกราะขึ้นมาดู เเต่ก็ต้องเเปลกใจ...ก็เเน่สิ มันไม่ได้เขียนอะไรเลยนี่คะ

     "นี่เจ้าน่ะ เรื่องอื่นๆไม่เขียนมันก็ได้อยู่หรอกนะ เเต่อาวุธประจำตัวเนี่ย ไม่เขียนไม่ได้หรอกนะ"
กิลด์มาสเตอร์...ขี้เกียจพูด(พิมพ์)เเล้ว ต่อไปเรียกตาลุงเหมือนทุกทีเเล้วกัน ตาลุงผู้พลางสะบัดกระดาษใบสมัครไปมา

     "อะ เออ คือว่า...." คุณชุดเกราะทำท่าอ้ำๆอึ้งๆท่าทางลำบากใจกับคำถามนี่เอามากๆ

     "คือว่าข้าน่ะ...ไม่ถนัดอาวุธอะไรเลย เเค่พอใช้เป็นทุกอย่างเเค่นั้นเอง" เขาก้มหน้าลงเเล้วพูดออกมา เอ๋~ ขอพูดอีกครั้งเเล้วกันนะค่ะ~ ท่าทางอันตรายอย่างคุณเนี่ยนะค่ะ~

     เราสามคนอึ้งไปเเบบสุดๆเลยล่ะค่ะ~ เเต่กิลด์มาสเตอร์คิดๆไปซักพักจึงพาคุณชุดเกราะไปเข้ารับการทดสอบค่ะ ฉันหันไปถามเอมิเลียด้วยความสงสัย

     "นี่ๆ เอมิเลีย ถ้าเขาไม่ถนัดอะไรซักอย่างเเล้วทำไมกิลด์มาสเตอร์ยังให้เขาทดสอบอยู่ละ"

     "ยัยโง่ เขาบอกว่าใช้อาวุธได้ทุกอย่างเลยนะยะ"

     "เอ๋ เเล้วมันหมายความว่าไงอะ" 

     "โธ่ ยัยสมองนกนี่ นักรบส่วนใหญ่จะใชอาวุธเเค่อย่างเดียว เเต่เขาถ้าใช้ได้หมดต่อให้ยังไม่เก่งเเต่ก็เเปลว่าเป็นสุดยอดพรสวรรค์เลยนะยะ นี่ยังไม่นับรวมถึงบรรยากาศของเขาอีกนะ"

    "เเรงกดดันของเขามันก็น่ากลัวอยู่หรอก เเต่มันมาเกี่ยวได้ไงอะ"

     "หล่อนจำประโยคติดปากจอมเวทเเรงค์เอของเราได้มั้ย"

     "อ่อ ที่ตาลุงนั่นชอบพูดว่า"ข้าหน่ะ ยังฝึกฝนไม่พอ"น่ะเหรอ เเล้วมัน...เอ๋! อย่านะว่า..."

     "ใช่ ชั้นคิดว่ากิลด์มาสเตอร์ก็คิดเหมือนกันน่ะเเหล่ะ พวกยอดฝีมือน่ะมักจะถ่อมตัวอย่างนี้เสมอล่ะนะ" 

     "เเต่ถ้ามันไม่ใช่อย่างนั้นล่ะ" ฉันพูดอย่างกังวลเเล้วมองไปที่สนามประลอง

     "เดี๋ยวก็รู้เองเเหล่ะ" เอมิเลียพูดเเล้วจึงนั่งดูอย่างสบายใจ...หล่อนเป็นปีศาจจริงๆสินะเนี่ย

     "ฮัดเช้ย!!!" คุณชุดเกราะจามออกมาได้ไงล่ะนั่น

___________________________________________________

เสร็จตอนใหม่เเย้ว~ //นอนตาย

อ่อ ช่วงนี้เพิ่งดูมาครอสซี่รี่ย์มา เลยตัดสินใจว่าความรักในเรื่องเอาเเบบนั้นเเล้วกันเนอะ 

ขอบคุณทุกท่านที่ยังตามอ่านงานของนักเขียนขี้เกียจคนนี้อยู่นะครับ

ปล.พิมพ์ตกหล่นตกใหนบอกด้วยนะครับ ผมจะได้ไปเเก้


     





      

     
     
     
      

     



     

     

     
     

     

     

     

     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

262 ความคิดเห็น

  1. #257 GM2222 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 11:25
    นี่คือสาเหตุที่จามสินะ.........
    #257
    0
  2. #145 วลัยพร แสงคำ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 08:28
    ขอบคุณค่า
    #145
    1
    • #145-1 KamenZ(จากตอนที่ 36)
      5 ธันวาคม 2559 / 21:09
      ยินดีคร้าบ ^^
      #145-1