รสรักพี่เขย

ตอนที่ 5 : บทที่2 รุกเข้าไปอีกนิด(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 85
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    17 พ.ค. 63

 

รุกเข้าไปอีกนิด (2)

“กินมะลิแทนได้หรือเปล่าจ๊ะ”

คนฟังถึงกับร้อนวูบวาบไปทั่วสรรพพางกายกับคำถามที่ฟังดูแสนจะเรียบง่ายเหมือนต้องการหยอกล้อ แต่ประกายตาที่ส่อไปในทางจริงจังเป็นครั้งแรกก็ทำให้น้องเมียคนงามเกิดความสับสนไปชั่วขณะ

“พี่ทูนอย่าล้อเล่นแบบนี้สิจ๊ะ”

คนที่เริ่มไม่มั่นใจรวบรวมสติแล้วเงยหน้าเตือนด้วยเสียงอันดัง แต่ปรากฏว่าเสียงที่เปล่งออกไปนั้นเบาหวิวจนแทบจับใจความไม่ได้ แถมตอนนี้โหนกแก้มใสก็กลายเป็นสีชมพูเข้มขึ้นทันควันอย่างไม่อาจห้าม

“พี่พูดจริงจ้ะ มะลิก็รู้ว่าพี่คิดยังไงกับมะลิ พี่เหงาจะตายอยู่แล้ว เมื่อไหร่มะลิจะยอมเปิดใจให้พี่เสียทีหืม คนดี...”

ถามเสียงเศร้าพร้อมกับตีหน้าโศกอย่างคนเหงาเสียเต็มประดา และคำว่า ‘คนดี’ ตรงท้ายประโยคนี่เองที่ทำให้คนในอ้อมกอดแทบละลายลงไปกองกับเตียง

ต้องยอมรับว่าพี่เขยของเธอนั้นเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์อย่างร้ายกาจ ถึงแม้ว่าวัยจะล่วงเลยเข้าเกือบจะเลขห้า แต่ว่าหน้าตาและท่าทางอันองอาจบวกกับหุ่นที่ยังฟิตเปรี๊ยะนั้นไม่ได้ทำให้หนุ่มรุ่นพ่อดูแก่ตามวัยอย่างที่ควรจะเป็นเลยสักนิด ถ้าไม่ติดตรงที่ว่ากลัวหลานสาวจะสิ้นศรัทธาและรู้สึกผิดต่อพี่สาวที่ตายจากไป เธอคงยอมตกล่องปล่องชิ้นกับพี่เขยเจ้าเสน่ห์ไปนานแล้ว

“พี่ทูนอย่าพูดอย่างนี้เลยนะจ๊ะ มะลิไม่อยากทำให้หนูน้ำเสียใจ คนยิ่งกำลังท้องกำลังไส้อยู่ด้วย”

ยกเอาหลานสาวอันเป็นที่รักเพียงหนึ่งเดียวขึ้นมาเป็นข้ออ้าง ด้วยหวังว่าคนขี้เหงาจะยอมรับฟัง เพราะหนุ่มใหญ่เองก็รู้ดีว่าลูกสาวนั้นหวงคุณพ่อเพียงใด ทุกครั้งที่สาวเล็กสาวใหญ่เข้ามาก้ำกราย ลูกสาวสุดที่รักก็กลั่นแกล้งจนพวกหล่อนต้องหนีหายออกไปจากวงจรชีวิตของคุณพ่อผู้เนื้อหอมรายไหนรายนั้น

“มะลิก็เป็นเสียอย่างนี้ทุกที ยายน้ำโตจนจะเป็นแม่คนอยู่แล้วนะจ๊ะ มันถึงเวลาที่มะลิควรจะหาความสุขให้ตัวเองบ้าง”

“แต่ว่า...”

“ไม่มีตงมีแต่อะไรทั้งนั้นจ้ะ เชื่อพี่”

ยังย้อนแย้งไม่จบประโยค ผู้เป็นพี่เขยก็รีบขัดขึ้นอย่างคนเอาแต่ใจ และดวงตาคมนิ่งลึกที่จ้องลงมาก็ทำเอาสาวใหญ่ที่ยังคงความบริสุทธิ์ผุดผ่องถึงกับหาคำพูดตัวเองไม่เจอไปพักใหญ่ทีเดียว กระทั่งว่าเสี้ยวหน้าคมโน้มลงมาหา ใบหน้าสวยหวานก็ยังนิ่งไม่ยอมหลบหลีกราวกับต้องมนตร์ จนคนที่แอบมีใจให้อยู่แล้วเป็นทุนเริ่มนึกกลัว...

กลัวว่าตนเองจะเผลอใจอ่อนจนยอมผ่อนปรนให้พี่เขยคนหล่อได้ทำตามที่ใจปรารถนา ค่อยยังชั่วที่จิตใต้สำนึกส่วนดียังมีอิทธิพลเหนือกว่าส่วนชั่ว คนตัวเล็กจึงรีบยกมือบางขึ้นมาดันอกแกร่งได้ทันท่วงทีก่อนที่ร่างใหญ่จะก้มลงมาประชิดใบหน้างาม หากแต่น้ำเสียงพร่าต่ำที่ฟังดูแล้วแสนเซ็กซี่ในความคิดของคนฟังในนาทีถัดมากลับทำให้ร่างเล็กนิ่งไปราวกับถูกสาป

“มะลิจ๋า...พี่ขอแค่จูบ รับรองว่าจะไม่เกินเลย”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น